Netgedichten over dieren

De kamelendrijver Dreef zijn kamelen tot wanhoop Slappe bulten kregen ze ervan Lekke roeiboten werden het, De schepen der woestijn Wolken dreven over Foetussen dreven af En de kamelendrijver Dreef door Door en door Bij iedere temperatuur…

Een gekroonde arend cirkelt boven de stad en het bos, haar standvastigheid ligt aan vleugels steeds vaker stilt zij haar honger dichter bij huis en zweeft niet verder met de wind mee rond het gebergte maakt dan een stille ommekeer naar wat wij in hogere sferen niet beheersen wendbaar toont zij haar veren.…

Kijken naar een zwaan sierlijkheid in het water geraakt door schoonheid. Hoe een zwaan vredig en verzorgd als een sneeuwwit stroomlijnt over het spiegelend wateroppervlak waar zij haar vleugels ook regelmatig openvouwt om vormen van windenergie op te vangen tot ze weer in alle rust ontspannen en relaxen langs haar lichaam. Sierlijk beeld…

Van het dak Uit de goot Klinkt herhaald Een schrille noot Geen vogel kent Een valser lied Dan de schele Kierewiet…

De koekoek is een dwangneurotische vogel als 'ie in een klok woont.…

Het zwaluwennest: piepend zwiept een eskader -- neer op onze kat.…

Koala’s blijven altijd jong Ze slapen 20 uur per dag En hebben lak aan het gezag In eindeloos vertrouwen Hangen ze aan hun scherpe klauwen En denken nooit na over boterprijzen Blasé zijn of naar Cuba reizen Geheel geen dromen; sluimering Koala’s kunnen zonder drank Het uur is groot als ze weer gaan Ze hebben niets om uit te zoeken…

op de top van de zendmast spiedt de gevederde koning sombere wolken deren niet hemels is zijn uitzicht en king size!…

Op de zandweg glimmen bruine bollen, geboren uit de darmen van het rijdier. Aanstaande geschiedenis, vol vertier of schrik, schuilt in die geurende drollen. Een paard nadert, begint bang te dollen. Plotselinge waarschuwing toont zich hier: "Al mijn eigen pad, onder streng bestier," kwam uit een ander en vreemd ros rollen. De liefhebber…

je bent het moe wilt een huisdier zonder gedoe Geen poppedeintjes geen tierelantijntjes want gnoe is meer dan gnoe…

Gister viel het doek. Op zoek naar teven vond hij de dood hij werd geen 7. Die zoveel gegeven en gegraven had groeven we en veel te groot een gat: wat zo’n beest toch met je doet. Ik hield me goed totdat de rulle aarde toegedaan we akelig alleen op huis aan hond en tranen lieten gaan.…

Vogels op een rij in de open luchtsnelweg een groepsmigratie. Wanneer prille zon opkomt, vindt een vlucht vogels innerlijke rust en vrede in de lucht, de ultieme plek voor inspanning en ontspanning waar ze onderweg zijn naar een onbekende wereld waar nieuwe kansen en mogelijkheden wachten op hen. Een fascinerende en intense V-formatie…

Er loopt een poes door mijn stilte het is een kleurrijke poes vol met heimwee droomgeluiden ze komt op mijn schoot zitten om de stilte te omhelzen.…

Alleen in Parijs walst een vlieg zoals een vlieg -- rondzwiert in Parijs.…

320 meter lange gangen onder mijn grond. Bewoond door een monster,en pieren,mieren die ze betreden, Klein wezen van verwoesting.,Ik heb jou zo bestreden. Maar ik heb de strijd verloren,en mij met liefde bekoord Want opeens had ik het besef dat jij daar natuurlijk hoort.…

Met de eerste rijp van het najaar Worden we rillend nog in zomerjassen Een kristaldauw op de valstrikken gewaar Van kruisspinnen die ons verassen Door de mistgeverniste wijze Waarop hun breisels de struiken behangen En meisjes met elastische twijgen De ijzelbesmukte webben vangen Om van het mateloos gesponnen garen Welke ze tot…

kraaien kauwen kikkerdril vissen vliegen karekiet mieren maaien grasparkiet ... en het uiltje knapt.…

