369 resultaten.
Het was een dag geweest.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
687 Het was een dag geweest van ongebreideld incasseren
van ongeduldig wachten op de nacht
Valt er uit jouw ellende dan niets te leren ?
Vroeg ze en of ik er in godsnaam nog aan dacht.
Waar ze op doelde was een zelfgekozen einde.…
EVEN MET JEZELF
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
500 de zon scheen
in het heldere water
en ik zag me kijken naar mezelf
legde voor even de boze wereld
naast me neer
en zag die kleine jongen
ongedwongen spelen
dromen over morgen
zijn later
en besef me keer op keer
die onbezorgdheid en vrijheid
waarin we als kind verbleven
zo onschuldig ongeduldig
tot een grote wilde valse kater
hem…
kleurt vergeten in het laatste licht
netgedicht
3.1 met 35 stemmen
6.167 lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
en aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje, gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken en
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
en voelde weer je schuld
het nooit kunnen voldoen aan
wensen en haar ongeduld…
Begrafenis
poëzie
3.1 met 302 stemmen
44.064 Hij wordt met ongeduld verwacht
Door witte maden, rode wormen.…
Vergeten in laatste licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
843 stralen zon en
lachten om de schaduw
we keken toch niet om
we liepen voor de wind
aan de rand van schijn
vond werkelijkheid een
blaadje gevallen zonder pijn
haar valse glans
zocht onze blikken
een koud herkennen deed
het kind in je weer schrikken
je las het groen
voelde je schuld
het nooit kunnen voldoen
aan wensen en haar ongeduld…
IJsbloemen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
446 Ik zal sterven
zonder het te weten
anders had ik
de tijd wel teruggezet,
en de ijsbloemen voor
het blinde raam gezet
om de teruggang
te kunnen meten,
zou ik het eindig doel
maar vergeten, wordt
op de laatste adem –
tocht de toon gezet
om de ijsbloemen
te herschikken in een
veranderend boeket, vol
ongeduld te wachten,
rolt zich…
Schelpen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
927 Ongeduldig ben ik niet.
Weet dat ons spoor aan de zee
en het zout verloren zal gaan.
Later. Zo ver is de zee nog niet.
Thuis wacht een glazen potje
dat je vult met herinneringen
toen we samen zijn gegaan
en onze voeten bijna rijmden.…
's Avonds verdeelden wij de aarde
gedicht
2.8 met 23 stemmen
13.868 Een
stal vol ongeduld. Kwam groei nu maar.
-----------------------
uit: 'Kindsbeen', 1995.…
Wedloop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
485 Gereinigd door stilte
en ongeduld, op jacht
naar volwassen zinnen,
gedachten en het glas
rijkelijk gevuld, voelt
hij leegte van binnen,
elke streek bevat een
daad, een woord, stuurloos
bouwt hij voort, droes
sleurt hem door de tijd,
bakt het dagelijks brood
een plichtmatige roes,
buigt meewarig over frasen,
waarvan de strekking…
dartelen en dwalen
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
801 ik kan mensen liefhebben
zomaar
omdat ze me veroveren
ontvangen
met één woordje, wereldgroot
meer is er niet nodig
om een leven na te laten
ver weg van het evenwicht
der grenzen
ik kan uit dat woord
geboren worden, vogelvrij
vol van ongeduld
weergaloos stralen in de welving
van beminnen
als de zee rondreizen
zonder regen uit te vegen…
ONTHEEMD
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 De jongen tuiniert strijdlustig
verwint tartende roofhalmen
graaft kruimelige plantgaten
voor ongeduldige bloemen
ziet bij zijn werk zwarte miertjes
krioelend uit de grond schieten
met eitjes en poppen vluchten
een nieuw veilig verblijf zoeken
onder elke aardkorrel
betreurt die tere mijngangen
waar een knusse stad school
bloeiend door…
Schrijverswiel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Als schrijvers geluid in
een listig avontuur niet
wordt gedoogd in zijn
onuitgesproken ongeduld
of een onbekende bron,
ween dan als zijn heldere
stem in de vroege morgen
niet geklonken heeft, tot
het spinnend schrijverswiel
blijft zingen van een tijd
die hem zo dierbaar was.…
het meisje en de vogels
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.072 temidden van vogels
