678 resultaten.
Regen(boog)
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.027 Maar dat doel reikt te hoog,
het is te lang geleden dat het begon.
Ik blijf altijd steken,
in dit gevoel.
Is het een voorteken,
van een dood o zo koel?
Het is zo'n diep gat,
waar ik in zit.
Ik weet niet wat,
ik moet doen met dit...…
Intens
netgedicht
3.1 met 22 stemmen
3.522 Kijk me aan wanneer de dag naar schemer reikt
De avond vallen gaat
Blijf bij me
Als het donker stiekem en stil
langzaam oplost in de dageraad
De zon komt op
Een nieuwe dag breekt aan
Ga maar
Ik kan het nu alleen wel aan
Met aarzelende stappen, balancerend op een nieuw bestaan
Weet ik dat ik nooit alleen zal staan
Intens…
LANDSCHAPSSCHILDERIJ
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
662 Dit is een landschap
om in te lijsten
Als in een museum
maar dan buiten
Zover m'n oog reikt:
groene weiden,ruige heggen
aan de einder:
populieren,torenspitsen
Vingers wijzend
naar een of ander God?…
Schouders zijn fragiel
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
805 soms reikt een
hand vakantie aan
opent deuren die
steeds stroever gaan
de rugzak weer
te zwaar beladen
in al die maanden
opgehoopt geknoopt
in goed vertrouwen
licht gestrikt met touwen
die toch rafelen
als hun tijd verloopt
schoon de ballast
je schouders zijn fragiel
kies vrijheid en wat liefde
neem voor alles nu de tijd…
Verpakt in lederzwart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
627 hun lengte
nog verpakt
in lederzwart
met een
gracieus gebaar
kwamen je vingers bloot
een voor een
artistiek en creatief
de nagels donkerrood
jij liet mij
de lijnen lezen
in de palm van je hand
hun lengte reikte
naar de pols vertakte
daar tot brede band
zelden zag ik levensloop
zo gaaf gelukkig eindigde
jouw liefdelijn nog…
Alle remmen los
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
847 je balanceerde
op de top
wereld aan je voeten
alle remmen los
reikte verder
naar de hemel
maar het aardse
brak je op
verloor evenwicht
de tijd uit zicht
stortte als lawine
in het diepste dal
zag de hel
brandde vingers
aan het vuur tot
in het laatste uur
balancerend op de rand
krabbel je omhoog
op weg maar nu
naar de andere…
stop licht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
737 middenin de sneeuw
liggen wegen weggedrukt - nog wit
maar later vloeipapier, in ombervolle stappen
hoog reikt de populier mijn hemel in
met laag-bij-de-grondse voeten en een ferme
standplaats
weggesleept in kleine emoties
verliest de grotere haar tranen; buitengaats
in dit verdriet
sinds de winterzwarte dag dat jij
mijn levenslicht…
Dichtbij maar ongrijpbaar
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
954 Mijn zolder weeft zich een
web van dromen, daar leeft
de tijd die is geweest, soms
vangen de ragfijne draden een
vlinder,dansend rond boeken
die niemand meer leest
de wereld van vroeger trekt
aan mij, als iets dierbaars,
een droom, een vergeten feest
het kind van toen reikt nog
steeds naar de sterren,
dichtbij maar ongrijpbaar
laat…
Tethyszee
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
486 smeltwater verdampt
uit oud zeer
in zachte loomte
aan oerlandse oevers
naar weleer
vind ik het ketelsteen
van mijn ondiepte
waarop ik drijf
als drijvende kracht
als blijvend vergezicht
nee, binnenlijf
alsof morgenochtend
reikt voorbij bakerland
over het water
naar onbetreden kust
een gebed zonder
begin, later
einde en verder…
een ervaren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
522 zonder ook maar één schaduw van wolken
glijdt een zonbeglansde wereld
naar zoet sensationele sfeer
waarbij onbedeesde vlinders
zich gretig verzwelgen
in windstil geluk
en toch ervaar ik het gegevene
als emotioneel beladen
omdat ik herfst reeds in mij draag
afscheid nemen
maakt de mens een beetje klein
zelfs al reikt het verwachtende…
Raakte aan
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
623 stil waren
structuren in balans
je hand reikte
raakte aan
in de chaos die volgde
was het met de rust gedaan
paniek en schrik
volgde je blik naar
de gekneusde onderdaan
wat jaren stil
gehangen had volgde
nu de zwaartekracht
de potentie die
in ophang was verleend
viel op je grote teen
nog ken ik
de afloop niet maar de
artsenpost…
Over alle daken
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.444 Over alle daken
bloeit mijn bleke wake;
alle sterren toe
reikt ze, strak en moe.
