4149 resultaten.
Viool
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
839 Het is niet in woorden te omschrijven
wat vier snaren weten los te maken,
emoties die talrijk binnendrijven,
en zo mijn gevoelige snaren raken.…
Waterkant
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
599 Ik zit hier langs de waterkant
de nevel siert het bos
ik gooi steentjes in het water
laat mijn gedachten los.
De schoonheid van dit groene woud
brengt mij tot ontroering
en merk dat de natuur mij aanzet
tot ontvoering, want..…
De chaos in mijn hoofd
netgedicht
1.6 met 11 stemmen
645 ik trommel
weer het ritme
van de geesten in mijn hoofd
de beer is los
hun harmonie verstoord
omdat de kleinste is vermoord
ze bakkeleien
zonder woorden over wie
de macht heeft over de galeien
geketend zijn de slaven
gedachten die stom varen
op het dreunen van de grootste trom
ze jagen tot de waterval
hen breekt en ik in de
psychose…
Deze woorden...
netgedicht
4.5 met 75 stemmen
3.288 Deze woorden
die ik voor jou schreef
al wat van ons overbleef
laat ik achter
in de aarde
aan de voet van de boom
die onze namen
uit liefde
bewaarde
hij neemt ze op
en het nog
onbeschreven blad
draagt dit afscheid waardig
omgeven door een
gouden gloed
laat het
langzaam los
een laatste
ritselende groet
ademt zacht
tussen de…
Ruiterpad
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
889 In onze zoektocht naar elkander
blijven wij volstrekt onvindbaar
als ik de weg naar jou verander
verdwijn je met een loos gebaar
vergeefse stappen in mijn richting
maken elke verwachting dood
dit ruiterpad zonder verlichting
snakt naar een liefdevolle schoot
ons blauwe bloed is jong van adel
en eeuwig voor elkaar bestemd
verschuif mij…
De hazelaar
gedicht
3.7 met 20 stemmen
14.157 Trillend dwaalt van boven
't fijne wolken los;
en met bloei bestoven
in het naakte bos
blijf ik in een beven
teruggehouden staan,
en ik raak nog even
't donker stamhout aan.
------------------------------
uit: 'Het Veerhuis', 1980.…
HET VERSTOORDE LEVEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 Met leiband en al
Rukt ze zich los, mijn hond
Sappho is haar naam
Het goudgeel op mijn hart
Schrikt, vliegt weg, stijgt op
Om dan neer te vallen, levenloos
Het kind in mij
Kent zijn rooster niet langer
Heeft het tekenen of rekenen het
Eerste uur?…
Niet wetend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 onzichtbaar -
bewegingen dommelen nog
laten duiven dagdromen
De nevel verpakt in flarden
de waarheid van deze morgen
dempt genadig de gebeurtenissen
die ik zo moeizaam verdraag
De mist ontneemt mij het zicht
op de gevolgen van de nacht
ik erken de wijze waas als baas
en slip dankbaar in deze dekmantel
Ik kuier de dampende velden in
en los…
Te mooie woorden...
