490 resultaten.
laat me niet alleen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
562 Het stapelbed wiegt
heen en weer
het kraakt
jij gilt
en ziet hen
keer op keer
hun lege ogen staren je aan
ze blijven je achtervolgen
je blijft alleen achter
hongerig en moe
niemand om voor je te zorgen
armen sleuren je krachtig mee
je probeert je nog te verzetten
maar niets doet er nu nog toe
niets zal jou nu nog beletten…
Is schone schijn
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.046 ongenaakbaarheid
maar in de stilte
hoor ik dat je splijt
onder de hete zon
als ik rust
je warme voeten
heb gekust dan
zijn we samen thuis
in eigen eenzaamheid
daar waar jij kiert
de nachtelijke tranen
vangt breekt vorst je
langzaam open slopend
omdat er kilte huist
jouw ongenaakbaarheid
is schone schijn
daar waar het kiert
en kraakt…
De boom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
558 Het rafelt maar, het rafelt maar:
De wol verlaat de bomen
Iedere winter valt het zwaar
Zo bloot erdoor te komen
Hij kleumt en kleumt, zo poedelnaakt
Zijn armen zijn bevroren
Zijn bast doet zeer hij piept en kraakt
De strijd lijkt hij verloren
De draad herpakt, het lijkt een droom:
Opeens staat hij te spinnen
Er komt weer breisel aan de…
MOEDERDAG 12 MEI 2019
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
445 Weer een ochtend begonnen
fluiten van een gehoorapparaat
geur van koffie en thee
glas met water gevuld
Licht geroosterd brood
met groenten salade
kiemen, tomaat
plakjes kippenrollade
Mijn moeder kraakt
zucht, het smaakt
hoorapparaten fluiten
vogels doen het buiten
Met een kom yoghurt toe
manga, blauwe bessen
banaan, witte druiven…
maar nu gevloerd
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.090 hout kraakt
voor de stappen uit
zingt wat komen gaat
draagt heden
laat ontspannen gaan
waar vroeger heeft gestaan
geoefend in de wind
in een weerbarstig buig en strek
vaak topzwaar door dicht bladerdek
maar nu gevloerd met
de seizoenenkleur in planken
gevlamd door beits in jaarringklanken
slijt jaren op de grond
recht opgebouwd…
fuga
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
510 een bries draagt de
volgende warme klank in
tintelende handen naar huis
tonen voegen zich samen
als een liefdevolle belofte
een vloeiende groet
troostende vallei poëtisch tapijt
van verweven herinneringen
hoedster van meerstemmigheid
een fuga van de liefde zweeft
door het dal
in het blauwe licht gevangen
een mens
hij kraakt…
Slapeloos
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
644 toch even maar gaan staan
geeuwen, gapend moe
het stille huis verstoord
door snuif en snurkgeluiden
zachtjes opgestaan
glaasje water en een plas,
De dekens tot de neus
weer puffend weggeschoven
kriebel in een bil
gezoem van de verwarming
verveling slaat dan toe
en dan maar opgestaan
om slapers niet te wekken
zacht, dat de trap niet kraakt…
Windekind
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.331 zo koudziek
waait de westenwind
stuwt de luchten
vol met water
woorden worden
mist voor later
bij 't verschijnen
van dit windekind
ooit geboren uit
verschroeide
zonnestormen
gekleed in blader
goud-en zijde
met donderstem
die zelfs het
licht bevrijdde
de woede kraakt
al daar de wormen
die kronkelen
en vluchten
naar het duister…
Van goed hout…
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.168 De plankenvloer kraakt het verleden
gesmoord door stof verstopte kieren
onder kaal getreden pluche kleden
spijkers buigen; de koppen geroest
niet willens hun houtgreep te vieren
nagels woest geslagen in de knoest
ruw wreken de splinters zich tegen
de vuile zolen die hen open gekrast
achterlaten na een regen van vegen
Nee, de delen barsten…
'Hulpeloos'
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.790 ochtend,
toen richting verloren ging in afstand,
met mijn oog op de zon,
zijn bleke kleuren,
als verblindend aan de horizon,
