6648 resultaten.
Wanneer zeg je...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
630 Zeg me, zeg het me, maar ontzeg me niet,
je armen, je hoofd, je liefde bovenal,
want zonder ben ik niets, dus zeg me,
hou van me, want zonder jou,
ben ik eenzaam.…
De alcohol
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.002 De alcohol die mijn gedachten in coma legt
De alcohol die mij doet lachen om mijn verdriet
De alcohol die mijn onzekerheid doet vernevelen
De alcohol waardoor ik me voor jou kan verstoppen
De alcohol die me vaker en vaker eenzaam laat voelen…
Scherven van verdriet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Toch blijven tranen stromen
als de bron
het hart gekwetst
bloedend
is opgedroogd
De ruimte van hoop
die er eens was
gevuld door duisternis
poel van verdriet
Want bitter
is de eenzaamheid
De liefde die er was
zal nooit meer zijn
Ik raap de scherven
geluk dat eens was
kapotgemaakt…
Een plek
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
578 Is er ergens nog
een plek waar niets
naars gebeurde,
waar niemand stierf
op koude stenen
tussen eenzaam gras,
een plek vrij van
herinnering,
of snode plannen,
waar onschuld nog
dromen kan van hoe
het ooit eens was.…
Clair-obscur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Wat is solidariteit,
zonder het alleen-staan
eenzaam in de strijd?
Wat is leven,
zonder dat het door de dood
wordt opgeheven?
Komt niet pas inzicht,
als iets door het ander, donkere
wordt belicht?…
Schilderpoëzie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
542 plotseling huil ik
om de zangvogel
van zoëven die
haar zoete deuntje
zong hoor het
bonzen van de
gong eenzaamheid
door schilderijen
van verlorenheid en kijk
omhoog kus de hand
van de zon het licht
van de kunstenaar
ik geef er woorden aan…
SEREEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 verlaten in landschap
bijna vertrektijd
voor dichtslibbend licht al
achter namiddaglicht
waar onbedoeld
het Arctisch realisme is
met eenzaam dromende berk
in wintertooi niet betrapt
op roddel of botte achterklap
over het zelf
als eenieder
niemand hier…
Leegte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
486 Toch blijven tranen stromen
Als de bron
Het hart gekwetst
bloedend
Is opgedroogd
de ruimte van hoop
die er eens was
gevuld door duisternis
poel van verdriet
want bitter
is de eenzaamheid
de liefde die er was
zal nooit meer zijn
ik raap de scherven
geluk dat eens was
kapotgemaakt…
het schone
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 onder de
grijze lucht
van de stad
voorbij
de zwarte
gebouwde
gebergten
het kerkhof
gras
overwoekert
een eenzaam
kruis als een
goddelijke
ingreep daalde
hier een
regen van
gloeiend lood
neer
het schone
schemert in
het verval…
Ontkomen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
603 ik hou de pen vast
maar de woorden lijken niet van mij
alsof ik verraad pleeg
som ik op hoe koud eenzaamheid
aanvoelt, het einde nadert
toch wordt de dood, als een ongenode
gast steevast de deur geweigerd
en blijft ze ontglippen…
Mene tekel
snelsonnet
4.7 met 21 stemmen
794 de regenboog is schitterend te zien
hun heksenjacht ontkracht door zonneschijn
dat maant de mensen immer mens te zijn
verspreid geluk verdraagzaam bovendien
de lieden die het teken niet verstaan
zij zullen ooit alleen en eenzaam gaan…
Ik mis je
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
625 Hier ben
ik dan
Raak me aan
Zie mij
Laat me
je bereiken
Het is
zo eenzaam
hier alleen
Jij bent
zo ver weg
Ver van mij
verwijderd
En ik
weet
als ik dat
zo voel
Zal dat voor jou
niet anders zijn
Alles
is zo
ver weg
en zo
onbegaanbaar
Ik wil dichtbij
Ik wil raakbaar
Ik mis je…
Ware Liefde.com
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
656 Ik ben lelijk en verlegen
Jaren liep ik van eenzaamheid krom
Toen bestelde ik uit wanhoop
Een verloofde op bol.com
Zij werd bezorgd in een doos
Met voldoende luchtgaatjes erin
We zijn nu 1 jaar samen
Het leven heeft eindelijk zin.…
Verdagen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
892 Er is niets
Er is niemand
Dan de eenzaamheid
Van deze donkere nacht
De lichten gedoofd
De feesten gedempt
Geen vuurwerk ontstoken
Geen wensen gewenst
Het nieuwjaarsconcert
Wil je niet kijken
De dagen beginnen
Op de nachten te lijken
Er is niets
Er is niemand
Alleen de koude
Van je hart…
Dromerige nacht
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.310 Die dromerige nacht aan de kust
