276 resultaten.
Cirkels van het hart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
720 Je woont onder huid
van een groene fles
je blijft verscholen
als mini danseres
je wilt niet uit
de ziel van tijdloos
marmer vol fruit
en gedrapeerd
door zwart satijn
geaderd voedsel voor het hart
Plagerig verstop je de beloften
achter de sluier van de nacht
opent de met kool omringde
ogen, brengt het
licht van gisteren dichterbij…
Nachtelijk schoon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan
de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn
waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn
die door de kosmos trekken ieder in eigen baan
een universum toch zo onmetelijk groot
wat is een mens om dat te kunnen bevatten
tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten
voelt men zich dan niet…
Tot het einde
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.967 Vanuit de donkere warme zee gegleden
Twee diepen zuchten naar beneden
Warme handen zacht en fijn
over je huidje van satijn
Fonkelende heldere blauwe ogen
Laten de pijn snel verdoven
Vanuit de roze schaduw over je gezicht
zo nieuwsgierig naar het licht
Daar was het donker warm en klein
veilig verborgen
Waar rust de zorgen naar morgen…
Mag ik
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.661 Mag ik jou met zachte kussen bedekken
totdat alle aanrakingen branden op je huid
zullen we naar het land van liefde vertrekken
lieve woorden fluisteren met zwoel stemgeluid
Mag ik mijn handen over jouw lichaam laten glijden
met een geurende olie zo glinsterend als satijn
mijn ogen proberen jouw strakke blik te vermijden
verlangend om jouw lippen…
een hart verloren
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.243 hart nu sneller slaat
maar slechts het lekkere dat jij me brengt
jij hebt gevangen waar ik het aas niet wilde zijn
zwemmend in gedachten zag ik plots jouw lach
weg, verkocht, ik ben niet langer de rust zelve
en toch verdwijnt de wil om vrij te zijn niet
het strelen waar nog weer meer uit voortvloeit
je huid zo zacht als was het zuiver satijn…
"Fata Morgana "
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
629 In het middelpunt van een woestijn
de felle zon, stenen en droog gewas
zie ik ineens mijn eigen dorre strand
de waas van hitte waait over land, waar
de schorpioen z'n staart doopt in venijn
niet wetend of dit als medicijn genas
z'n scharen omfloerst in zwart satijn.…
Glazen Hart
hartenkreet
2.1 met 18 stemmen
1.682 Je gaf mij jouw glazen hart
Breekbaar glanzend in het vage licht
Je gaf mij jouw glazen hart
Vandaar nu dit gedicht
Je gaf mij jouw glazen hart
Ik omwikkel het in zacht satijn
Berg het op in een zilveren kist
Waar het voor altijd het mijne kan zijn
Je gaf mij jouw glazen hart
Kon ik jou het mijne maar geven
Maar het mijne is verdwenen…
Morgana?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 Bestijg het hoogste punt
van de woestijn gedeeld
met een verkoperde zon,
versteend uitgebeend gewas,
ik zie een verdroogde oase,
waas verblindt de ogen,
hitte verstoft een vermalen
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in het venijn
van besluiteloosheid, gif als
medicijn, de angel verbonden
in zwart satijn is onwetendheid…
Eeuwige liefde (3)
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.186 Wat vlieg je mooi, mijn allerliefste
sterk en krachtig, met vleugels van satijn
ik slaak een diepe zucht
hemels waren onze dromen
en denk: het is niet anders
het mocht nog niet zo zijn.…
Zijderups
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
667 (Sterrennacht)
Jouw lippen voelen als
Satijn; fluweelzacht
Bloed giert door mijn a'dren
Blij als ik jou zie
Lente, zomer, herfst en winter
Jouw liefde warm
Sterrennacht
Jouw lijf voelt als zijde
rups. Natuurgetrouw
en zacht als eeuwige
Voor altijd balans
Voorjaar, najaar en hoogseizoen
Laat mij van jouw
(Kom bij mij!)…
Het vlas staat in de blom.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.047 Hoe zot en preuts ze zijn,
Elk met zijn vaantje
Van hemelblauw satijn
Op 't groene staantje!
Hier beet een bruine bie;
En ginder, ginder,
Vlug weg en weder, zie!
Een witte vlinder!…
Aangemeten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
167 Dan blijkt voorbij het linnen en het satijn
niet iedere maat past om het ware zijn.…
dans der wellust
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
3.530 het kindse druipt langs je ogen en
manen, als krullen in wolken en
op satijnen lakens liggen
oud en nieuw intiem in elkaar
geweven. emoties dartelen
van geest tot geest en de mist
wordt kleurrijk door de ochtendzon.
jaren zijn vervlogen, maar
sensualiteit en erotiek zijn nog
steeds te vergrijpen.…
Samen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.701 Een morbide fantasie in een kasteeltoren
Sereen huilende ogen als spiegels gebroken
Een dans met messen om ons gevoel te bekoren
Bloedend, we hebben ons op onszelf gewroken
De satijnen lakens met bloed doordrenkt
Wonden branden, vlees dat schroeit
Onze jeugdige schoonheid bruut gekrenkt
Onze bizarre geesten door dat schouwspel geboeid
Een…
Samen afdalen...
hartenkreet
3.9 met 35 stemmen
4.428 Je ogen zweven over mijn lijf
Brandend plagend smekend
Langzaam voel ik je handen
Glijdend als satijn van zachtheid...
In een roes van verleiding
Neem ik je mee in mijn lichaam
Zacht speelt mijn huid jouw melodie
Je ritme laat mij in zuiver voelen...…
flamenco
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.525 haar deeg deint in het korset van satijn
een hoekig en stijf kleed dat haar lijnen
in een koker dwingt, een huls die splijt
als zij haar speer in de berm plant
want ze verkiest het lijf aan lijf gevecht
toch houdt zij iets achter
in de voering van haar kameelharen mantel
knelt het vlindermes
alsof ze broedt op een ei van glas
waarin haar…
Een Droom
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.743 Je lippen zo zacht als satijn,
konden ze maar de mijne zijn.