mijn hoop verscheurend,
mijn lichaam getroffen,
'Die rotmoffen;'
Zei ik die avond,
toen leven verloren ging in leegte
en korrels zand mijn lichaam raakte,
als kogels afgevuurd uit het verleden,
waar botten kraakten…
Kust van het tekort
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
3 Zout bijt in de open wond van mijn palm
terwijl de branding steen tot gruis maalt
Haar schouders stonden vast als basalt
tegen elke golf die mild op mij brak
ik duwde het warme water terug
en hield de maalstroom die nooit week
Gerookte zalm en ui vullen de kamer
brood kraakt tussen tanden
ik zit op de koude vloer
handen open tot de honger…
Hemelwolken…
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
14 Zij was dol op de speeltuin
op de wip en de glijbaan
maar het allerliefst zou ze uren
op de schommel gaan
haar voeten staken hoog in de hemel
koele wind blies in haar gezicht
het plankje en de touwen
kraakten onder het gewicht
Zij dwong zichzelf steeds hoger
hoger dan het allerhoogste punt
alsof ze vliegend in een vliegtuig
met haar leven…
Zonsopgang groet
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.706 Ondanks het grijs, de zon komt op
weer bewezen wat gisteren hypothese
daarover praat ik niet en verzin
het grote zwijgen, dat valt
Jij gemarmerd Jugendstil betovert
op de bank waarop ik lig het licht
dat aarzelt aan jouw buitenkant
parelmoert en opnieuw verdicht
Jij kraakt, geeuwt de toekomst uit
weet mij kijken met ziel en lijf…
Het donkerzwart bevriezen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
538 zuiver en grillig
schraalde een melodie
veeltonig de
strakblauwe lucht
ontdaan van
warme tierelantijnen
klonk in het hoog ijle
de noordooster kou
herauten speelden
de macht van de vorst
in een uitstralend
winterse nacht
waar helder kraakte
in het donkerzwart
bevriezen van spiegels
op sloten en vaarten
pas toen zon
de rijp…
ijs en weder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.685 de tuin lag er nog
in de paden waren de plassen
hard aangevroren
met de voet maakte ik
vriezen dat het kraakte
je was niet meegegaan
te koud, nog veel te doen en zo
kon je niet meenemen in het zakje
van mijn vest - Harris tweed
met de hand gemaakt
bij de vijver lag het ijs
in een vliesdunne laag
over helft van het oppervlak
alsof…
Kunststuk
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.247 Terwijl ik
met knieën, die vervaarlijk kraakten ook
overeind kwam,
moeizaam,
om daarna opgetogen
het resultaat van ons kunststuk
te aanschouwen.…
vakmanschap
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.061 ik heb het kistje nog met het geurtje
zo noem ik het want ik ken het hout niet
maar het is uniek
hij gaf het me niet
men bracht het nagelaten later
er zit nog steeds dat potloodstompje in
waarmee hij honderden latjes afstreepte
op de juiste lengte of breedte
het kraakt ook zoals hij de laatste jaren
hij werkte zo rustig
dat hij…
Mijn vader sloeg planken mis
gedicht
3.5 met 31 stemmen
23.641 glimlachten,
schreven elke misslag in een schrift,
mijn moeder deed de was
of lakte haar nagels
mijn vader
die zich in leven hield met schaamte, spijt en ongemak,
die zich dagelijks gewonnen gaf,
die hijgde
en onwerkzaam en achterstallig was,
die niemand iets te vertellen had,
die een spin was zonder web en zonder lente,
die piepte en kraakte…
Sneeuwballen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.006 Ons zal door het stoeien
't Bloed wel sneller vloeien,
Waar de sneeuwbal kraakt!…
Scherven van de stal
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.304 Ondanks crisis, is
het weer gelukt, de
boom die staat, met
lichtjes in z’n ziel die
van het plafond een hemel
maakt, poedersneeuw
wat onder schoenen
kraakt, bitterkoekjes
in alles zoet gemaakt om
met blijdschap onrecht
uit te bannen.…
In een zwijgzaam mysterium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
