3968 resultaten.
Thuiskomst
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.002 Is er een eindige wandeling
waar ik thuis zal komen
over heuvels, gras tuin perken
langs het geslepen spoor
van sterrengruis.
Voetstappen liegen niet
net als de wortels diep
het vasthouden niet vergeten.…
Herfst sonate
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
706 streel zacht
zonder vragen
wat schaduw
over
blozende wangen
zonsondergang
laat uw fluister
het land
bekleden
met
bloemenpracht
in gouden kleuren
kruidig
pittig zacht
slaap en droom
de nacht
maar begeef u even
in de tuin
waar liefde woont
hoor hoe de nachtegaal
schoonheid
zingt
adem
mijn adem
sluimerzacht…
Ik tref je nog
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
603 jij bent er niet bij
of toch…
misschien lijkt dat maar zo
rond de warmte
de kamers van mijn hart
tref ik je nog
daar geef ik je
mijn geschreven verzen
ervaar ik nog de band
melancholie drijft
werkt zich ongemerkt
wat naar de bovenkant
en in die tuin
daar spellen mijn ogen
de letters van je naam
de zwarte lijnen
op grijs…
Is herinneren voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
546 zachte vingers
strelen liefdevol
de kleuren van de tuin
het benoemen
van de bloemen is dan
het moment voor mij
maar in passeren
is herinneren voorbij
een nieuwe maakt haar blij
zij heeft alle tijd
om te genieten van wat
de dag zo brengt
de regelmaat is
het houvast waardoor
zij haar omgeving kent
is als mens een heerlijk…
Lijk dit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 De herfst
een beetje crimineel
overal
een blad te veel
verval
grijpt om ons heen
de esdoorn opulent
in vreugde en verdriet
een roodborstje
dat geluidloos landt
begrijpt die herrie niet
van groen naar rood
tot goudbrokaat
dat stil vergaat
er sluipen geruchten
in mijn tuin
van oudsher
van her en der
verhalen
met een happy end
lijk…
Lente of zo?
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
864 Zalig zacht zoemend
de eerste bijen in de tuin
pluizig ploeterend pielen
in bloemen soms wat schuin
Vrank, vrij, verwilderd
de kinderen na de winter
blozend bubbelend bruisend
in speeltuinen zonder hinder
Rozige rode ruikers
van lente een boeket
vlugge vlinders vliegen
in het nieuwste vlinder ballet…
Geen tijd voor de dood
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
781 Ik zie mezelf toch graag nog zonder zerk
En leid hem om de tuin, een duivels werk!…
God
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
532 hoe mag ik je noemen
wanneer ik zie hoe de bloemen
in mijn tuin openlijk je diepe zelf
voor mij openbaren
waaiend op speelse zomerwinden
je wondere werkelijkheid dragen
zwoel geurend je passie
voor leven uitstrooien
leg je naam op mijn lippen zodat
ik je als hemelsbrede koestering
kan prevelen midden de wereld
die ik liefheb
ik noem…
Pinksterblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
615 Eén pinksterbloem had ik in mijn tuin
onder de tafel rond Pinksteren,
met madeliefjes en paardebloem.
Na het knippen van het gras
kon ik haar niet meer vinden.
Gelukkig had ik nog foto's van velden pinksterbloem
om die op facebook samen met een Pinkstergroet te delen.
Toch had ik liever die ene bloem gestuurd.…
Zomerse zondag
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
3.937 In de tuinen werken
traag mannen.
Door de kantoren in de stad
gaan hun doordeweekse schimmen
wanstaltig nog om.
Maar hier schenken hun vrouwen bier
en kleppen hun kinderen
helder verwarde vespers.
Het gras geschoren; traag
en op niets geschraagd
tuimelt de aarde verder.…
De rozentuin
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
712 leven
gaat niet altijd over rozen
Onze Lieve Heer heeft je immers geen
rozentuin beloofd
soms moet je vechten gelijk een beest
voelt men zich totaal verdoofd
innerlijke moed vraagt dan
om mentale kracht
die jou geest niet breken kan
ervaar dan
dat er in de krochten van je ziel
een onoverwinnelijke zomer bloeit
met geurende rozen in de tuin…
Winter
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
556 Winterblues (tanka)
De liefde duurt kort
het vergeten gaat langzaam
de nacht is inktzwart
de tuin wordt alsmaar witter
mascara loopt langs mijn wangen…
Zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
759 Als mollen tuinen
lekker om gaan wroeten
en wij voor hun hopen
en het struikelen erover
uitkijken moeten
Als wollige wolken
onbezorgd
langs de hemel scheren
en geschoren schapen
met hun korte kapsel
hemels hooghartig
gaan lopen flaneren
dan zal menig
warrige lentedromer
wakker worden
want dan is hij
in aantocht
de langverwachte…
Elders hier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 Storende geluiden verstillen,
in onze spontaan verstilde tuin.
Wat is het toch rustig hier.
Wij zijn met thuisvakantie,
wanneer gelukzoekers,
elders zijn.…
Mededogen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
542 En denken,
mezelf verplaatsen
of denken
dat ik me kan verplaatsen
in andermans situatie
Mededogen is een wezen
Is een substantie
Is liefde
Ik wil het door me heen
Ik wil me openen het te voelen,
dat de hele schepping daaruit bestaat
En ik kijk in mijn tuin
zie vlinders feestelijk fladderen…
PUREN EN MAKEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
342 Heidelucht waait voort,
vermengt zich met bloemengeur
van een grote tuin.
