379 resultaten.
laurelyn, prinses, in een huisje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
906 een huisje wiens muren
heldere klanken ontwaren
uit een doolhof van gestommel
en boven wie de regen
nog voor het dak verdampt
ik zie hoe condensatie
de inwendige warmte
tegen de ruiten kleurt
en mijn voeten vangen
de muziek uit de trilling
van uw marmeren vloer
mijn hand glijdt kussend
over de gouden deurknop
vanuit…
Vogels
gedicht
3.4 met 63 stemmen
27.425 Naast een glad en zwart stuk marmer
Rusten door de zon verwarmde
Kopergroene hagedissen.
Soms ziet men een adder glippen
Fraai maar kwalijk om zijn beten
Zigzagzigzag gaan zijn strepen.
't Sieraad dat de bomen dragen
Zijn hun ambergele blaren
En te midden van dit lover
Zitten geelgeveerde vogels.…
Vol ornaat
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
491 ik kende haar
onderkoelde lach
de marmer witte
handen en haar
ijzige blik door
eenwording met
het materiaal
waarin haar
opdracht zich
zal presenteren
zij beitelde
schaafde en boorde
het transparante
blok met redelijk
gemak naar de
gewenste afmetingen
af en toe even
stilstaand voor de
onverwachte kleuring
van een uitbundige zon…
Die zwarte steen
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
2.268 Die zwarte steen van marmer
de grijze letters al wat vaag
het is alleen nog een herinnering
die ik eventjes bezoek vandaag.
Het is hier stil tussen de zerken
alleen het grindpad maakt geluid
het ijzeren hek piept achter mij
wanneer ik het weer zachtjes sluit.…
het afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.700 mijn hart bloedde zachtjes terwijl de aarde
de laatste tranen ving in haar warme schoot
er was de zon, hoog aan de wolkenloze hemel
en de kilte van het marmer aan mijn handen
ogen vastgeklonken aan het einde begon ik
te lopen in de richting van jouw eeuwigheid
er was een schaduw, achter de gesloten ramen
de bergen die meekeken over mijn schouders…
Voorbij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.043 Eens was dit huis een bron van licht
het zoete leven..waar kinderen
draafden door marmeren gangen vol
tomeloze energie en rode wangen.
Zij zijn inmiddels van mij weggedreven
en uitgezworven over alle landen met
slechts zo nu en dan een kaart..…
Verbinding van tijd
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
534 Hoe verloopt
een strijd door zelfverwijt, door
geaardheid - op voorhand - al verloren,
rivieren stromen over van zelfbeklag,
wat kleine mensen scheidt, verwaaien
kleine stapjes in een marmeren gang
en wordt de brug weer opgehaald,
eeuwenlang om de liefde te missen
tot op de laatste levensdag.…
Valse schaamte
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
514 Niet zelden trekken modderstromen
van rottend vuil in kommer en kwel,
meestal vrijgekomen, vanaf de hoge
naar de lage kant, waar geur en
hypokratie hun stinkende stempel
drukken op de aangeboren afvalkuilen,
waarmee overdaad stand houdt tot aan
de marmeren zuilen van de door paal
en perk gesterkte zwijgen, tot in de
weggeworpen kudden…
Eeuwige winters met gevroren vleugels
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
654 nimmer terugkeren
Zo koud steekt het woord op
ontsproten aan eeuwige winters
met gevroren vleugels
Ontleend aan ledig begrip
en verstoten emoties
die meer doen vermoeden
dan jij me zeggen wil
De pijn zit wortelend
in iedere twijg
Ik vraag je of jij je verzwegen leed
bewaart in geknakte bloemknoppen
Jouw zwijgen onthult
een marmeren…
City Lights
gedicht
4.0 met 8 stemmen
9.198 Traag loop ik op het stralend marmer af.
Het is, hoe kan het anders, volle maan.
Een uil roept. In de verte klinkt geblaf.
Ik zie mijn moeder op de sokkel staan.…
SMART
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.562 Mijn tranen van krampende eenzaamheid druppen,
ze maken tijdelijke vlekjes op het grijze marmer.
