Alle inzendingen over orkaan

283 resultaten.

Sorteren op:

Bewakers van geluk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 529
Dezelfde rust die onrustig heerst in het oog van orkanen. En wie zijn wij? Wij zijn de meerderheid die zwijgt. Wij zijn waarnemers en getuigen. Wij zijn de ware poortwachters, die ook ware deelnemers zijn. Wij zijn wachters die waken over onze innerlijke rust. Wij zijn het die bepalen, wat binnen komen mag.…

De gewenste string

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 428
kleurrijke zich met andere mengende aura’s van feestende mensen zijn frivool zichtbaar in nacht- clubs en discotheken speurend speelt de muziek met haar beat in op losse eindjes om die te verbinden tot de gewenste string naar het begeerlijke einde ze zuipen schuiven en snuiven alles wat voor handen is voor de ultieme kick die orkanen…
wil melker4 februari 2022Lees meer >

Jutter

hartenkreet
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.100
Over zee trok een orkaan golven beukten op het strand flarden voor de maan schuim mengde zich met zand terwijl ze langs de branding liep gekromd, met natte wilde haren alsof een verre stem haar riep plots stil om over zee te staren om beter te kunnen zien een hand boven haar ogen een schip in nood misschien minuten lang, onbewogen…
waldo502 november 2003Lees meer >

'K weet dat vlak bij me, in 't hart van God gedoken

poëzie
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.423
'K weet dat vlak bij me, in 't hart van God gedoken De grote liefden van mijn leven wonen: Daar staan ze, veilig, stil als anemonen, Door geen orkaan van 't oppervlak gebroken. Ik weet dat liefdewoorden, ongesproken, Het wonder van de Godheid rijker tonen, Dan perken van bliksemende Orionen, Tot tijdelozen uit Zijn kiem ontloken.…

Bedrogen

hartenkreet
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.485
Mijn woede lijkt een orkaan in mijn lijf en kan je nog steeds niet mijn haat laten zien. Misschien, als ik de rust heb gevonden Wil ik je weer terugzien. Nu wil ik dat je gaat laat me verder met rust. Wie weet bel ik je nog wel als het gedaan is met mijn strijdlust.…
Lissy20 oktober 2004Lees meer >

Bede (sonnet)

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 807
Och, toon me nu dat gij niet slaapt mijnheer maar storm, orkaan, tempeest, steeds overwint.…

in de stilte tussen lijken

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 907
ik ben storm jaag het water op in woeste grijze golven ze slaan kusten dood maken het land erachter troosteloos in watersnood ik kap de trossen van de ankers die al schrapen doe de zeelui in afgrijzen snel het schip verlaten snijd de life-lines door, hun sterven heeft geen enkel oor ik ontketen kracht de orkaan jaagt nu volledig…

Terugblik 2008

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 784
Is het de smeltende ijskap in ‘t Noorden De zwijgzaamheid van Ella Vogelaar Of toch het ‘Yes, we can’ als mooiste woorden Is ‘t het Wilhelmus en die gouden plak Die razende orkaan, de hongersnood Het hossend lint in fel oranje pak Of de loslippigheid van Van der Sloot Is het Georgië, de Gazastrook De boer (hij zocht zijn vrouw maar ploetert…

Dat gevoel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
Wat is het, dat gevoel wat voelt als een orkaan zonder een ravage achter te laten. Dat gevoel wat je hart overspoelt, wat je kan laten verdrinken, maar wat je nodig hebt om boven water te blijven. Dat gevoel wat je kan verscheuren, je hart in stukken breekt, maar ook het gevoel dat het hart bij elkaar houdt.…
Henrieke14 december 2010Lees meer >

Als wortels kromtrekken

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
jonger te gaan Het geheim kleurt zachte gezichten zonder des maskers treurnis Het is geen heilig moeten om de wilg te verplanten als wortels krom trekken Het is het verwaaien van het zaad tussen onkruid wat nieuwe loten stekt Het is de moed der wanhoop die een Titanenstrijd doet verbleken in het onpeilbaar oog van de inwendige orkaan…

