687 resultaten.
lange zwarte dagen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.189 Lange zwarte dagen
Mijn masker wordt zwakker
Mijn pijn sterker
Pijn dat het doet
Als alles gewoon doorgaat
Pijn dat het doet
Als ik ze hoor
Als ik ze hoor lachen
Lachen alsof er niks aan de hand is
Ze missen niks
Ze zien niks
Met de dag worden ze blinder
Blinder voor die lange zwarte dagen…
Doodgeboren traan
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
920 opgewekt
Achter t masker is doodgeboren traan
doch ook dàt houd ik constant bedekt
--------------------------------------
Gebaseerd op de treurige realiteit
van veel jongeren, meest meisjes,
die zich snijden, het automutileren.…
WIJNRODE TRANEN
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
838 Als overdag de zon scheen, straalde zij
bij maanlicht evenwel, kwamen tranen
Niemand zag dan het innerlijk geschrei
noch haar wijnrode tranen die kwamen
Wanneer ’t donker viel,viel dat immer
met het diepe gevoel van eenzaamheid
Het voelde dan als een bergbeklimmer
die stilletjes in een diepe afgrond glijdt
Als het duister dan over het land…
vervreemding
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.716 alsof een ander
in mijn lichaam woont
en ik vanop afstand
de boel in de gaten hou
ik ben er wel
maar toch ook niet
en niemand die dat ziet
weg willen
toch blijven zitten
als versteend
antwoorden
op automatische piloot
mooi kader, lekker eten
neen dank je geen trek
iedereen is druk
niemand is zichzelf
maskers op en lachen
volgend…
GEMASKERDE TRAAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
880 Pas laat in bed gleed haar ’t masker af
pas laat in bed liet zij haar tranen gaan
De weg, waarop ze zich destijds begaf
bleek de weg van de gemaskerde traan
Pas als de maan zijn vage licht gloeide
pas dàn blonk ineens haar waar gezicht
In de duisternis was dat ’t traan vloeide
in ‘t reine eenzaam buiten het voetlicht
Pas als het straatrumoer…
LAIS CCXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Alles is nu af en om het even,
want uw leven wordt nu het gegeven
dat het masker u moet overleven.…
Ik leef in twee werelden
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.784 Ik bouwde een muurtje om me heen
maar wist dat dat geen optie was
'k heb het steen voor steen weer afgebroken
en keek weer door het helderste glas
daar waar ik weet dat de wereld leeft
en waar wij allen nog op mogen wonen
toch een wereld soms vol valse schijn
waar mensen maskers dragen en ze tonen
en of het nu een muur is of een masker…
De tekens in haar ogen
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
2.090 Verbijsterd staan hun gezichten
ingelijst
en generfd als vermolmd hout
tekenen de jaren oud zeer
De heer draagt zijn masker, onkreukbaar
naast zijn bloemende schoonheid
Voelbaar ontbreekt de chemie
Haar tere handen schrijven een geheime liefde
Haar tranen branden als inkt in zijn ziel
breekbaar is haar vuur gestolen
door hem, haar…
Balmaské
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 rondom slepende muziek en donkere rozen
achter maskers met diepe rimpels in 't hoofd
Loerend naar 't mensengejuich nieuwsgierig
tot de maan en alle sterren slapen gaan
warm en dof tot de morgenstond zwierig…
Eenzaam..
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.448 Dat masker dat je altijd voor had.
Dat blije meisje dat altijd lol heeft
en alles om zich heen vergat.
Als het geweten begint te dagen
En je je zelf af gaat vragen:
Is dit het allemaal waard geweest?…
Bespiegeling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
534 de achterkant van een gladde spiegel
toont mij een andere waarheid
dan aan zijn kwikzilveren voorkant
hier mag ik gelukkig mijzelf zijn
zonder masker of opgelegd pandoer
die ik mij aanmeet in dit leven
misschien is doodgaan wel
doorheen aardse illusie gaan
naar een andere dimensie…
Ontmaskeren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 na lang aarzelen
veel getreuzel
slinkse omwegen
die onderschept werden
gaf jij mij
ietwat weifelend
en niet direct
vol vertrouwen
jouw masker
aan
pardoes smeet
ik het op de grond
laat nu je ware aard maar zien…
Stenen wanorde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 brokken van bestaanbaar
blijken maskers met glas
angst, opstand en vergeten
uit deelwoorden te beitelen
wat overblijft is zitvlees
door een haastig schietgebed
als een klein gebaar
van onvermogend graniet
indien na jaren bovengronds
tot voltooid te vergruizen…
Vladimir Poetin
snelsonnet
4.1 met 9 stemmen
973 De standaardvraag bij Poetins januskop:
Welk masker heeft de macho nu weer op?…
Herleven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
578 Geen masker meer
een onoogelijke gedaante
mummie van verleden
roerloos in de tijd.