die zij laat eten
uit de holte van haar hand
onverstoorbaar
zijn zij samen
het middelpunt
dit kind en de vogels
om hen heen
de wereld
gehaaste voetstappen
Ieder voor zich
god voor ons allen
fietsen wachtende
kinderen rondjes
auto 's in wedloop
op weg naar thuis
achter bakstenen muren
toeteren van ongeduld…
de visarend
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
646 te zweven,
beter dan
een vliegtuig
enkel wat wolken
belemmeren zijn
zicht
als jager geboren,
hangt hij hoog in
de lucht
Om plots dan
in zee te vallen
echt doelgericht
na weinige tellen
schiet hij omhoog
met tussen zijn
klauwen
een levende
prooi
vliegt hij terug
naar zijn boom
met warm nest waar
schreeuwende kroost
ongeduldig…
hart
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.144 Het ongeboren hart
dendert vol ongeduld
als hoge snelheidstrein
naar de wereld
Het pasgeboren hart
komt tot bedaren
en loopt als een trein
door de kinderjaren
Het tienerhart
dat soms op hol slaat
dreigt bijna te onstporen
als ’t om liefde gaat
Het volwassen hart
staat bij een ander even stil
“Ik heb 2 kaartjes Parijs…
De veerman
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
4.951 water
dat zich rimpelt in de strijd
weerklinkt mijn drijvend spiegelbeeld
in klotsen dat zich wijd
als een uitgestrekte echo
voorbij de luchten heeft verspreid
en zal ik mij hervinden
in de rimpels van de tijd
Kijkend op het water
verglijdt mijn beeld in blauw
stromend trekt mijn spiegelbeeld
langs oevers die in dauw
wachten in hun ongeduld…
PAASMORGEN
poëzie
3.3 met 26 stemmen
4.238 O wát ik hoopte in mijn verdriet,
Hij kwam mijn ongeduld nog vóór.
Maar, Die ik door de dood verloor
Vind ik ook levend niet.
De olijven met de lichte wind
Verzilvren in de zonneschijn,
Waar 't hart niets dan zijn oude pijn
langs alle paden vindt.
Maar om de donkre nauwe bocht
Wappert een oogwenk zijn gewaad.…
Wolkbreuk in de ochtendspits
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
594 Met wissers die vergeefs het water wegvegen
gaan auto’s haast stapvoets voorbij op de wegen
Fietsers gaan voort in bonte pakken gehuld
en trappen hard door vol ongeduld
Op trottoirs vele plu’s omhooggestoken,
waaronder men zich ineengedoken,
spoedt naar school of werkdomein
om zo snel mogelijk weer binnen te zijn.
En ik?…
Impulsief
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
768 Als later toch mocht blijken
Dat ik het allemaal verkeerd heb gedaan
Zo achteraf bekeken
Altijd tegendraads ben gegaan
Dat waar niemand op gerekend had
Toch ten uitvoer heb gebracht
Vaak over glad ijs gegaan
Veel dunner dan 1 nacht
Bruggen bouwde en weer afbrak
Waar niemand het mogelijk achtte
Ongeduld omarmde, drammerig
Nooit uitblonk in…
Mijn veulens,
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
740 Dikwijls komen de
veulens in stilte
dichterbij de haag,
ongeduldig zonder
fourage, willen uit
de omheining, de roep
naar verse klaver naast
eenvoudig haver, uit
de strelende ogen
dromen zij van tijden,
om het bit te vieren
over onbegrensde weiden,
ik berijd hen op de ruggen
van de vrijheid, in één
sprong over hindernissen
van…
Oktober
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
687 waterige zon
oktober spiegelt zich
in goudgebladerte en grijze wolken
die zachtjes uitvallen in humusrijke aarde
volgende lente weer zinnig groen
oktober verdonkert zich
in bewolkte nachten en benevelde aarde
terwijl de maan aan de hemel staat
stil als een wit konijn
oktober warmt zich
bij het vuur in oude huizen
en het pratend ongeduld…
De hardste klinkers?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 Op de rug van mijn geest
werd met zwarte pen
geschreven als graffiti
op een verouderd hart,
op ongeduldig papier, ook
wat de prullenbak niet vrat,
blijft uiterst links of rechts
een drammerig streven had
in uitersten tot de draad
versleten blad als onzin
waarmee de wereld wordt
volgeklad, feilbaarheid
in een oceaan van inkt…
Dat wachten is oerouds en uiterst spiritueel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Wat gaat nu nog met lichtelijke ongeduld gepaard
heeft leven toch alsnog een climax bewaard.
