5045 resultaten.
Hunkering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
672 Weggedoken in mijzelf
wacht ik de zucht die ’t vuur laait,
de stem die zal spreken,
het woord dat daden knecht.
De wind door het schuifraam wappert
het gordijn en speelt met de vlam
van de kaars die in mij brandt.
Het vuur springt in mij
op zoek naar brandstof voor het leven
die het in woorden vinden zal.…
*
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
844 de diepte in je ogen
de stilte in je stem
de zwakte in je omhelzing
maakt dat ik je ken
de zwaarte in je stappen
de leegte in je hart
de schelheid in je schreeuw
maakt mijn leven hard
de leegte in je hoofd
de zachtheid in je kracht
de ruwheid van je vingers
maakt dat ik naar je smacht
maar meer dan deze dingen
de liefde in je haat…
Verloren vader
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.083 Geen arm of hand die mij beschutte
geen schouder om te rusten maar wel
de slaande deur, uw scherpe stem.
Wat bleef is het verdriet om 't gemis
van uw genegenheid , de kille sfeer.
De ontkenning van mijn kleine zijn
in een leven dat geen leven was maar
slechts een valse parodie daarop.…
Voorgoed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
607 Ik stierf en er was niet
van ver mij vandaan
een stronk, een kussen
voor mijn houten hoofd,
waar ik de bedding vond,
waarin ik rusten zou,
ik zocht snakkend zonder
adem naar een stem, die nu
voorgoed zou zwijgen.…
beproeving
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
890 terwijl haar warme handen
zijn koude ziel beroeren
en woorden als een zalf
zijn hartenpijn verzacht
verliest hij zijn geloof
in god en zijn bestemming
omdat hij de beproeving
zo lief niet had verwacht
terwijl zijn zachte stem
haar ogen laten tranen
en als een medicijn
de weg zoekt naar haar hart
verliest zij al haar angst
voor duivel…
Communiniets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Touwen van taal ontbinden traag
als gebande stem het lijf verlaat,
in lucht verwaait tot klank naar keuze,
hecht aan het ontluisterd oor.
Spraak en schrift op goud gewogen,
laten letters ‘leven’ schrijven
op onverschillig dood papier,
met onder regels, achter zinnen,
vermoeden van beweging, richting,
liefde, lust en last.…
Met wortel en tak
gedicht
3.5 met 10 stemmen
9.331 Twee handen woelen
in vochtige bosgrond
Een stem. 'Tien dagen geleden - hier -
veertig of vijftig.'
Binnen de jaarringen
is dit moment nog geen
tiende millimeter dik.
't Graven stokt
het licht druipt
langs de stammen.…
Vader
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
617 rondom de tafel geschaard
alsof het even weer
net als vroeger was
luisteren we naar Uw stem
vader
scheiden doet lijden
klinkt het oude lied
al twintig jaar
bent U er niet meer
op deze aard
dan klinkt de melodie
Lily Marlene
Unter die Lanterne
Uw lievelingslied
in ons hart
de wind fluistert
Uw zijn bij ons
zo samen
dood is niet…
Van oude kerken als kreuken in hun heuvel
gedicht
4.1 met 11 stemmen
4.310 Van oude kerken waar schellend zijn stem
voor de adem op fresco's een sleutel vroeg
herhaalde hij het bezoekuur. Een vraag brandde
in des klankenverliezers koudvuur en nu niet.
-------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
Het licht passionele
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 er zit muziek
in je stem ook al
heb jij dat altijd ontkend
metrum en ritme
zo geperfectioneerd alsof jij
daar jaren op hebt gestudeerd
frivool dansen blikken
twinkelend in donkere ogen
met verlokken en kozen
het licht passionele
zal ieders hart stelen
in haar warm liefdevol delen
met je charmante lach
wordt alles nog eens samengevat…
Zonder jou.
hartenkreet
3.6 met 56 stemmen
6.142 Soms nog, hoor ik je stem,
voel jouw warmte om me heen.
