3558 resultaten.
voorjaar
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.057 je ogen lijken
de vruchten
al te dragen
die zon en regen
veel later pas
mogen behagen
langs de lokken
van je haar
zie ik de akker
volmaakt
het voorjaar juichen
ik laat de winter
achter in tederheid
als jouw lippen
zich over mijn
tranen buigen…
Weeromstuit
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
940 De vogels zingen
al van nieuwe lente
maar de wind blaast
eerste zonnevuren uit.
Bitse buien sneeuwen
haastig terug in tijd.
De bomen stijven
takken in ijzige kou.
Katten rollen zich op,
de mensen griepen uit.
Maart is kil en kaal,
de oude winter snijdt.
Maar dan rolt april
de zon over de evenaar
zwaait de westenwind
weidse warmte…
Op de kaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 Staat ´n nieuwe dag
op stapel
zet zich op de kaart
Beter te zeggen:
de ochtend bloost
of gloort
Maan met nacht
door ´t sluiplicht
vermoord
De wekker ben ik voor
de stemmen
van m´n kinderen
Vervuld de kamers
van ´n onbeschreven stilte
niets kan me hinderen
Zelfs niet ´t blaffen
van ´n hond op straat.…
Ik heb de tuinman lief
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
957 Ik heb de tuinman lief
en zijn gebaar
dat met het lengen van de dagen
zachter wordt en luchtig
als bloemennamen in het gras, het wakker gras
dat schrijfzaam is en buigend.
Ik heb de tuinman lief
en zijn gebaar
dat met het rijpen van de zomer
zachter wordt en houdzaam
om het volle van de vruchten en de weelde
van veel en van vergeten.…
Daar te zitten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
680 Daar te zitten
in de boom op 'n tak
z'n veerkracht getest
met m'n voet
Daar te zitten
in de boom op 'n tak
naast jou,zonder 'n woord,
zonder praten
Je biedt me
zonder tekst
'n appel aan
'k wil weigeren
kan niet terug
"Lieverd, een hapje dan"
zet ik bijtgraag
m'n tanden in 't vruchtvlees
Naar ik bijna vrees…
Hangmat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.505 De zomeravond
hangt als 'n hangmat
boven de Maas
Verbaas me
over
het geplette gras
Dat
over
is gebleven
Na
ons
wild geraas
Wij, makkers
hebben 't
net gestaakt.…
saffraan en fluisterhout
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
709 de morgen tooit zich
bleekgroen gesluierd
een haag fluistert
tegen glimmende grassprietjes
een lentemorgen
mag er alleen
zo uitzien…
Bladval
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
880 Herfst is gekomen
Een tapijt is in de maak
Geel en rood gekleurd…
De zwarte dorenhagen.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.727 De zwarte dorenhagen, eindlijk eens,
met jeugdig groen deurstoven,
het blijde jaar beloven.
Nog onlangs, op de tuin,daar was het sneeuw,
al dat mijne oge ontmoette:
nu bloeit en riekt hij zoete.
o Zomerdorenhage, willekom;
en, met de oostermorgen,
laat weg de winterzorgen!
Kom, bouw nu vogelnesten, blij genoeg,
en wacht niet tot ter…
Herfst.
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
943 Als de
koperkleurige
zon het bos
met bronzen
tinten tooit,
als alles is
verstild,
warm van toon,
verwaaien
de winden
en spoelt
de regen
zich weg.
Dan wacht de
natuur op
het stille
sterven
in het koude
wit, van de
lange winter.…
Kleurenpracht,
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
620 zoals van koper naar okergeel
als van groen naar donkerbruin
zijn verhoudingen onevenredig
saffraan overhellend naar links
goudbruin grofweg naar rechts
en in het midden
helt er één bevallig over
tot die zachtjes het water kust…
Novemberstorm
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
896 De kou kruipt in alle voeten,
blaren vliegen op een hoop.
Vrije vogels zijn gevlucht,
wezels verschansen zich.
De wind stuwt het water op
tot golven schuim bekken.
De duinen staan schrap
strooien ogen vol zand.
Takken zwiepen wanhopig
aan de stam die ze ijkte.
Steeds zwaardere breken af,
bomen sterven rij aan rij.
Klokken luiden de…
Winterruis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
847 De zon een blikken trommel
licht roffelt over blauwe vellen
horizon tot horizon gespannen
zo strak en koud dat het schrijnt.
Een sneeuwvlokkenzee golft
op de woestzieke poolwind
zwarte flarden tegenlicht
braken over het naakte land.
Nachtuilen vinden weer trots
puffen veren tot winterkleed
vleugels wenken tot wijze stilte
wieken ronden…
Dit is de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
723 Dit is de tijd
waarin nieuwe kracht
door alles vaart.
Het gras groeit groener,
de wind is zoeler
en soms hoor je 's avonds
reeds buurtende buren.
De kinderen huppelen naar buiten.
