36400 resultaten.
De Dwaas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Volg je pad,
leef vrij en onbevreesd,
open voor wat komen gaat,
los van wat is geweest.
Speel en zing en dans en lach,
huil tranen met tuiten,
waai met de wind
en speel met vuur, want
alles van waarde in het leven
word je vrijelijk gegeven!…
Het lijkt zo eenvoudig
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
531 in de sporen van de traagheid
lijkt het zo eenvoudig:
een tuin met een uil
zwanen op het zwarte water
tekens in het zand
wind in ritselende struiken
een vogel met langzame slag
wolken van witte watten
schelpengeruis onder voeten
tijdloze stappen
een rollende knikker over de stoep
volg de sporen van de traagheid
het lijkt…
Berkel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
29 laat me zitten in je zwijgen
even maar, heus niet lang
mijn knieën vinden gras
daar ben ik thuis, vandaag
de Berkel met haar draaiingen
het bruine riet en statig zilver
ik volg je adem op de oever
de hoogte van het zand
de gaten van de oeverzwaluw
en de ijsvogel samen
het spinrag in de heg
een druppel op het mos
staat er…
Tja..., waarom eigenlijk?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 Zware nachten.
Nachten van schuilen
zuchten zonder lucht
in verdriet geen tranen
in plezier geen lach
in gedachten
geen woorden.
Zware nachten.
In bewegen
geen woelen
tranen zonder pijn
niet alleen en niet samen
hier, maar toch
afwezig zijn.
Zware nachten.
Nachten met vele zorgen…
Slapen, beter (in)slapen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
779 Ik had de slaap niet gevat, wel vroeg naar bed
om midden in de nacht op te staan
om naar mijn geliefde Spanje te gaan
koffer te pakken, bus te pakken, vliegtuig te pakken
op Schiphol koffie te pakken
kijkende in het luxe cadeau-magazine
het nieuwste van het nieuwste viel me op en met een geeuw
van onvoldoende slaap las ik "Tiny earbuds for…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Gedachten worden donker
van toon, rekken zich uit in het ritme van een nacht die openvalt.
Halte gloeit op als een
eiland van licht, een korte onderbreking
in het grote donker. Ik stap uit in lucht die naar warme
stenen ruikt, en voel hoe de nacht mij opneemt in haar stille nablijven.…
deze wijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 en geploegd
zwarte aarde op de schop, vieze handen
mijn hoofd vol met plannen die rijpen als ik handel
ruimte hier, een varen daar
het begint al wat te lijken, schaduwen worden minder
het licht komt op plaatsen waar het vochtig was en koud
vandaag weer een stukje gedaan, onverwachts
ik was te veel binnen maar heb de zon gezien
ik volg…
De wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
490 Ik volg van dezen diegene die de weg van
De liefde kent.
Winden waaien om het huis en zelden
Vindt mijn ziel een moment van rust,
Totdat de storm is uitgeblust. De wind
Wenkt bij dag en nacht naar het zwak dat
Zwenkt bij overmacht. De wind wekt wakker
Diegene die niet berust voordat die door
De ware wordt gekust.…
Gebed van een godsloochenaar
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.693 Ik zag mannen en vrouwen U volgen als driftloze honden
en kroop U in ’t donker na om ’t strelen van Uw vergevend’ hand.
Ik huilde in de nacht en beet de ketting die me had gebonden
uit vrees voor eigen schaduw waarin mijn beestig hart was opgebrand.…
Vrede, al zouden we willen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Het spreekt alles behalve voor zichzelf,
er zijn dagen en ook nachten die we niet
kunnen doorbreken, hun boodschappen
niet kunnen volgen als duisternis nog actief
hij het nog triomfantelijk even niet opgeeft.
Er zijn nog steeds ergens oorlogen, nog haat
in de wereld, nog steeds onverdraagzaamheid.…
het land van de onmogelijke dromen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
388 Ik volg van dezen diegene die de weg
van de liefde kent.
Winden waaien om het huis en zelden
vindt mijn ziel een moment van rust,
totdat de storm is uitgeblust.
