12355 resultaten.
Daar zit je dan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
952 Stilte en alleen met jezelf
en geluiden van de straat.
Zoveel vragen zonder antwoord
en niemand die vraagt hoe 't gaat.
Daar zit je dan
eenzaam en ontheemd.
Jouw wereld bleef hetzelfde
terwijl je van jezelf bent vervreemd.
Stilte in je hart en pijn in je ziel
zou zo graag, maar 't wil even niet.…
Betekenis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 Ik heb de graten gegeten
Van de vissen uit ’t water
In een schelp heb ik gehoord
Wat de zee had te vertellen
Het woud met vele geluiden
Vertelde ‘t verhaal van de wind
De waterval sprak van de stilte
In storm liet donder zich horen
En overstemde het water
De zee en het woud
Toen sprak stilte in vele vogelkoren
Over het schoon van de…
Beschouwingen over de natuur en de mens
poëzie
3.0 met 19 stemmen
4.219 Curieus is 't toch dat de natuur
Al wat de mensen hier bederven
Met hare vriendelijke verven
Wel weer terecht brengt - op den duur!
Een paviljoentje, of andre taart
- Een klerenmagazijn bijvoorbeeld -
Is nog maar niet voorgoed veroordeeld,
Maar wordt juist mettertijd wat waard.
Ja zelfs een standbeeld in ons land
- Iets op zichzelf betreurenswaardigs…
De daad
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.063 Wie is het die de zwarte voren
In golvend goud verandren doet,
Wie mesten en wie maaien 't koren,
Wie is het die de wereld voedt -?
Dat zijn de paarden en de ploegers,
Dat zijn de zweters en de zwoegers,
Dat zijn de zaaiers van het zaad -
Dat is de daad!
Wie graaft de glinsterende kolen,
Wie schept het schitterende zout,
Wie haalt uit diepe…
Wij zoeken 't ver
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.193 Wij zoeken 't ver:-
Ik zoek het zuiver schone beeld,
Dat kan verzoenen met dit leven:
De vreemde vlinder die daar speelt
Draagt 't op haar vleugelen geschreven -
Doch als 'k mijn handen om haar sluit
Wis ik die tere tekens uit!
"Gij volgt vergeefs wat immer vliedt
En houdt de schone schijn voor 't wezen,
Door eigen onrust…
Antwoord
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.494 Ach kind: waarheid en leugen
Zijn altijd wat verward,
Want geen van beide deugen
Ze alleen voor 'n mensenhart.
Weef tusse' uw hart en 't leven
Het kleed van schone schijn -
De bloemen daar geweven
Zullen de ware zijn.
Als andren ze anders noemen
Hebben zij ook gelijk -
Het zijn nu eenmaal bloemen
En leugens tegelijk.
Wat deert…
Stukjes schepping blauw
netgedicht
3.5 met 111 stemmen
355 ik zag
je ogen
twinkelen
kijken naar je
friemelende
vingers in de
half open bak
die in onbekend
overleg stilte
tot creatie wilden
brengen waarbij
het kunstwerk
voor zichzelf
zal gaan spreken
nog was er volop
geluid in de half
omrande ruimte
gevuld met een
veelheid van
allerlei geluiden
van buiten
naar binnen
gehaald door…
Zangkunstenaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
787 Vanuit het donker schijnt
een helder geluid
de stilte verdwijnt
in poëtisch gefluit
een zang in al zijn
volheid, kracht en schoonheid
afwisseling van
toon, ritme en melodie
klinkt bevrijd
door pure magie
de nachtegaal
verspreid zijn kunst
in zijn eigen betoverende
taal…
Verkeerd verbonden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 Luister, ik ben de andere lijn
Je hoort alleen mijn stem
Ik ben onvervreemdbaar
Alleen degene die ikzelf ken
Niemand kent mij
Weet wie ik werkelijk ben
Op een of andere manier
Ontstemt dit geluid wellicht
Is alle herkenning een illusie
Weet je, ik zal vrij zijn
Ik ben verbreking van stilte,
mijn gezicht een herinnering
---…
Stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 Onder alle geluiden die weerklinken is er niet een zo levendig!
