6179 resultaten.
Herfstrood
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.805 In rouwzwart groen een vrolijk plekje rood:
Een blozend dak, een gladiolusvlam,
Een rozige appel of een hanekam,
Zal dat mij troosten over zomerdood?
O tragisch traag laat vallen van de stam
Scharlaken bladen in de bruine sloot
De wilde wingerd, of in gulpen vloot
Zijn bloed, gelaten najaars-offerlam.
Een huivrende angst bevangt me en jaagt…
Aan ene onbekende
poëzie
3.3 met 21 stemmen
2.712 'k Liet door de schouwburg onbestemd mijn blikken waren
terwijl ginds de opera wegschemerde in de vert'.
Bewustloos scheen mijn geest en 't bleef koud om 't hert.
Dan kwaamt ge - een lichtglans - voor mijn dolend oog gevaren.
En eensklaps trilde een wonder zingen op de snaren,
een lang vermiste toon, die…
Het wafeleterke
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.655 Heel alleen aan 't tafelke,
Eet ons kindje een wafelke.
Hapt alhier een hoekske,
Boter vlekt zijn doekske.
Gaapt en bijt alginder,
Weer een putteke minder.
Dan in 't wilde, zeere, zeer,*
Altijd voort en altijd meer:
Wafel in zijn handekes,
Wafel in zijn tandekes,
En zijn gretige ogen gaan
Naar het bord waar de ander staan.
----------…
Bij het sterfbed
poëzie
3.4 met 13 stemmen
4.845 Hij stond voor haar gebogen,
Zich zelve nauw bewust;
Hij stond haar aan te staren:
Daar lag zij in eeuwige rust.
Het waslicht beeft en wemelt
Op 't levenloos gezicht,
De zaal is groot en somber,
'Is zij het, die daar ligt?'
Wat denkt die diepbedroefde,
Daar bij het dodenbed?
- Hij denkt aan kleine vreugden,
Die hij haar heeft belet…
Zondagmorgen aan het strand
poëzie
3.4 met 11 stemmen
4.044 Blauw wolkloos welft zich de hemel
Boven de wijdgestrekte zee.
Van zongloed wemelt de tintlende dampkring;
Parelkleurig rust het zeevlak,
Ongerimpeld, zilverglanzend;
Aarde en hemel vloeien ongescheiden ineen.
Meeuwtjes, duiven der zee, zittend op 't spiegelende vlak,
Dromen van eeuwige vrede,
Spartlend gaapt een visje even boven.
Ginder drijven…
STERREN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.066 O de heilige onsterflijke sterren,
hoog boven mijn sterfelijk hoofd,
Waar 't geloof met zijn kindervertrouwen
mij een hemel eens had beloofd,
als deze ogen zich sluiten voor eeuwig
- en dit lijf wordt ten grave gebracht, -
o de stille onbegrijpelijke sterren!
o 't mysteriënheir van de nacht!
Lief, de dag is zo druk en zo nuchter,
zo…
PAPAVER-BED
poëzie
4.1 met 9 stemmen
2.138 Blank, scharlaken, woest en vredig,
Franjig, strokig, effen, ledig,
Wapenig, vol walmen;
Staan zij naar de zomer luchtend,
In een windeloze uchtend,
Opgericht als palmen.
't Rusteloze vliegendom
Gromt en glinstert al alom
En beweegt zich vinnig
Om het groene tonnetje
Met het straalsgewijs zonnetje
In elks midden innig.
Even buigen…
De schim van P.C. Hooft
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.294 Ik heb de schim des drossaards aangeschouwd.
Groot schreed hij voort, het lokkig hoofd omblonken
Van ronde gloed en geluw-glanzend goud,
Gelijk een god, in mijmerij verzonken.
Hoog, van de schoudren opwaarts, rees zijn leest
De schaar te boven, die, van vreugde dronken,
Bijeengevloeid was tot zijn heugnisfeest.
En waar zij…
Gij zegt mij, vriend...
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.738 Gij zegt mij, vriend: 'o spreek uw lijdend hart
in schoonheid uit, die licht uw lijden stilt:
de stem der goudgelokte muze trilt
met dubble glorie op de snaar der smart.'
