7676 resultaten.
Scherven
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.703 Toen de scherven plotsklaps vielen
sloeg mijn droom ineens kapot
De toekomst leek ter ziele
ik werd gepijnigd door mijn lot
Maar maar toen de tranenvloed stagneerde
en ik afstand nemen kon
merkte ik dat ik het leerde
en zag hoe de nieuwe dag begon
Scherven zijn niet echt het einde
van wat ooit zo mooi begon
ze zijn een belofte, een op…
zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 toornhoog slaan de golven
wat een immense kracht
mijn hebben spieren getracht
maar het zijn glazen wolven
de tanden schuimen honger bloot
in een wegstervende zon
ik wou dat mijn hand groeien kon
de greep is nog geen zeepstuk groot
de zeilen ach, ze scheuren
het is maar menselijk zaad
zonder regen kan niets gebeuren
toch is…
Schoonheid
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
978 De schoonheid van misbruikte maagden
in de modder van een afgestorven meer.
De schoonheid van verrotte graven
met nazi leugens voor de helden van weleer.
De schoonheid van een wereld
die we willen redden, kost wat kost,
opdat het gruwelijke, het offer
en de abstracte schoonheid
van het worden wordt.…
Jouw troostende handen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.098 Jouw troostende handen
drogen de tranen op mijn wangen
je kust mijn ogen
en fluistert, het komt goed
ach we weten het beiden
beter worden zal het niet
mijn hand in de jouwe
een hoopvolle glimlach
de morgen tegemoet
neem me nog even in je armen
laat me voelen
ruiken proeven
van de liefde
tussen ons
jouw huid tegen de mijne
zweetdruppels…
De taal vergaan
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.878 Wij kennen niet, we hopen enkel en vermoeden.
De Levende wil nu je toevlucht zijn, je hoeden,
je brengen waar ’t bestaan heel helder is
en wat we hier slechts kennen in gelijkenis.
Bij de dood van Thérèse Heijne…
Zo'n dag
gedicht
3.5 met 12 stemmen
6.614 Zo'n dag,
waarop de lucht vol luchtigheid is,
lentewind plagerig achterom sluipt,
van zoveel niet benoembaars bol staat,
Parijs vlakbij is, Granada om de hoek.
Zo'n dag,
waarop het frisgerokte meisje
van de buren hoog moet reiken
naar knoppen in hun kersenboom,
wind de verleiding niet weerstaat.
Zo'n dag,
waarop ik gebukt…
Stille Zaterdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 Jij bent de uitdrukking
van mijn ziel
en van mijn dromen,
van mijn verlangen
en van mijn woorden.
Ik vind net zo goed mijn thuis
in jou als jij in mij.
Vervreemding is een macht
die ligt versluiert
en houd je af
van je echte kracht.
Stilstaan op de wind
is de toon waarop alles wacht.…
Straaltje licht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
519 Wind fluit hol
tussen muren van ruïnes
waar schimmig licht
in hoeken verdwijnt
slechts stof beweging brengt
door vlagen opgejaagd
stil zit ik te turen
naar brokkelige muren
waar nog kleine lichtstraal
gebroken in schervig glas
wazige schaduw tekent
van wat ik eens was.…
Emily
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Koningin van
Het solitaire vers -
Dichtkunst in volle
Eenzaamheid geschreven
Die zo velen
Ook na jouw
Heengaan honderd
Jaar en meer
Nooit ging vervelen -
Jij die je aan
De hoop nauwelijks
Durfde over te
Te geven, wist dat
De menselijke geest
Verder dan het
Uitspansel reikt
Schreef dit vers
Om de medemens
Die in…
De ogen dicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Als mijn gedachten
loop ik rond
in kringen
achter het beeld
dat ik heb geschapen
van jou
al zoek ik rechte lijnen
wat krom is
buigt mijn brein niet recht
daarom loop ik over paden
waarover ik waarheid zoek
in hoop op zegen.…
Zo ......
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
630 In iedere hartslag voel ik warmte
de hunkering naar geborgenheid
geen heimwee naar verleden
maar ook liefde en vrede in deze tijd.
Elke gedachte wil ik wijden
aan vriendschap en fatsoen
aan zorgend verder leven
geen loze kreten maar ook doen.
De woorden die ik wil spreken,
wel overdacht bewust gericht,
zullen harten noch zielen breken…
Geduld, geduld......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 Eens zullen bloemen bloeien
en bomen in blad weer staan
jonge dieren in ’t veld stoeien
wij samen de paden op gaan.
Dan zal ook de zon weer stralen
met golven warmte en licht
dan zal ik niet talmen of dralen
te schrijven een kleurrijk gedicht.
Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar…
Hunkering naar vrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Mijn gedachten en ideeën
wil ik strooien in woorden
over landen, door de wereld
delen met mensen
die ze verstaan.
Niet mijn taal wordt steeds gesproken
in woorden of gebaar
maar de blikken zullen zoeken
als de zielenspiegel
met begrip voor elkaar.…
Dagdromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
828 Gedachten die verlangend zijn
naar onbereikbare streken
van hoop en schone schijn,
geen realiteit daarover is gebleken.
Mijn dromenland ligt ver van hier
bestaat uit liefde en maneschijn
en tuinen vol roos of violier
wat zou ik graag daar zijn.…
Van geen titel weten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 Denk niet aan woorden
die ik schrijf nog zeggen zal
leid slechts mijn handen
hoor zo nu en dan mijn stem
vraag niet wat u daarvan denkt
gewillig zijn letters
die kleuren op papier
regels langs randen van leven
draaiend om de kern
van bestaan en wezen
niet begrijpend wat ik zoek
ook al tellen reeds mijn jaren
schrijf toch mijn ervaren…
Wind en regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Maar er kan nog hoop zijn, even stil verblijden
omdat iemand je graag ziet en je een glimlach schenkt.
