332 resultaten.
Als ontheemde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 haar hoekje is bezet
waar ze altijd staat te wachten
’s-morgens om kwart voor achten
de rollen waren goed verdeeld
in dag en tijden van de week
vastigheid als steun tegen vergeet
het protocol is nu doorbroken
iemand heeft haar plaatsje ingenomen
dralend kom zij dichterbij
elkaar bekijken was al afgeleerd
de smartphone voor vermaak
samen…
Despoot
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
798 Wellicht zijd gij daar
despoot die alles weet
uw manifest vreet in
evenmensen laten kruipen
door overwicht
zonder aarzeling
eeuwig het antwoord heeft
stuurt naar eigen plek
nimmer struikelt
over het verweer
nimmer reflecteert:
doch gij, doch gij, doch gij
doch gij krijgt ook de eigen stek
als ieder ander mens
met één gelaat…
Vandaag in Den Oever gewandeld,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
488 alwaar het ijs tegen de pier omhoog groeit,
zoals mijn gedachten weleens tegen de klippen,
waar ik deze vroeger dan liet hangen te drogen
om ze bij laag tij te laten vervlieden
met het ritme en de ruis van de regelmaat,
maar welke ik heden ten dagen durf voor te dragen
voor beschouwing en beminning,
het zij op papier, het zij in mijn hoofd,…
Eigenliefde
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
693 Ik voel mijzelf een Sibelius-cd
ik voel mijzelf prachtige natuur die stil staat op een oude foto...
mijn hart wil zingen
majestueuze klanken wil ik klinken
maar mijn geluid zit in een jewelcase
en niemand zet mij op.
Ik wil waaien als de wind door Finse wouden
stromen als water – val omlaag
spat omhoog
val omlaag, stroom weer verder
slingerend…
Kwam ik mezelf tegen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 bij het verkennen van
de grenzen in het leven
kwam ik mezelf tegen
er was geen groeten
in ontmoeten maar
wantrouwen en argwaan
een vreemde snoes
die pikte op het
veld vol hoenders
moest ik met hem
de strijd aangaan of
konden wij het samen aan
na kukelen en paaien
vonden wij een compromis waar
geen enkele haan ooit naar zal kraaien…
Wonderbaarlijk water
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
781 water is er maar
is er niet
levensvocht eeuwig op zoek
naar identiteit
beweging maakt hoorbaar
bevriezing hanteerbaar
verdamping zichtbaar
verdunning smaakbaar
overal en nergens
altijd onderweg
water
wonderbaarlijk onmisbaar…
HERNIA EN HULP!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
791 Ik loop als een bejaarde
als een echte oude man
van zo rond de 85 jaar
kan amper nog zitten
laat staan opstaan
en op de fiets zonder stang
afstappend voor elke drempel
elk bruggetje is mij te hoog
en iedereen laat ik inhalen
wacht ik keurig bij elk stoplicht
stapje voor stapje
en zo voorzichtig mogelijk
op de treden van de gang-trap…
Grenzen verkennen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Bang voor een beetje reflectie
Voor mijn eigen imperfectie
Lekker doelloos mijn emotie ontwijken
Naast de pot grissen en mijn koppigheid bewijzen
Dat was mij levensmissie
Tot, en ik zeg vandaag maar vandaag is alweer voorbij
Ben je wakker of ben je alweer de kluts kwijt
Ze proberen me te verdoven met antipsychoten
Hoe kom ik op de crisis…
Reflecterende blik
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
459 Door stilstaand water
spiegelt een heldere blik
aan de waterkant.…
Ontdek…
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 eens vele wegen richting jouw beeld
het wikken en wegen, vooral de rust
bij jou is genesteld, niet bij iedereen
reflecteer want de spiegel wil klanten
mijn spiegel is al jarenlang gebroken
die kon de bergen en dalen niet aan
zich aftekende in rimpels en wallen
vanuit de verte zijn genen niet helder
mijn beeld werd pas veel later duidelijk…
Besef van uw spiegelbeeld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
543 Uw spiegelbeeld vloeit in mijn reflectie
die ik meedraag met een vlek in mijn schaduw
de koude rilling als van de zonsverduistering.