Maar kent gij onrecht, waarbij 't hart verkilt,
zo diep wraakroepend dat men, 't oog verstard
voor immer, wars van troost, in haat verhard,
stom voor het noodlot staat…
Dagen voorbij
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.771 De langzame opstanding van het koren
onder de hand van de wind.
Door zeegroen waas van jonge korenaren
zien blauwe bloemen, als door morgendauw.
O dagen, die voorbij zijt, gij ligt begraven
onder blauwe luchten en zomerblond,
onder golvend koren.
En daar staan, als grote, blanke marmerbeelden,
de stille witte wolken op uw graf;
hun…
Geloof
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.382 Nu alles faalt, heeft dit alleen nog waarde
Voor mij, die nooit één waarheid heb ondekt,
Ik zal van U niet scheiden als deze aarde
Mijn pover lichaam dekt.
Ik heb maar één geloof: nooit gaat verloren
Wat eens de liefde zalig heeft bevrucht,
En waar er twee elkander toebehoren
Is zelfs de dood geen vlucht.…
EEN LIEDJE VAN ZEBEDEUS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.078 Nu komt ze van de bron
En gaat ze door de zon,
Licht, tip-top, roze en ros,
Haar gloênde harendos.
En waar de boomstam staat,
Gegroefd als'n oud gelaat,
Spitst ze haar kin naar boven,
Waar al de lovers stoven.
'k Wou het liep al zo naakt
Wat recht is, welgemaakt,
En wandelde in de zonne...
En de rest in capuchonnen.…
MIDDEL-EEUW
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.166 Op Mijner Wereld regel-rechte banen
Pronk-volkren trekken op ter Kathedrale
Kaproen, pij, toog; kazuifel, filigrane
Mijter; dorpers-rood, rood van kardinalen.
In val en dreun van canonieke schalen,
Man-basse', in wierook knapen als sopranen;
Naar 't donker dienen boven de missalen
Schreed heer en knecht, met kruis, reliek en vanen
Al boven…
Op Maria Magdalena.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.447 -------------------------------------------
slingeren - hangen
stillen - glad maken
gekrolde zee - krullende, golvende haar
hier - op het door Dullaert beschreven schilderij
wel - misschien
zilver - het grijs van de ouderdom
goud - het blonde haar
verdruipt - weg druipt
Les van dit gedicht: de schoonheid van Maria Magdalena blijft als symbool…
En zie, 't is lente!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.271 -----------------------------------------
En zie, 't is lente! - Nevens 't kerkhof
Ligt de akker glanzend in 't verschiet,
Waar 't door zijn hand gezaaide koren
Reeds welig door de kleien schiet.
Daar was het eng toneel zijns levens.
Daar heeft zijn zweet, als uit de lucht
De dauw des hemels, mild gedroppeld,
De erflijke grond bevrucht…
Ik kan uren zitten turen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.152 Voor J. Reddingius.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar het wiss'lend zilv're spel
Van de stippen,
Die er glippen
Over 't water bij de wel.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar 't krioelen door het mos
Van de diertjes
En de miertjes
In het boom-gekroonde bos.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar het grillig twijggewoel,…
Anno 1700 en Zo Veel.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
897 Ze zaten vol en vetjes,
Heel puntigjes en netjes:
Twee rococo-portretjes,
Een Prinsman en een Kees,
Met blanke chemisetjes,
Met Brusselse manchetjes,
Gepoederde toupetjes,
Met stijve girouetjes
En stijve préjugés.
Hun geestje was aan 't dwalen:
Bij honderd idealen
En duizend weelde-stralen,
Ging 't zonnetje reeds dalen,
Der…
NIJMEGEN.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 0 stad van licht, met zilver-gouden gloor,
Op 't spieg'lend water, dat, vlak uitgespreid
In nachtvreê, tot ontvangenis bereid,
Uw pijlend glansgetril in zich verloor!
En opwaart slingert zich de straat, waardoor
Geel-rode stippen gloeien; majesteit
Omgeeft het Valkhof, dromend van de tijd
Toen keizer Karel daar zijn rust verkoor.…
Zie toe.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
865 't Zijn nog steeds dezelfde klachten,
Voorgeslacht en tijdgenoot
Werken nog met de oude krachten:
Sterken maken zwakken dood.