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
886 Maar enkel de mooiste maar zo lose woorden
doen uiteindelijk zelfs valse hoop vermoorden.…
Ode aan de kersenboom
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
958 de takken glimmend bruin
lijken kaal maar ondertussen
is er een waas van heel licht leven
dat door loopt tot in de kruin
door malse regen en lentezon
zwellen de knoppen en kleuren bij
de schubben laten los
de blozende bloesem komt vrij
als jonge bruiden lente tooi
staan ze in wolken van organza
te pronken en rozig wit te blozen
o, bloesemtijd…
BOHEMIENNE
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
463 Mijn vrije geest, los van verleden
En toekomst die nog niet bestaat
Jij mijn elan en ruggengraat
Jij uitkomst van mijn smeekgebeden
Ik wil je met mijn huid bekleden
Jij die mij nimmermeer verlaat
Een lange tijd werd je geschaad
Door allerlei omstandigheden
Nu jij voorgoed bent teruggekeerd
De spiegel niet meer is beslagen
Geeft die ons…
- diepste kleur -
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
603 je draait je langzaam om naar mij
en kijkt me langer aan dan kan
je klinkt mij aan je echte oog
en laat geen uitweg voor me vrij
je spert het oog een trage deur
en kleurt het blauw lichtgevend blauw
je roert je niet je houdt heel stil
en vangt me binnenin je diepste kleur
je laat niet los je kleeft je aan
en trekt mij vast in jou omhoog…
De salon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
716 De dames onder hun kappen
Zitten er adem te happen
Met hun hoofden bedolven
Na het wassen en watergolven
Nu komen de tongen los
Je ziet het aan de rode blos
Hier ben je in vergeten tijd
Van warmte en intimiteit
In het paleis van kort geluk
Met de weggevallen druk
Zie je warme stranden
En koesterende mannenhanden
Nog een lotion mevrouw…
lampionnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.024 als een jonge vogel die
los van zijn nest wil komen
slaat het kind zijn armen
fladderend op en neer
het ondoorgrondelijke water
kan het tere niet dragen
opent de stomme onverzadigbare kaken
om de mond te snoeren van het weerloze
kruipend neemt het stille geweld bezit
van wat het niet tillen kan
als het kind de kleine armen strekt
buigt…
Bezwering van een paardenbloem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
576 Maak je geen zorgen na vandaag
mijn vleugels doen het prima
moet nog wel wennen aan de wind
de temperatuur in de hogere lagen
Hoef alleen het gemis maar los te laten
kleurenfoto met pluisjes van de pisseblom
de smaak van gele bloemblaadjes zoetbitter
het eten van salade op een wit balkon
Adem me maar weg als je kunt
het zaad is…
' t Komt allemaal goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 Gekromde schouders
Op slot gedraaide rug
Stramme spieren
Die je beweeglijkheid
Gevangen houden in een
Traliewerk ontworpen
Door meneer Parkinson -
Wil je lachen,
Grimlachen misschien,
Dan houdt zijn masker
Je stevig in zijn greep -
Toch blijf je heilig
En tot aan je laatste
Eind geloven in de
Vrije gedachte, los
En niet…
eer zij begon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 de open deuren
wijd open
dwazen schuiven
prater de praat
mijn klasje in
kriskras kouten
over goden
die ons invallen
tot we stilvallen
in een meditatie die
eindigt eer zij begon
dan tijd wederom
voor open deuren
lege dwazen
loos gekout
over de hoge
god van gister
en de godin
die morgen komt
tot we stilvallen
in een meditatie die…
Schemering
gedicht
3.6 met 11 stemmen
4.668 Voor hen geen boom der kennis,
geen appel en geen slang maar wel
het tikken van een kleine
feilloos afgestelde tijdbom:
straks laten ze elkander los,
zoeken hun voeten de begane grond,
het eigen gareel weer op.
