350 resultaten.
Zwart gelaarsd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
436 Over water vliegen zwart
gelaarsde zwanen, wanen
zich in witte sprookjes.
Scheen de zon paraat,
om tranen te verlichten
in banen, één voor één..
Geen woord, geen dingen
uit beider naam, verslijt uit
vruchtbaarheid van grond.…
Op muziek in je hoofd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
572 je ogen
spreken honderduit
over kabouters en kastelen
je stem zingt wind
in stormachtig vlagen
fluistert mythen en huilt sagen
je handen bouwen
sprookjes om je heen
waarin altijd een engel verschijnt
je voeten dansen
op de muziek in je hoofd
je lach vangt een denkbeeldige roos
ik blijf naar je kijken
heb je helaas nooit kunnen bereiken…
Dromen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
896 Dromen,
dromen,
o wat houd ik toch van dromen
Droom over een prins
op een prachtig wit paard
Droom over sprookjes
die werkelijkheid lijken
Droom over de liefde van je leven
die altijd de jouwe zal zijn
Droom over later
waarin alles is uitgekomen
wat je hartje begeert
Droom over vroeger
toen alles zo fijn was
Droom vooral over…
Een eigen wereld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
602 waar vroeger
schemer licht was
in de duisternis
stilte het altijd
voor het zeggen had
als laatste woord
heerst nu kilte
in transparante drukte
zonder schaduw
sprookjes sagen
mythen en legenden zijn
bronnen vol gelukkige ellende
de levensrode draad
spint juist garen bij
dimensies vol met fantasie
laat woorden uit
hun werkelijkheid…
Bij het afscheid van Suzy B.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
647 In luisteren was jij goed
Jij hield van positief
terwijl ik sprookjes deed
van Roodkapje en de Wolf
de Wolf en de Zeven Geitjes.
Jouw sympathie had de wolf
die jammerlijk verdronk
met stenen in zijn buik
maar de Zeven Geitjes
en Roodkapje waren gered.
Dat had ook wel wat.…
Oneindigheid
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
474 wordt weer groen
Na dagen winters wit
De ijskristallen smelten
Het sprookje is verteld
De bloemen zullen bloeien
De tulpen en de rozen
Met geuren en met kleuren
Het verhaal zal verder gaan
Liefde gaat altijd verder
Over paden, over zeeën
Door bossen en door bergen
Er is geen eindbestemming
Er is alleen de liefde
In sprookjes…
Het ritme van holbooggewas
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
387 je sprookjes laat
je leven wilt leven
dat echt, realistisch,
niet nymfomanistisch
gewauwel maar rauw
en recht voor z'n raap is
en tevens (belangrijk,
o vrouw Katelijne!)…
overleven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
710 met de zeemeermin
en het water verdelen
in vier fonteinen
zodat de lucht bewegen
kan in rivieren
en bomen van
hout
de vlinders verbrand ik
in het vuur, zonder zomer
op te wekken
en uit de kleine
druppels regen buig ik
licht, net zolang tot schaduwen
vallen over oud geworden
dromen
ik zal slapen in haar armen
en zacht de sprookjes…
vol blonde nimfen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 zacht zijn de sprookjes
die ik schrijf
vol blonde nimfen en
donkerogen die voor je
sloven ook jij gaat in
die werkelijkheid geloven
de gespierde borst
een schouder om te toeven
in rust van zekerheid
warmte om te proeven
ja, ben ik bij je in dat
vreemde land en knijp je hand
ik ben je prins
geloof in zon en zee
loop zachtjes…
door alle ruimte heen
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.485 zopas werd een vader begraven
onder bomen
en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots…
door alle ruimte heen
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
1.232 zopas werd een vader begraven
onder bomen
en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots…
de maan in een fles
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
720 het geluk af
waarheid wordt weer een leugen
of zijn het twee gelijken, zonder einde
ik treur om ons
en de windvlagen zonder
scheppingsdrang
wij hadden “wij” opgetild
verdronken met koraalogen
aan het strand
naast het beeldhouwwerk
uit brede golven
gemaakt
ik ben nooit
een goede matroos geweest
en de maan poseert enkel voor sprookjes…
Niet meer dat meisje
hartenkreet
4.5 met 40 stemmen
1.764 Ik ben niet meer dat meisje
die in sprookjes heeft geloofd
ik ben een oude vrouw geworden
wiens levenslust wat wordt gedoofd.