Voor je naasten moet je leven,
Is het hart maar goed geplaatst;
Ja, zo staat er wel geschreven,
Maar je zelve ben je 't naast.
Eigen haard en eigenliefde
Vragen zorg en overleg;
Wat die levenseisen griefde,…
De boswachter
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.587 En 't is vroeg in de morgen: de hemel is blauw,
in 't mollige gras schittert peerlende dauw,
op stammen en blâren, ver en dicht,
speelt met de schaduw het zonnelicht, -
op aller grachten zomen
staan bloemekens te dromen,
knikkende, geurende, slapensmoe,
de heldre lentemorgen toe.
Hij gaat langs de kronklende wegel in 't bos,
…
Verkeerd geparkeerde auto vernield
gedicht
3.2 met 4 stemmen
4.905 Je staat hier verkeerd geparkeerd
hufter, wacht even dan haal ik
m'n krik, bik ik je voorruit
eens lief uit z'n rubbers, ik
agressief? hé zoek je soms mot
ook dat kan je krijgen, kom op
als je durft, bang voor je jasje
je bankpas, je kloten misschien? en leg
dat mobieltje maar neer, als mannen
onder elkaar heb je daar niks an gewoon…
POSEIDOON
poëzie
4.0 met 1 stemmen
909 De stormwind giert een reuzensymfonie;
Het grauwe zwerk dekt d' aard; als woeste scharen
Van krijgers rollen donderend de baren
Op 't maatgeluid dier woeste melodie.
Poseidoon toornt en zweept de golven. Zie,
Titanisch lacht hij bij de doodsgevaren
De schepeling bedreigend. Schatten garen
In 't diepe zeerijk wil hij. Wat men bie',
Niets…
AAN JOHAN.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.539 Gij ziet geen meisje,
of straks zult gij haar vleien, roemen,—
Dus mocht men u, met recht,
de a a p der juffers noemen!…
Philosophers Stone
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
619 Kan een gedicht de werkelijkheid veranderen
Kan een gedicht ons grijpen bij de keel
Kan een gedicht door 't kunstig voort meanderen
Ons op doen schudden, diep, fundamenteel?…
www.gedichten.nl
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
475 Gedichten lezen, horen
voelt vaak als ingewikkeld
Gedichten begrijpen, verstaan
voelt vaak als nog ingewikkelder
Gedichten laten indalen, bezinken
voelt als het meest ingewikkelde
net als bij
Bijbelteksten
dat kost menigeen een lang leven lang!…
immanentie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 een gedicht
in een gedicht
in een gedicht
geboortegewicht
een boom
in een boom
in een boom
dennenappel
hitte
in de hitte
in de hitte
eeuwige zon
een mens
in een mens
in een mens
kleinkind
verleden
in het heden
in de toekomst
herinnering
leven
na een leven
na een leven
eeuwigdurend afscheid…
De baas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
758 de baas van dit gedicht
Van dit geheel
van klanken
waarover dikke boeken zeggen
dat het woorden zijn
van een taal die in dit land gebezigd wordt
Ik ben de baas van dit gedicht
Dat steeds opnieuw wordt opgeschreven
Omdat alles altijd anders kan
Omdat volmaaktheid niet bestaat…
geheim gedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
664 Geheim gedicht van en voor foppe
dit gedicht
is aan mijzelf gericht
ik had een geheim
en dat moet zo blijven
maar ik besprak het met beitske
de hulpverleenster
en nu neem ik het mee in mijn graf
met dit gedicht dat ik haar niet gaf
ik ben schizofreen in gedachten
maar helemaal niet ziek
alleen een betoverde kikker
met een tabaksverlaving…
POETRY INTERNATIONAL ROTTERDAM
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Gedichten lezen
is vaak ingewikkeld
Gedichten begrijpen
vaak nog ingewikkelder
En ze laten indalen
vaak het meest ingewikkeld!…
Gedicht over niks
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
231 Dit gedicht,
Is een gedicht van niks,
Het gaat over niks,
Want gaat nergens over,
Het is een niemendalletje,
Het heeft wel een begin,
En het heeft een eind,
En het stuk daar tussenin.…