Solitair sluipt ze over het ijs, honderden kilo's vet en spier, sterke klauwen, scherpe tanden op zoek naar een prooidier. Een rustende ringelrob, een felle aanval, botten kraken tussen de kaken van deze femme fatale. Maar dromend in z'n sneeuwhol, omarmd door zacht bevachte liefdevol witte poten, kan kleine Knut zich geen lievere moeder…

lieve dierenvrienden reis denkbeeldig mee op naar Reeuwijkse Plassen fascinerend minder gigantisch als oceaan en zee een huichelachtige eendenjager terstond een lokeend krijgt een koord rondom enkels naast hem een luid blaffende hond zeer onschuldig moet hij de zwevende vrije eenden roepen enwel een tocht naar de dood…

Een hond loopt door de Laanstraat, zoals hij nu wil zijn, is en altijd was. Baasje loopt met hem verbonden, en probeert gehaast te worden, wie hij nooit meer worden zal. Als jongetje nog was. Ik vraag me verlangend af, hoe ik weer reu kan worden, zonder aangebonden vrouwtje. Getrouwd met hondse trouw. Vervuld van hondse liefde, zonder aangelijnd…

ik hecht aan een harde ondergrond die houdt me op mijn plek ik zou niet gedijen op los zand ben ik een wrak mijn habitat is het diepe bestaan ik heb geen weet van gesmolten ijskappen en verzonken heuvellanden ik ben gewoon hier en nu een prachtige paardenmossel op zijn plek…

een vaag verlangen roestig weten een zwanenzang misschien van verstofte mensenliefde zie de zwaan die het nest verlaat haar minnaar uitzinnig roepend onthaalt hoe ze haar kop schudt hoe hij haar knabbelend begroet hoe ze samen de lichte vleugels uitslaan liefdesrituelen die vergeten verlangens doen zinken onder een ademloos…

Enig vogel zingt in wiegende herfsttonen een repertoire. Vol melancholie en weemoed luister ik naar enige vogelklanken die me terugbrengen naar lente wanneer ze zich al vroeg luidkeels lieten horen in firmament gegoten in een dromerig decor tegelijk maakte ik kennis met eerste liefdes en prille verliefdheden op een golvende lijn. Elke keer…

Heren onderweg In glimmende bolides Zwaargewichten Op de zakelijke weegschaal Liggen op topsnelheid Om handen te schudden Papieren te tekenen Te klinken op succes Blind voor de berm Waar pechvogels staan Te zwaaien Naar beren op de weg…

de buizerd bepleisterd met wolkenlucht zweeft in de hemelsalon spiedend naar onwetend leven in grazige weiden het verlangen diep in zijn vogelziel gezeteld…

Het konijn is een holdier Net zoals het spaarvarken Ook het rendier is een holdier evenals de loopvogel (als deze haast heeft) “…maar hardloopvogels Zijn doodloopvogels!” Zei het luipaard “…en vooruitgang Is achteruitgang!” Blafte de Duitse Staander De antilopen zwegen En volhardden in hun zinloos verzet…

Bij deze tere, toch besliste wijs, zit de vogel, schalks of waardig bezongen door lovende, kunstminnende tongen, op zijn sterke tak, verlangt naar de reis. Luid roepend en luchtig zwartgrijs zweeft in lange lijnen, wijde wrongen over boomtoppen, spits, opeengedrongen, van het bergwoud, zoekt geduldig en wijs. Het rond vliegende dier geeft…

We braken het brood en schonken de koffie. In de luwte van wind krulden de kinderen, hun wangen wars van zon. Kleverige vingers, kruimels, een gekleurde parasol. Ergens een verdwaalde sok, wat lauw bier. Iemand zong. Op het kleed een krantenbericht, een pop zonder benen. We lagen als mensen alleen op de wereld. Nee, dan morgen. Morgen…

Mensen zijn gehandicapte dieren, die Olympisch willen spelen. Geleerden denken zeer intelligent. Topsporters worden pas superieur, wanneer ze geloven super te zijn. Verliezers die gevallen zijn, denken dat ze falen. Zo denken mensen dat al wat leeft, passende etiketten nodig heeft. Iedereen die abnormaal lijkt, krijgt een valse diagnose…

De nachtelijke stemmen van het oerwoud in duisternis zwijgen slechts takkengekraak laat zich horen de kudde olifanten voert strijd met kronkelvingers van lianen achter de groep ligt een pas gebaand pad daarover strompelt een eenzame bul reusachtig _ spookachtig _ vaal wit wegens die eigenaardige kleur door zijn medeschepsels verstoten…