959 resultaten.
de zee is wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
968 de zee is wit de zee is rood
likt en liefkoost duinen
en gedachten witte vloed
golft over me heen
schuim op de lippen
andersgeaard slijm
uit het slijk van haar bekken
ik begeef…
Vruchtbaar in wording
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
949 aangestampt tot wat eens
duin in de wind was de winter
heeft haar best gedaan
ik lig er als wachter voor de zee
nog zoveel in het verschiet
de vruchten liggen te rijpen
ik vlucht met de lente
en kiem in de hand
van een goudfazant…
vlindertje
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
756 hij ziet haar vlindertje
achter duinen
ze wriemelt een snoepje
open
werpt het papiertje
in de branding
hij volg het
wegdeinen
met rave-ogen
toegeknepen
de zee
weerkaatst haar leven
en zijn lusten…
over het witte bruggetje
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
626 over het bruggetje
naar de duinen
van Klein Zwitserland
daar wist ik de
momenten van geluk...
ach ja mijn kinderjaren
die afreisden met de
snelheid van het licht
wat ik er nog van heb
is een tekening
van Willem Minderman
in een prentenboek uit 1952
Lejo van Kuijeren…
verbeelding in mijn hand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
478 Als het stormt over het strand
het losse zand over de duinen waait
het oog in de wind een illusie baart
de droom zich lachend voltrokken heeft
en zich naakt uitstrekt in het zand
dan ligt er verbeelding in mijn hand.…
Konijntje
poëzie
2.8 met 4 stemmen
2.817 Konijntje kan zijn oortjes stellen,
Konijntje kan zijn oogjes schuinen,
heeft al zeven springgezellen
om te hollen op de duinen.
Langoor, Schuinoog, Huppelbeentje
droomt nu in zijn eentje.
--------------------------------------
uit: Onze baby's (1920)…
Huis van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
318 Eiland
eindeloze vlakte
fiets door de leegte
wind tegen
de velden, de hemel en de zee
speelse glooiing in de duinen
het schelpenpad wijst de weg
eindeloos open
het huis van de wind…
Zeebloem
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
513 kade
er bloeit een eenzame zeebloem die nadenkt
over vrede, genezing en uiteindelijke genade
wat hebben we in onze zielen dat spreekt en glanst
meer dan inhoud is het vaak de vorm die danst
wat golft, schuimt en nadert is nog meer water
niets blijft bewaard, er is alleen een toekomstig later
zeebloem, er groeit een landschap achter de duinen…
Zangeres
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
651 Het plafond bij eb
en het wasgoed
van een onbekende
achter het zwarte raam
brengen haar terug
naar het schimmenrijk
melig meisje in de duinen
hoor je haar dunne stem
trillend in die windgebaren
klank van kinderavonturen
kopstem, buikstem, muziek.…
Strandwandeling
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
213 De zon zakt langzaam onder de kim,
Een eenzame ruiter komt langs,
De wandelaars zijn op weg naar huis,
En wij zetten ons neer op ’n duin,
D’armen om elkaar heen geslagen,
Dicht tegen elkaar aan geschoven,
Stil uitkijkend over ’t donkre water
Naar ’t ondergaan van de rode zon.…
Onbevlekte onschuld
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
381 veranderen, dat denk je
brieven spreken over
jouw eigen levensverhaal
symbolen vormen twist
zinnen uiten spraak
liefhebben heeft dit werelddeel
geen oorlog gebracht achter de horizon
maar liefde heeft
geen woorden nodig
het hart dat spreekt
in lichaamstaal
over onbevlekte onschuld
en de blonde schoonheid
van jouw lustige duinen…
Zeevriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
211 Ik ben weer het spelende kind in de duinen,
te klein om de verre horizon te verstaan.
Te groot om de korrels van zand te verzuimen,
gevangen in hoe de getijden vergaan.
Zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen,
laat het land van mijn hart nu jouw schip mogen zijn.…
Uitgestorte liefde en Meer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 Ik liet je liefde uitvloeien over
de duinen vanaf
mijn duin
Verzamelde vuil uit mijn leven
mijn tranen bleven steken in
mijn koele hart
hangen in de duinovergang
voor het zilveren licht
over de blauw grijze golven
gekamt met witte koppen
Tot ik eerst achteruit
dan vooruit dit
water verliet
mijn eigen
water de ruimte gunde
Me liet…
kennisgeving
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
2.895 In 1642 was de overwinning bij Duins van 1639 aanleiding voor de nieuwe naam.…
zee (1)
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
575 de wind jaagt
wolk tot
over het duin
de stad er achter
wacht mij voor later
voor nu voegt
zand mij
een nieuwe huid
eten meeuwen krijsend
schuim uit jouw schoot
en adem ik
water…
Het Bambi Bombardement
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
666 Een angstaanjagend huppelende horde
terroriseert de duinen van A’dam.
