573 resultaten.
Zelfbeeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 Je bent mooi, maar jij nog mooier
Je kijkt me aan, maar jij nog langer
Hoop spreekt uit haar ogen,
Berusting misschien nog wel meer
Het gezicht vervaagt, als inkt zonder veer
Wordt rimpelig maar dan weer helder
Kikkers kwaken kort
Zouter wordt de oppervlakte
Jij bent het die mijn hand pakte
Het beeld verdort…
SAMEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.030 Jij en ik
zijn elkaars woorden
Jij de inkt,.. ik de pen
Jij de inspiratie,.. ik de zinnen
Jij de kaft,.. ik van binnen
Samen
gebundeld en
gekleurd door gevoel
gekruid met verlangen
gesierd met hoop.
Samen
beademen we
het verlangen
in onze vriendschap
Wij willen elkaars
woorden niet kwijt.…
Woordwonden
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
692 Uit eerbied voor uw schrijven
reageer ik niet
uit al uw woorden voel ik stilte
al zou ik er toe neigen
de minste liefde
voel ik niet
uit al uw wonden
stroomt inkt
naar de rivier
van nieuwe woorden
zo zwart als uw geest
ben ik in uw stilte geweest
zo duister als de nacht
voel ik uw onmacht
in de woordwonden
van uw tedere ziel…
Falen en vinden, zij aan zij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
588 In gewassen inkt
Probeer ik nog
Iets van mijn leven
Te maken, de levenslijnen die
Stijf staan van
Het eindeloos proberen
Wat te verlichten
Door met een extra
Penseelstreek de pijn
Die ik doorgaans voel
Wat te verdunnen -
Een verwaterd beeld
Waar mee te leven valt -
Zo is het, in de zoektocht
Die inhoud wil geven aan
Het…
ben links geboren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 zette letters
op papier
de kroontjespen
weerspande met geklier
mijn linkerhand
en ik werd bang
schoof vlekken
op het
zelfbeschreven
blad hoe ik ook bad
de inkt wilde
niet drogen
mijn hand verpakt
in rechts model
zou ik wel scoren
was eigenwijs
verdomde het
ben links geboren
zo was
een kinderleven
uit balans
want ik…
wildvuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 het wildvuur laat een
spoor van vernieling na
in inkt gedoopt
de bast van de bomen
de wind trekt
slierten van as tussen
vermolmde huizen
het vuurrood gesteente
rouwt zwartgeblakerd
droogte en wind
het allesverterende
vuur verslindt
kent geen genade
de zon zakt in strepen
door het knisperende
naaldwoud…
Lijnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
266 Als een kleurplaat,
die wacht op haar maker
De lijnen, ze volgen elkaar
Nog niet wetende waar en wanneer ze zullen eindigen
Zwarte inkt, wit papier
Onschuldig, zonder vlekken
Verlangend om tot leven gebracht te worden
Als contouren van iets
dat nog ontstaan moet
Ze hebben een begin en een eind
Maar alles binnen de lijnen is nog schoon…
Gezel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
999 Mijn schrale pen bleef woordenloos
Bij het horen van jouw stem
Die dieper doordrong in mijn ziel
Dan zijn inkt in het papier
En al krast hij enkel oppervlak
Toch is hij mijn gezel
De enige die jou verstaat
Een ander houd ik niet
Een ziel kan enkel zwijgen
Van wat haar heeft beroerd
Jouw stem trekt dieper voren
Dan mijn pen in het papier…
altijd
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.299 ik gooide mijn brieven in het water
het verschil tussen nu en later
in mijn hart draag ik haar nog mee
pijn werp je niet zomaar in zee
ik huilde tranen aan de vloedlijn
wenste dat het anders zou zijn
maar niets brengt haar tot leven
ik heb de zee mijn liefde gegeven
de inkt vervloeit nu in het water
het papier zal eens vergaan
maar ik…
December
gedicht
3.0 met 97 stemmen
45.956 Decembers mooi gebogen c
bevalt me, doet denken
aan de lagere school,
de tweede klas van juffrouw Kranendonk,
rode inkt voor perfectie,
de verbeten uren van herhaling,
de lijnen van de letters,
de onmacht op papier,
de streng afgepaalde weg
naar een eigen handschrift,
de vingerafdruk der cultuur.