Waarom beantwoord je mijn hyves niet
of heb jij net als ik verdriet.
Laten we er voor elkaar wezen,
we hebben toch niets te vrezen.
Laten we genieten van het leven,
we kunnen elkaar echt zoveel geven.…
menubespreking in de volkskrant
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
932 Menu bespreking in de Volkskrant
Mijn zilte zoete gave griet
Verdraagt de Lacrima Christi niet
Maar de klasse kazen
Blijven haar verbazen
Selles sur Cher Vacherin Mont d’or
Shropshire Blue et Roquefour
Maar voor haar als bedreven bouillabaise-eter
Mag de matige mayonaisse best wat beter
De sashimi van soja en fijne satijn
Smaakt…
Bewondering
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.893 Dan kon ik haar haren strelen die zacht waren
als satijn en haar ook even knuffelen dat
vond ze fijn!
Ik kon haar hart horen kloppen, dat gaf me veel plezier
en daardoor weet ik: dat van mij zit hier...
Dan voelde ik haar warmte dat gaf me veiligheid en nu ik
groot ben, ben ik dat een beetje kwijt.…
Aurora Borealis
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.298 Aan de donkere hemel zweefde het licht
Golvend in het groen
Golvend in het zicht
Een mysterieus visioen
Ik volgde het licht dat me leidde
Naar jouw warme liefde
En ik wist dat ik niets anders wilde
Dan voor altijd bij je zijn
Ik wist dat ik niets anders wilde
Dan er voor jou te zijn
En elke nacht te kijken
Naar het licht van zacht satijn…
Spiegelplas
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
595 Ik zag je bij de levensbron
duizend schonen in het gras
oceanen bloesems, luikend groen
fragiel, transparant als glas,
liefde gedronken zoveel dat kon,
uit water, satijnen spiegelplas,
toen zonder kleur, verdroogd,
verdronken in woestijnen, de
tijd verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen gedempt
op geboren spiegels van de ziel…
Lach van een Clown..
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
978 Blij weer geslaagd te zijn,
kruipt vanonder het satijn,
een mens, subtiel fragiel,
bevangen in eigen ziel.
Wie zit er te wachten,
op verloren strijdkrachten,
men wil het niet weten,
onhoorbare hulpkreten.
Niemand die het ooit ziet,
de spiegel van verdriet,
voortleven in vele dromen,
zichzelf laten doorstromen.…
nacht vol wensen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
584 zacht deinende doorheen een lentebries
ragfijne schoonheid
naakt leunend tegen volmaaktheid aan
smeulend mij smeltend
dat uw vergelijkbaar bent met de zee
het ruisen van kabbelende golfjes
zo wiegend uw vlezige vlinder heupen
u deed mij stranden in de branding
de ooit zo gevreesde nacht schuimend beminnen
alsof u mij bedekte met satijnen…
Si-Chy
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.932 Uw haren zijn elastisch en zij blinken
Gelijk in sterrenlicht het loof der wilgen,
En uw borstjes: twee satijnen appels,
Die blozen in het vers bedauwde gras...…
Ik weet een tuin
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.176 Daar, in een donker, klein kamerkijn
Sprei mij een bedje van wit satijn.
Ga dan in 't woud,- waar de vogel zingt
Waar 't luchtig-vluchtend konijntje springt,
Bij bijtjes zoemen en mugge-dans,
En wind van bloemen me een wilde krans.
Leg zacht die krans op mijn haren neer,
En ga weer Leven .... en ween niet meer.…
schilderij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.055 ik wou dat ik kon schilderen
ik maakte een schilderij van jou
het kleurenpalet stond voor me
ik nam
licht blauw
voor jouw mooie ogen
tinten van geel en goud
voor jouw lange blonde haren
wit en porselein
voor jouw fijne gelaat
en nog wat wijnrood
voor jouw lippen
ik gaf je
doorzichtige vleugels
want je bent een elf
een satijnen blauwe…
Weerspiegeling?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 Ik zag mij in een droge oase,
waas verblindt de ogen,
hitte verstoft een vermalen
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in het venijn
van besluiteloosheid, zijn angel
als medicijn en verbonden aan
zwart satijn, het zal mijn onwetendheid
verklaren, het lot ijlt na in een vergeten
maan tot op het bot versleten in werelds…
Splinters uit een houten hoofd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 Een satijnen kind passeert
in volle breedte
de dode stammen schrikken
van zoveel onschuld
een wolf stopt met huilen
langzaam komt het bos in beweging
is het de wind
of zijn het mijn vragen
die bedwelmend de dagen losschudden
en het licht bevend ontsteken?…
Vandaag knip ik de touwen door
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 Zonnestralen, o zonnige dag in mei
ik open het venster
hoor de vogels zingen, de
zoete geur vervult de kamer
vandaag knip ik de touwen door
maanden eenzaamheid in quarantaine
In m'n roze zomerjurkje van satijn
een grote strooien hoed
tegen de zonneschijn
dool ik door de stille straten
Een mens met een zacht gezicht
een vriendelijke…
Ontheemde kinderen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 langs de mors bedekte korzelige muren
bomen en houten huizen om de azuren
drijft mij in de gloed van zon en sterren vuren
doorkruist de rode bloemen ‘t landlicht van buren
wat komt als trouwsel naar mij toe
dorens uit voeten het satijn aan doe
het dwalen langs distelhellingen moe
naar ‘t vredige landschap room van de koe
haar…