-----------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2006.…
't Beeld
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
636 Borsten, tieten en memmen
als symbool voor de gedode vrouwen
tijdens een wreed regime, met
bloed aan muur; haat ontstaan door domheid
Roemenië als geheel is groot(s)
met Boekarest als hoofdstad
Na de Vrede van Trianon
was Transsylvanië voorgoed Roemeens
Los-vast van Europa, geen Euro
maar Lei; betaalt zé-
ker zo goed
in tijden van crises…
De leegte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
545 Het stille trok een streep
onder gedachten
doch ver verwijderd zijn
maakte plaats voor leegte
waarin ik geen gemoedsrust vind
zonder stof voor praten
enkel voor gebeden
omdat mijn kind zijn kracht verliest
die híj langzaam los moet laten
het is niet te verhullen
daarom verkiest míjn geest
een overdaad aan bezigheden
om de leegte op…
Ademhalen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Maak je geen zorgen na vandaag
mijn vleugels doen het prima
moet nog wel wennen aan de wind
de temperatuur in de hogere lagen
Hoef alleen het gemis maar los te laten
kleurenfoto met pluisjes van de pisseblom
de smaak van gele bloemblaadjes zoetbitter
het eten van salade op een wit balkon
Adem me maar weg als je kunt
het zaad is welgevormd…
Champagne en kaviaar
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
583 het woord grensoverschrijdend
boers gestampt uit de losse grond
is een gevaarlijk woord dat doet lijden
komt nu wel vlot uit ieders mond
alles is nu plots grensoverschrijdend
woordjes zoals ”onnozelaar" of "Janet”
men krijgt schrik om ze nog te schrijven
laat staan ze uit te spreken, wat een smet
grensoverschrijdend voor mij nu…
Loslaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 Ik mis het praten
Gewoon even met jou
Heb dit los moeten laten
Voor die andere vrouw
Die jou weer gelukkig doet zijn
En voor jou de zon laat schijnen
Ik vind dit voor jou erg fijn
Ik hoop voor jou dat dit niet meer zal verdwijnen
Zij moet beseffen
Een eerlijk iemand zoals jou
Zal ze niet zo gauw meer treffen
Die vindt ze niet meer…
Deze winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 is tot nu toe
echt geen winter
het waait als de herfst
er wordt nauwelijks
van de mezenbolletjes gegeten
de natuur loopt weken voor
sneeuwklokjes laten al tijden
hun kopjes hangen in de regen
katjes vallen massaal van de bomen
eenden paren er op los
zag al meerkoetjes
bouwen aan hun nest
met zoveel miezerig grijs
ben…
Lopend vuur van geel
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
493 De Hout geurt en kleurt
de lente is los gegaan
alles bloeit, groeit nu
geen tocht door de woestijn, noch
verloren wachttijd.
Een lopend vuur van geel
fris groen, sprankelend wit
lepelend naar vis
de hemel strakblauw, is
verbeelding van geluk.…
Stemmen in de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 STEMMEN IN DE NACHT
De wind laat zich horen
vermaalt de rotsen tot fijn gruis
wat ruw was, wordt glad en ruist
boombladeren ritselen geluid
Mensen gaan slapen
melodieus snurken van akkoord
Een los luik antwoordt
is beveiligd met een vloek
Even later, twee stemmen
dan kraakt een koperen bed
De wind kalmeert, ontspant
bereidt zich voor…
Omarmen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
468 Het beklemmende
dagelijkse leven kun je
los laten. De zee geeft
vleugels, je
krijgt onherroepelijk
nieuwe krachten.
Foto Dick Voogd…
ongeschreven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 een ontbrekend
woord in het vers
de onderbroken kus
van een engel
de niet verstuurde
brief aan een liefde
de losse eindjes
van een mooi verhaal
het ademloze talmen
van het onvoltooide lied
een rusteloos tasten
naar een vergeten dag
het vergeefse wachten
in de maanloze nacht
de gemiste ontmoeting
op een verlaten perron
een…
LAIS CCXXXIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 Het raakte haar: de woorden schoten los
van elke zin en letters verdwenen
in de flits van genot: ring in het bos
waar niets nog ademde. Zacht het wenen
van de nacht fluistert heel allene
dat het ene is verdwenen. Heilsfeit:
de eeuwigheid spleet open in de tijd.…
Broodje Wartaal
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
626 Doordrenkt en doordesemd
Van banaliteiten
Toont hij de smaak
Van los zand in de feiten
De lucht op IC's
Wordt gepneumatiseerd
En water en brood
Gesensibiliseerd
Daar deelt hij ons boud
En dapper besmuikt
Een broodje fecaliën
Dat ranzig ruikt
Gewikkeld in windsels
Der gymnopédie
Onzalige spijs
In zijn menagerie
Doorklieft…