4084 resultaten.
Poëzie in steen
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
981 gebakken stenen
gestapeld naar eigen aard
nemen ruimte in gebruik
scheppen uit het niets
een tastbaar figuur
openen een eerder
niet bestaand luik
waar cement een besmuikt rijm
voor het collectief vergaart
ze dichten het licht tot muur…
De langste dag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
624 Bij uw geboortedatum siert
een sterretje uw steen,
daar waar een kruisje is gekerfd,
die datum ging u heen.
Hoe zal het zijn geweest
op uw geboortedag,
ik stel me zomaar voor
hoe u in moeders armen lag,
uw vader daarbij naar u keek
speurend op wie
hun dochter leek.…
Las de eeuwen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
540 de stenen
voelden warm aan
in hun teruggetrokken groeven
het metselwerk
was half vergaan
maar de muur is blijven staan
ik zag
woorden van de tijd
in overleven opgeschreven
raakte aan
emoties van het
vroegere in herbeleven
las de eeuwen
uit het boek dat
generatieslang is bijgehouden
ben een geworden met
getrouwen vanaf het…
In voeg en groef
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
425 nog spreken mij
de stenen toe
als ik ze raak
in voeg en groef
hun bestaan
is langs ons heengegaan
we hebben ze
niet eens zien staan
in woord en beeld
ligt alles opgeslagen
alleen bezitten wij
geen reproductiegave
maar in voelen
spreken alle talen
komen herinneringen
onze kleur en warmte halen…
Transitie
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
691 Tussen kei en korrel
– leden van één lichaam -
sluimeren eeuwen van
gestaag verloop
Twee gedaantes aan
de uiteinden van tijd
krijgen nieuwe maten
bij 't wassen en slinken
Er is geen verliezen
of winnen voor wie
afstaat of opneemt
De wind waait bestendig
van een oeroude vorm
naar een nieuw volume.…
Cappadocië
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 Tufsteenkegels, grotwoningen en moderne
Huizen, feeënschoorstenen en kerken in
Midden-Turkije, wie heeft er geen zin
Om deze plek te bezoeken dit enorme
Stenengalerij, met als hoogtepunt de
Vulkaan en attractieplek: de Erciyes Dagi…
Arcanum
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 allengs dieper
de steken
vraag ik mij af
is er wel een wel
stroomt er bloed
door glazen aderen
tot barstens toe
tikt de klok overuren
put mijn krachten uit
het is mooi geweest
de kinderblues
het weten
een stenen tafel
sluit de geheime nis…
Het loepzuivere leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 heb de stenen gesorteerd
die mijn leven
gestalte hebben gegeven
basalt en graniet
de stukken rots met
als basis eruptief
halfedelstenen
waarin meerdere emoties
op het breukvlak kleur bekennen
en zij die op mijn hand
het loepzuivere leven stralen
dat door de zon is ingebrand
schitteren hun schepping in verleden
verhalen over reizen…
Steen hebt U ons gegeven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
636 Steen hebt U ons gegeven
Rotsformaties door miljarden
Jaren heen met Uw aarde
Gelijk geschapen
Al was het voor U niet meer
Dan 1 dag van Uw schepping
Tot deze vorm gestold
Mooier dan mooi
Schoner dan schoon
Merken we dit pas
Als wij mensen
De steen van Uw natuur
Gaan bewerken
Om beitelend en
Vijlend natuur om te
Vormen tot…
Liefste, kom uit
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.881 Liefste, kom uit,
de harde stenen uit.
Elkander tegen door het kruid!
Is de aarde niet als ik: een bruid?…
naast raven en stenen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
538 soms denk ik
aan het eind van een lange dag
het is tijd
een stap terug
hoe het zal zijn wanneer niets meer
zich strelen laat, afstand onvermijdelijk spreekt
in alle ernst voor een groter leven
nachtogig
zonder handen om te bereiken
of je lichaam dat woelt in een doodgewone taal
soms denk ik
over loslaten en wie er na komt
wanneer…
Spraken verloren woorden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
559 heb stenen geraapt
op onbegaanbare paden
om hun vorm en kleur
ze spraken me aan
warmden mijn hart
met energie uit verleden
ik kende de grond
zocht leeftijd en naam
uit de historie tot heden
het verstaan van elkaar
werd uit magie geboren
zij spraken verloren woorden…
Drinkbaar ?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 De wind heeft alle tijd, zijn onderste steen
wordt over de wereld heen gedragen, houdt
zich op de vlakte door ervaring platgeslagen,
maakt hem meester en overwoekert hem.
