Alle inzendingen over jaargetijden

3558 resultaten.

Sorteren op:

voorjaar

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.057
je ogen lijken de vruchten al te dragen die zon en regen veel later pas mogen behagen langs de lokken van je haar zie ik de akker volmaakt het voorjaar juichen ik laat de winter achter in tederheid als jouw lippen zich over mijn tranen buigen…

Weeromstuit

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 940
De vogels zingen al van nieuwe lente maar de wind blaast eerste zonnevuren uit. Bitse buien sneeuwen haastig terug in tijd. De bomen stijven takken in ijzige kou. Katten rollen zich op, de mensen griepen uit. Maart is kil en kaal, de oude winter snijdt. Maar dan rolt april de zon over de evenaar zwaait de westenwind weidse warmte…

Op de kaart

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
Staat ´n nieuwe dag op stapel zet zich op de kaart Beter te zeggen: de ochtend bloost of gloort Maan met nacht door ´t sluiplicht vermoord De wekker ben ik voor de stemmen van m´n kinderen Vervuld de kamers van ´n onbeschreven stilte niets kan me hinderen Zelfs niet ´t blaffen van ´n hond op straat.…

Ik heb de tuinman lief

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 957
Ik heb de tuinman lief en zijn gebaar dat met het lengen van de dagen zachter wordt en luchtig als bloemennamen in het gras, het wakker gras dat schrijfzaam is en buigend. Ik heb de tuinman lief en zijn gebaar dat met het rijpen van de zomer zachter wordt en houdzaam om het volle van de vruchten en de weelde van veel en van vergeten.…
c.goossens27 november 2006Lees meer >

Daar te zitten

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 680
Daar te zitten in de boom op 'n tak z'n veerkracht getest met m'n voet Daar te zitten in de boom op 'n tak naast jou,zonder 'n woord, zonder praten Je biedt me zonder tekst 'n appel aan 'k wil weigeren kan niet terug "Lieverd, een hapje dan" zet ik bijtgraag m'n tanden in 't vruchtvlees Naar ik bijna vrees…
Harry Daudt29 januari 2007Lees meer >

Hangmat

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.505
De zomeravond hangt als 'n hangmat boven de Maas Verbaas me over het geplette gras Dat over is gebleven Na ons wild geraas Wij, makkers hebben 't net gestaakt.…
Harry Daudt25 februari 2007Lees meer >

saffraan en fluisterhout

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 709
de morgen tooit zich bleekgroen gesluierd een haag fluistert tegen glimmende grassprietjes een lentemorgen mag er alleen zo uitzien…
jandeb28 maart 2007Lees meer >

Bladval

netgedicht
1.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 880
Herfst is gekomen Een tapijt is in de maak Geel en rood gekleurd…

De zwarte dorenhagen.

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.727
De zwarte dorenhagen, eindlijk eens, met jeugdig groen deurstoven, het blijde jaar beloven. Nog onlangs, op de tuin,daar was het sneeuw, al dat mijne oge ontmoette: nu bloeit en riekt hij zoete. o Zomerdorenhage, willekom; en, met de oostermorgen, laat weg de winterzorgen! Kom, bouw nu vogelnesten, blij genoeg, en wacht niet tot ter…
Guido Gezelle19 augustus 2007Lees meer >

Herfst.

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 943
Als de koperkleurige zon het bos met bronzen tinten tooit, als alles is verstild, warm van toon, verwaaien de winden en spoelt de regen zich weg. Dan wacht de natuur op het stille sterven in het koude wit, van de lange winter.…

Kleurenpracht,

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 620
zoals van koper naar okergeel als van groen naar donkerbruin zijn verhoudingen onevenredig saffraan overhellend naar links goudbruin grofweg naar rechts en in het midden helt er één bevallig over tot die zachtjes het water kust…
LadyLove10 november 2007Lees meer >

Novemberstorm

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 896
De kou kruipt in alle voeten, blaren vliegen op een hoop. Vrije vogels zijn gevlucht, wezels verschansen zich. De wind stuwt het water op tot golven schuim bekken. De duinen staan schrap strooien ogen vol zand. Takken zwiepen wanhopig aan de stam die ze ijkte. Steeds zwaardere breken af, bomen sterven rij aan rij. Klokken luiden de…

Winterruis

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 847
De zon een blikken trommel licht roffelt over blauwe vellen horizon tot horizon gespannen zo strak en koud dat het schrijnt. Een sneeuwvlokkenzee golft op de woestzieke poolwind zwarte flarden tegenlicht braken over het naakte land. Nachtuilen vinden weer trots puffen veren tot winterkleed vleugels wenken tot wijze stilte wieken ronden…

Dit is de tijd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 723
Dit is de tijd waarin nieuwe kracht door alles vaart. Het gras groeit groener, de wind is zoeler en soms hoor je 's avonds reeds buurtende buren. De kinderen huppelen naar buiten. Ze dansen met vriendjes over de nieuwe straat met kleurige linten in hun blonde haar.…

verlangen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 769
we verlangden naar het zomerlicht de grijze grauwe dagen verdreven ons als vanzelf naar een witte winterslaap geluidloze vergeten dromen waarin tijd en ruimte waren uitgeteld geschenken uit de hemel vergeten zijn het benarde grijs en grauw de eindeloze ijskoude nachten het verlangen naar het zomerlicht…
j.bakx17 februari 2008Lees meer >

