1330 resultaten.
Geen Half Ei...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
907 In de liefde
kun je niet delen
daar is Liefde
te kwetsbaar voor...
En, met liefde
kun je niet spelen,
dus, ga ik alléén wel door...…
naakt
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
3.714 Haar vrouwelijke vormen
in naaktheid zichtbaar
kwetsbaar doch uitnodigend
Lokt zij
en brengt je in vervoering
Wil je haar aanraken
Voelen en proeven
Met zachtheid omarmen
en liefhebben
tot lust, bezit en liefde samensmelten
Tot een geheel…
op een kier
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.247 Nog nooit eerder stond de deur
Verder open dan op een kier
Zodoende hield ik mij staande
Dat was voor mij de enige manier
Nog nooit eerder heb ik iemand
Toegelaten tot zo dichtbij
Heb ik mij zo durven voelen
Dat allemaal deed jij
Heel even heb ik kunnen genieten
Van de overwinning in mij
Zo verliefd en zoveel liefde
Geen remmingen, helemaal…
Ja
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.613 stoïcijnser heb ik je
ogen niet gezien
kwetsbaarder liet jij
eerder nimmer intuïtief
weten waarheid zijn
het woordloos schermen
laat mij triest spelen
herdenken en ik
ik ken en
rust…
Kerstkwatrijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.935 Ongerept en onbetreden
krijgt de tijd iets van weleer
samenlevend in het heden
blijkt verdraagzaamheid soms teer…
Glas
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
754 In glas geblazen
alleen de zachtste handen
kunnen ver dragen…
aukje wijma
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
4.395 kostbaar
kwetsbaar mens
naweeën
van geboortepijn
omlijsten
je gezicht
kom
te voorschijn
hoog opgericht
laat je zien
aan wie
je verwachten
morgen
vandaag
misschien
geef
je krachten
spiegel
van je Schepper
bloei
als een roos…
Liefde
hartenkreet
4.8 met 31 stemmen
2.143 Liefde maakt je kwetsbaar
de pijn gaan dieper dan bij haat
Maar daar kom je pas achter
als de liefde je verlaat
Als ik nu iets begin te voelen
wat liefde zou kunnen zijn
dan begin ik alvast te vluchten
voor de naderende pijn
Of ik ooit nog van iemand houden zal
dat is nog maar de vraag
In tegenstelling tot het breken
geneest mijn hart…
Zonder muziek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik wist dat
ijlte en kou
met hoge tonen
door mijn ziel
konden snijden
zonder muziek
in de melodie
van rouw is
herhaling als
refrein een
remedie tegen
existentiële pijn
omdat schaduw
als fantoom
nog altijd
zichtbaar is
in het licht
van diep gemis
juist als
loslaten het
kwetsbare toont
van de eenzame
verwerking van een…
Blue lines
gedicht
3.1 met 47 stemmen
14.740 Je hoort wel
in mijn porseleinkast,
maar ik breek
altijd zo veel.
Je hebt een hart
van één nacht ijs,
de splinters steken
erdoorheen.
Je houdt van mij
maar kent me niet,
je zwaait met waaiers
van verdriet -
we zijn wel
voor elkaar gemaakt,
maar jij van glas
en ik van steen.
--------------------------------
uit: 'Aan de bruid…
Het actuele en het ongelooflijke
gedicht
3.3 met 12 stemmen
9.458 En struikelde
zonder armslag behalve de vrije, terwijl toch
in de ochtenddauw melkchloor me de adem kortte:
haalde adem languit. Spreid en sluit en opgelucht
herboren, beentje gelicht door boom of steen.