De “Bambi’s”, talrijk, hongerig en tam,
verstoren daar de openbare orde.
Het hek is van de dam en executie
lijkt dan de meest barmhartige solutie.…
De doden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Dikke mist domineert de ochtendtuin
die dichten doet, dichterbij de duinen
en in de smeltkroes van emoties
slaapt de dood nog steeds in duisternis
luisteren de doden steeds opnieuw
naar het fluisteren van de nacht.…
Spel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Wind stoeit met water stoeit met strand,
zand stuift over wuivende duinen,
onbesuisd, onder meeuwen die deinen,
dansen op het ritme van de branding,
golf op golf op golf,
Nehalennia's hartslag.…
fataal verliefd op Callantsoog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 ontving
doen mij nog altijd deugd
bejegend door een felle wind
die het zeezand doet verstuiven
onschuldig speels mijn zicht verblindt
en het helmgras wild laat wuiven
ik klim weer door het duin omhoog
maar met aarzelende schreden
fataal verliefd op Callantsoog
op het dorp uit mijn verleden…
zo vonden wij elkaar na duizend jaar
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.324 we kropen in elkaar
het hoge duin, de zon
een zwarte bui verdronken
in de geur van hennahaar
onder het hemeldak
een bank met uitzicht op de
rand van regen, de zee blauwt
branding aan de koele kant
we liepen onze jaren terug
terwijl konijnen speelden
de duinen zich verveelden
en vluchtten voor de wind
de zee kwam verder
met een…
Een wandeling
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
502 Ik loop
door de duinen
Kronkel
wegen
door
de duinen
Grote gedeelte
zandgrond
wat stevig
is geworden
door de
vele regen
van de
afgelopen
tijd
Het loopt fijn
alsof ik
op een
zacht
stevig
tapijt loop
Ik wentel
me diep
in de heerlijke
energie van
de natuur
die loslaat
met al zijn
kleuren
en pracht
Een…
aanslag verijdeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.000 moet ik nu vluchten
op een duin
in de schaduw
van de maan
in een boomkruin
tussen de plooien
van de wind
of ik een schuilplaats vind
ingetogen weggedoken
achter wenkbrauwbogen
in het glasvocht
van je ogen
de vogels
moet ik het niet vragen
ook zij ontvlogen
moedeloos de hagen.…
tot op een dag
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
805 stilte
was lucht, was morgen
en avondregen
werd zee in het openvouwen
van flarden mist
ik tastte naar duinen
en ouderdom
terwijl mijn navelstreng
onder stenen kroop
samen met het meisje van zes
en niemand zei nee…
Een zekere dag
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
891 Ik ben teruggelopen
langs onbestaande stranden
over korrels ondichtbare woorden
door een tomeloze vloed
van uitgestorven duinen met wuivend
traangewas.
Ik heb mij teruggevonden
halverwege een droom,
schudde het zand uit mijn ogen
en schiep een gedachte.…
Schuilende zinnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 licht van zee en seizoen
heerser van duin en tuin
plooiend water wit en traag
bewegend zand zacht en warm
bloeiende bloemen bont en mooi
jij en ik gearmd en vertrouwd…
Dag kust nacht
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.011 Schuin aflopend, het strand
Vlak onder de duinen
Ik zit droog, zand
Vloedlijn, jutters struinen
Langs Noordzee, oplichtend
In lichtgroene golven
En achter het duingewelf begroet
Oranjerood de nacht de zon
Omdat het altijd zo moet.…
Storm aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 wind blaast
angstaanjagend
beukt golven hoger op
snijdend zand
hapt stukken duin
blaast straten leeg
huilt in scheuren en kieren
huizen koud
meeuwen vluchten
landinwaarts…
Costa de la Luz II
netgedicht
4.9 met 18 stemmen
1.037 Bovenop dat immense duin,
bedwelmd door licht,
verloor ik mezelf
tussen wolken en aarde.
Onzichtbaar voor altijd - de sterren.
De maan - verdwaald,
uit zijn omloopbaan geslingerd,
met blindheid geslagen.
Ik sloot mijn ogen
en hield op te bestaan.…
meeuwen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.008 Ach , de meeuwen ,
die relaxed maar vastberaden
richting IJmuiden zeilen
op de lucht van zongestoofde duinen
Als wij de rosé ontkurken
en de zalmsalade keuren
keren zij chagrijnig terug ;
gadverdamme ,
alweer makreel en lekkerbek…
achtergelaten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
714 ik weet zeker
dat er eens iets was
vergeten, maar zo aanwezig
ik proef nog steeds
de stilte, het zilte
gestrand, op drijfzand
ik heb de duinen
achter mij gelaten
loop zinderend
brandend zand
de golven
verdrinkend, verdringend
het spoelt
aan mijn voeten…