De wind wenkt bij dag en nacht naar
het zwak dat zwenkt bij overmacht. De wind wekt wakker
diegenen die niet berust voordat die door
de ware wordt gekust.…
Zal ze leren
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
479 stukslaan
we gaan sporen achterlaten
we gaan te laat naar huis
We gaan vakken volgen
We gaan het het bos
door de bomen zien
we gaan de weg vragen
winkelmandjes sparen
we gaan mensen bellen
zonder sorry zeggen
We gaan de hele wereld
we gaan een hele pizzapunt
We gaan niemand zeggen
wat we doen…
Bezetenen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
767 Een vruchtbaar zacht weidegroen landgoed
in liefde verpand aan veel harten
speelde een eenling veel parten
die sprak zonder vriendelijke groet
hij omheinde de wei
en zijn boze tong zei
dit hier is van mij
de menigte raakte confuus en verstoord
besloot toch een beetje verbolgen
“we zullen uw voorbeeld maar volgen”
palen ze werden de grond…
Wiegelied
gedicht
2.6 met 22 stemmen
11.277 Misschien zal dit laatste voor jou nog net
te volgen zijn. Voor ons al lang niet meer. Wij blijven
als koffers achter, met de slangen
uit je neus die niet meer nodig zullen zijn.
------------------------------
uit: 'Tirade', jrg. 43, 1999.…
Zwervende vlakten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
656 Schapen die lijdzaam volgen
naar de bron.
De honden dartelend
naast de mannen die hun dagelijkse routine volgen.
Schreeuwende vogels hoog in de lucht,
arenden loeren naar een lam.
Mist flarden trekken samen
boven de heide.
Witte wyffen nemen het roer over.
De duisternis valt langzaam maar zeker
ogen die wennen.…
De stervende christen
poëzie
4.4 met 8 stemmen
5.631 Goede nacht! goede nacht!
‘k Heb mijn levenstaak volbracht,
En mijn uurglas is verstreken
‘k Voel mijn wenende ogen breken;
‘k Voel, o dood! Uw ijzeren macht,
Goede nacht, goede nacht!…
’t Is voorbij, ’t is voorbij,
Al wat mij aan deze zij
Van het graf ooit vreugd kon lenen
Ook ’t verdriet dat mij deed wenen.…
LAIS CCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 't mengsel mens wil van zijn vrijheid blijven
dromen, en morrelen aan de sloten,
wijl elk ander dier van schrik verstijven
zou, omdat heel klaar de dood besloten
ligt in waar het in leek opgesloten.
't kille lot heeft in de mensillusie
met de tijd catastrofaal een fusie
aangegaan, en zijn zou al 't bedachte.
zo, verdurend in eigen confusie…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 het ziet haar lichaam zwemmen en in de
data wordt het lijf een school baleinen.
het maakt het bont, gemengd met hinde.
meewarig de zwijgende dolfijnen
gebaren: weinig vin en veel venijn. en
zout legt de zon van de zee op zijn huid,
en roepende scheepshoorn, zeemeeuwgeluid.
wonden die gutsen, golven die lonken
gieten twijfel in een vaststaand…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 het licht was een cirkel en in dat licht
zat heel blij het licht zelf, een vrolijk wicht.
naakt zij was zeer zedig als licht in licht,
en wind speelde wind met haar in het zicht.
de ogen vol onbegrip stonden dicht
te treuren bij het onhandige hoofd:
het leek geenszins op wat haar was beloofd,
ze wou van dat zicht gewoon gaan lopen…
LAIS CCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 nu het dit zegt, zegt het niet hetzelfde
dan als het zegt dat het hetzelfde zegt,
want als het spreekt, zegt het nooit hetzelfde,
hoe vaak het ook dezelfde woorden zegt:
het beweegt immers steevast daarvan weg.
woorden reiken ons vanuit bewegen
onbestaande stilstand aan, waartegen
alles helder lijkt en goed begrepen.
maar de woorden hebben…
LAIS CCV
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
632 glibberig met slijm glijdt glanzend het rot
van in lagen gezalfde gelaten.