Wat maalde ik erom dat ik even bleef zitten
met de handen geheven, dat passanten
uit hoofde van de legende een scheve blik lieten vallen…
Onbegrip
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
3.831 Als ze schamper lachen
dan zien ze eigen waanzin
als dingen die van jou zijn
ze wijzen naar zichzelf
verbergen hun gezicht
achter stijf geworden grijnzen
je bent niet kwetsbaar
mensen zien de buitenkant
de tranen twinkelen
anders dan ze denken
ze zien nattigheid
niet de bron
je hart is afgesloten
veilig in je borst
diep in je warme…
Koolzaad
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.279 Rode stengel
geel gewaad
een kwetsbaar leven in het zand
door wat de mens daar laat
belaagd ook door mijn hand
laat het zijn blaadjes gaan
wat ik hier pluk
is wat hier staat
een kruid
met welke naam…
oerslurp
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.392 na die nacht waren de sterren
veranderd evenals de zon
de maan en de planeten
jij schiep het tomeloze zweven
naar een ster achter een ster
het gieten van licht
verdampen van waterstof
wolken van methaan waar
doorheen het heden trager reist
in dichtheid bijna stolt
zich om massa stulpt
gewicht heeft als regen
in zwarte gaten valt…
Akureyry
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
958 een deur
voorbij
desolate plaatsen van geboren en vergaan
verlaten om nietgevangen vis
en van alleengebleven zielen
voorbij
het sterven van onbekend en jong
hoe schuld en onschuld samengingen
zij hebben daar een thuis nu zonder kinderen
voorbij
ik immer had kunnen vinden
die hazelip jou niet zo mooi gestaan
en ik van kwetsbaar…
Wankeling
gedicht
4.4 met 5 stemmen
2.943 De nacht zaait uit en je beweegt
langs oneven niemandsland
alsof je hebt leren lopen
tijdens een aardverschuiving.
In de periferie wordt gefluisterd
over de initialen van het donker
zijn vingerafdruk op je lijf.
Je maant jezelf tot overgave.
Je bent een schepsel dat zich ontlaadt.
Ooit zal iemand je val breken
niet aarzelen, de hand…
Nieuwsdienst
gedicht
2.6 met 16 stemmen
18.544 Hij staat met een plastic tas in zijn hand
en weet niet welke kant hij uit moet.
Linksonder loopt de klok met grote snelheid door.
Later zie ik hem met geopende mond
achterover liggen: een paardebloem
bloeit tot pluis toe tussen zijn lippen.
Het is diep geworteld: werkelijkheid,
verval, eierdoppen die krakend
barsten onder schoenzolen.…
carnaval des visages
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.117 ik schraap
mijn masker af
deze dagen
het bestaat uit
vele menselijke lagen
die soms mijzelf
een glimlach schenken
of verkrampt
mijn verdriet dragen
maar ook rimpels
men zegt van het denken
als ik mij tenslotte
voor de ander
kwetsbaar weet
blijkt ieder zich
inmiddels te hebben
verkleed…
Voor nu en altijd
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.807 De bomen in de schemer het zwartst
en schrikbarend groot
als de geesten van straks.
In een vijver gaan eenden mopperend slapen.
Er is niets te voelen na zonsondergang,
afwezigheid.
Niets te vermoeden,
nacht is nooit weg. Bomen
maken de dag, ze stralen
met jong maar bezadigd lommer
dat aan zijn voet kuilen graaft,
schaduw kweekt voor later…
Wapenfeiten
gedicht
3.6 met 13 stemmen
8.523 Van alle pantsers nog het meest te duchten
is niets - geen pantser, nergens. Niets te zien.
O Djenghiz, om een wereld te veroveren
is nodig: honger en gebrek, niet meer.
Ik kwam vanmiddag langs een voetbalveld.
Ik zag de mannen spelen.
Ik kon ze niet behoeden
voor 't feit dat midden op het veld
niet één obstakel staat, of ooit zal staan.…
terzijde (voor gerrit*)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
997 poëzie is toch maar kwetsbaar
en
de dood loert op de weg.
