Alle inzendingen over reikt

678 resultaten.

Sorteren op:

Regen(boog)

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.027
Maar dat doel reikt te hoog, het is te lang geleden dat het begon. Ik blijf altijd steken, in dit gevoel. Is het een voorteken, van een dood o zo koel? Het is zo'n diep gat, waar ik in zit. Ik weet niet wat, ik moet doen met dit...…
elsbeth11 december 2003Lees meer >

Intens

netgedicht
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.522
Kijk me aan wanneer de dag naar schemer reikt De avond vallen gaat Blijf bij me Als het donker stiekem en stil langzaam oplost in de dageraad De zon komt op Een nieuwe dag breekt aan Ga maar Ik kan het nu alleen wel aan Met aarzelende stappen, balancerend op een nieuw bestaan Weet ik dat ik nooit alleen zal staan Intens…

LANDSCHAPSSCHILDERIJ

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
Dit is een landschap om in te lijsten Als in een museum maar dan buiten Zover m'n oog reikt: groene weiden,ruige heggen aan de einder: populieren,torenspitsen Vingers wijzend naar een of ander God?…

Schouders zijn fragiel

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 805
soms reikt een hand vakantie aan opent deuren die steeds stroever gaan de rugzak weer te zwaar beladen in al die maanden opgehoopt geknoopt in goed vertrouwen licht gestrikt met touwen die toch rafelen als hun tijd verloopt schoon de ballast je schouders zijn fragiel kies vrijheid en wat liefde neem voor alles nu de tijd…
wil melker12 augustus 2008Lees meer >

Verpakt in lederzwart

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 627
hun lengte nog verpakt in lederzwart met een gracieus gebaar kwamen je vingers bloot een voor een artistiek en creatief de nagels donkerrood jij liet mij de lijnen lezen in de palm van je hand hun lengte reikte naar de pols vertakte daar tot brede band zelden zag ik levensloop zo gaaf gelukkig eindigde jouw liefdelijn nog…
wil melker19 december 2008Lees meer >

Alle remmen los

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 847
je balanceerde op de top wereld aan je voeten alle remmen los reikte verder naar de hemel maar het aardse brak je op verloor evenwicht de tijd uit zicht stortte als lawine in het diepste dal zag de hel brandde vingers aan het vuur tot in het laatste uur balancerend op de rand krabbel je omhoog op weg maar nu naar de andere…

stop licht

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 737
middenin de sneeuw liggen wegen weggedrukt - nog wit maar later vloeipapier, in ombervolle stappen hoog reikt de populier mijn hemel in met laag-bij-de-grondse voeten en een ferme standplaats weggesleept in kleine emoties verliest de grotere haar tranen; buitengaats in dit verdriet sinds de winterzwarte dag dat jij mijn levenslicht…
switi lobi15 december 2010Lees meer >

Dichtbij maar ongrijpbaar

netgedicht
4.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 954
Mijn zolder weeft zich een web van dromen, daar leeft de tijd die is geweest, soms vangen de ragfijne draden een vlinder,dansend rond boeken die niemand meer leest de wereld van vroeger trekt aan mij, als iets dierbaars, een droom, een vergeten feest het kind van toen reikt nog steeds naar de sterren, dichtbij maar ongrijpbaar laat…

Tethyszee

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
smeltwater verdampt uit oud zeer in zachte loomte aan oerlandse oevers naar weleer vind ik het ketelsteen van mijn ondiepte waarop ik drijf als drijvende kracht als blijvend vergezicht nee, binnenlijf alsof morgenochtend reikt voorbij bakerland over het water naar onbetreden kust een gebed zonder begin, later einde en verder…
Iniduo27 juni 2015Lees meer >

een ervaren

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
zonder ook maar één schaduw van wolken glijdt een zonbeglansde wereld naar zoet sensationele sfeer waarbij onbedeesde vlinders zich gretig verzwelgen in windstil geluk en toch ervaar ik het gegevene als emotioneel beladen omdat ik herfst reeds in mij draag afscheid nemen maakt de mens een beetje klein zelfs al reikt het verwachtende…
verhavert17 september 2015Lees meer >

Raakte aan

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 623
stil waren structuren in balans je hand reikte raakte aan in de chaos die volgde was het met de rust gedaan paniek en schrik volgde je blik naar de gekneusde onderdaan wat jaren stil gehangen had volgde nu de zwaartekracht de potentie die in ophang was verleend viel op je grote teen nog ken ik de afloop niet maar de artsenpost…
wil melker1 oktober 2017Lees meer >

Over alle daken

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.444
Over alle daken bloeit mijn bleke wake; alle sterren toe reikt ze, strak en moe. Baart dan alle bangen steeds een nieuw verlangen? Is dan alle vrees liefdes vrouwe en wees?... - Over alle daken bleek-gebloede bake; over heel de wereld heen liefde en leed, - alleen...…

grosso modo

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 437
wat ligt aantoonbaar aan eigen waarneming ten grondslag en hoe lang is een breedtecirkel als je verder dan armlengte kijkt door de bank genomen, in het midden van grenzeloos, tijdelijk onbestaanbaar voor zover de verte reikt buiten mededinging met kop en schouders maar niet bovengemiddeld, wel altijd uniek wat blijft is nadrukkelijk…

Wijze les

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 362
Het scheelde nog geen handbreedte, Was geen centimeter te veel, Zijn schaduw reikte net iets verder, Maar daar zat hij niet mee.…

Nobel

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 901
mag zij uitschreeuwen naar de neutronieten of zij gadeslaan verzuimen te dansen zonder klank bewegend in verlammende handen vastklampen aan een elastieken berichtenlijn, die reikt en terugveert een verlangen naar het ontsnappen uit de naden van de gestikte deken in kleurrijke beloften vurige warmte, de duik naast…

