5576 resultaten.
Herfstkleuren...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
941 Terwijl het groen verzwakt
En herfstkleuren winnen
Zie ik de warme najaarszon
Dat alles met stralen beminnen
Herfst een somber jaargetij?…
kom
netgedicht
3.0 met 17 stemmen
2.928 kom vlij je met mij in het groen
ik geef je dan mijn zoetste zoen
in paarse klaverweiden
een open hemel boven ons
het allerwitste wolkendons
en niemand dan wij beiden
ik balsem als je mij toestaat
de scherpte van het prikkeldraad
waar jij door mij geraakte
ik voel en huil met jou in pijn
geloof dat ik in schuldig zijn
jouw liefde niet…
hij gaat geloven...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.036 nazomer alles plast
verwaaide terrassen
groene tafelpoten
stuifzand op hopen
golfbrekers palen
meeuwen hangen in winden
mensen dralen
wel of niet afdalen
aan het strand
buldert de zee
bij strandpaal
zeven-honderd-zeven
kwam er het besef
van zijn geloof
de aarde was niet rond
maar plat
hij kon er van
af kukelen…
in je ogen viel al sneeuw
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.016 ik zag je gaan
in mistig weer
maar in je ogen
viel al sneeuw
ik voelde kou
in je vertrekken
ijsbloemde een lach
met smeltendgekke bekken
je zag de kerst
in glinsterende ballen
het groen werd rood
in fraaie afrekengetallen
in de boom hangt nu
je lach en slingert warmte
in kleine lichten schittert
liefde die niet mag…
ruimte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 ik sta tussen
verre groene wanden
daarachter paarse golven
ik hoor niets
dan de wind fluisteren
in de eeuwige bomen
onder de wijde hemel
duizend eeuwen geleden
deden stormen en zand
hier in ijzige koude
een spel
zwevend in ruimte en tijd
voel ik de levenskracht
ik ben deel van
een grootse schepping…
een schaduw voor accenten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
867 je schilderde
al op papier
een kleurtje hier
daar een schaduw
voor accenten
in letters
kleurde je momenten
de warme vormen van
je hart illustreerde
je vaak heel apart
soms was er
geel van woede
het rode streepje
van je haat dat paars
werd in je ogenkwaad
overging in groen
en blauw van luchten
het zuchten en dan een…
Springtij
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
633 Eerst een teen, dan
een been voorzichtig,
er zijn muistromingen
en kolken, half in de warme zee
half tussen de groene wolken…
Dunedin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
672 de stroomtrein vertrekt uit Dunedin
vroeger stapten goudzoekers in
zij droomden van rijkdom en weelde
al hun gezwoeg bracht meestal niets
het Victoriaanse station
bezoek ik nu als toerist
op het Octagon, met zijn museum
kijk ik naar gezellig gewoel
een stad niet te groot, niet te klein
de wijken verspreid met veel groen
en altijd dichtbij…
Lentefee
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.062 Mooie lentefee
betover ons met
je schitterende
bloemenzee
je vurige forsythia
je bloesems
en magnolia
in adembenemende
kleurenpracht
mooie lentefee
met je ontluikend groen
je tere zonneglans
zo helder en zacht
met je dartelende lammetjes
in de wei
mooie lentefee
je hebt ons een
nieuwe lente gebracht
en maakt
ons winterhart
weer lenteblij…
Wij proefden Lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 samen topten wij vele netels
en handenvol van zevenblad
we kookten alles tot een soep
op smaak gebracht met kruiden
daslook plukten wij en madelief
bessenblad en paardenbloem
molsla voegden wij daarbij
versierden alles met viooltjes
merelzang weerklonk bij ons maal
wij proefden groene Lente…
Geluk
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.510 De kleur geel in het groene veld,
de vrede in plaats van geweld.
Een kinderhand die rust in jouw hand,
een lange wandeling op het strand.
Gewoon een spelletje ganzenbord
of het feit dat het donker wordt.
Het geluk zit gewoon in alles wat je ziet,
sluit daarvoor je ogen eens niet.…
herfstsonate in melancholie
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.063 bij het waaien van
wolkenbrengende oostenwind
ben ik haast bang om te kijken
hoe het bladerrijk in de intense koude
wordt ontdaan van haar groene sappen
dit is echt doodgaan..…
anne
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.204 meeuwen krijsen hongerend
in vrijheid in de blauwe lucht
naar gerechtigheid en vrede
de kale kastanje wordt ooit groen
in een donker en koud amsterdam
na de schrille dagelijkse kreten
komen weer de zilveren nachtvogels
dreunend de verre dood aankondigen
van kinderen die net als ik verlangen
naar vrede en een betere wereld…
onderweg
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.141 er zijn geen monsters meer
verslagen of op handen gedragen
gemaskerde creaturen dansen rond
het vuur dat passie heet
schilden weren de vlammen
as smeult in de aarde
hier en daar blaft nog een hond
de avonden zijn rustiger nu
buiten dwalen de lantaarnpalen
in het groene maanlicht
ik hoor de echo van haar stappen
ze is ver weg van huis…
Dans Maar Door
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
905 Een kwestie van wikken en wegen, voor of tegen
mezelf in objectiviteit
als een mes dat dubbel snijdt
dan komen de wolven, mijn polsen gebonden
ik wil niet vluchten
maar drijven
wat zou dat mooi zijn
blauw en groen
regenseizoen
de gedachte aan toen
een schim vanuit mijn dodenrijk
het verste binnen mijn bereik
of toch niet?…
mamma
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
2.584 Als elke strijd gestreden is
Als iedere leed geleden is
Als elk gebed gebeden is
Dan is de tijd gekomen
Om eeuwig in je dromen
Zwevend over groene weiden