Toch ontpop ik
tot kleur en licht
sla ik mijn vleugels uit
en puur de nectar
van elke bloem.…
nomaden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
574 achter maskers van
dierenhuiden stromen
hun herinneringen
de onmetelijke vlakten
de bevroren steppen
de doden in de bomen
het knagen van de gieren
het wachten op de dooi
het begraven van de skeletten
de kale essentie van een
ondoorgrondelijk bestaan
in bemoste steppengronden…
verstomd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
912 Vertwijfeld maar destructief
banen ze zich een weg doorheen
mijn masker van uiterlijke schijn.
Bereiken het diepste van mijn wezen
en schokken me met de waarheid,
maar valse schoonheid
herneemt snel zijn plaats.…
Niet zuiver op de graat
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
772 jouw integriteit
bleek een façade
met het naken
van de winter
viel jouw masker
als krakelee uiteen
in ontelbare stukken
schone schijn
welke het daglicht
niet kon verdragen
je verpulverde
zienderogen
langzaam daalde het stof neer…
Bunkerbouwers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
606 Ook wij dragen maskers.
Uit bescherming tegen medemensen.
Uit pantsering van ons ego.
Uit angst om te worden herkend.
Om te worden gezien.
Gezien zoals we werkelijk zijn.…
Eigenwijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 steek je kop maar in 't zand
want er is niets aan de hand
zet je masker op zolang angst regeert
heb je er dan nog niets van geleerd
dat je keer op keer vervalt in oude streken
tot het je niet meer aan durf zal ontbreken
je de angst kunt laten voor wat het is
en je bevrijd zult worden uit deze duisternis…
stop met vingerwijzen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
563 Het is de schuld van klanten die
geen masker droegen in een winkel.
Het is de schuld van het personeel
in die winkel dat het masker
onder de neus droegen.
Het is de schuld van Nederlanders
die in Knokke kwamen vieren.
Het is de schuld van Marc Van Ranst
die niet snel genoeg mondmaskers
aangeraden had.…
Afwezigheid
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.935 Jouw afwezigheid
een breekbaar masker
danst in het moeras
jouw aanwezigheid
de zon
die je huid verwarmt
ochtendmist
verandert adem
in nevel
spinnenwebben
als geweven
herinneringen
golven in schelpen
fluisteren jouw stem
een komeet in de nacht…
Naar mij
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
840 Huilend steen
en is er
geen schaduw
die je helpt
of fluistert
dat je mag veranderen
in een vlinder
die zijn cocon
van woorden
maakt zoals hij
zijn
schaamte
verliest en kijkt
naar de stenen
waarmee hij zijn
maskers
verzint.…
verloren ego...
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.104 schenk mij waarheden
doorheen die lach
laat geen masker markeren
wat liefde vermag
steel met jouw woorden
geen ijdelheid meer
een ego verloren
hervindt zich wel weer
in het aanvaarden
dat wanhoop kwijnt
soms in je vragen
het antwoord verschijnt…
Waar ben je?
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.337 Dwalend in deze wereld
doe ik mijn best
opzoek naar de vuurtoren
Het baken in oneindigheid
toen ik droomde
wist ik dat het echt was
Waar jij bent is een vraag
ik zal zwemmen tot ik je vind
tot het raadsel een antwoord is
Hier ben ik
verdrinken zal ik niet
zoals het vraagteken zijn masker af zal zetten…
Je laatste sigaret..
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
2.188 Met handen op mijn hart
demp ik het gebons
want jij mag niet horen
wat nog bonst om ons
Dit masker hemelsbreed
zal geen spier vertrekken
van wat jouw woord mij deed
alle pijn bedekken
Vaag nog de rook
van je laatste sigaret
achteloos uitgemaakt
nooit wordend wat het werd…
Het verbergen van...
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.344 Het wordt weer eens tijd
mijn masker af te nemen.
Het wordt weer eens tijd
nieuwe littekens te kerven.…
Spijt?!
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.357 Harde, rauwe kreten
trommelslagen op haar ziel,
het is zijn gistende woede
die weer tot leven komt
Haar gezicht een masker
van bevroren schrik
als hij haar aan wil raken,
aarzelend en schuldbewust
En weer hoort zij de woorden
"sorry, schat",
ze voelt haar lijf verstijven
want dat is wat hij altijd zegt…
carnaval des visages
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.117 ik schraap
mijn masker af
deze dagen
het bestaat uit
vele menselijke lagen
die soms mijzelf
een glimlach schenken
of verkrampt
mijn verdriet dragen
maar ook rimpels
men zegt van het denken
als ik mij tenslotte
voor de ander
kwetsbaar weet
blijkt ieder zich
inmiddels te hebben
verkleed…
Morgen
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
1.783 Zomaar
stuurloos
’t spoor
bijster
zonder masker
de richting kwijt
waar ligt
mijn passie
de kracht
van mijn bestaan
lief
zie je
dat het beste
nog moet komen
zonder jou
zal het nooit
wat zijn
laat het licht
maar aan
om te vinden
wat ik heb verloren
morgen is het beter
dan het gisteren was…