Dit wachten is oerouds en uiterst spiritueel,
je had gelijk maar wat heb jij nu nog nodig.
Moeten we nog maanden vruchteloos bezig zijn
of word ook jij eerdaags die wakende serafijn.…
Hoe het gaat
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
518 Mijn leven is nagenoeg gevuld
met al wat mij heeft gebracht
't blijkt met gevoel en ongeduld omhuld
met een brede blik en te veel woorden
Weinig heb ik vooraf bedacht
men beweerde eens, dat alles zo hoorde
zelfs als de tegenwind het geluk verstoorde
waar het denken nochtans daar zin aan wilde geven
Om de vruchten van het bestaan te (her…
Tot de receptie belt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 Ik word gezien
en het smoezen vermaakt me
al praat er niemand met mij
En jij laat me weer wachten
tot de receptie belt
dat je er bent
Dus zit ik hier maar
wat voor me uit te kijken
Ik ben het gewend, er is niets te zien
aan de achterkant van het hotel
en het wordt al donker
Vroeger was je ongeduldig
Mijn opmaak duurde jou te lang…
Dromen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.341 Al dat dromen is misschien onschuldig
maar ik wordt nu wel knap ongeduldig.
Zijn dromen dan toch bedrog of is
het zo dat ik toch nog bof.
Gaarne zou ik dat willen weten, want
ik kan die dromen maar heel moeilijk
vergeten.
Ondanks al dat wachten ben jij steeds
in mijn gedachten.…
Visioenen van Johanna
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.993 zakt er neerwaarts uit de lucht
een laken met alle dieren van de aarde
onrein gelijk de engelengedachten
en klinkt er met een zucht
te midden van de engelengeslachten
dan een stem die slachten aanbeveelt
en eten toebedeelt
weiger ik te eten van het onrein aanbod
deel te hebben aan een ongekuist genot
buldert dan opnieuw de stem,
zeer ongeduldig…
Cocon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
545 Op stramme poten had de morgenspin
ons in nachten ongemerkt besprongen
en met listige draden ingesponnen
verstilde lijnen van geronnen uren
verzonnen in een nauw gemeten tijd
bleef het ongeduld aan ons kleven, in een
keurslijf wat de toekomst bleef verzuren
en waar het bloed niet vrij kon stromen.…
Credo
gedicht
2.6 met 163 stemmen
60.285 Ik heb je terugkeer uit de tijd
met zoveel ongeduld verbeid,
met zoveel stelligheid bezworen,
dat als er voor dit rijk gemis
in wat ik schrijf geen plaats meer is
ook ik niet voortkan als tevoren.…
Lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
688 Hoog boven ons
Filtert het jonge lover van de oude linde, ragfijn
Streepjes zonnegoud op je wang
Stralend
Zoals je naast me ligt
Nog steeds, na al die jaren
En ginds
Geduldig traag sluipend, dagenlang al
Sluipend traag
Geduldige kater vol krolsheid
Je kijkt me aan, één ogenblik maar
En glimlacht zacht
Mijn mond sluipt naar je toe
Ongeduldig…