541 resultaten.
Onderweg.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
583 Trappen langs de grazige weiden
Tot er niets meer is dat stremt
Zie hem daar die bocht aansnijden,
de man die voor geen onheil remt.…
Onvindbaar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
610 Het landschap dat zich in bochten wringt
Om niet op te vallen, om er niet te zijn
In een hoek weg te duiken, te schuilen
In een schaduw van schimmen
Schuchter, schuw, luw, leeg, vaag, vaal
In licht dat zelfs geluid doet dimmen
In lucht die nevel druppelings doet druilen
Met tranen van doorzichtig kristallijn
Daar, waar een zwarte vogel in stilte…
Haar rode draad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
495 ik zag in het witte
licht van de
nieuwe maan
haar dromen
pulserend uit haar
lichaam komen
op de warme
regelmaat van
haar ademtochten
verlieten zij
zonder bochten
haar rode draad
met de levenslijn in
tact hebben zij haar
naar vele werelden
gebracht met een
alreeds voltooid
en beschreven leven
maar gedreven
bleef zij op…
Een eureka lang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
879 Zo dichtbij als het water van de rivier dat zich wringen
moet in bochten allerlei om oog in oog te staan met de zee
en bij zeezicht er zijn en eigenlijk ook weer niet,
eerst zoetjes aan nog zout worden.
Weten dat alles op pootjes terechtkomt in dit moment
van laatste loodjes en ik verlicht in het overgeven aan.…
Bijles
gedicht
3.1 met 26 stemmen
9.656 Ogenschijnlijk zonder moeite
wrong zij zich in alle mogelijke bochten,
gedurig op zoek naar een groter water
om daarin te onder tegaan, als vanzelf,
maar in haar monding doken eilanden op,
steeds meer eilanden, zodat ze ten slotte
verzandde. Alles moest anders. Over.
--------------------------------
uit: 'Vlagvertoon', 2001.…
Vol nieuwsgierigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 het is niet
een paard dat
hij zo bewondert
zij is zijn vriendin
met een warme huid
ogen die hem altijd
volgen in een hoofd
vol nieuwsgierigheid
die ieder keer weer
tegensputtert bij
het sturen waardoor
bochten langer duren
zijn kameraad
die rotsvast naast hem
staat in hem gelooft
ondanks zijn stoere taal
natuurlijk verstaan…
Jaarwisseling
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
736 De aarde is een stromenland
van zwartblauwe dromen
die in bochten meanderen
zonder vervulling dralen.
Niets heeft een bestemming
alles leeft in verbeelding
en in de wirwar van wegen
verdwalen alle richtingen.
Miljarden jaren stapelen op
in het zonlicht dat nu straalt
en de oliepan doet spetteren
bollen bakt met rozijnen.…
DE WEERRIBBEN - 1
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
949 Turfstekers zitten vast
diep in het laagveen
kunnen nergens heen
Bakkersjongens met een boot
vers gebakken brood
verdronken in de sloot
Motorrijder uit de bocht
zwaar gewond
melkwagen aan de grond
Rietdekker maakt amok
meer bier dan goed is
kind dood, zwaar gemis
De Weerribben,
prachtige natuur
elke dag, elk uur…
Onder felle tegenwind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 alleen de langste sprieten
van de grasmat buigen
onder felle tegenwind
zichtbaar zijn de sporen
die maatschappelijk verval
