3890 resultaten.
Jong Rijnhert I
gedicht
2.0 met 5 stemmen
3.886 .
--------------------------------------------------------------
uit: 'Zes wenken voor muggen aan je deur', 2007.…
Taalkwaalhart
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
497 dat je nooit denkt:
dit is het verlossende woord
de vullende regel
de verhoopte redding
maar trop is te veel
en mooi is nooit minder
en daar op rij drie
de hoog begeerde blond geleerde
schikgodin, dwepend met al mijn muzen
(zeg me niets meer
van de muzen, ze sluiten
mijn ramen en mijn deuren)
ik ben meer van de toevalligheid…
gedachteloos bijna
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 het huis heeft
geen deur en
één klein raam
papa is groter
dan het huis
zijn hoofd reikt
tot de wolken
boven het dak
wapperen zijn
lange handen
het zwarte pad
een rechte lijn
tussen zijn
schoenen van
huis naar schuur
schuur naar huis
AqAq in spiegelbeeld
heb ik je geschreven
getekend sta je
op de muur
de nagels…
Mogen wij mee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 ik zag bloemen
reiken langs de
ranke lijnen van
jouw aandachtsveld
zij hadden snel hun
hartjes open gesteld
in het weerkaatsten
van de mooiste kleuren
wiegend op de wind
musiceerden zij
schoonheid en pracht
die je nergens vindt
jij danste vogelvrij
blij lachend in een
eldorado van de
heerlijkste lentegeuren
jij gaat deuren…
Heel Holland treurt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Toevallig sprak ik hem vandaag ik de stad
Hij had zo genoten van Kraay en van Kat
Maar dat ze met ene de Haan heeft gelopen
Hij heeft van dat merk nooit een pot willen kopen
Het huisje stond alweer een tijdje te koop
Ze had het verbouwd en gered van de sloop
Nu piepten de deuren, de waslijn hing los
Er klonken geen stemmetjes meer in het bos…
Het huis en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 we trokken een grijs kleed aan
en lieten jaren liggen in de tijd
we vergaten hoe te wonen
in onszelf
misschien stonden we lijdzaam toe
dat stormwind alle deuren sloot
waardoor zelfs stof verstilde
maar toen het ijzervenster brak
hebben we snel een boom geplant
die ons straks zal ondersteunen
gelaten rusten we een ogenblik
vertrouwend…
Met lichte ogen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 sprak takken toe
met lichte ogen
stond lang
gebogen bij het
kleurenonderscheid
in paddenstoelentijd
haar handen vol
met draadjes wol uit
gebruikte nesten
voor hun nieuwe rol
zij kende stroom
en tegenstand in
de balans van het
natuurlijk gebeuren
schaafde bij
als er iets haperde
aan levensbelang ook
achter gesloten deuren…
Verwondering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 jij daar mens die me verwonderd
waar ik me mee
verbonden voel
met adem die ik herken
als van mij
dezelfde adem
die tot leven
liefde geluk blaast
nabij wanneer alleen
de nacht
nog over is
strelende handen
een
bloemenspoor
met ochtendgroet
een melodie
besloten in de ziel
bij snarenspel gezongen
dat de deur opent…
Creditcard (zonder interpunctie)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 jij wees mij de deur
met harde hand
onze lavendelgeur
rook ineens verbrand
ik was in je dromen
toch zeker de man
die eindelijk gekomen
jou strikte in zijn ban
jou niet meer losliet
in je eigen bestaan
zorgde voor verdriet
je moest mij laten gaan
ach, is zo'n korte liefde
de heisa wel waard
wat mij heel erg griefde
je leende mij…
Zelf discriminatie?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
681 Of wordt het
vanzelfsprekend
wanneer men
klopt op de deur
van mijn cultuur
en taal die ik niet
versta, het gezicht
zielloos afgekeerd
niemand minder
dan alleen de
af – en toekomst
van mijzelf heb
gediscrimineerd?…
In nabeeld