Druk gezoem kringelt
om de kleurrijke perken,
en duikt in kelken.
Duizenden werksters
vliegen vol stuifmeelkorrels
naar hun woonkasten.
Gekweekte bloemen,
wild gewas worden samen
honing van eendracht.…
Gebroken zon
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
481 ’t Is mei maar in mijn hart nog steeds december
De tuinen daar ontberen elke groei
Mijn zomertijd die eindigde in november
Toen brak de zon: jij kapte alle bloei
’t Is mei maar in mijn hart heerst nog de winter
Alleen de ijsbloem komt daar nu nog op
De wortelstok bevroor in elke flinter:
De rozen komen niet meer in de knop…
Ouderdom en buitenleven
poëzie
3.7 met 23 stemmen
9.065 Het is van ouds gemerkt, dat even* dorre luiden*
Nog vinden haar vermaak omtrent de groene kruiden,
Omtrent een keerstig* hout, dat in de velden groeit,
Of in het blij gewas, dat in de tuinen bloeit.…
Mensen, rare wezens...
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.003 Hebben ze een tuin, willen ze 'n flat,
hebben ze een flat, willen ze een tuin.
Hebben ze een hond, willen ze een poes,
hebben ze een poes, willen ze een hond.
Hebben ze een job, willen ze werkloos zijn,
hebben ze werkloosheid, willen ze een job.
Hebben ze de drukte, willen ze vakantie,
hebben ze vakantie, willen ze de drukte.…
Man van steen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 Er zit altijd een man van steen in tuin
met soms een kat op zijn kruin
een zwarte, rode of heel harige
die ook zijn staart
drapeert om zijn hals
als ware 't mans baard.…
GEKOESTERD
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
455 Ik mis mijn sleutelbos
zoek op tafels en aanrecht
nergens te vinden
mijn laatjes herbergen
genoeg vervangende sleutels
maar
het ene ijzertje
dat de achterdeur van de tuin
heen en weer kan laten gaan
heeft zijn dubbelganger niet
lastig
vuilnisbakken en fietsen
langs het tuinpad sjouwen
over de schone keukenvloer
tussen koelkast en fornuis…
Dromerig
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.040 Ik laat de nacht mijn adem zingen,
licht geboren door de schemering,
zoals iemand draalt bij ’t laatste licht
en alle jonge stemmen samenbindt.
Ik laat de sterren mijn ogen schilderen,
teer verborgen door verwondering.
Wie zal mijn streling aarzelend kleuren,
verder blazen dan de schaduw binnenin.…
Dansend naakt
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.524 Kamer in schemer
Licht ontstoken
Ochtendmist
Voorjaarsbloemen
Snel
Ontloken
Scherm op muur
Lichamen naakt
Ochtendzon
Mystieke mist
't Prille voorjaar dat
Ons raakt
Warme handen
Strelen verblijd
Masseren
Kneden zacht
Terwijl de ochtend van
Jouw schouders glijdt
Vingers glijden
Zacht. 't Schijnt
Naar de bron.…
Zuster Dood
poëzie
3.3 met 19 stemmen
3.766 Onwennig in de schemer kringen
zij weer omhoog om met hun lied te loven
de stille speelman die Gods lof mocht zingen.…
ja jij, omdat het Mij behaagt
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
3.096 ik ben je God vandaag
bid mij om licht voordat
ik je nu wakker maak
ik speelde met de maan
verduisterde de verte en
joeg herten op met schemering
je koos een huis en vrouw
bleef trouw aan aardse zaken
met gratis had je niets te maken
ik geef je vierentwintig uur
om deze goddelijke dag te
vieren voor de rest ben ik te huur
voor…
een dag die krom trekt
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
959 in lucht
waaruit het leven is gevlucht
gebruikt door lijven die
vergeten te bewegen
een dag die krom trekt
door gebrek aan perspectief
verveling is de dief
die uren heeft gestolen
de trage stroom van
dingen die gebeuren
het drijven op gewoonteruis
slaan van klokken en van deuren
de avond ademt
nog geen duisternis
omdat de schemering…
zie licht met schaduw vrijen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.253 ik zie licht
met schaduw vrijen
in de ondergaande zon
schemering laat hen betijen
de dag is bijna om
vogels fluiten voor het
laatst hun schitterend lied
op hun rustplaats aangekomen
kunnen ze nu rustig dromen
een vijand is er niet
zo valt de avond
voor een nacht met
sterren rond de maan
niet onverwacht
ogen wennen er al aan…
de tijd
netgedicht
3.4 met 90 stemmen
23.660 Hier wandel ik in de
schemering
de nacht zo dicht nabij
het is de tijd niet dat
ik nu nog zing
dauw hangt laag over
de vecht en landerij
De stilte heeft zich
al genesteld
in bomen straten en
de stad
in menig huis dooft
men het licht
zij hebben de dag gehad
In de verte blaft een hond
dendert er een trein
ergens gaat een deur op slot…
Waar blijft de regen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
976 De schemer valt,
de mens kijkt sip,
men is ontroostbaar.
Weer een dag voorbij
zonder een druppel regen.…
los van vingers
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
706 oude sporen en stenen
en ik tel mijn stappen
aan de waterkant
behoedzaam
tussen het vertrek
van geloof en schemering
ik ga liggen
vergeet alle woorden
wanneer niets van waarheid
begint, ook al wijst iedere richting
naar de wind, haast leunend en
onafgebroken
uit de bomen valt het licht,
nergens eindigend of beginnend
en het uur breekt…