in het weidse land getrokken heeft
het snel door bochten maaien
maakt modderpoelen
in het al jong gekneusde gras
eindelijk knakken zij die
jarenlang hun zaad hebben geschoten
in de luwte van het onverdiend succes…
Hoofdbrekens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 Zit gebogen over
De sommen van mijn
Leven, vierkante
Decameters die
Onder mijn ogen
Uit de bocht zijn
Gevlogen -
Was het allemaal
Zo makkelijk nog
Maar als op de
Basisschool waar
Juf als het echt
Moeilijk werd de
Sommetjes keurig
Uitgewerkt op het
Bord voor mijn
Neus toverde,
En ik die altijd
Zeker was dat de
Som…
De berg weg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
611 De kronkelige weg
die eindigt op de kam
verliest zich in de weidse verten
en stort zich naar benee
gelijk een waterval
met zeven haarspeldbochten
waarbij in elke bocht
het uitzicht minder wordt
of juist alleen de berg zich toont.…
Jouw gratie
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
433 in de lieftallige
boog die jouw oog
beschreef als een
hoela hoep voelde
jij je eindeloos goed
in de cirkel
van bewegend
verlangen weet
jouw gratie zich
nooit gevangen
wat uitdagend leek
bleek een tot in de
puntjes geregisseerd
spel van kan ze het niet
of lukt het haar wel
waar souplesse
overheerst zal jij toch
eens de bocht…
De broedermoord
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
468 ik zag je ogen
in de trillende hitte
oplichtten in blikkend
stroboscopisch geweld
kantelend over de horizon
juist daar waar
kleuren vluchtten
uit de regenboog
onder het magisch
geluid van de donderbui
die in zijn mystiek
groen wervelend
ontstaan uit de bocht was
gegaan met mysteries
uit het scheppingsverhaal
die in hun religieuze…
Opgelucht
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.250 een
dag in wording
toen de lucht blauw
met felle zon en mist
door de bossen fietste
de weg knoopte zich in
een knoop
bomen zetten hun wortels
in de handrem
een wolk vergat waar
boven was
schaduwen liepen
zonder eigenaar weg
de regen viel naast
zichzelf en bleef
daar liggen en
in een sloot van tijd
zag ik, hoe gisteren
een bocht…
Ontgroeners weder wijzer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
852 Stuiptrekkende ledematen
En de pupilreactie nul
De reflexen minimaal
Na die ene laatste pul
Dan volgt de snelle diagnose
Op gesmeerde spoedopvang
Als rubberen wielen piepen
In de bochten van de gang
Alle paniekgezichten bidden
Uit angst voor eigen schuld
En op dat moment zijn zij
Met zorg en spijt gevuld
Weer een falende selectie…
Alweer telefoon
netgedicht
3.2 met 32 stemmen
13.995 Liefdelevolle handelingen onder het wol
niets is ons te dol
We gaan nog even door
nu meer als ooit te voor
Zweet vloeit in overvloed
en op je gezicht verschijnt een rode gloed
Verhit door hartstocht
vliegen we steeds vaker uit de bocht
Als dan de morgen zich meldt
en ik door mijn baas uit bed word gebeld
Weet ik dat het tussen ons wel…
Deze weg
hartenkreet
5.0 met 11 stemmen
1.358 Deze weg loopt niet in bochten
en hier loop je ook geen gevaar.
Hier hebben de normen nog waarde
die je node mist op een andere weg.
Als een rode draad loopt de weg
door mijn hele aardse leven heen.