met schuim op de lippen, tong die taalbot
voos op brak beroert, wil men het haten.
oprispingen, pogingen tot praten,
alom galmt het zingevingsstreven.
inderdaad ligt met gaten omgeven
god's skelet bloot in de glim der kelen.
zo wordt verval tot hoogbloei verheven:
‘wij…
LAIS CCCXXIX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 een einde is altijd een nieuw begin.
brede golven wind doorlopen de lucht.
een teder omgekeerde kreet wordt in
het bed met haat en liefde opgelucht.
het zucht. genot, van lijven korte vlucht,
heeft net de angst met lentelust vermoord.
het had te lang aanzien, te vaak aanhoord:
handen, ogen, droefenis en misbaar.
het sloot met…
LAIS CCCCXXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 verstoord door van vergeten gedachten
de korsten, de kuilen, de keien, de
betonwonden, ontwaken haar krachten.
winddoorwoelde zeewalg opvrijende
is d' erg irritante, bakkeleiende
menswoekering (aurorakotssliertje
in het blauw gapend ochtendkwartiertje).
blaast ’s een eeuw en weg is de plaag.
Gaia vindt vast een ander pleziertje.…
LAIS CCCCIII
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
439 ik laster goden met gebed aan jou
alléén, LAIS, en sla verlossing af
die mij laat zijn als parels ochtenddauw,
die mij ontslaat van welverdiende straf,
daar niets mij geven kan wat jij mij gaf.
laat hier en nu in ’t grauw vertoon der nijd
te midden wanklank die in wanklank krijt
de tijd als trap betreden, op en af,
dit pover lied, gebroken zang…
Dromen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
868 op jouw
lippen wil ik
me verzoenen,
dag en nacht.
in jouw
boezem wil ik
verdwalen,
dag en nacht.
in jouw
intimiteit
wil ik
doordringen,
dag en nacht.
in jouw
dromen wil ik
waarheid worden,
dag en nacht.…
Tussen Waken en Slapen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 Wat is het toch onbedoeld heerlijk,
wanneer ik nog niet kan slapen.
Ik hoor mijn angst uit snurken gaan.
Ik voel mijn levensmoed ontwaken.
Ik zie gedachten uit het niets ontstaan.
Woorden gaan naar woorden zoeken.
Wat is het toch onverwacht heerlijk,
wanneer je in je ziel kunt kijken.
Totdat de slaap je vreedzaam overmant.…
Voor jou
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.243 Mijn diepste wezen steunt op jou
jij brengt het licht in mijn ogen
maar zonder kijken kan ik volgen
want, jij hebt mijn stilte bewogen
Eenzaamheid is een volle zaal
verborgen in miljoenen mensen
doch deze ziel kent het geheim
en weet zich niets te wensen
Zoals eb en vloed samensmelten
tot de maan hen koesteren zal
weet ik, wat in vervulling…
vlieg
netgedicht
3.3 met 52 stemmen
2.579 ik brand mij aan jouw woorden
vind het omhulsel van jouw pijn
hoor hoe jouw vleugels gaten
van passie, liefde en haat ver
weg door dikke luchten slaan
viel hard voor jou en vlieg lomp
botsend aan takken en droog blad
achter de doffe slaggeluiden aan
ik volg zo het Allerzielenspoor
jij wacht, mijn bidsprinkhaan…
Jouw engeltje......
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.452 Ik was jouw engeltje
dat voelde zo fijn
Zoveel pijn omdat dit
niet meer zo mag zijn
Alleen jij mocht me zo noemen
en dit raakte me iedere keer weer diep
Zoveel liefde in dat ene woord
Zoveel pijn om dit woord
niet meer te horen
Zal je ooit een ander engeltje vinden
of volg je je hart en kom je terug
om uiteindelijk samen weg te vliegen…
Hoe kan het...
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.331 Hoe vaak heb ik al weggegumd
je ogen neus en mond
ze lijken immers niet
dus zijn ze niet van jou
Hoe kan het dat mijn hand
je ogen in mijn hoofd mijn hart
niet volgen in lijn?
Ik kén je toch?…