HAIKU

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
Herfst kleurt de bomen Het groen wordt rood bruin en geel een blad zweeft omlaag Peppels in gelid groeiend langs rechte wegen deinend in de wind Vlinder kust een bloem vleugels trillend in de wind een mens ziet het niet Een leeuwerik zingt hoog bij de blauwe hemel zijn lied klinkt op aard De dageraad gloort op de drempel van de…
Gerard Pieter16 september 2008Lees meer >

de stille herfstavond

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 622
de stille herfstavond gaat aan tafel snijdt de bleke maan aan legt sterren op de borden waar eerder de onrust van een stormachtig verleden op lag uitgestald het brengt de mensen buiten trotserend de koeienkoppen boven de mist zij waren nergens zo thuis geweest de stille herfstavond gaat van tafel boert een bescheiden bries en…

VOORJAAR

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 627
Het donsdeken van diepgroen losjes over de bolle buik geslagen. Op een bed van veren weiden met een ledikant in Jugendstil van duurzaam hout en canadaspijlen. De airconditioning op windkracht 1 Ietsjes onrustig onder lichtjes infrarood wacht april de eerste weeën af, bladerend in een vierkleurenkataloog. De bomen wiegen zachtjes al…

Regulus tot Spica

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
Als jij maagd dan eindelijk aan de augustusvolle hemel straalt in een zacht kwartier wordt mijn bek ontwapend vinden mijn dromen ogen om beelden aan te haken. Te sluimeren in dit licht van luisterrijke levenslust vernieuwt versleten krachten doet alle zinnen zinderen laat mij weer leeuw zijn en al mijn sterren schitteren.…

platteland

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 608
Op het platteland van Vijfhuizen hoor je de bomen nog ruisen. Ze zingen heel zacht: "Weet jij dat vannacht de populieren gaan pluizen?"…

bizar

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 568
ze woont in een droom gekneld tussen zomer en herfst er hangt een geknakte zonnebloem aan de binddraad na het laatste onweer hij krijgt een binnenplekje in een vaas terwijl ze kastanjes uit haar zakken schudt wordt er gerild door merg en been…
jandeb7 oktober 2010Lees meer >

oostenwind

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 649
Nauwelijks ontwaakt laat de wijdte zich genadeloos geselen door een striemende ooster, en laat zich gedwee bestuiven door wit bevroren water dat poriën vult en alle details doet vervagen. Wandelaars ogen stoer in de opgewaaide ijskristallen, met kragen hoog en lage mutsen trotseren zij die oogverblindende adem, adem die bijt en striemend…

Van duister naar licht

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
Met het afscheid van het duister, in de omarming van de nacht; maakt dat 't dempen van gefluister vervliegt in 't geheel,fragiel en zacht. En in de geleidelijke overgang van het duister naar 't licht; brengen de ontwaakte gevleugelden gezang, in 'n gedachteloze taak die wordt verricht. En met het oude ochtendgloren dat zich manifesteren…

Als een juweel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
Onheilspellende luchten zuchten voorbij Zij aan zij Doordrenkt als een kleurrijk geheel Nooit te veel voor menselijke ogen Bevlogen en door ons bekoord Ongestoord en verwonderd blijven zij uitgezonderd in 't geheel als een juweel…

mistig verlangen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 713
wanneer de mist het avondlicht verdoezelt in haar betovering gedompeld houdt wanneer vensters en bomen zo wonderlijk boven de aarde zweven, lantaarns meer dromen dan schijnen wanneer geluiden en stemmen in roerloze stilte verglijden, de wereld waziger wordt dan bekruipt ook mij het verlangen hierin te verdwijnen, dichter…

Het sneeuwbaleffect

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 792
En daarom raad ik jullie, in álle jaargetijden, aan: Kinderen, gooi toch nooit niets naar mensen op de fiets.…

Een beetje ouder.

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
Ik heb mij op zijn winters getooid, daarom al mijn bladeren afgegooid. Ontdaan van alle fleur en prachten is nu 't seizoen van koude en lange nachten. Maar na drie maanden wachten brengt de lentezon mij terug tot volle krachten. Ik kom weer tot volle bloei, ik ben opnieuw in ganse groei. Zo zie je maar, ik word ouder, jaar na jaar,…

Waar blijf ik met mijn vragen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 616
de zomer heeft zich ingepakt berust in een verlatenheid herfst brengt me heimwee een stille weemoed terwijl de wind toch zo vol van leven over de aarde raast menig blaadje omhoog blaast en ik zie hoe een kind dansend haar weg vindt zich verbaast over de vruchten die de bomen verlaten hoe handjes graaien, pakken verstoppen in jaszakken…

Ik zou het moeten weten

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 577
ik zag een vuurgloed over het koperblad het streelde mijn emoties de tranen die ik had geuren roken minder rot van dat wat sterft het is het jaargetij de herfst die weemoed in de aarde kerft en och ik zou het moeten weten in een ritsel van de stille nacht onder de sprei van dauw daar is het waar nieuw leven wacht…
Hilly Nicolay27 november 2013Lees meer >

Appelboom

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
Geplant door vaders hand gaf je vele appels jarenlang. Je roze bruidskleed sierde één keer in ’t jaar zo dat mijn tuin de mooiste was. 's Zomers zorgde je voor schaduw, zodat ik onder je kon lezen en ook je appels groeien zag. De waslijn wurgt, en ied're kat doorkrabt je bast toch gaf je manden vol en veel, en deelde 'k je vrucht…