Ik ben niet meer dat meisje
met die mooie nieuwe rode step
ben door ervaring wijs geworden
en doe het met de dingen die ik heb.…
Ansichtkaart van Lente
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
601 Gefotografeerde bomen
vertalen jouw zwijgen
energieker in de knoppen
dan mijn eigen loze woorden
Lente groeit in oerbos
jouw leven bloeit in mij
hoopvol en verwachtend
als een veulen in de wei
ik laat je niet meer los
in mijn innerlijke zon
overgoten droomrivier
tot aan de doordeweekse einder
komen sprookjes tot bloei
vol bloesemen…
Onverhoeds
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
766 even stil doet staan, stamp 't
nogmaals aan daar deze gevoelens
zorgvuldig leken weggeborgen
en nu veel te dichtbij willen komen
grijpt het mij onverhoeds naar de keel
waardoor mijn schreeuw wordt gesmoord
evenals al die anderen die schreeuwen
lijken ze onhoorbaar, ondergesneeuwd
in dat grijze verleden, van toen men
nog graag in sprookjes…
Hand op je hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 wij spreken
dezelfde woorden
maar in jouw
letters wonen
andere tonen
als jij mij
temperamentvol
iets wijst kleurt
landschap zijn
zuidelijk pigment
in je ogen
donkeren sprookjes
uit de duizend
en een nacht
verpakt in je lach
wij verwesteren
in het klip en klaar
maar vergeten de
warme momenten
van familie en haard
toch smaak…
Zorgt voor rode oren
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
644 de straat vertelt verhalen
van hinkelen en knikkeren
het donker met lantaarnpalen
laat sprookjes schitteren
het gele licht spant
samen met wat duisternis
en zorgt voor rode oren
want de grote ogen horen
de kleintjes zijn naar bed
en knorren vele dromen
over water en wat zand
de snoepjes die nog komen
een straat waarin het leven…
sprookjesbestaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
881 Kijk naar de hemel
kijk naar de sterren
laat je inspireren
laat het licht
verhalen vertellen
reis van land tot land
van dorp naar stad
tot aan de magische zee
kijk omhoog
luister maar mee
de zee
vraag om
verhalen die bestaan
sprookjes land
wandelen door de bladerlaan
er is een tijd van komen
en een tijd van gaan
en de tijd van gaan…
Weinig mystiek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 ons rest nog
maar weinig mystiek
door rationele repliek
ook de magie wordt
in het logisch circuit
stevig te kijk gezet
wij zijn verworden tot
automaten die zogenaamd
iets zinnigs uitbraken
geloof hoop en liefde
zijn niet te vatten omdat
zij nooit in structuren passen
godzijdank zijn er nog
dromen waarin sprookjes sagen
en legenden…
De groef in vinyl
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 ik heb nooit
sprookjes gekend
was toch immers
een grote vent
vaak bouwde ik
met veel blokken
grote muren met een
raam om door te gluren
ik metselde compact
dat toch een kiertje
met uitzicht had op de
woelige werkelijkheid
wel had ik
mijn dromen waarin
alles een keurige
zachtheid kon tonen
zij wolkten en
dolden rond zon…
Spoorslags
netgedicht
3.2 met 100 stemmen
459 je klopte
in mij schat
ik wist zeker
dat jij het was
al die jaren
heb ik op jouw
spiritualiteit gepast
als onwetend fantast
lijnen uitgegooid
naar vreemd en
onbekend in sprookjes
en lieve dromerijen
het kwam wel
dichterbij een hand
op je zij maar
nooit het echte vrijen
totdat mijn blik
uit een carrousel van
mooie momenten…
Lieveling
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
511 Mag ik je naakt schilderen
met die gelukkige glimlach
onder de halfduistere maan
in het holst van de nacht
Kan ik je fluisterend voorlezen
uit het boek met duizenden
bijzondere sprookjes
terwijl je luistert
Zal ik mijn adem zuiveren
met de zuurstof uit het duister
terwijl jij verder vertelt
wil je nog een keer
mijn naam fluisteren…
Stiefmoedertje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
277 Zwervers zijn de sprookjes van de stad
slecht vermomde gevaren, grijnzende
tanden boven mijn kinderwagen
Ik oefen me in gewoon
aardig zijn, ik oefen me
in glimlachende gedachten
Maar een kind, mijn kind
laat ik geen pokdalige pad of
landlopende koningszoon kussen
hoe waar het ook is
dat boze feeën, oude koninginnen
heksen, hongerige…
Koning van het land..
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
941 (Sprookjes zijn een spiegel van het leven..)…
een leven aan de zelfkant
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.089 bomen ruisen groen
stammen kringen statig bos
en wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt en
het geluid van stappen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat…
- Replica's der poëzie-
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
693 Betrouwbaar de getrokken zwaarden,
handgeschilderde replica
der legendarische ziel Excaliburs
de originele replica's verloren hebben ze
de schittering en glorie, hun waarde
de officieren met hun trotse grote sabels
geloven niet meer in sprookjes en poëzie
stilte voor de storm, betrouwbaar de afstand
die zo gevreesd tot nieuwe inzichten…
het ijzeren paard
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
656 "jeugdigheid is als een verzameld gedicht
dat ongedateerd blijft"
een koning keert terug
uit donkere sprookjes en gelaten gezichten
wie zou hem geschreven hebben
verzilverd, in spinrag
langs het pad van de wind
ik zit tegenover hem
de kachel verbrandt zijn woorden
midden in het bos
hij lacht zijn voeten vast in…
Nieuwjaarswens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Als de laatste dennennaald
verwijderd is van 't kamerbreed
en het sprookjes-sneeuwtapijt
verworden is tot modderkleed,
als romantisch kaarsgeflonker
vlekken naliet op 't dressoir
en de geur van oliebollen
hangt in 't hele huis nog zwaar,
als door vuurwerk vingerloze
handen alle zijn verbonden
en de dodelijk verschrikte poes
is toch teruggevonden…
Gedegradeerd tot... ?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 als fluweel aan de vingers,
huivert het in de sprookjes en
in de doornen van het brein.
Blind gehandschoeid om deze
herhaald te plukken, mededogen
verstikt in het avondrood van
nectar en ambrozijn, maar als
slechts die ene bloem zijn ogen sluit,
is dan het hele aanzien van het
perk gedoemd te mislukken?…
Mystieke dromen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 zij opende
geen deuren
bij het binnengaan
haar lach
was drempelloos
ze ging ook
niet voorbij
maar bleef
warmte delend
steeds aan je zij
het nader komen
overschreed
de lijn van
sprookjes en
mystieke dromen
ik was deel
gaf in delen
zonder zelf
op te lossen als
een der velen
juist deze
identiteit
leek glans
te geven aan…