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
506 zij had
lichtjes in
haar ogen die
nooit leken te doven
in nabeeld
gloeiden en ons
mateloos boeiden
omdat zij ze had
nog hoorde
je deuren
en de treden
van de grote trap
je dacht dat zij
beneden was
ging in controle
zachtjes kijken
maar er gaf
niemand thuis
in dit huis dat
toch zo eigen was
weer boven
zat zij voor…
vinex
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 er staat een thuiskomst op de agenda
daarna een evaluatie van de dag
onder het gewicht van onzinbanen
‘s avonds hoeven we het huis niet te poetsen
na zonsondergang is de toegang verboden
ramen en deuren gesloten, de slimme
thermostaat regelt het klimaat, Tesla aan de
steenkoolstroom, carrière aan de
competentieplanning, wintersport geboekt…
Sonderkommando
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 De vrouw was bijna uitgerekend
Ze ging bevallen binnenkort
Maar ze moest mee met het transport
Een schrijver heeft het opgetekend
De trein stond stil, de deur ging open
Ze struikelde naar het perron
Daar was het dat de drang begon
Haar vliezen braken bij het lopen
En toen zij eenmaal zonder kleren
Op douchen wachtend niet meer kon
Toen…
Bevrijdingsdag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 langzamerhand worden
de dagen langer
rondom ons de
roze en witte bloesem
zichtbaar in de bomen
ik onthoud de kleur
en houd hem vast
bij de herinnering
aan koude winterdagen
de wereldse plagen
van dreiging en geweld
schommelen als ijs
klompen in de ziel
ik open de deur
naar de vrijheid
met een gevlochten ketting
van robijn…
Kier tussen schaamte en fatsoen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 lichaam gaat liggen
op de wegwerphoezen
en ruikt de verwachting
niet het ontsmettingsmiddel
op mijn handen, niet het rubber
om hun kloppende verlangen
naar mijn nabijheid, hun fantasie
maakt mij begeerlijk
de vrouw van hun dromen
aan den lijve gedacht
Buiten wacht de Olifant
zijn ogen lijken heel klein
naar binnen te turen
tot de deur…
Stormlopen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
501 heer Engel
nu zeg
ik bengel
zozeer
Wat heeft
u met
uw grote
mond bereikt
Dit zijn
geen normale
protesten meer
politiemensen moeten
zich logischerwijs
hard verweren
waar van
vroegertijd de
opvoeders hen
in uniform
moet jij
eren
komt er
een nieuwe
uitbraak Corona
ja
de deur
van het
ziekenhuis wegens
overbezetting…
Afscheid
gedicht
2.8 met 18 stemmen
8.982 Laten we een uitroepteken
plaatsen, een puntkomma
schrijven maar geen punt
zetten want die doet de deur
dicht. Laten we ons naar de
loopplank begeven. Jij gaat aan
boord terwijl ik mijn zakdoek
pak of net andersom. Spijt moet
een optie zijn, onvermijdelijkheid
biedt geen hoop. Bezinning is niet
altijd een zonde.…
LAIS CCXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 Er staat ellende
voor de deur, je hoort de kou al in de
mensen kruipen, hoe zij van ellende
liefde prediken, haat, hoe er wordt hinde
gekeeld, en bos, daar waar ’t haar beminde.
De stilte na de eerste sneeuw zal weer
blad zijn, wit en leeg. Het schrijft haar neer.…
Winterochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 De deur van de schuur snurkt nog
en mijn fiets heeft geen zin om mee
te gaan. Het wil sleept een beetje
en de ketting hoest, maar het moet.
School bestaat ook in de winter als
het guurt en de de dag lekker uitslaapt
onder een deken van nacht en mist.
en dauw. Dan zie in jou, net zo dapper
als ik, het schoolplein op gaan.…
Zandloper van de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Achter elke deur
tikt de klok die het geluk
van thuis wil proeven.
De wereld is mooi
als je de triestheid wegdenkt
woorden vallen stil.