Ik probeer met je te praten, maar mijn keel stokt.
De verwelkte bloemen van de achtergelaten groet
neergelegd door gewoon met hun leven doorgaande
andere mensen, maken dat ik me nog eenzamer voel.
Wat moet ik toch nou…. zonder jou………
Met licht betaalt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Stilheid die mijn dorst zal stillen onder
de donzen pluizen op het koele marmer
heb ik het evenwicht met licht betaald, op
een dichters graf waaruit de stilte ademt .…
In zijn magisch ritueel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 terwijl zij naakt
zijn offertafel
al bereidt
wet hij kruislings
lange messen legt
ze binnen hun bereik
de rust van
wierook kringelt
langs het witte marmer
zij rilt gevangen
in zijn magisch ritueel
kaarslicht toont haar warmer
gemaskerd door
het eerste ochtendlicht
schrijdt hij nader
zij geboeid
verheft met luide stem
het oude…
vol beweging
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
664 't gewapend glas verdwijnt
't marmer, hard en ongenaakbaar
verliest langzaamaan elke herinnering
de muren bewegen onder het nieuwe gewicht
van hedendaags licht en wat de tijd niet dragen kon
wordt in aanwezigheid van de zon nagejaagd door de wind
verhalen raken bekneld tussen puin en achterwege
gebleven gesprekken
't huis maakt zich klaar…
De kluis van Dagobert McDuck
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 Ik had de meeste knikkers
bewaarde ze in een emmer op zolder
Bonken in alle kleuren metaal
en zeldzame marmeren
Niemand wilde van mij verliezen
dus speelde ik maar alleen
Een klasgenoot had een ivoren knikker
maar ivoor is verboden, en ik houd me
aan de regels, dat is het mooiste spel
Mensen hebben geen idee
hoe het werkt en wat ze verspillen…
verliezen in roodwit hun bloem
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.011 weer loop ik op
het maagdelijk groen
de dodenakkers bloeien
verliezen in roodwit hun bloem
op de uitgestrekte velden
ze glooien in de ochtendzon
de naam op marmeren stenen
gebeiteld is hun laatste woord
niemand weet meer van de moord
op deze vaderlandse helden
in het fluisteren van de wind
hoor ik vaag nog de sirenes
angst en pijn zijn…
NIEUWJAARSDAG
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.680 Marmeren beeldengroepen zwanen
waken over starre sloten
met een nooit vergane pracht.
Komt die plotselinge vrees
die ik in mijn buik voel beven
van hoe klein die spreeuwen waren
toen ze dansten door een leven
vol van honger en gevaren
en hoe streng die toren wees?…
Stenen speelgoed
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.337 Bladeren spelen uit twijg ontwaakt
schaduwen in niets ziende ogen
lispelen een lied vol mededogen
nu het beeld zich aan hun schaduw raakt
Het groene kleed dat marmer siert
geeft het doods grimas een lentekleur
het koud witte lijf de valse fleur
van bloeiend leven dat welig tiert
Haar handen plukken het mossig bed
krabbend als verdriet…
olieverf op doek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.135 er liggen klodders op linnen