Ruik de geur van je lijf,
die ik zo goed ken.
Zie de glimlach van jouw gezicht,
je hand die heel even...
op mijn schouder ligt.
Momenten als deze
doen jou weer herleven
alsof jij nog bij me bent.…
roos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.013 koud is het
door en door koud
alleen
met de smalle maan
half verscholen
achter de wolken
ben ik
verlaten
door en door koud
alleen
in mijn dromen
jouw stem
die me vraagt
lief, kom hier
in mijn armen
laat me je hart,
je lijf
eeuwig warmen
verschuivende wolken
zwart
doen me ontwaken
ik schreeuw
blijf
geeuw
ben al wakker…
Nieuwe intimiteit
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
528 De zomernacht streelt het houten huis
van binnenuit met lenteweefsels
't geluid van jouw stem is zeldzaam
nauwelijks hoorbaar tussen verhalen
van spiegels en wat mensen wensen
dagelijks op de voeten van de wereld
er is nog een klein beetje zilveren traanvocht
van het standbeeld dat op je moeder leek
maar wat sommige mensen ook beweren
stilte…
Dwalen in je lach
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 ik hoorde je stem
vaag de woorden
een wenk om mee te gaan
was de drempel al voorbij
gaf jou mijn vrijheid
in je onvoorwaardelijk volgen
jij ontsloot de wereld
in een nieuw beleven
enkel door jezelf te geven
geen terughoudendheid
met harde en zachte zijden
zonder obstakels te vermijden
mocht voluit genieten
en dwalen in je lach…
In ronde stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
658 je hebt geen stem
het zwijgen zoekt
woorden in duister
taal is de sleutel
van betekenis
keiharde waarheid
je weet
en voelt
aanwezigheid
ware aard
iets mysterieus
vanuit de dieptes
naakt met blote adem
in ronde stilte
verstand op nul
helemaal jezelf
groots in kleinheid
ongetemd hart
stille gedachten
kunnen niet praten…
Ook niet veel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 Of de stem die sprekend de kou van het ontwaken in elk verhaal van gisteren laat terugkeren.
En de oude man in het vermoeide spiegelbeeld op mij laat lijken als ik niet meer weet hoe de dood naar mij kijkt
en hij mij alleen maar beleefd vraagt of ik na mijn eenzaam
wachten nog iets anders wens.…
memoreren
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
855 deze dag
gedenkt een nachtegaal en een dochter
de één verloor haar stem, de ander haar vertrouwen
in
wat werkelijkheid gebood
de zachte witte dood van vroege winters zweeft
langs alle warme woorden, waar mijn afscheid weeft
en ik gebied de lente
nog te wachten
op iets moois
als er dooi valt in december
valt een ster weer op haar plaats…
De troubadour
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Zo zong hij haar de liefde toe,
Liederen zonder stem.
Twee stemmen smolten samen één,
Ontketend zonder rem.
Lieflijk hield het zingen stand,
Tot de dagenraad verscheen,
Zo niet alleen de liederen,
Maar ook de troubadour verdween.…
onder de oppervlakte
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
540 zo mistig
en rooskleurig schoon
adem ik tot het laatste seizoensbeeld
je dromen in
soms weet ik het niet
hoe ik je lief of wegvegen moet
langzaam verslijt mijn stem
achter gevallen doeken
en is dit gevecht
voor jou voor mij
geen kunst
echter zucht me een helder landschap
en ik kus de poëzie onder het blauwe licht
welterusten slaap…
Wachtende kou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
813 En een stem die geen warm gehoor zal vinden
of het licht van de eenzaamheid zal verwarmen.
Want de vragende tijd is verloren
in beloften die geen kou verdragen.