Die eclips geeft mij het besef wie u eigenlijk was
zonder dat wij ooit de handen hebben geschud
geeft deze kille bries het gevoel van zuivering.…
Samenwerking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 We lopen slechts naast de waarheid en het licht
Gevangen in duister van gestorven liefde
Verblind de hoop die zich naar de toekomst richt
Verwijderd, elk gevoel dat niet beliefde
Ontheemd van elk gesprek dat ons nader bracht
Maar zoeken blindelings onze eigen wegen
We mijden dageraad en gaan door donk’re nacht
In ’t licht der ochtend komen…
op de rand van het dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
650 Toen daar aan de rand van het dorp
verpozend aan de brede beek
de kerktoren vouwend tussen de rimpelingen
zie hoe de lucht zich ontdubbelt
zich buigt naar het water
blauw en zilveren linten drinkt
en elke horizon inslikt
de huizen samengevoegd
tot een vloeiende wereld van inkt
wars van elke dimensie
en ik voelde me verwant
aan het strepen…
Sneeuwklokjes in de tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 In stilte op toneel
ontpopt uit de wintergrond
tussen kleurrijk palet
blijkt de krokusvakantie
het startsein naar het voorjaar.
De nachten nog kil
druppels in de dageraad
waar het kroost ontwaakt
onder een oranje bol
waar verlichting openbaart.
Tijd blijft relatief
met gedachte gebogen…
afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
653 Raar, zei je, dat we nu nog kunnen praten
terwijl ik er morgen niet meer ben;
vreemd, dat ik in jullie herinnering zal blijven
maar er voor mij geen herinnering meer zal zijn
doe nog ‘n keer die film die je maakte
over onze vriendschap van zo’n vijftig jaar,
al die feestjes, al die reizen, nog één keer
voordat de dokter er zal zijn
Nog altijd…
Coach de coach
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 Een leraar als zelfstandig ondernemer;
expert zonder persoonlijk assistent,
maar mèt een coach die zegt hoe goed je bent
zo eens per maand. "Da's niks," dacht hij, "ik neem er
een camera om zelf te reflecteren
daar kan die coach van mij nog flink van leren!"…
stofgoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 in niets lijkt dit op gemberschijn
op vooraanzicht zonder veel omhaal
eerder terughoudend
ook keert het moment in zichzelf
waarbij geen sprake is van herhaling ter
hoogte van de plaats
die als ter plekke bekend staat
de sleutels liggen verspreid over
eigenschappen, gelijkend op een deur
verwijderd van huiselijke kringen
in een stofzee…
grensvlak
netgedicht
3.1 met 42 stemmen
483 vandaag draagt de spiegel zijn muur
vooruitgeschoven als naderend front
naar weidsheid in aanliggend gebied
sprakeloos tot in uithoeken en gaten
de ruimte waarin we ons begeven lijkt
oogluikend op een paal boven water
we zijn onze tijd in een geleend lichaam
het huis van oneindige fantasie
nooit ver te zoeken en altijd bedrieglijk
dichtbij…
Waterkering
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
908 minder het maakt niet uit
natuurlijk, is geen vaststaand feit
dat blijkt bij het verdampen in de tijd
en hoe het meertje elders buit
Het evenwicht is niet te verstoren
de som van al het water blijft gelijk
het totaal van leven is er aan gebonden
Ook al barst de grond rondom van wonden
in deze kleine spiegel krioelt het slijk en
als die reflectie…
het land van het ezelsveulen
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
679 wolken
westwaarts denderend
in stampij en crescendo
daar ligt de meander
van het avondland
het luwt er
en ontglimt elk scherp kantje
dat op het ego lag te rijden
het heldere water daar
in stalen linten