498 Het vermolmde hout
dat kraakt onder mijn voeten
bij het betreden van
jouw bebost domein
knispert en ritselt zacht
als een gekreukeld tekenvel
waarop symbolisch
het leven wordt uitgelegd
De kracht der verbeelding
brengt ons een veelvoud
aan betekenissen
Ja, ook bekentenissen
die in een zwijgzaam mysterium
ontstaan en weer opgaan…
De muziekkamer
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
717 Na haar vertrek
keek ik de kamer door
met een vernieuwde blik
tussen het oude en vertrouwde
hoorde ik zacht de klanken
van piano, fluit en koormuziek
onder mij kraakten
de veren van ’t antiek
en bij het achterover leunen
ontmoette ik de ogen
van mijn altijd
Aanwezige
aanmoedigend publiek.…
Die knusheid gaven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 vertrouwd kraakt de trap
veilig zijn de cirkels licht
die in de kamer stralen
alles op zijn vaste plaats
alleen de ogen van de hond
zien moeder koffie halen
zo droom ik over jeugd
de eindeloze dagen waarvan
de avonden die knusheid gaven
een eenvoudig tafereel
huis en straat met vaste waarden
waar mensen nog betrouwbaar waren…
Pastorale
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.730 noodweer
weerlicht
de noodklep open
het sluimerraam dicht
dromen dromen zich dood
dodekop tooit zich
in het zwarte zwerk
vlekken bleekmiddel
het skelet kraakt
een aangebrande wolk
een blaar een sudderlap
aan de slapen
druif van droefenis
de versteende vissen
beitel die uit de bedding
terwijl gier fluistert
blaas op de holle blik…
Domein
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.149 Die hof lijkt
uitgediend; de boom die in het midden
staat, kraakt onder vrucht en blad,
muurvast dringt het seizoen
rond het verleden. Blijf ervan
af. Schaf schoenen aan, ga
stevig stap voor stap.
-------------------------------------------------------------
uit: 'De geur van kruizenmunt slaat over', 1998.…
Aurelia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 wat niet kan ook wat niet wil
deze tango zonder lijven te raken
vroeg de maan aan de aarde stil
een jaar met louter schrikkeldagen
kent ook uren van verborgen leven
die zich nooit zonder te vervagen
aan de openbaarheid prijsgeven
nachtvissers blijven water verzwijgen
zodat bovendrijven geen moeite kost
en geen rimpel in gladde huid kraakt…
Het is koud op zolder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Mijn 70e winter
Het is koud op zolder
Het hout van de vloer kraakt als die krimpt
De vos blaft in de nacht
waar de maan zijn eerste kwartier vindt
Ik warm mij tussen twee dikke dekken
Onderin dubbel geslagen met mijn voeten er in
Wil met gedachten nog wat tijd rekken
Maar de slaap heeft het gewin.…
Laat maar zien
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
510 Zo simpel als het lijkt
Zo mooi kan het zijn
Als ook ik harten laat bloeden
Net als jij,
In mijn hoofd
Geen onderscheid
In mijn hart
Altijd
Zenuwen en spanningen
Omarm ze allebij
Heel even ben ik jouw lach
En dat maakt me blij
Gelukkig
Vrij
Rijmend
Spelenderwijs
Brainstorms in mij
Nog niet altijd
Het kraakt je
Maakt je,…
al vroeg tot oud bestemde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.202 ik zag je lopen
met een stok
die voor jou
de weg verkende
herkende je eerst niet
het grijze haar dat je al
vroeg tot oud bestemde
paste de puzzel in elkaar
je houding is nog trots
als je vertelt hoe de oude
rots in al zijn voegen kraakte
langzaam onder water raakte
hij is niet meer
de branding heeft hem
overleefd, jij bent beland…
Geruisloos
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
469 het kraakt
waar ooit stilte
voor is gemaakt
om met veel geld
elkaar geruisloos
te passeren en dan
nog iets van
de ander te leren
bij een geur is
odeur gevoegd
in combinatie met
de tandeloze lach
die toch het zuinige
naar boven bracht
in een extravert
en joviaal ogend type
goed voor het
onderscheid in
de typering van
het eenmalig…