Baart dan alle bangen
steeds een nieuw verlangen?
Is dan alle vrees
liefdes vrouwe en wees?...
- Over alle daken
bleek-gebloede bake;
over heel de wereld heen
liefde en leed, - alleen...…
grosso modo
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
437 wat ligt aantoonbaar aan eigen
waarneming ten grondslag
en hoe lang is een breedtecirkel
als je verder dan armlengte kijkt
door de bank genomen, in het
midden van grenzeloos, tijdelijk
onbestaanbaar voor zover de
verte reikt buiten mededinging
met kop en schouders maar niet
bovengemiddeld, wel altijd uniek
wat blijft is nadrukkelijk…
Wijze les
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
362 Het scheelde nog geen handbreedte,
Was geen centimeter te veel,
Zijn schaduw reikte net iets verder,
Maar daar zat hij niet mee.…
Nobel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
901 mag zij uitschreeuwen
naar de neutronieten
of zij gadeslaan
verzuimen te dansen
zonder klank
bewegend in
verlammende handen
vastklampen
aan een elastieken
berichtenlijn,
die reikt
en terugveert
een verlangen naar
het ontsnappen
uit de naden
van de gestikte deken
in kleurrijke beloften
vurige warmte,
de duik
naast…
Ik Heb Van Je Gedroomd Vannacht (de tijd stond even stil)
netgedicht
3.8 met 121 stemmen
15.134 Ik reikte naar de sterren, de maan,
plukte ze en ik reikte ze je aan.
De tijd, de tijd stond even stil.
En als mij die tijd wordt gegeven,
wil ik eeuwig met je verder leven.
En de tijd, de tijd staat even stil.…
toren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
610 samen drijven we boven
de toppen van de bomen
in de diepte golft geluidloos
de paars smeulende heide
wij zien naar nevels
zoeken de ruimte
bij elkaar
in de aanraking
de blik in elkaars ogen
in een zacht strelen over
huid en haar
wij hebben elkaar verheven
in liefde die over
de nevelige ruimte
tot de stille einder reikt…
Het wolkje
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
797 Zo ver het oog reikt, is het te zien.…
Vraagtekens
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.258 Laat ik me leiden
ervaar ik de kracht
Verschuil ik me
achter wat ik juist dacht
Laat ik mijn hart open
samen met mijn gedachten
Loop je vooruit
of sta je te wachten
Laat je me knielen
en reikt mij die hand
Zal gaan waarderen
waar ik ben beland
Zul je me vangen…
Vangen
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.225 Laat ik me leiden
ervaar ik de kracht
Verschuil ik me
achter wat ik juist dacht
Laat ik mijn hart open
samen met mijn gedachten
Loop je vooruit
of sta je te wachten
Laat je me knielen
en reikt mij die hand
Zal gaan waarderen waar ik ben beland
Zul je me vangen
als ik vallen zou
Kan het nu nog niet weten
ik zie pas een klein beetje van…
oogst dan onkruid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Hein zeist steeds
de mooiste bloemen
zichtbaar in het gras
hij reikt soms dieper
oogst dan onkruid dat te
veel aan het woekeren was
ik kom niet in bladen
haal geen krant en
helemaal nooit het journaal
maar ik droog
mijn mooiste bloemen
bundel ze nu allemaal
die boeket ik gratis
bied u thans de kleuren aan voor
zij gaan…
winterschimmen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
655 dat
dagen regen zijn
en dat jij de uren van
die dagen nog eens
onderstreept
- nadien-
maakt mij tot regen
vastgevroren
in winter
in mijn vacht