Ik Heb Van Je Gedroomd Vannacht (de tijd stond even stil)

netgedicht
3.8 met 121 stemmen aantal keer bekeken 15.134
Ik reikte naar de sterren, de maan, plukte ze en ik reikte ze je aan. De tijd, de tijd stond even stil. En als mij die tijd wordt gegeven, wil ik eeuwig met je verder leven. En de tijd, de tijd staat even stil.…

toren

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 610
samen drijven we boven de toppen van de bomen in de diepte golft geluidloos de paars smeulende heide wij zien naar nevels zoeken de ruimte bij elkaar in de aanraking de blik in elkaars ogen in een zacht strelen over huid en haar wij hebben elkaar verheven in liefde die over de nevelige ruimte tot de stille einder reikt…

Vraagtekens

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.258
Laat ik me leiden ervaar ik de kracht Verschuil ik me achter wat ik juist dacht Laat ik mijn hart open samen met mijn gedachten Loop je vooruit of sta je te wachten Laat je me knielen en reikt mij die hand Zal gaan waarderen waar ik ben beland Zul je me vangen…
Helen27 april 2008Lees meer >

Vangen

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.225
Laat ik me leiden ervaar ik de kracht Verschuil ik me achter wat ik juist dacht Laat ik mijn hart open samen met mijn gedachten Loop je vooruit of sta je te wachten Laat je me knielen en reikt mij die hand Zal gaan waarderen waar ik ben beland Zul je me vangen als ik vallen zou Kan het nu nog niet weten ik zie pas een klein beetje van…
Helena9 januari 2006Lees meer >

oogst dan onkruid

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Hein zeist steeds de mooiste bloemen zichtbaar in het gras hij reikt soms dieper oogst dan onkruid dat te veel aan het woekeren was ik kom niet in bladen haal geen krant en helemaal nooit het journaal maar ik droog mijn mooiste bloemen bundel ze nu allemaal die boeket ik gratis bied u thans de kleuren aan voor zij gaan…

winterschimmen

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 655
dat dagen regen zijn en dat jij de uren van die dagen nog eens onderstreept - nadien- maakt mij tot regen vastgevroren in winter in mijn vacht zoals een vogel, dood onder doornstruiken en afgesleten rotsen tegen het landschap geklemd dat ik dan sneeuw op suikerwitte bloemen en jij je hand niet reikt naar het geluk…

roep ik mij terug

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 629
hopeloos mijn buik bevolkt navel-diep daal ik af naar die plek aan het water waar mijn bron ontspringt het rijk van genoeg en vervulling daar waar ik mij verloren heb roep ik mij terug fluisterend waaieren lichtgroene bladeren in kronen van zacht wiegende bomen mijn naam die ontspringt uit de diepte en over grenzen naar oneindig reikt…

Élysée de liberté

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Bouw geen muren op fundamenten door mij afgekeurd breek wallen af op gronden die niet deugen en bouw geen toren in een diep dal waar ruimten zijn besloten plaats mij op een kale berg waar mijn gezicht tot de horizon reikt veranker mijn grondvest aan sterke rotssteen bouw daar mijn veste op onbedorven scheppinggrond waar nog vrede op…

14 18

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
even zwegen ze de velden moegestreden uitgeblust waarom, een vraagstuk niet te begrijpen rood dood stil, kwam als de nacht sterren aan de hemel ondraaglijke kreten, toch hoop op de handpalm die reikt naar het morgen het einde getroffen door waanzinnig schizofrenie wachtend op de wijsheid van de stilte, stil als het was die nacht…

ontoereikend

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 408
de voortuin is niet rechthoekig genoeg het ontbreekt aan geharkt woord zwemwater blijft ongeboren ook vóór het daglicht samen vormen we te weinig wij anderszins buiten bereik door helder drinkbaar zonder dorst te verhongeren in rivierklei deze afstand kent geen motor geen vlakte en begin laten we ontvreemden dit reikt geen hand…
Iniduo25 juli 2021Lees meer >

losgemaakt

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 594
in de haven ligt een oude kadering zonder landvasten hij is het vasthouden moe waardig monument in keien vastgegroeid met een boog loop je om hem heen het mensenoog reikt hoog naar de masten de huilende wind laat mast en vlag uitbundig dansen schepen meren aan lussen om bolders gelegd geen touwen om de oude hij is los gemaakt…
J.Bakx28 juli 2025Lees meer >

Stilzwijgend vermoeden

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
Een kale herfstboom reikt naar lucht slorpt het blauw op uit een rode avond, mijn ogen bewaren de donkere lijn, waarachter een licht vermoeden het onbekende in mist en nevel groeit, langs het stilzwijgen van de raven waarin een winters vlijen wroet.…

Binnenrijk

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 598
en scheid van kleuren ik zie niets meer sla nu dicht je beschamend licht houd ik voor gezien nader komen al de uren die ik helder binnenkijk in lichtend antidromen zonder laffe ondertonen spijt en werelds ongelijk open gaan nog blanco zijden waarin onschuld houvast vindt en tegenstand niet hindert maar tot inzicht reikt…

Bevlogen door tekst

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 566
zag de zon dalen om in de tuin der poëzie langs bladeren de vruchten van de zomer te halen met gefluisterde woorden op de middagwarme wind in accenten met rood op wat eens lentegroen is geweest bevlogen door tekst reikten handen plukgraag naar boven maar de oogst blijkt niet rijp ze wijkt om tot wasdom te komen zoals een gedicht…
wil melker6 september 2010Lees meer >