herinnert aan onthechting
van weleer
het futiele verschil
in het samen zijn
en de ijdelheid
magnetisch
op het aambeeld van reflectie…
Het mes
netgedicht
5.0 met 103 stemmen
463 ik heb je
de kleuren
laten zien
uit een veelvoud
van pigmenten
streel penselen
rond en plat
waar hard en zacht
reflectie geven op
het dagelijks gebeuren
voor het grote
vlak lijkt de spuitbus
een betaalbaar gemak
maar milieu vervuilend
om van te huilen
als precisie hulp
werkt voor mij
het mes in scherp
doortastend steekgedrag…
Twee gezichten
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
3.348 In de spiegel zie ik
twee gezichten
met dezelfde ogen
Meer dan ik zelf wist
werd het verleden
nooit gesloten
Het heden wordt
aan die tijd geknoopt,
de stilte werd alleen
maar vergroot
Mijn ziel bezwijkt
door de macht in
zijn akelige blik
Ik verafschuw mijn
eigen reflectie
elk verlaten ogenblik
Iedere verweerde dag
laat…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 ik heb het
laatste licht van
de aarde gevist
nog rest slechts
dwarrelend stof
zielloos
zonder energie
vorm gewist
de structuur
al lang vergeten
omdat leven
zonder ziel geen
herinneringen telt
in een context
zonder reflectie
ooit is ons de
ziel gegeven
kwamen essenties
in de stof
weer tot leven
die spiegelden
in wederzijds…
Annonce
gedicht
2.6 met 19 stemmen
7.839 keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag
Bevend inderdaad zonder twijfel
wakkeren de herfstvuren aan
zodat geurige harten
licht laten spelen
in de mossige schaduw
aan weerszijde loef en lij
Onvernieuwd danst het water magnifiek
de reflectie…
Annonce
gedicht
2.9 met 19 stemmen
6.873 Bevend inderdaad zonder twijfel
wakkeren de herfstvuren aan
zodat geurige harten
licht laten spelen
in de mossige schaduw
aan weerszijden loef en lij
Onvernieuwd danst het water magnifiek
de reflectie van ongerepte schoonheid
als de natuur in groen verschiet.
----------------------------------------------
uit: 'De tonen van de replica…
Achter het behang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 bloed
al lang vergoten is
omdat de inhoud
niet helemaal beviel
aan stem verheffen
heeft ze nooit gedaan
de toon ging uit pure
nijd de hoogte in
en mismaakte zo
effecten die al hout
sneden in doelen
zonder smoelen
we beperkten ons
tot klein publiek een
groter podium verstond
onze stemmen niet
wij waren niet bang
voor echo en reflectie…
Verbindingskunstenaar
gedicht
2.2 met 559 stemmen
61.523 Strepen kunnen wel, maar lusjes?
Een mens loopt al vaak kreupel
voor het hart daartoe noopt, mooi woord.
Een verbindingskunstenaar heeft dan
zijn touw paraat en knoopt, denkt na
pitriet, ach ja en raffia - de wereld buigt.
Hebben we de handjes netjes gevouwen?
Heeft iedereen
de opdracht van verleden week al af?
-------------------…
Herfstreflecties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 De taal van een herfst
met zijn open stemmingen
gekleurd en gelaagd.
Wanneer herfst overvloed aan kleuren en
texturen aanbrengt in het glooiend landschap waar een
rood, oranje, geel, goud tot roest de zintuigen beroeren en ontroeren
Verder krijgen hun bijzondere creativiteit en uitzonderlijke schoonheid mij in beweging.
Terwijl men afscheid…
Bespiegeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Winterse bomen
weerkaatst in vensterverval.
Ooit was het hier warm.…
Als een boom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
444 schemer of gewoon grijs
het gevoel is hetzelfde
de zon is al tijden kwijt
kauwtjes strijken neer
op kale takken
wijze bomen wenken
alles te overdenken
en tot stilstand te komen
naakt en schijnbaar onbewogen…