----------------------------------------…
geur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
770 Het geurt nog steeds
In de verzamelmap
Van de gedichten
Die ik schreef
Het geurt nog wel maar
Minder dan in de mouwen
Van mijn trui toen
Er is verkleurde inkt
Er is vergeeld blad
Ik weet je zult nooit meer worden
De ruit met uitzicht onverwacht
Het telefoongesprek met angst
Het sms dat ongelezen zijn moest
Het geurt nog steeds…
Tekens van verdwenen dieren
gedicht
3.8 met 17 stemmen
8.900 tekens van verdwenen dieren
verdorde bomen, bliksemschichten
tekens in verkleurde inkt
wie dekt de tafel voor een nieuwe smaak?
een volle beker staat te wachten op de rand
het lepelt door de buik van het voorgeslacht
lepelt en roert
honing en bier
wat heeft de mond gedronken dat de mond niet proeft?…
Het brakke water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
409 Lonkend naar woorden
van identiek karakter,
overigens geschreven
met allengs verwaterde inkt.
Maar ach,
het blijft stil
rondom de borrelpraat
naar het zilte zoet.
Omdat ik niet wil,
maar vroeg of laat
toch drinken moet.…
Immuun?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 waarom vloeit er nog inkt
harte vocht, in kanalen bedwongen
naar oceanen van papier
altijd weer die eendere golf
vervluchtigde monding
vergleden strandzand
wat me krimpen doet
mijn zinnen ontdoelt
afgedreven wrakhout
ergens aangespoeld
op tijdloze klippen
zonder ondervloed
verlaten, verwezen
mijn pen
leeg geschreven…
Onvervalst gevoel.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 Kleuren van een onvervalst gevoel,
waarin de inkt van realiteit niet is
opgedroogd, overstemd door de
aromatische geuren van de dramatiek.
Verdriet zoals het werd gedoogd
en steeds wordt geproefd, dat zijn
de tekens dat alles werd gedroomd
zoals het niet zou moeten komen.…
Epistelde je leven
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
518 je krulde letters
vlocht woorden
verbaasde zinnen
epistelde je leven
in alinea’s van geven
zonder nemen
totdat je inkt op was
en tranen kwamen
op het wit papier
gevouwen en gepost
het adres niet ingevuld
niemand kreeg jouw schuld
onbestelbaar is zij teruggekeerd
toen jij eindelijk had geleerd
het leven ook te nemen…
oorschelp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 wat wij niet zagen
waren de stille
gronden waarop jij
het noodlot trachtte
te wissen
wat wisten we
van chaos strijd
onrust en
verborgen
ontreddering
je schreef je
met rode inkt
uit de wereld
het leven was
te groot voor jou
we houden
schelpen tegen
onze oren
we horen jou
veel te laat…
Alleen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.389 Schrijven is meestal de heler
van de pijnen in mijn hoofd
Alsof de inkt in het papier
het vuur van de vijand dooft
Ook dit verdriet heb ik al gegoten
in mooie woorden en rijmende zinnen
maar dichten heeft zijn kracht verloren
Het bloedt nog steeds hier diep vanbinnen
Ik wil alleen maar een beetje warmte
Iemand die mijn tranen kust
Iemand…
Een Haikumaker
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.006 Hij sluit zijn ogen
en laat gedachten zweven
die zinnen vormen
Soms willen woorden
hele zeeën omarmen
maar ook vaak de lucht
Ook wel een vogel
wordt in woorden gevangen
in zijn haiku kooi
maar hij laat haar gaan
in ruil voor lettergrepen
die inkt doen vloeien.…
heimwee
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.066 Ik heb eind’lijk de rust weer gevonden
de inkt te laten vloeien
de woorden te laten stoeien
in hun zoektocht naar verbintenis.…
de blauwe rivier
