712 resultaten.
Droomland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 daar heb je het weer
de weg slingert
heen en weer
waar mijn auto staat
weet ik niet meer
op een wankele
houten rand
hang ik
tegen de wand
de deur
naar de overkant
klim ik
hoog boven de straat
langs een bouwvallige
gevel gaat
mijn been van de richel
omlaag
vallen kan niet vandaag
ik blijf zweven
als ik op de balken sta
dwars oversteek…
Eerste stap ....
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.557 Misschien verloren voor de toekomst
vergeet ik het geleefde verleden
en zoek mijn weg naar de overkant
daar waar het licht op mij wacht
en mij zal begeleiden naar mijn
eeuwig zijn, vrij van gedachten
over liefde en haat, zonder pijn
en verdriet, begeleid geven
maar ook ontvangen mijn
eerste stap naar vrijheid…
indruk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.455 ik keilde de kiezel
stuiterend over het water
nimmer van een zonde bewust
later kwamen de kringen
verweten mij de eerste steen
die ik onnozel had geworpen
de oever en de overkant
kwamen even ver
en tot bedaren
ik stond daar
na te genieten
op zoek naar een plattere steen…
Als alles ging zoals het moest
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.580 en jij zwom naar de overkant
het water aan de lippen
want de zee stond je te wijd
er gleden vissen onderlangs
en het besef kwam later pas
ze haakten aan jouw vlinderslag
er werd iets uitgedreven
je ogen schenen helder
maar je zag niet wat het was
je vloeide naast de tijd.…
Doortocht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 Beneden betaal ik pas tol
als de overkant van
je stemming bereikt is.
In de hemel verdien ik
gratis boodschappen
voor op je graf.
Een bloemenzee
voor aan het stuur
van je nieuwe scootmobiel.
Wat je ervan bakte
reist voor altijd
met me mee.…
aydin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
663 gisteren nog
speelde het kind
uitgelaten met zijn vriendjes
zijn vader en moeder
in het zand langs de zee
zonder de last en de zorgen
van toekomst, de hoop
van de overkant
liefdevol werd hij
toegedekt toen hij
moe van het spelen
in slaap viel
na de overtocht
sliep hij nog
met zijn gezicht in het water
werd hij niet meer wakker…
Vernieuwing
gedicht
2.9 met 36 stemmen
15.411 ik weet wel dat ons denken een computer is
maar ook dat er een terras bij is
en aan de overkant een gebouw
waarop met rode verf een woord staat
dat nog niet geprogrammeerd is
en dat je tussen de auto's door
kunt laten oversteken naar
de stoel naast je
die nog vrij is
in ons hoofd zit wat voorbij is
------------------------------------…
Zonder dat alles is voltooid
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.882 Zo moeten gaan zonder dat
je leven af lijkt, zonder dat alles
is voltooid,
maar met het besef dat hier het schip vertrekt
en elders weer gaat aanmeren,
dat hier de ogen moeten laten gaan
om aan de overkant te ontwaken
in licht en immense vreugde
terwijl er hier getreurd wordt
om wat niet af lijkt,
niet voltooid.…
waarde van het denken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
490 iemand staat op een brug en
denkt naar beneden springen
denkt hij de kat zit
dan dagen zonder eten
denkt hij spring toch want
het leven is te weinig waard
denkt hij die afspraak
die men na moet komen
zoekt hij naar een mooie zin
om naar de overkant te lopen
kom, we gaan verder…
santé!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 trouwe vriend
weer samen nu
aan de overkant van tijd
met jouw liefste lief
het glas heffend
gevuld met witte wijn
de jaardagen vierend
met de vrienden hier
die zo ver weg
toch heel dichtbij
met een lach en traan
de verhalen herhalen
die ons verbinden blijven…
Het zingende kind
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.082 Het lied van de overkant, het zingende kind
het meisje, de moeder, de bejaarde? Schipper
moet mij overvaren. Neem mij mee, één twee
drie vier vouw voor mij, vouw voor mij
1 2 3 4 bootje van papier.
-------------------------
uit: ' Songloed', 2007.…
IK BEN OP WEG NAAR DICHTERLAND
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.172 ik ben op weg naar dichterland
het ligt daar aan de overkant
en woorden reiken mij de hand
ik ben op weg naar dichterland
hoe ver is het naar dichterland
ik stel aan water, storm en zand
de vraag die op mijn lippen brandt
hoe ver is het naar dichterland
ik ben op weg naar dichterland
want dat is mijn beloofde land
met dit gedicht als onderpand…
ouderdom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 Een man oud en stram,
dacht dat ie nooit aan de overkant kwam.
De jochies langslopend in volle draf,
dachten oh god die leeftijd wat een straf.
Maar oud als ie was en geen haast iets te halen,
dacht de man goh wat zullen die jochies van al
dat gehaast balen.…
Schreef met schaduw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
692 ik lees
jouw woorden
op het wit papier
jij had al nooit
een voorkeur
voor het leven hier
schreef met schaduw
omdat licht
te veel liet blijken
kreeg je brief
met schemer dichtgeplakt
wist dat het de laatste was
jouw zinnen groeten mij
met grijs omkranst
ik weet je veilig aan de overkant…
Applaus
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
557 dank u
allen geliefde
paddenredders heel
veelal
gered
zoniet overgereden
PET
eenmaal per
jaar zijn
de paddencharmeurs
klaar om
te paren
langzaam kruipend
naar de
spannende overkant
wij mogen
hen nooit
vergeten deze
dierenredders hoera
wat zijn
zij toch
charmant…
bitterzoete nacht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
626 toen het licht ontvouwde
stuurde een woordvogel jou op pad
je plukte blauwe bloemen
je plukte de witte maan
winter vroor in je hart
reis door ondoorgrondelijk water
naar de overkant
een klapwiekende vogel
nam alle dode woorden mee
in een bitterzoete nacht…
juni 2026
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
339 Haar vingers strijken over de haarfijne barsten
in het metselwerk van de oude muur
Aan de overkant ziet ze
de teergroene bladeren van de linde
Breekbaar in hun schittering
de hemel straalt in een onpeilbaar blauw
Haar vingers blijven halverwege
een barst in de oude muur steken
Juni loopt op haar einde…
Delfse Vermeer, ziende naar Delft zoals hij het zal schilderen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.661 "Een stad aan de overkant,
met torens, poorten, daken,
Walschoeiingen en aken,
Wolkschaduw, zonnebrand.
