Alle inzendingen over kruin

653 resultaten.

Sorteren op:

Zonsondergang

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
Ik wil met jou op de hoogste kruin van het achterland de dag bloedend zien sterven in de zee. De natuur verstillend, verkillend, ons deert het niet. Ik wil met jou een bloeiende tuin en in elk kwadrant leven voedend, zo tevree verwerven. In het vuur van hartstocht gewrocht zing ik mijn lied.…

Globaal

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Zittend in mijn zetel die ik poëtisch "trein" noem of "vliegtuig" of "bron van dromen" kijk ik op de kruinen van bomen, net globes met bergen en zeeën ... werelden, bol van kleur. Buiten ritselen blaren: de herfst tikt bladen vol met herinneringen voor in het archief van mijn geheugen.…

Heel even

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
HEEL EVEN Ik zit op een bankje Op een duin op Ameland Ik voel de wind En vooral de zon Ik zie de zee Het strand, het zand stralen Ik hoor het helmgras wapperen Als een kuif op ‘n jongens-kruin Ik ervaar het zoet en zout Maar ook het zilt Ik besef hoe mild Ook de mens mag zijn Ik ben nu die mens Die dit beleeft Heel even…

in beweging van het leven

netgedicht
4.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.153
het ademt wanneer winter de bomen aftast zoals jij de dagen op glazen kalenders langzaam geboren en verder dragend, ver weg van kaartranden met eenzelfde oceaan die binnen in golven en verklaarde waterwoningen de lucht recht hangen het ademt, jij ademt in blauwe kruinen en zelfs op een uitgewiste dag als deze…

Spreken we nog af ?

hartenkreet
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.065
Ik weet het niet meer De maanden zijn voorbij gegleden Ik kijk zo graag naar je ogen Zo mooi en donkerbruin Ik zou je willen beminnen En oneindig kriebelen in je kruin Ik zou je mond teder kussen Maar ik weet je bent er niet voor mij Wanneer spreken we nog af? En maak je me weer blij!…
car28 juni 2004Lees meer >

Leysin 1988

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 715
Bij middagzon brekend, tot water vervloeien, de boomwortels lavend, de kruinen doen groeien. De droom van de stilte in daden verwevend - de mens: man en vrouw zijn - als sneeuw in de bergen heel schitterend leven. Uit: Herworteld leven, 1990…
Adeleyd14 februari 2006Lees meer >

Na een herfstig voluitgaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
grijs kamt winters hand nog witte sporen op een bijna vlakke zee de noordooster dempt de kruinen temt in koude nevels zijn gevreesd bestaan dat uitgewoed is na een herfstig voluitgaan verlopen zijn de hoge golven uit de verre oceaan toch krabbelt zij aan kusten de ondergrondse stromingen zullen strand en land nooit laten rusten…
wil melker20 december 2008Lees meer >

Augustus

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Wervelende dagen strekken zich als een kleurige bongerd voor ons uit, bomen buigen hun kruinen onder het gewicht van gouden vruchtenkronen en tijd slingert vrolijk aan de vluchtige wijzers van een zonneklok.…

Zuurstofsieraad

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 580
Misschien weet ik wel wat ik bedoel maar zonder bomen geen gevoel van lente en een stille droom gewoon het natuurlijke dromen van een statige berkenboom zoals die in de stilte staat gouden zonneschijn op het gelaat grijze wolken rond de hoge kruin een zuurstofsieraad in de tuin die takken als zijn armen strekt tot in het zuiver…
mobar24 april 2009Lees meer >

Vriendschapskuierend

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.200
beukenallee zwijgend zoals dat mag, kan delend het zonlicht dat speelt rond schaduwvlagen geen vragen enkel het gefluister langs de blaadjes echoënd in de wind wetende hoe de herfst kleurend naar kaalheid steeds haar weg naar de winter vindt maar ook, hoe verborgen knoppen weten te overleven hoop kunnen geven in een kruin…
Hilly Nicolay10 december 2010Lees meer >