hield jij mijn eenvoudige werkelijkheid
dicht bij de zacht schijnende lantaarn
en ik riep nog eenmaal
"Jeugdliefde"
door een intense droom gebracht
alles samengevat tot de essentie
in de bezinning van een eenzaam bestaan.…
de doper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
60 een woestijnplant
die maar net
in leven blijft
eenzaam groeiend
onder Gods oog
na dertig jaar
heel kort
grote witte
zalig geurende
bloemen
opstaan
ondergaan
ondergaan
opstaan
niets meer
en niets minder…
het verleden herhaalt...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.747 waar in gesloten handen
het gelaat zich verbergt
hoort men de stilte
van het eenzaam zijn
tranen de dagen
haar bitterheid weg
spreekt het verdriet
fluisterend zacht
raakt de toekomst
haar verleden aan
dezelfde dromen
die steeds vergaan…
Zachte zomerzon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
827 Ongewoon behaaglijk warm
streelt zachte zomerzon
haar nog bleke huid
in wanhopig ongeduld
en vogels zingen ver
Zij schrijft haar zinnen
van tijd
en laat zich beminnen
door stralen
in kleur, door geur
in alle eenzaamheid…
Kaart uit Londen
hartenkreet
3.9 met 25 stemmen
1.915 Ik zaaide tanden van een draak
en oogstte mijn eigen eenzaamheid.…
Hevig
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.094 Met een buik vol
lachende tranen
is de clown
weer eenzaam
in zijn droom
bevrijd van de
schmink van zijn ziel
en
is het circus
het kerkhof
waar zijn publiek
hem
in de stilte
weer
de aandacht geeft
en laat lachen
zoals hij
droomt…
Samen nooit alleen,
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
943 Eenzaam hoef ik me niet te voelen,
Want er wordt voortdurend
aan mij gedacht.
Door mensen die het goed bedoelen,
Mischien geeft dit idee
mij weer kracht.…
zucht
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.889 ogen dicht
kleine vlekken
dansend in het zwart
zijn gezicht
schroeit vreemde plekken
in haar eenzaam hart
adem in
lange teugen
ontsnappend in een zucht
de waan, de zin
verpakt als leugen
vernevelt in de lucht…
Vlammend water
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.764 De zon verblindt mijn zicht
Mijn glinstering voor later
De zee brandt in het avondlicht
Oranje vlammen kleuren water
Met de golven aan mijn voeten
Zeg ik eenzaam de zon vaarwel
Om de maan te kunnen begroeten
Spelen zij hun haat en liefdesspel…
Afscheid
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
2.716 Mijn geliefde is vervlogen
heel zachtjes uitgeblust
Geen hand meer op de mijne
geen mond die mij nog kust
Geen lachje uit de verte
geen hand meer door mijn haar
Niet samen zitten
en kijken naar elkaar
Er vallen nu geen woorden
er is geen ergernis
Maar ik weet nu uit ervaring
hoe eenzaam alleenzijn is…
Zinloos Geweld
hartenkreet
3.7 met 26 stemmen
1.440 Hij voelt zich eenzaam en alleen.
De pijn die hij voelde ebt langzaam weg,
en hij denkt maakt het nog iets uit als ik zeg:
waarom?…
Winter
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.210 winterstilte over witte velden
dwaas dwarrelen de vlokken neer
een levend wezen ziet men zelden
het land heeft zelfs geen heer
eenzaamheid is hier bedolven
de witte pracht heerst kil
wolken zijn de golven
wat is de winter stil…
Verliezen
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.310 In de lachende stilte van
het
levenloze
debat
kijken ogen waar ze gewenst zijn
omdat ze niet eenzaam vragen aan
de spiegel wie
wie hen nog geloven wil als het
vragende licht van de
tv
hun laatste hoop is
en alleen de afstandbediening een
trouwe bondgenoot
blijft…
Verlicht
netgedicht
2.9 met 22 stemmen
1.951 Laat een mens nooit donker staan
en evenmin in het naakt
doe altijd een lichtje aan
zorg dat je warmte maakt
en zie, als jíj eens eenzaam bent
en huivert van de kou
dan kaatst dat licht naar je gezicht
en dat verwarmt jóu…
ademloosheid......
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.837 ik fluister de wind
het ochtendgloren
huil de regen
bij invallende nacht
voel hartsverlangen
in mijn zoektocht naar dromen
ademloos
de eenzaamheid
verdwaal steeds weer
waar de fluistering daagt
mij zachtjes vragend
wat vandaag vermag…
observatie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
799 ik schrijf dit neer
en leid mijzelf
in wilde banen
en beschrijf de
schoonheid en
de vleugelslag
van zuiver witte
zwanen
die mij brengen
naar een ver en
eenzaam land
waar ik de eenvoud
en de rede
zie bewegen door
de bomen in het
zand…