Ze dansen met vriendjes
over de nieuwe straat
met kleurige linten
in hun blonde haar.…
verlangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
769 we verlangden naar het zomerlicht
de grijze grauwe dagen verdreven ons
als vanzelf naar een witte winterslaap
geluidloze vergeten dromen waarin
tijd en ruimte waren uitgeteld
geschenken uit de hemel
vergeten zijn het benarde grijs en grauw
de eindeloze ijskoude nachten
het verlangen naar het zomerlicht…
HAIKU
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
567 Herfst kleurt de bomen
Het groen wordt rood bruin en geel
een blad zweeft omlaag
Peppels in gelid
groeiend langs rechte wegen
deinend in de wind
Vlinder kust een bloem
vleugels trillend in de wind
een mens ziet het niet
Een leeuwerik zingt
hoog bij de blauwe hemel
zijn lied klinkt op aard
De dageraad gloort
op de drempel van de…
de stille herfstavond
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
622 de stille herfstavond
gaat aan tafel
snijdt de bleke maan aan
legt sterren op de borden
waar eerder de onrust
van een stormachtig verleden
op lag uitgestald
het brengt de mensen
buiten trotserend
de koeienkoppen boven de mist
zij waren nergens
zo thuis geweest
de stille herfstavond
gaat van tafel
boert een bescheiden bries
en…
VOORJAAR
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
627 Het donsdeken van diepgroen
losjes over de bolle buik geslagen.
Op een bed van veren weiden
met een ledikant in Jugendstil
van duurzaam hout en canadaspijlen.
De airconditioning op windkracht 1
Ietsjes onrustig onder lichtjes infrarood
wacht april de eerste weeën af,
bladerend in een vierkleurenkataloog.
De bomen wiegen zachtjes al…
Regulus tot Spica
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 Als jij maagd dan eindelijk
aan de augustusvolle hemel
straalt in een zacht kwartier
wordt mijn bek ontwapend
vinden mijn dromen ogen
om beelden aan te haken.
Te sluimeren in dit licht
van luisterrijke levenslust
vernieuwt versleten krachten
doet alle zinnen zinderen
laat mij weer leeuw zijn
en al mijn sterren schitteren.…
platteland
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
608 Op het platteland van Vijfhuizen
hoor je de bomen nog ruisen.
Ze zingen heel zacht:
"Weet jij dat vannacht
de populieren gaan pluizen?"…
bizar
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
568 ze woont in een droom
gekneld tussen zomer en herfst
er hangt een geknakte zonnebloem
aan de binddraad na het laatste onweer
hij krijgt een binnenplekje in een vaas
terwijl ze kastanjes uit haar zakken schudt
wordt er gerild door merg en been…
oostenwind
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
649 Nauwelijks ontwaakt
laat de wijdte zich genadeloos
geselen door een striemende ooster,
en laat zich gedwee
bestuiven door wit bevroren water
dat poriën vult
en alle details doet vervagen.
Wandelaars ogen stoer in de opgewaaide
ijskristallen, met kragen hoog
en lage mutsen trotseren zij die oogverblindende
adem, adem die bijt en striemend…
Van duister naar licht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
726 Met het afscheid van het duister,
in de omarming van de nacht;
maakt dat 't dempen van gefluister
vervliegt in 't geheel,fragiel en zacht.
En in de geleidelijke overgang
van het duister naar 't licht;
brengen de ontwaakte gevleugelden gezang,
in 'n gedachteloze taak die wordt verricht.
En met het oude ochtendgloren
dat zich manifesteren…
Als een juweel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 Onheilspellende luchten
zuchten voorbij
Zij aan zij
Doordrenkt als een kleurrijk geheel
Nooit te veel voor menselijke ogen
Bevlogen en door ons bekoord
Ongestoord en verwonderd
blijven zij uitgezonderd
in 't geheel als een juweel…
mistig verlangen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
713 wanneer de mist het avondlicht verdoezelt
in haar betovering gedompeld houdt
wanneer vensters en bomen zo wonderlijk
boven de aarde zweven, lantaarns meer
dromen dan schijnen
wanneer geluiden en stemmen in roerloze
stilte verglijden, de wereld waziger wordt
dan bekruipt ook mij het verlangen hierin
te verdwijnen, dichter…
Het sneeuwbaleffect
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
792 En daarom raad ik jullie, in álle jaargetijden, aan:
Kinderen, gooi toch nooit niets
naar mensen op de fiets.…
Een beetje ouder.
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
588 Ik heb mij op zijn winters getooid,
daarom al mijn bladeren afgegooid.
Ontdaan van alle fleur en prachten
is nu 't seizoen van koude en lange nachten.
Maar na drie maanden wachten
brengt de lentezon mij terug tot volle krachten.
Ik kom weer tot volle bloei,
ik ben opnieuw in ganse groei.
Zo zie je maar,
ik word ouder, jaar na jaar,…
Waar blijf ik met mijn vragen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
616 de zomer heeft zich ingepakt
berust in een verlatenheid
herfst brengt me heimwee
een stille weemoed
terwijl de wind
toch zo vol van leven
over de aarde raast
menig blaadje omhoog blaast
en ik zie hoe een kind
dansend haar weg vindt
zich verbaast over de vruchten
die de bomen verlaten
hoe handjes graaien, pakken
verstoppen in jaszakken…
Ik zou het moeten weten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
577 ik zag een vuurgloed
over het koperblad
het streelde mijn emoties
de tranen die ik had
geuren roken minder rot
van dat wat sterft
het is het jaargetij
de herfst
die weemoed
in de aarde kerft
en och
ik zou het moeten weten
in een ritsel
van de stille nacht
onder de sprei van dauw
daar is het
waar nieuw leven wacht…
Appelboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Geplant door vaders hand
gaf je vele appels jarenlang.
Je roze bruidskleed
sierde één keer in ’t jaar zo
dat mijn tuin de mooiste was.
's Zomers zorgde je voor schaduw,
zodat ik onder je kon lezen
en ook je appels groeien zag.
De waslijn wurgt,
en ied're kat doorkrabt je bast
toch gaf je manden vol en veel,
en deelde 'k je vrucht…