Gedachten leeg niet meer strijden
Eeuwig rust en altijd vree
Neem mij in je gedachten mee
Langs de wolken en de maan
Mamma ik wou dat ik mee kon gaan…
nancy (2)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.665 op een rok met rode en gele bloemen
draagt ze het lichte leven op handen
omarmt ze de de zachtheid van haar bestaan
in het golvend groene landschap
beschut de tederheid het broze hart
wiegt ze de zachtheid van haar bestaan
in het hoge gras kraait het kind
de moeder spreidt haar lange arme uit
overwonnen door de zachtheid van hun bestaan…
Osmose
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
502 Ik zag haar bij de bron
duizend schonen in het gras
oase in bloesem en groen
leek het precies zoals het was
water, satijnen waterplas
gedronken liefde zoveel dat kon,
verdroogd, verdronken in de woestijn,
reeds verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen getemd
in een ander gezicht, om te zien,
je bestemming in een
osmose van licht…
winterkleurenpalet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 het donkere hout
de dreigende lucht
het vlammend rood van beuk
het zilverwit van berk
de oranjerode zon
het winterharde groen
het bleekroze van helleborus
de paarse sierpeperkorrels
het geel van winterjasmijn
het geelbruin van zwammen
de rode besjes van hulst
het amandelroze van primus
het winterkleurenpalet
van moeder natuur
ongeëvenaarde…
hoop
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.034 jaren geleden zweeg het geweld
in die groene lente van mei
na een lange grauwwitte winter
van duistere dood en ijzige koude
de zon kwam terug
men zag voedsel regenen
vogels zongen als in elk voorjaar
hun muziek klonk in de stilte
van wegstervende bommenwerpers
hoop in een nieuwe wereld…
Plantage
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
636 Het middaguur verstijft,
stilte hangt als een groene huif
boven gewonde bomen
en vliegen zitten roerloos
op hun stroperige melk.
In schamele hutten
wachten rubbertappers
met schrijnende ogen
op de koelte
van het donker.…
denken
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
805 Denken
denken over de grote wereld
gedachtes zonder grens en tijd
dan hoor ik mezelf vaak zeggen
Ruud je denkt jezelf nog kwijt
zo lig ik wat te dromen
wat te mijmeren in het groene gras
over hoe de wereld vandaag is
en hoe hij gisteren was
dan denk ik o wat lig ik lekker
ach wat lig ik fijn
maar wat zou een wereld toch zonder al dat…
SPIEGELS VAN ZON
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
698 Langzaam
vergeelt het landschap
veld na veld: zonnebloemen
Ze steken af
tegen het blauw
van Franse luchten
Steken af
tegen het geel
van velden vol graan
Steken af
tegen het groen
van weiland na weiland
Straks glijdt de maan
het dekor van deze
boerenroman binnen
Blijven de zonnebloemen
worden handspiegels
van maan.…
lentewens
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.127 Ik verlang naar de lente
met je teer ontluikend
groen
Ik verlang naar
de crocussen die
ontwaken in het plantsoen
het zonnige geel
van de narcissen
die dansen in de wind
de zachte donzige
eendjes
die ik zo
vertederend vind
en de lammetjes
dartelend in de wei
de warmte van je
betoverende
zonnelicht
Lieve lente
maak me blij
want…
in het voorbijgaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 voorbij een plek in het landschap
hoorde ik mensen praten over de dood
'berusting daar komt het op aan'
sprak een krachtige stem
zoals vanzelfsprekend bij mooi weer
de blauwe lucht boven het groene land
en de laatste streep aan gindse horizon...
ik moest even slikken want ik was juist
op weg naar gindse horizon…
Frisheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 als een onwetende natte hond
druipt het zeewater rond mijn golfbrekersziel
met blauwe droefheid
in mijn groene zeedijkogen
mijn lippen voelen aan
als de oevers van een uitgedroogde rivier
maar in mijn irissen blijft zoals steeds
de flikkering van zon op water
als verborgen woorden
in schelpen en onderwater zeewier
een frisse wind waait…
Lente is kortstondig
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
581 schemeringen
in het ongebonden leven dat
rafelt om gewoontes en erwten
uit het blik
het bestek halfzijdig en tweedelig
met de scherpte gericht naar de klok
brengt in het druipend licht
een ode aan het kind dat wordt verwacht
een niemandsdalletje onthult de waarheid
en nestelt in deze lente al vroeg
in de hoogste toppen van het
nog kwetsbaar groen…
De lach van het wad
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
547 je blik golft grijzig groen
maar in je ogen vind ik
de lach van het wad
je stem ruist
in de schelpen op het strand
bij zon en volle maan
in laten gaan raak jij
in jouw omarming
de lichte watervolle einders aan
jij bent mijn wad
de moederschoot der schepping
in paradijs en hemel saamgevat…
morgenplantjes
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
621 ik ga morgen plantjes kopen
voor mijn lief in de tuin
alles dat groeit en bloeit
maakt de zon in haar wakker
ik ga morgen plantjes kopen
voor mijn lief in de tuin
maar eerst snoei ik haar takken,
zet ik mijn spade in haar aarde,
morgen kust zij zijdezacht
een brekelijke ochtend
neemt het tere groen in haar handen…
Jij brengt zondag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
467 zo dicht bij jou
voel ik hoe het leven
telkens weer opnieuw
haar mooiheid toont
want jij,
jij draagt lieflijke
kleine vogeltjes
naar mijn handen
wuivende vlindervleugels
die als kriebelwarmte
in mijn hart landen
bloemenbloeiende
ja, groene lenteweides
in mijn oogopslag
geborgenheid
in liedjesmelodieën
warme symfonieën…