Wat wilde takken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
jij hebt mijn blaadjes beschut de knoppen gekoesterd toen storm de kruinen neersloeg gebroken takken verwijderd wonden gedicht voordat zij door rot waren gezwicht jij wist in verzorgen de mogelijke gang naar de zerken tot een minimum te beperken mag ik je in bloei laten merken dat ik weer groei in standvastigheid ook al ben ik wat…
wil melker21 december 2013Lees meer >

Weggevlucht

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 524
De wilg hangt en treurt terwijl om haar heen de lente volop geurt Weggevlucht in gedachten die tijdloos voortdwalen laat zij de wereld wachten Als zij de ogen opent -even- ziet zij wat zij al die tijd had kunnen meebeleven Schrikt zij van het licht de geurende geluiden klapt haar kruin weer dicht Want tot de conclusie dat zij…

Spel van zon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Het is de speling van het licht Door bomen en hun kruinen van naald of blad Het is het spel van zon die laag staat lijkt tot op de draad versleten maar wacht januari februari, maart zon niet langer vergeten Wie aanbad? het duister, de schaduw op z'n langst?…

Droombeeld

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
Er hangt een lage grauwe wolk boven de kale kruinen van de wuivende bomen in de getroffen straat het is nu herfst in mijn gedachten Even ben je terug in diepste kern van mijn gevoelens en ik koester je in stille bewondering droombeeld van liefde ik koester je Bescherm mijn zoet verlangen laat nu geen regen vallen het is al…

een verre glimlach 1

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 601
we dansten zo licht verstrengeld zo zeker boven de tekens uit onder de laatste dwalende zon doken rondom het heden de duistere gevaren weg over de huizen van de doden galmden de spoken van het verleden de wind wiegde de kruinen van de bomen een lied sliep in de taal van onze lijven zo licht verstrengeld zo zeker boven de tekens…
J.Bakx11 augustus 2024Lees meer >

Hout

gedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.465
alle kruinen met mijn oren alle takken met mijn ogen alle bomen met mijn voorhoofd alle stammen met mijn namen alle bladeren met mijn adem alle wortels met mijn haren alle bijlen in mijn handen alle scherp geslepen messen alle schoon-gezaagde planken alle zware houten kisten ------------------------------------------------ uit: '…

Dit zien

gedicht
3.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.458
Dit zien toont zich als het trijpen hooiland waar de pink zich snijdt aan de kruin van de dijk; is zonder: 'Kijk eens zwanen en jonge zwanen.' In natgrijze grond met leverblad, met koeienstront in het herbarium, waar de duim in de sloot blijft steken, leeft dit zien van de handopen palm.…

Van man tot man

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.060
zeg boom, hoe is dat nou om op grote voet te leven nee zeg maar niets, ik zie het al je hebt erg lange tenen en ik wil niet dat je door mij uit je bast knalt toch boom, is er weinig verschil tussen jou en mij doorgewinterde rimpels een droevig gezicht met een kale kruin en als het lente wordt zien wij weer het licht kijken onze ogen…
Hanny8 december 2008Lees meer >

Nacht en dag

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.667
Het uur voor de dag de zestig minuten eer de nacht begint schijnen altijd sneller te lopen dan de rest van het etmaal Voor de nacht wordt nog even gelezen voor de dag omgedraaid terwijl sterren verbleken lijken onder te gaan Hier houdt iets tegen blijft het hout van het huis eenzaam kraken, wiegt de boom de taken in zijn kruin aarzelt…

Allerzielen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.205
Als de boom zijn bladeren verliest en herfstwind waait doorheen de doodse kruin, dan is dat niet het einde want eens ontluikt opnieuw de lente bruisend van nieuw leven. Als dan de avond valt en duisternis de hemel vult dan is dat niet het einde want morgen komt een andere dag vol nieuwe mogelijkheden.…
J. Akaba24 oktober 2006Lees meer >