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
772 van Gaasperplas
naar Weesperplein
vloeit inkt
dan berg ik mijn pen
stroom met de massa
de roltrap op
steek de Amstel over
en loop naar kantoor
op die plek stroomt
bruine vloeistof in een beker
ik richt mij op een scherm
licht valt over mijn gezicht
met de kussens van mijn vingers
stort ik woorden in emmers
werkwoorden
en persoonlijke…
Als
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.158 als 's avonds de onweerslucht
de hemel te snel sluit
de nacht te vroeg aanvangt
dan worden mijn gedachten
weer zwart als de inkt
waarmee ik schrijf
als 's morgens de zon
weer verschijnt
werpt zij nieuw licht
op oude zorgen
worden vandaag
de cirkels doorbroken
mag het voor één keer
een rechte lijn zijn…
HERINNERINGEN
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
789 Stapels foto's uit een ver verleden
Iets tastbaars in het heden
Een foto van een prachtig strand
De kinderen spelend in het zand
Aan de achterkant, de inkt verbleekt,
in zijn vrouw haar prachtige hand,
een beschrijving van het land
Dan een foto van haar graf
Van de vrouw die hem
haar beste krachten gaf
Zacht streelde hij met handen
bedekt…
Blauwe bloesem
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
862 Ik voel de inkt leven onder mijn woorden
blauwe bloesem schrijft zich een nachtsonate
een tijdloze uitvoering van vingerlicht gekras
terwijl het maanlicht door mijn venster sneeuwt.
Ik spreek de lente toe, zij is mijn troost
mijn meivogel, muze van leven en dood.…
mergtranen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
669 tranen, tranen, levensdans
bleke mergtranen liet je na
oorlog was je naam die dag
of het sterven zonder doden kan
natte woorden, inkt vermengd
met het gif van roemloze daden
kinderen huilen nog
wanneer zij boeken openslaan
daden, daden, held
waar was je toen die dag
dat vrede had moeten zegevieren
of geboorte zonder leven kan…
Computer, Boek, Theorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Computer
Zacht geruis, zo lang
programma’s afgewerkt
gegevens opgeslagen
naar huis
als het ruisen stopt
Boek
Niet het papier
de kaft en zwarte inkt
de letters en de woorden
maar betekenis
gedachte ruimte
Theorie
Een asymptotisch axioma
die nadert tot het wezen
onvoldoende op het einde
het blijft een standpunt
zweeft net…
Opruiming
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
918 Elke dag opnieuw
laat ik de woorden ritselen
tussen mijn vingers
ik ruik het papier
streel de letters,
het opgedroogde inkt.
Ik schrijf mijn weken weg
de maanden leeg
de jaren achter mij.…
Van hart tot hart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
813 Als mijn woorden jou verstillen
je raken diep van binnen
in zinnen die beroeren
met gevoelens heel intens
Als ik je even vasthoud
met een pakkende emotie
in een innige omhelzing
dan voel jij mijn stille wens
Als mijn bedoeling overkomt
in klare taal die niet verward
dan vind jij in mijn zwarte inkt
dat ik schrijf van hart tot hart…
inktzwam
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
620 jonge hoeden voorzichtig gesneden
knoflookboter in de pan, zacht beroerd
met inkt het recept geschreven..…
LAIS CCXXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Geen pen met inkt krast door het perkament.
Zo’n scherm is een kleed om op te lichten.
Het typt het uit: is het zo’n nare vent?
‘Het lijf had lust’: is dat zijn testament?
Lyriek is nooit wat er geschreven staat.
LAIS is vrij zodra zij het verlaat.
Hebben kan hier niet, dus wil het geven.…