zoals een vogel, dood
onder doornstruiken
en afgesleten rotsen
tegen het landschap
geklemd
dat ik dan sneeuw
op suikerwitte bloemen
en jij je hand niet reikt
naar het geluk…
roep ik mij terug
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
629 hopeloos mijn buik bevolkt
navel-diep daal ik af
naar die plek aan het water
waar mijn bron ontspringt
het rijk van genoeg
en vervulling
daar waar ik mij verloren heb
roep ik mij terug
fluisterend waaieren lichtgroene bladeren
in kronen van zacht wiegende bomen
mijn naam
die ontspringt uit de diepte
en over grenzen
naar oneindig reikt…
Élysée de liberté
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Bouw geen muren
op fundamenten
door mij afgekeurd
breek wallen af
op gronden die niet deugen
en bouw geen toren
in een diep dal
waar ruimten zijn besloten
plaats mij op een kale berg
waar mijn gezicht
tot de horizon reikt
veranker mijn grondvest
aan sterke rotssteen
bouw daar mijn veste
op onbedorven scheppinggrond
waar nog vrede op…
14 18
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
617 even zwegen ze de velden
moegestreden uitgeblust waarom,
een vraagstuk niet te begrijpen
rood dood stil, kwam als de nacht
sterren aan de hemel ondraaglijke kreten,
toch hoop op de handpalm
die reikt naar het morgen
het einde getroffen door
waanzinnig schizofrenie
wachtend op de wijsheid van de stilte,
stil als het was die nacht…
ontoereikend
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
408 de voortuin is niet rechthoekig genoeg
het ontbreekt aan geharkt woord
zwemwater blijft ongeboren
ook vóór het daglicht
samen vormen we te weinig wij
anderszins buiten bereik
door helder drinkbaar zonder dorst
te verhongeren in rivierklei
deze afstand kent geen motor
geen vlakte en begin
laten we ontvreemden
dit reikt geen hand…
losgemaakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
594 in de haven ligt
een oude kadering
zonder landvasten
hij is het vasthouden moe
waardig monument
in keien vastgegroeid
met een boog loop je
om hem heen
het mensenoog reikt hoog
naar de masten
de huilende wind laat mast
en vlag uitbundig dansen
schepen meren aan
lussen om bolders gelegd
geen touwen om de oude
hij is los gemaakt…
Stilzwijgend vermoeden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Een kale herfstboom reikt naar lucht
slorpt het blauw op uit een rode avond,
mijn ogen bewaren de donkere lijn,
waarachter een licht vermoeden
het onbekende in mist en nevel groeit,
langs het stilzwijgen van de raven
waarin een winters vlijen wroet.…
Binnenrijk
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
598 en scheid van kleuren
ik zie niets meer
sla nu dicht
je beschamend licht
houd ik voor gezien
nader komen al de uren
die ik helder binnenkijk
in lichtend antidromen
zonder laffe ondertonen
spijt en werelds ongelijk
open gaan nog blanco zijden
waarin onschuld houvast vindt
en tegenstand niet hindert
maar tot inzicht reikt…
Bevlogen door tekst
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
566 zag de zon dalen
om in de tuin der poëzie
langs bladeren de vruchten
van de zomer te halen
met gefluisterde woorden
op de middagwarme wind
in accenten met rood op
wat eens lentegroen is geweest
bevlogen door tekst
reikten handen
plukgraag naar boven
maar de oogst blijkt niet rijp
ze wijkt om tot
wasdom te komen
zoals een gedicht…