dikke streken met schaduwvlekjes
verspreid als over een ruwe wand
verf vangt stof
een vies vlies
het haakt in de plooien van een bruidskleed
de geslepen diamant die dof op haar borst hangt
een kam met wijde tanden
heeft een marmeren spoor getrokken.…
Mijn hand op je hart
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
2.242 op zwarte schouders
zwelt de stilte tot
een ongekende zwaarte
ik kus je houten lippen
en laat je koude handen
nog een keer rusten
in mijn ogen vol vragen
in bronnen van woorden
vind ik marmeren zinnen
die ik beitel in de aders
van je aardse graf
ik leg me neer
naast glazen vogels
en de geur van wierook
op het witte grint
waar…
Valsheid in geschriften
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
650 Wanneer zij vals met woorden slaat
de redelijkheid de taal verlaat
zullen dolgedraaid zachte zinnen
niet meer leiden tot bezinnen
nooit zal het zwart meer kunnen schuilen
achter vuige roddels of marmeren zuilen
de val die met kleine letters wordt gezet
bevuilt alleen het eigen twijfelbed
is de laffe opdracht niettemin toch geslaagd
als…
Een zware aanslag van liefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
589 Het is onmogelijk mij te verstoppen,
nog langer de luwte te kiezen
zonder aan geborgenheid te verliezen
achter het hart dat zich warm ontvouwt,
de achternamiddag vult zich,, volledig
aan de opstanding van marmeren pilaren
om het geluk, de bekoring te kunnen dragen
van alle beelden in jouw oogopslag,
het geloof gebleven, doet alles veranderen…
Casa del poeta tragico
gedicht
2.6 met 11 stemmen
7.170 Uit marmer lees ik keizers en de rijken.
De lavapaden langs omhoog gestold,
wil ik jouw naam op de hemel vergelijken.
Er zijn slechts dieptes in dit gruis,
fragmenten van verbannen muren,
contouren van een kaartenhuis:
de dood is zichtbaar in kwetsuren.
Je bent er tóch.…
Lichaamsdelen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
621 Liefde leven
Samen zijn
Zich overgeven
Moeten zijn
Jouw stem
Klassieke muziek
Vleugel bespelen
Ons brein
Hemel belooft
Het kompas
Natte noorden
Fluisterend spreken
Zonder woorden
Mijn handen
Jouw huid
Die billen
Als steen
Een beeldhouwer
Marmer vormt
Naadloos sluitend
Een kunstwerk
Eeuwig mozaiek
Lichaam delen
Brandende honger…
Orfeus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 Zonder vast patroon en vlaagsgewijs
Zwelt een galm, steeds luider, polyfoon
Verzonken gongklank, golvend monotoon
In een gedurig monaurale wijs
Zo daalt hij stapvoets en sluipenderwijs
Met aan zijn lier zijn transparante plectrum
In 't duister, schimmenrijk akoestisch spectrum
Van Pluto's subterrane zielpaleis
Marmer, steen en ijzer…
Keizersgracht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
523 Oek de Jong had zijn voordeur wijd open staan
en ik keek lange tijd naar zijn marmeren gang.
Het was zomerhitte en hij wilde natuurlijk de
boel flink later doorluchten, ook met het oog
op zijn nieuwste roman, die anders maar stikte.…
Transformatie
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
531 Hecate, Lilith, Baba Jaga
De oude vrouwen strijken neer
De wijsheden van lang geleden
Hond, kat en uil herrijzen weer
Het vuur van feniks blaast nieuw leven
In wat tot as geworden was
De jeugd, de onschuld, afgebroken
In duizend scherven splinterglas
Een nieuwe vorm van zwart wit marmer
Zo hard als staal en diamant
Geen muren…
Tussen primaten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Ik heb de oude steden gezien
onder een zinderende zon
allemaal marmeren beelden
de aap in mij is
steeds meer mens
geworden, sindsdien
en door de bossen geslenterd
een onvermoeibare zwerver
whiskyflessen gevuld met water
de mens in mij is toch
een beetje aap
gebleven, sindsdien
schilderijen mocht ik bewonderen
onder de adem van…
Het graf
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.188 Ging met mijn vriendin mee naar haar vaders graf
Na vijftien jaar nog steeds een enorm gemis
Wat heeft ze allemaal niet moeten missen
Het graf was niet zijn doel
Zo had hij het voor haar niet bedoeld
Zag het verdriet dat haar ogen vulden met tranen
Keek in het rond hoeveel vaders hier niet lagen
Alles zo koud als marmer
De rillingen glijden…
Heilloos verlangen
gedicht
3.5 met 28 stemmen
6.777 meer te doen dan louter liggen staren
om vat te krijgen op dit tijdsgewricht
leg ik wat woorden vast in een gedicht
als poging om de onlust te verklaren
maar leven in een vers stuit op bezwaren
vandaar dat ik mij anderszins verplicht
en mee zal trekken met het wijkend licht
tot in de eeuw die dichters mocht ervaren
een eeuw waarin blank marmer…