Ontwikkelboom

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 604
In het donker onder de grond nestelt zich een droom Een licht beeld wil met wortels dwarrelen In de nog kleine kruin koekeloeren daden die Vrijuit met groene blaadjes scharrelen Een fijn vertakte doelstelling laat haar visie vloeien En haar missie stoeien in weer en wind De boom vraagt zich voorzichtig af Of ik er iets van vind Terloops…
Jeroen Zwaal9 september 2009Lees meer >

Naar ongekende ruimte

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 564
het bos heeft mij verlaten ik boom in stilte door na het ontluiken onder struiken groeiden wij naar ongekende ruimte om later toch te fluisteren met kruinen samen te luisteren naar de wind regen loogde grond en storm velde de reuzen waar ik bescherming vond nog wortel ik maar aan de rand zie ik de wei en open lucht het bos…
wil melker15 november 2009Lees meer >

Lage branding

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
In de luwte van laagte lijkt de zee uit te steken boven mijn kruin, of zou het komen door de hoogte van het duin? Langs mijn eigen hijgen hoor ik palmen ruisen, ondanks dit blindzwijgen zie ik de zee immer bruisen.…
Iniduo27 februari 2013Lees meer >

Woud van zoete dromen

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 934
in het woud van zoete dromen groeien buigzame bomen groene kruinen wuiven schaduwen waar de zon de bodem te vurig raakt jaarringen genieten er de taaiheid van een gewortelde kracht vogels knappen er een uiltje rond de schemer, in de nacht er klinkt een heilzaam lied in de sporen van de wind daar, waar de weelderigheid het leven zijn…

De zonnebloem

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 652
Eenjarige plant met een hart van diep donkerbruin Bekleed met franjes gelijk een fonkelend bladgoud Helderblauwe hemelen rondom zijn bloeiende kruin Als de menselijke geest die vrij is van gedachten Warme winden hebben donkere wolken weggeblazen Diezelfde wolken zullen nooit meer wederkeren Aan de Zonnegod behoort al deze roem Want hij schiep…
M. Bos16 februari 2018Lees meer >

Beeldheraut Voor Arien

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 558
Zij heeft een wolkje in haar hand Zij is verlicht, van zich bewust Een engel heeft haar kruin gekust Zij voelt met alles zich verwant Zij helpt de wereld uit de brand De mensheid voelt zich uitgeblust Maar kan gered worden door rust Is domweg eigen aartsvijand We moeten af van winstbejag En kiezen voor natuurbehoud En luchten, hemelsblauw…

onder de mangoboom

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
onder de dichte brede kruin van de bloeiende mangoboom zweeft het timbre van vader’s stem die in trage tijd naar het verleden van zijn voorouders reist de oude man wandelt met de doden in woorden vangt hij hun leven vroeger is niet ver weg de mangoboom ziet toe heeft weet van de verhalen de mensen en de geesten hij was immers altijd…
J.Bakx13 september 2021Lees meer >

verbondenheid (2)

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
onder de dichte brede kruin van de bloeiende mangoboom zweeft het timbre van vaders stem in trage tijd reist hij naar het verleden van verre voorouders de oude wandelt met de doden met bedachtzame woorden vangt hij hun levens vroeger is dichtbij de oude mangoboom heeft weet van de mensen de verhalen en de geesten…
J.Bakx15 september 2021Lees meer >

winterdag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 597
een man lag roerloos op de zandvlakte zijn lijf bekleed met met wier en mossen piepschuim en schelpen bedekten de onbehaarde weerloze kruin de armen als lange takken gespreid de handen ontvouwt als vingervormig blad benen als twee stammen vergroeid verbonden met elkaar de gekromde tenen in het zand gedrukt wortels…
J.Bakx25 januari 2022Lees meer >

Ontvoerd

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.770
In het papaverveld Wazig rood gevlekt Keten ik haar aan een grenspaal vast Libellen en kleuterkreetjes Wervelen licht in onze klovende romp Terwijl ik blaat in haar mond Klimt een kind naar haar kruin Gespiegelde zwanen drijven gelijk Langs de kademuur weg Ondertussen trilt het lid Bromt en valt in een deuk De druppel lekt In het…
Wim Veen25 april 2005Lees meer >