Het is niet goed.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.028
Het is niet goed op een hoogte te staan, wel vele duizenden in 't gezicht, hoog boven het slijk, midden storm en orkaan, waar de kiem van worstelen en strijden in ligt. Want zij die daar gaan door de schemernacht, vrijwillig, - naar geest, en hart en gemoed, vergeven het niet, dat u 't licht begroet; en wee!…

Het binnenste hart

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
je kunt slapende waken je vervelen en bier drinken een vogel leren vliegen een orkaan temmen en insnoeren in je week geworden ziel, je mag gerust liefhebben en op je bek gaan, vergeet niet te reizen naar de uithoeken waar niemand komt, de kroegen en kale vlaktes, de weelderige tuinen met vijvers, de plekken die je dacht ergens van te herkennen…
Iniduo14 augustus 2015Lees meer >

Miserere

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 469
Zelfs wanneer haar stem wanhopig roept, als een woedende orkaan die brult. Genadige Moeder Aarde, alstublieft, we willen nog wat groter groeien. Blijf ons nog wat langer dienen. Heb nog wat geduld.…

Weeffout?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 428
Zaai mijn loten in de wind van een naderende storm mijn onrustig hart als ik naar onbekende oorden reis, verstrooi mij in de sporen van de golven van een oceaan, om daar te ontwaken leer mij van de vruchtbare grond te eten indien ik de aardse armen ontstegen in het oog van een argeloze orkaan, die mij zwijgend aan de blinde…
Pama27 juni 2020Lees meer >

Quo vadis, nsc

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
toch blijft hij tegen beter weten in bezweren, dit is pas een nieuw begin op land waait een orkaan met windkracht elf…

Brussels lof

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 659
vrienden en vriendinnen in den ronde van vlaanderen van wevelgem tot gent van bastenaken luik tot bastenaken en dan weer van bastogne terug naar liège opdat ge in het vroege voorjaar went dat tussen brugge wevelgem en gent niets nieuws onder de zon is - doch in 't hart van belgenland waar gans het peloton met waaiers kampt: een westerse orkaan…

Zonsopgang

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.318
Ik wilde dat, tot volmaking van 't wonder, Mijn stem 't metalen timbre kreeg van donder, 'T geweld van wereldzee-tillende orkaan, En dat 'k, ver over welvende aardelanden, De zon kon groeten, in gigantenhanden Als spreektrompet een trechter van vulkaan.…

ALZHEIMER

hartenkreet
4.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.871
Roerloos blijft ze zitten, in het oog van haar orkaan verdwaald in de verhullende mist die niet meer optrekt Ze blijft steeds schreeuwen maar niemand wil verstaan figuren, gestalten, woorden... zo verdraaid en verrekt En terwijl het gevoel verlamt en de herinnering dooft negeert ze onbekende bekenden, defensief agressief Soms spelen kinderliedjes…
Doortje23 september 2003Lees meer >

'K weet dat vlak bij me, in 't hart van God gedoken

poëzie
3.5 met 86 stemmen aantal keer bekeken 10.539
'K weet dat vlak bij me, in 't hart van God gedoken, De grote liefden van mijn leven wonen: Daar staan ze, veilig, stil als anemonen, Door geen orkaan van 't oppervlak gebroken. Ik weet dat liefdewoorden, ongesproken, Het wonder van de Godheid rijker tonen, Dan perken van bliksemende Orionen, Tot tijdelozen uit Zijn kiem ontloken.…

Vizioen, hoe handen woelen in de wrong

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.037
'rige honden, Zoeken op vrouwelichaam, waar ze vonden Het heerlijkst vlees - hier - daar - met gulz'ge sprong, En door de hersens 't bloed dreunt als een gong, En tanden, wreed, het druipend tandvlees wonden, En de uren smelt tot dropp'lende sekonden Half bewust'loze wellust, tong aan tong - Laat weerlicht is 't van voorwereldse orkaan…
J.A. dèr Mouw24 september 2021Lees meer >

Onbereikbaar ....