Deze wereld gaat nog verder omdat er ergens toch
wel tien rechtvaardigen zijn, of een groot veelvoud
daarvan; er komt gerechtigheid, ooit komt er vrede.…
Bij het heengaan van Iny Driessen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 Je was vol moed en enthousiasme,
vervuld van hoop en ging zo door;
Al wist je dat je zou verliezen,
je bleef vol vuur en ging ervoor.
Nu zijn de dagen vol van stilte,
de bloemen zwijgen, zingen niet,
maar velen vinden in jouw voorbeeld
weer kracht, te midden van verdriet.…
Joz
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 Bij onstuimig weer
schuift Joz aan zee
spreidt zijn bolle ogen
uit zijn gerimpelde leden
Achter het wolkengebergte
loert de vlammende zon
trekt de mensen in het zand
berooft Joz van zijn
vredige jacht
Doch
langs het zilverstrand
sjokt hij verwoed
met berekende pas
en kronkelige stok
omarmt wat hij vindt
linnen lakens besmeurd
met…
Deze herfstdag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
613 De zomer nu wel echt vaarwel gezegd
en dansend met de winden in het rond;
wat lieve vrienden weergezien en dan
gegroet, gepraat en veel gezwegen.
Wat kan een herfstdag zalig zijn,
al valt de regen ook als tranen neer;
de bladeren vertellen over sterven gaan
en nieuw geboren worden zeker ook.
Hoe zou ik treuren om wat nu vergaat:
voor herbeginnen…
De verganklijkheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.527 Zo dat zich niemand kan verleiden,
Door ingebeelde ijd'le hoop,
Dat d' afval hem alleen zal mijden,
Daar 't al, en alles neder droop.…
Liefde
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.408 Verzet en aanval weten niet van wijken
Nog krampt de hoop zich aan de laatste kans,
Een ijle grens tussen twee koninkrijken.…
Stille zaterdag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
586 Ingetogen ademt de stilte
omdat er zoveel droefheid is;
het leven kent nu enkel
maar gemis.
De Heer toeft in het graf
en vrouwen die Hem volgden
zij treuren en verstommen
om wie er niet meer is.
Maar haast onmerkbaar groeit de bloesem
en zet de boom in licht;
morgen is er leven,
de dood zal zijn gezwicht.…
In welke mate?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Een stille droom in duistere nacht
Waarin geen licht wil schijnen
Geen maan die vriendelijk lacht
De kleinste sterren zelfs verdwijnen
En biddend wachten op de morgen
Een verre kim gehuld in gloed
Een dag vol zon en vrij van zorgen
Waarin stille droom zijn doel ontmoet.
Pas als de avond de kim niet duister kleurt
De nacht weer straalt met…
Getijdenperikelen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Als ik kleumerig ga over het zandpad
En even sta te kijken bij een uitgestorven poel
Denk ik nog weemoedig aan de zomer
Toen was ‘t wat droger en geen modderboel
Stonden de bomen weelderig vol lover
En boden schaduw voor de warme zonneschijn
Nu staan ze langs ’t pad, kaal als ik, te kleumen
En ik denk; “Laat ’t maar gauw weer zomer zijn.”…
Herschepping
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
465 De wind huilt door de kale bomen
Als zingt het klaaglijk een luguber lied
Een lied vol verlangen en vol dromen
In stemming verlatenheid en verdriet
Een lied over hoe de tijden waren
Reeds bij het krieken van de ochtendzon
Als zachte bries door kruinen en bláren
De nieuwe lentedag weer begon
En doods staan de bomen stil te dromen
Terwijl…
Winters hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
494 Tussen het lover van bomen,
ademt het gif van wraak.
Men jaagt op vrede,
ja, men schiet raak.
Deuren van liefde
gaan niet meer open.
Alles is geblust,
men gaat kogels kopen.
Men bemind zijn echo veel te graag
en geven elkaar het ergste kwaad.
Geweld is de grootste therapie,
weet men met zijn geweten nog raad?
Hopelijk komt de…
verveloze dagen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
599 zó kleurloos dikwijls
als ook leemte kan zijn
met melancholie op de loer
en ginds het verdriet
oprukkend als een groots
vijandelijke leger
zó voel ik me soms
op verveloze dagen
als het bladdert
dan verlang ik hevig
naar grondverf aangebracht
met zachte kwast…
Soldaten van Cura
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 Er is hoop.
Er is hulp.
Soldaten van Cura.
De bestrijders van de eeuwige nacht.
Dromen zijn niet verboden.
Daar omhels ik je teder
en koester ik jou
voorzichtig
van een afstand.…
Borden voor koppen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Geen draaideurcrimineel voor zover ik dan weet
daarentegen wel
iemand die de waarheid negeert
bovendien hiervan
zonder enige twijfel
niets heeft geleerd
Tijd heeft geleerd dat zij 'n comfortabele
mooie stoel verdienen
echt standvastig in hun leugen
kabbelen zij voort
op hun gedrag van bedrog
&
geenszins deugen
Hun hersens…
Troostende woorden
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
483 En in jouw bedroefde ogen,
zag ik weer een begin van hoop gloren.
Ik kwam die dag,
zomaar toevallig langsgelopen.
Eigenlijk was ik zelf,
op weg naar niets.
Maar heb toen wel een stukje pijn van jou,
met mij meegenomen.
Op dat moment betekende ik,
als mens voor iemand daadwerkelijk iets.…