De psychiater
is zelf niet goed bij zijn hoofd
ik schrijf hem rust voor.…
Ochtend
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 me in bed
toen de zon klom naar het hemelfront
plots kwam er een dichter langs
die stak me veren in mijn kont
ik zei: ik wil die veren niet
schrijf slechts voor mijn plezier
hij zei: dat doet me veel verdriet
want je bent echt een lekker dier
de ochtend kroop naast me uit bed
toen de wolken voor de zon verschenen
de dichter weer de deur…
Als de zon schijnt:
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
653 Wanneer de dageraad door de gordijnen piept, je het bed
uit laat komen, de dag gestart is, de deur open gaat, glimlach ik.
Geluid van de vogels, eenden en meerkoeten, vullen de stilte
gekwetter alom, met in het stralende middelpunt: de zon!
Ik lach, begroet de dag en tel mijn zegeningen……..…
waterwetten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
403 neerhalen
van zeenmans graven
brulboei van toevloed
en terugloop
drager van watergrijze
wolken het blauw het
groen en de mist
zee van verraderlijke
stroming van stille
schitter en schaduw
koele waarnemer
aanjager van stormen
zonneklare beuker
zee opstandig
trommelaar van
kolkende waterwetten
schroef de sloten
uit de deuren…
wintersport
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 vogels en vlokken vliegen
tot eindelijk
de laatste slok
wanneer de deur geopend
wordt teruggedeinsd
en ik zie hoe condens
keer dan en schiet
in warm textiel
in de tuin min tien
wie niet weg is bevriest, helaas
nog niet gegeten vogels
duiken gretig
dan vlug sla rug en met handen
vol honger liquideer ik het uur
wanneer haar leeuwinnelijf…
Geadresseerde bombrief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Als vrijwel dagelijks het nieuws
Altijd wordt bepaald door vormen van terreur
De tijd uur-na-uur wegtikt
Met geadresseerde bombrief bij de deur
Hoe kan tijd nu werk'lijk niet janken,
terwijl onze wereld rücksichtslos
zichzelf immer en altijd zal blijven
herhalen...?…
Vrijheid Zweeft Voorbij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
533 verscholen in een kelder
voor de leugens van de mensheid
vrijheid gelijkheid broederschap
en zoiets als naastenliefde
leugens waarvan de scherven
door ramen en in deuren slaan
en zelfs soms bevolkte gebouwen
niet weten te laten staan
en door een kiertje
ziet hij de blauwe lucht
waaraan de witte wolkjes
gelijkelijk en gebroederlijk…
Herfstmaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 Een herfstmaan schijnt over de velden
daar aan de oevers van haar haar liefdesboek
moet hij zich bezinnen over het strand
en het feit dat hij geen kleren draagt
hoog aan de hemel glanzend
schijnt de maan over de daken
het is nu herfst, in leeftijd en in ouderdom
in seizoen en in vergankelijkheid
kom we lopen naar de dikke deur
verdwijnen…
Rand van mijn kijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Nieuwjaar, ik kies mijn wenkbrauwen
Ster, Parijs of Prinses
de lijnen van mijn geluk
als de randen van mijn kijken
en ik bescherm me met geuren
ga nooit de deur uit zonder
deze zekerheid van de zegen
van boven, de rode loper
op mijn bedachte weg
Rekken en strekken
met sierlijke bogen
van liefde om te voorkomen
dat mijn lichaam inzakt…
KONFEDERICJA Dat is pas leven
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
564 Wat is er aan de hand in Polen
Homo en Jood en aborteur
- Het wordt niet langer meer verholen -
Je kunt niet met ze door één deur
Een oproep doen tot poten rammen
Een Katholieke Taliban:
'Emoties dienen te ontvlammen
Wij stijgen in de peiling dan!…
Comfortzones [2]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
451 In de stad zijn er veel deuren
die 's nachts openstaan
naar wakker zijn
samen iets beleven
over de drempel
geen buitenstaander meer zijn
In de stad zijn er veel stoepen
waar mensen staan
en verre gebieden verkennen
met wendbare woorden
vragen en gedachtesprongen
om er thuis te raken
In de stad zijn er veel tuinen
waar kinderen spelen…