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 960
De weg naar zee wordt wuivend begeleid door zachtgeel duingras en omarmt mijn levenspad waar ooit zandkorrels diep begraven zinnen aan springend tij toevertrouwden, geven golven nooit geborgen wrakken, de tijdloze rust Golven passeren mijn verlangen en slaan stuk op een granieten muur van onbegrip en waan geen storm noch orkaan kan het harde…

Verliefd verlangen

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.867
Woest verliefd als een orkaan, zo heb jij mijn hart bewogen. Elke aanraking wekt een stormvloed, die heel mijn hart doet branden. Zo'n tinteling voelt bij jou zo goed, en draagt mijn gevoelens op jouw handen. Liefde kan niet altijd vanzelfsprekend zijn, maar je blonde haren doen me dromen.…
Joris26 januari 2004Lees meer >

Gedachtengang

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 547
Gedachten als een orkaan wervelend, flitsend, bliksemend door het hoofd van elke tederheid beroofd. Bereikend de volle rijpheid van volgroeide appel "diepe schaamteloze blos" Ragfijn spint het levensweb zijn weg het mysterie volgend.…
Katty10 januari 2010Lees meer >

De zee is één schuim.

poëzie
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.938
De storm, d' orkaan loeit. De lucht, even wild als de zee, is grijslicht, stort er van boven pakken van wolken op die ijlings vliegen. Het licht is parel, het licht is geschild, de zee en de lucht zijn broers. Door lichtgloven snelt de storm henen. Weg is alle wiegen.…
Herman Gorter26 februari 2014Lees meer >

Windstilte?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
Vacuüm waarin ik moet berusten ik vaar in de schaduw van je licht waarin je de werkelijkheid bewaart, geluidloos in het oog van de orkaan, ik kan er moeilijk tegen dat je van gedaante wisselt, daarin ik vrijwillig moest vervreemden, een windstilte waaruit ik de kracht ontlenen moest om schaduwen te binden, niet uitlegbaar dat alles…
Pama9 december 2016Lees meer >

Donkere wolken

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
De hele zon wil ik bewonderen, al is die wolk nog zo dik en overheerst zijn harde donderen alleen een orkaan zo sterk als ik! Blaast hem langzaam over zee, met geduld en heel veel kracht neemt hij al mijn verdriet mee. Het lukt me, nooit gedacht! Mijn leven is weer wat waard, die wens is zo ontzettend groot.…
Katharina21 oktober 2017Lees meer >

ENRICO

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Orkaan raast, duwt hen voort met woest geklater. Schipbreuk bij een eiland geeft nieuwe moed: de mannen graven onderaardse gangen naar zeeroversbuit, wiens plaats hier wordt vermoed. Geen verhoopte schat bekroont hun verlangen; de speurders treffen een schouwburg, voorgoed, dankzij Panda 's hulp, vrij van zelfbelangen.…
Han Messie14 januari 2023Lees meer >

Kleine radertjes

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 235
Ik ben dat kleine radertje in draaiende wereldmachine gestuwd door de cylinder geslingerd als in een orkaan. Ik ben dat kleine radertje draaiend in die wereldmachine tussen alles vermorzelende raderen van macht en wellust rekening houdend met richting, opgelegde richting en dwang in gedwongen tempo en houding.…

zij roest in haar boeien

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 902
ik zag je hand in het laagliggend land de polders, kwelders en zee jij gaf eb, daarna vloed maar wij namen de klei en leefden er mee uit zand van het strand groeiden duinen jij liet de winden daar struinen wij braken met dijken en pieren de golven omdat zij ons met hun kracht zouden hebben bedolven jij wakkert de wind tot orkanen…

pas op mijn plaats

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
Hun overweldigend bestaan, die overdonderende wereld, een veer, geschept door een orkaan. Oh, breekbaar schepsel, teder wezen, fragiele ziel, waar is je kracht? een strompelende sukkelaar, bevangen door de overmacht. Ik smacht, net als jij, naar warmte, naar luchtigheid, een zonnestraal.…
bram wanrooij14 november 2010Lees meer >