En geluk begraven waar de kou wacht
als de boodschap die alles bewaart
wat mijn dromen niet meer
kunnen vinden.…
Dat toontje hoger
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
703 wil je glimlach meten
tracht de donkere blik
in je ogen te wegen
maar er is geen vergelijk
jouw elegantie
het neusje in
schijnbare arrogantie
steekt boven alles uit
door je stem
klinkt warme muziek
juist dat toontje hoger
maakt jou uniek
het ijken van liefde
kent geen aardse eisen
jouw norm raakt
aan hemelse paradijzen…
Een oud verhaal
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.333 Van een moment dat een verhaal zou kunnen zijn of een belofte van een volgende ontmoeting
die ik mocht wensen als je fluwelen stem me weer zou volgen
als een tedere windvlaag
en een melodie
die elke droom wakker maakt
met jouw wachtende glimlach
en dansende ogen die alles
vergeven.…
Inherent aan vrees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 het stof
zou mijn dood kunnen wezen
inherent aan vrees vlij ik
mij tegen jouw borst, zoek de geur
van zweet en bedien je
schoonheid op het ritme
van mijn kloppend orgasme
het gespuis dat me belaagt
zekert mijn hart in weersfonteinen
geen hagel zo slagvast als jouw liefde
die mij mijn zekerheden ontneemt
al zijn de dragers van je stem…
Gedachten in de nacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 Nee zeg ik met harde stem
ja, fluister ik heel zacht
’t is alsof ik mezelf niet ben
in ’t donker van de nacht
Ga ik dan toch overstag
zacht of hard, ’t maakt niet uit
’s nachts is alles zwaarder
zodra ’t licht wordt, gaan de
gedachten uit!…
Valse regenbogen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
707 ik voelde haar bui
ogen donkerden snel
armen schokten in weerklank
nog steeg de spanning
door het broeierig geluid
van haar lage stem
zij ontlaadde met
wijzende vingers
in het oplichten van schuld
ik voelde de inslag
stond aan de grond genageld
verschroeid door haar blik
als de donder ben ik weggegaan
een reepje zon liet valse…
definitief
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
964 bij het afscheid van lief)
nu jouw aardse wezen eeuwig
voortgang vindt
ik blijf hier en beleef de warmte nog
opnieuw -steeds weer- opnieuw
elke dag
ik heb
jouw beeltenissen opgeslagen
in de kamers van mijn hart
de mooiste laten stil
een glimlach in mijn ziel verdwijnen
langs mijn lippen spreekt
als immer
jouw geliefde stem…
Dovemansoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Een stem, ondoordringbaar als gesteente,
fluisterend in onhoorbare woorden.
Gesloten gezicht, tot schim geworden,
in volle maan geweken
naar de hemel van een zonloos noorden.…
Engel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Ach ik hoop
dat je ooit
bij me nederdaalt
en je hand
liefdevol
door mijn haren haalt,
dat je stem
zoet en zacht
in mijn oren zingt
en je kus
op mijn huid
mijn verdriet verdringt
en ik hoop
dat m'n hand
in de jouwe glijdt
en me brengt
naar een land
nog bevrijd van tijd.…
NANNE TEPPER (1962-2012)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Hij is aan uitputting bezweken
Hij had het zo goed met mij voor
Ik leende hem mijn oog en oor
Hij hielp mij bij het oversteken
Hij zou mij nieuwe moed inspreken
Maar langzaam ging er iets teloor
Hij werd bedroefd, want hij verloor
Ik zag al aan de wand het teken
Hij heeft het hoopvol geprobeerd
Zijn volle stem werd dun, benepen
Mijn schutsengel…
Het echoot diep
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
619 misschien ga ik wel dood
in de nabijheid van jouw
grijpende hand, er is tijd
waar koele lucht
mijn pad kruist
voor wie de klei in
mijn stem beheerst, er mee
stoeit tot aan de top van de nacht
- is eerbied de wet die me kust
in de vrolijkheid van het ongeboren kind ?…