Wij zien van de overzij
Het voegschrift in haar muren,
Haar koele kleurglazuren,
Haar verte en haar nabij.
Hoe overtreft haar glans
Haar spiegelschijn in 't water! -
Straalt zo de Godsstad later
Tot schijn mijn stad van thans?"…
Nachtgedachten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.077 en wat dan nog
aan de overkant van middernacht
woont een bleker zwart dus wacht
ik geduldig tot de dingen weer
gestalte krijgen en zich aarzelend
kleden met de kleuren van de dag
en ben ik nu zelfs voor mijn
wakkere ogen nog onzichtbaar
straks herken ik weer de plooien
van mijn lichaam als een vermoeide
afdruk tussen de lakens in dit…
Houvast en zekerheid
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
956 je gaf een hand
voelde warmte
aan de overkant
zag gelijke beelden
wist je met zo velen in
het schilderachtig avondland
vond de bron in paradijselijke
sferen putte kracht uit
steeds opnieuw proberen
voelde je bestemming aan
kreeg houvast en zekerheid om
in dit leven sterk te staan…
Verdwaald.
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.270 Je reikt me je hand
ik zie je gezicht,
maar met ogen betraand
tast ik mis, keer op keer
Wanhopig zoekend
naar jouw overkant
raak ik in vertwijfeling, maar
nergens zie ik meer een brug
Mijn schrijden vruchteloos
mijn stappen tellend, geef ik toe:
tot hier ben ik verdwaald
en keer ik zonder jou terug…
Pastoraal
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.242 Er stonden
margrieten
in het hoge gras
rechtop
't viel op
zo slank
zo wit zo geel
ze waren niet
met veel
je kon ze tellen
op één hand
zo fris en frêle
twee jonge hengsten
aan de overkant
roerloos bijna
keken toe
je zocht
mijn rechter hand
ik zei
geen schoner land…
"Voor een vriend..."
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.378 Je veerman houdt zich in
en nog steeds de wacht,
heeft het meertouw nog
niet losgelaten, gelaten
lopen in het laatste spoor
op het jaagpad van de nacht,
wat reeds z'n oude glans verloor
en een milde dood je wacht, al
vertrouwd met de tocht, misschien
wacht mij hetzelde veer, om
je aan de overkant weer
in de ogen te kunnen zien.…
Still wondering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 het fluistert
in jouw wereld
vraag ik mij stil af
mijn hoofd waait tijd
rond zijn verleden
lijm momenten
uit een breuk
geuren bloemen
aan de poorten
staan wij
schreeuwend
over het land
bruggen zetten
jou aan de overkant
en ik dwaal
in 't onbekende
Uit 'Onzin ... of niet'…
Heen en weer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Van hier heb ik zicht op de overkant,
niet meer dan vage contouren.
Ik weet niets uit eerste hand,
alleen de plek waar ik nooit was
kan me kennelijk vervoeren.
Het beloofde land is mooi
omdat het onzichtbaar is.
Gehuld in altijd zomerse tooi,
als fantasierijke belevenis.
Ik laat me gaan, met de stroming mee.…
Mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 De overkant is niet te zien
net zomin als de zon
ik schuifel langs een voorheen
bekende heg, verlangend naar
de beschutting van mijn huis.
Ik haat zo'n kleine wereld!…
De misstap
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 ik heb me altijd
op het hellend vlak begeven
waar het niet kon
liet ik mijn dromen leven
de wegen waren
duidelijk en recht
in een maatschappelijk
gaan van weinig woorden
omdat het zo hoorde
sloeg bij mij niet aan
leven kent geen stilstand in
het bereiken van de overkant
naar boven of beneden
ik moest bewegen
het liefst de ladder…
luisterend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 Ik herinner me
dat we luisterden
naar Whispering Pines
van The Band op een zomeravond
tegenover ons gingen
families aan tafel
om de Ramadan te vieren
want de schemer viel in
en wij luisterden naar
Whispering Pines en naar
de geluiden aan de overkant
wie weet waren ze gelukkiger
maar dat is niet waar het om gaat
als je hoort…
onder de luifel aan de overkant van de straat
gedicht
3.4 met 11 stemmen
5.240 onder de luifel aan de overkant van de straat
staan kinderen met rode jassen verwelkt
kleven krullen op hun hoofd
in de tuintjes wacht alles nat
er hangen lakens aan een waslijn
waar iemand niet thuis is
om ze binnen te halen
of waar iemand wel thuis is
maar achter het raam staat en kijkt
hoe de wind ze tot zwaaipoppen blaast
-------…
Onder nieuw gebladerte
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
3.245 Onder nieuw gebladerte
de sombergroene boom
trekt krom zon stuift
gele bloesem rode velden
bekleden oevers met je naam
fluisterend zal fris zaad
de regels van jouw hand
met witte zinnen kleuren
bevrijden zal de pen
zoals velen wacht ik
aan de overkant…