--------------------------------------------------------
uit: Maatstaf, blz. 312, 18e Jaargang Nummer 4/5, september 1970
* 'gerrit' was mogelijk Gerrit Komrij, redacteur toen met Martin Ros, met voor dit speciaal Zeelandnummer gastredacteuren Hans warren en André Oosthoek…
porseleinzwammetjes
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
3.443 twee zwammetjes van porselein
heel frêle salon damesachtig
glanzen van slijm op hun bolletjes
van onder opwindend transparant
lammelletjes om doorheen te kijken
ze kleuren wit tot ivoor zo koel
welzeker kwetsbaar in hun gevoel
heel diep daar binnen dan
moeilijk ze daar precies te raken
om gewoon ‘ns te kijken
of ze kreetjes slaken
in…
De morgen ben jij
gedicht
2.9 met 23 stemmen
12.033 De lucht is vol rozen
de rozen zijn weerloos
weerloos je handen je ogen
roos van je mond
de morgen ben jij
weerloze roos van de morgen
wond van de rozen
[vertaling Gerrit Komrij]
---------------------------
Uit: 'Ik herhaal je', 2000.…
Solve et coagula
gedicht
2.6 met 37 stemmen
13.180 Toen je die bloedneus had weet je
nog wel, dat het niet meer ophield,
je zat bij de wasbak, hoofd voorovergevouwen,
'loop ik nou helemaal leeg?' en ik zag je daar zitten,
het was alsof ik je nooit meer
zou durven aanraken, of je meteen zou op-
lossen in de werkelijkheid als goud
in koningswater als ik je ook maar het minste
beetje zou aaien…
Gedicht in spiegelschrift
gedicht
2.8 met 12 stemmen
8.604 Hij raakt verdwaald in een doorsnee park,
ontdekt een vijver die langzaam ademt,
veegt het roet van een zwarte zwaan
en valt daarna in slaap van geluk.
Dit moment vormt een schiereiland
in de duur van zijn bestaan.
Er loopt een barst door zijn denken.
Hij ziet een gat ontstaan in de lucht.
Zijn voet weegt zwaar en schreeuwt
om woorden,…
Kerstmis
hartenkreet
2.9 met 25 stemmen
3.118 Licht in de duisternis
Het feest van verwachten
Wat er nog steeds niet is
Verlangen naar de vrede
Hopen op een veilig jaar
Kerstmis brengt gevoelens
Van respect voor elkaar
Verlangen naar de tijd
Dat woorden bemoedigen
Met warmte uitgesproken
En zo het leven verrijken
Verlangen dat wordt geboren
In het hart van ieder mens
Het is kwetsbaar…
Bij zinnen
gedicht
2.4 met 25 stemmen
12.746 Voorzichtig toch, voorzichtig
met die subtiel weergegeven woorden.
Ze zijn om vederlicht
te minnekozen, meer
dan dat die doelgerichte zinnen
dat zijn; die zijn veeleer voor zwaar
vorzen in afgelegen stegen, waar
de schaduw steevast denken doet
aan onooglijke geesten, en bijdehante
gedachten als lompe lettertypes
verzwegen te wachten…
Ongeborgen kind
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.564 Kleine hand gebald
tot grote vuist
verdeeld kind
kwetsbaar speels
als mens te klein
als kind te groot
overdeeld dit kind, die
mens lijkt uitgespeeld.
Mens en kind bleef
kind en mens bleef
achter verscholen
in dat kind. Kind
onverhuld wenst
niet te huilen door
de ogen van een mens.…
Venus (niet die van Botticelli)
gedicht
3.6 met 13 stemmen
8.610 Plan A; een gat in je gezicht geslagen,
met een voorhamer misschien of desnoods een tennisracket,
je moet begrijpen, het gaat hier om een straf, wij
spreken van rechtvaardigheden. Zinloosheid is
een parelmoeren doosje, een bijouterieënkistje
vol dierbare obsceniteiten, maar niettemin.
Mijn haar vloeit uit, azuur, mijn lijst is afgezet met
knalroze…
Hoosbui
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
524 Voor de zoveelste keer
erin gelopen
De valkuil die kwetsbaarheid
heet
Zolang hun woede en angsten
nog welig tieren
is veiligheid onder het tapijt
verstopt
Uitgedrukt in regendruppels
storten zij zich uit
Hoosbuien waartegen geen
paraplu bescherming biedt
Pas wanneer de luchtbel
zo sterk en helder
Pas dan is verdrinken
niet meer…