Wachtend op de bel van een nieuwe ronde
waar de wind die geen rustplaats vindt
maar doorblaast tot ook de laatste steen
met de grond gelijk wordt gemaakt.…
Losse stenen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.298 van de dag
verdelen strepen je huid
breken centimeters je lange haar
het uur trekt langzaam aan
op de hei zie ik ogen
de paarse zee worden
jouw rug die langs mijn hand loopt
tekent het land dat we bevolken
vanaf het bankje waar we zitten
hangen we onze ogen in de bomen
we herinneren ons die plek
waar jij de wolken vergat
en losse stenen…
Helaas geen spijt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 Rollende stenen II
(Gevallen vreemden)
Door een golf van wroeging, beland
in slechts chaos
Als aanschouwer zie ik
helaas geen spijt
Tergend langzaam komen stenen
wrikbaar, geleidelijk los
Onbevreesd, maar heel erg traag
starten zij met rollen
In vol' vaart toekomst tegemoet
niets ontziend, (laaiend)
Tijd heeft mij geleerd dat…
Je ziel was vervlogen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 jij lag naast het pad
had net ietsje meer
dan de andere stenen
heb je geraapt
met zorg schoon gemaakt
vorm en kleuren bewonderd
maar wilde door
schuren en polijsten
je diepere structuren bekijken
nog kon ik de kern
niet bereiken en heb
je in wanhoop gebroken
jouw scherven
hebben mijn ogen geopend
alleen je ziel was vervlogen…
Denken...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
596 Een filosoof kijkt
naar de sterren en struikelt
dan over een steen.…
Parallel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 (Berlijn, Beijing en Westoever-Barrière*)
Evenwijdig toen aan die Muur
reed ik in een taxi
allang was die reeds gevallen
in mijn gedachten niet
Grote blokken bekleed beton
zowel gekliederd als
oprecht poëtisch beschreven
met de mooiste woorden
Nieuwe opgetrokken muren
scheiden de verhalen
kotsen op pure poëzie
die zich niet opnieuw…
Tussen de stenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 in mijn hoofd
maar ik heb ooit
een kind gekend
dat zich bang tussen
de stenen rolde
en gelukkig werd…
De stenen van mijn leven
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
600 ze lagen
op een rij
de stenen van mijn leven
heb ze geraapt
zodat zij mij hun
krachten konden geven
de vorm was
te polijsten maar
hun kleur zal eigen blijven
de rij heeft zich gesloten
en de jaren teruggefloten
zij rusten nu op mij…
Baant andere wegen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
546 het pad was vrij
maar je stapelt stenen
af en toe een kei
dan is passeren
niet meer mogelijk en
stranden wij weer allebei
obstakels zijn te
overwinnen want diep van
binnen kennen wij de weg
het overleg baant
andere wegen alleen
de wind hebben we nu tegen…
IN DE MOSKEE.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
885 Steeds momm'lend waart alom het doffe stenen.…
De stenen van je pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
654 jij zocht schelpen
in het zand ik droeg
de stenen van je pad
in golven recht
heb ik ze neergelegd zo
dat jij droge voeten had
maar in de tegenwind
zag ik het kind
stralend in de golven
zij dreef niet af
in teentjes steunen heb ik
haar en jou naar strand gebracht…
In deze tuin zijn saamgelegd
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.446 In deze tuin zijn saamgelegd
geelbruine en witte en zwarte stenen,
gevoegd, gezocht, dat elk wat zegt
met een allengs opkomend menen,
bedoeld door een die niet meer is
de velerlei gevormde vlakken,
en met in de vakken
voorzichtige betekenis,
gebleekten in het aangezicht
der zon, gewassen door de regen,
rillende open plekken tegen
het…
Ik draag voor jou
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
558 Ik draag stenen over gras,
het gewicht kleurt mijn ogen zwart.
Deze lucht draagt de jaren
waarover vader schreef.
Over mensen, en hoe niemand
ooit de zon verjoeg.
Zijn rimpelige handen
schrijven nu over een man,
die op zijn knieën
vraagt om de dood.
En ik las het, vader
Maar niet vandaag.…
Ronden we het pad
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
782 kracht aan die ik
niet zo mocht gebruiken in
het ontluiken van anderen
die met overkomen
teveel dromen gaf
een toekomst die te weinig
eigen perspectieven had
pas in partner zijn
kunnen we op basis van
gelijkheid verder gaan
afhankelijkheid is dan gedaan
in samen verder zoeken
ronden we het pad uit alle
hoeken rapen we de stenen…
Is schone schijn
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.046 je rotst
in ongenaakbaarheid
maar in de stilte
hoor ik dat je splijt
onder de hete zon
als ik rust
je warme voeten
heb gekust dan
zijn we samen thuis
in eigen eenzaamheid
daar waar jij kiert
de nachtelijke tranen
vangt breekt vorst je
langzaam open slopend
omdat er kilte huist
jouw ongenaakbaarheid
is schone schijn
daar waar…
Hoop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.052 Samen kozen wij de steen,
die nu jouw laatste rustplaats siert.
We kozen voor doorschijnend blauw,
doorschijnend als het water,
waar je zo van hield, met groen gesierd.
Het zachte groen, van riet,
zoals het in de lente groeit.
Met hier en daar een rode bloem,
die aan de oever bloeit.…
Hij ligt er nog, de steen
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.459 Hij ligt er nog, de steen: een jaar geleden
Heb 'k zelf hem daar gelegd; en ik herken
Heel goed de plek, vlak naast die scheve den,
Waar 't zandpad, wit, loopt naar de hei beneden.…
Graf
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
657 (Kruis II)
De steen
die eerst het graf had
afgesloten
verzegeld
was verwijderd en de
tombe was verlaten, leeg
Hoe is het toch mogelijk
dat Hij zichzelf heeft bevrijd...?
Zowel fysiek als geestelijk
tot het uiterste getart
heeft Hij
met het vergeven
van schuld, ieder-
een verward...!…