Vanaf de doop tot aan het laatste gebed
loop ik deze weg met opgeheven hoofd.…
Talen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
561 Jij vertelt over de lente
terwijl regensluiers
kindergezichten verbergen
achter schampere schijn van
schuldig verlangen
hink, stap, sprong,
hink, stap, sprong,
laten hakken op grijze
stoeptegels klakken
een touw draait gevlochten
bochten en als inspin
nogmaals de grond raakt
vertel jij weer over de lente
maar nu over onschuldig verlangen…
toen jij met stenen tafelen
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
945 ik was nog warm
van ons bed toen jij
met stenen tafelen
de liefde brak
verbrandde in het
vuur van eerlijkheid
de braamstruik vlamde
fluisterde je spijt
ik leidde je de hemel
in tot jij verdween
en weer verscheen
met Gods geboden
je rechtte waarheid
die geen bocht meer nam
verschoonde je geheugen
van de leugen houden van
hier…
Een blank papier, een rode roos...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.022 Wat is ons leven toch een raadsel,
een nooit voorgoed begrepen tocht,
een vinden en steeds weer verliezen
tot aan de laatste bocht.…
Voorspelde stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 stilte
ben ik draagmoeder
en tegenlicht gelijk
langs een alfabet vol zoenlippen
vaar ik mij een lege boot
naar de stille oevers
lees ik jouw gedachten
zwemmend naar dat eiland
zwijgend in het weiland
dansen mijn benen
onder mijn mindere ik
zie ik het zwijgen
door verandering
ben jij een plaatje
op de foto
slaat de bocht…
Verhaaltjes
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
948 Vertel hen over reizen en over de weg
de eerste kleine stapjes en dat na de bocht
opnieuw een pad en een knik verschijnt
lopen een ander woord voor bewegen lijkt
Talent voor wat dan ook geen garantie
voor geluk, gezondheid of rijkdom blijkt
Haten en beminnen, ervan weten en er niets
aan kunnen doen, daaraan haast kapot gaan
Er is niets mooiers…
Mijn baas en ik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
636 Maar kijk, hij gaat de bocht om,
hij neemt een andere weg
heeft hij mijn angst vernomen,
ik huppel langs de heg
hij kent mij beter dan ik dacht
hij rent met mij en wacht,
ik hoor de zachtheid in zijn stem
en in mij groeit weer kracht!
Waff!…
Sinterklaasfeest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
2.317 Het kinderfeest uit mijn jeugd
moet er nu aan geloven
Zwarte Piet bracht me zo veel vreugd
dat vuur laat ik niet doven
We moeten mee in iedere bocht
ik laat dat niet gebeuren
het is toch ver gezocht
we moeten Zwarte Piet nu anders kleuren
Zwart blijft zwart
concessies doe ik niet
ik roep het met heel mijn hart
zwart blijft zwart bij mijn…
onbereikbaar plekje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
910 je draait je in kreuken en bochten en vouwen
het lijkt wel of er van binnen iets knapt
vandaar dat zoveel mensen trouwen
dan is er tenminste iemand die krabt!…
analoog aan land
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 bocht in de rivier,
slangenlijf, met ruwijzeren handen weerlegd
geledigd lichaam,
avondmaal, perkament uit water gedregd
heuvelland,
golfstroom, reikend naar kalkhoudend smaragd
ode aan de stad,
honing, avondgloed, aan een hemel gebracht
luchtbelijdenis,
verzaking, rede, kalme tred met vaste voet
aanlandige droom,
kortdurig, met…
Het Licht in Jou
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
430 Je stappen mogen wankel zijn,
je pad vol bocht en krommen.
Toch leidt het jou naar zonneschijn,
waar dromen samenkomen.
Dus draag dat licht, zo puur en vrij,
door storm en door gebaren.
Het mooiste dat jij geven kan,
is simpelweg: jezelf bewaren.…
Ik wil je houden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
468 het leven lachen laten, glunderen
als het even kan; als het ziek-zijn
naar een achtergrond verdwijnt;
het lijden kwijnt in jouw bijzijn,
sterren vallen in het niet, de zon
als tweederangs bron van warmte,
de zinnen vliegen uit de bocht…
en toch
zou ik liegen
als ik niet zou zeggen:
ik wil je houden.…
geheugenverlies
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.507 water glinstert
een goud vlammetje van
koudvuur met een kort
geheugen van maar drie
seconden, dus achter
elke ronde wacht een
heel nieuw avontuur
vreugde en verdriet
verwisselen steeds
sneller van plaats bij
het besef, dat elke
minuut hem dichter
brengt bij het moment
van totale duisternis
de goudvis kwispelt
vliegensvlug door bocht…
De Beek
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.874 En terwijl zij in de vlakte
zich ontkronkelt, bocht na bocht,
is het, of zij iets in elke
nieuw ontdekte verte zocht, -
iets wat zij in haar verwachting
omdroeg, maar niet vinden mocht. -
Zou het in de schone diepte
van het lager landschap zijn, -
in de heimelijke stilte
van een schaduwvol ravijn,
of in…