..Als de doodse stilte
Want zitten alle goede woorden niet al verwerkt in een blik?
en zijn alle juiste zinnen niet gewoon een beweging?
Complexiteit ingewikkeld in de eenvoud
Gekoesterd verzorgd en weer gebracht tot de rust
Geniet
Van de stilte...…
Weg
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.267 Zinnen zweven door de lucht
Niet uitgesproken woorden
Geen geluid bereikt mijn oren
Wanhopig oog en diepe zucht
Stilte scheurt door helse hoofden
Zeg het, zeg het, verdomme dan
Samen wetend dat het niet kan
van ons valt niets meer te geloven
Er is niets uit te leggen of uit te spreken
Maar over, uit, de liefde klaar
Ik hoor de deur…
DE STILTE
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
929 De stilte
valt niet te beschrijven
Zelfs ´t schrijven
zelf maakt ´n krassend geluid
Het scheuren van papier
of een prop maken van
´n mislukt gedicht
Aan den lijve
maak je herrie mee
luister naar je buik
voor en na ´t avondmaal
Eenmaal andermaal
wordt aan de stilte getornd
door zeggende dichters
met hun taal
Het lijkt me beter…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 In het vroege morgenuur
als alles nog sereen is en puur
zweven wolken
als witte watten
spelend met de zon
in het hemelse blauw
het gras nog nat
van de morgendauw
nog geen geluid de stilte verstoort
maar wel het zingen van de vogels dat bekoort
ontwaakt langzaam
de dag uit de nacht
en de aarde zich laat strelen
door het prille ochtendlicht…
Brouwerij van stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 ik heb stilte gezien
zij kwamen mij
begroeten uit
hoeken waar zelden
geluid is geweest voor
een klein intiemfeest
zag een gerucht
naast een zucht
van verlichting
wat galm bij echo
fluisters met elkaar
acteren altijd raar
een heerlijke
ontmoeting die geen
opzien deed baren
samen genoten werd
onder het nuttigen van
luchtige…
ogen lachen een gezicht vol feest
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
3.390 ik zet mijn oren uit
in een wereld vol geluid
wil jou en stilte om me heen
ik zie je lippen spreken
voel je stem, liefde kan
door het lawaai zo breken
ik raak je en mijn
handen zeggen wie je bent
de warmte zal ik nooit vergeten
je ogen lachen
een gezicht vol feest, je kussen
zijn nog nooit zo stil geweest
je opent in een warm onthaal…
Hersteld Koraalrif
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 Wetenschappers plaatsen luidsprekers in dood koraal en verbreken alzo de oneindige stilte die er was ontstaan. Vissen komen massaal af op de geluiden en het nieuw herwonnen ecosysteem draagt bij aan de opbouw van nieuw koraal.…
Een geheel vormend
netgedicht
3.6 met 34 stemmen
1.781 Zonder enige twijfel
benoem ik jou
tot alles wat mij dierbaar is
en waarmee ik deel
Het samen zijn is puur
en een oase van genot
waar niets voor wijken hoeft
en ik mij geen moment verveel
Pijn doet het missen
van je geluid, je gevoel, je stilte
mijn ziel voelt zich verbonden
en vormt met jou een geheel…
Je stilte proeven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
680 Als jij van mij houdt zeg het niet
spreek geen mooie zinnen toon
met je stem enkel geluid laat me
beminnen de ongeschreven regels
tussen de aren van je blanke huid
het licht naar je glanzende ogen
volgen me snijden aan rauw gras
morgen zal ik je stilte nog proeven…
Zomer
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
785 ’t Geluid van de wind door bomen vol met blad
De warmte van de zon die neerkomt op het pad
De rust en de stilte doorbroken door gefluit
Een ontbijtje verrukkelijk met aardbei en beschuit
Vanuit m’n eigen tuin zie ik het van dichtbij
De zomer is in aantocht, een heerlijk jaargetij…
Oorverdovend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
441 Omdat stilte van nature oorverdovend is,
kun je hier geluiden voelen.
Kleuren kun je zuiver horen.
Gedachten kun je in het water,
rimpelloos gespiegeld zien.
Hier, aan het rimpelende water,
besef ik hoe ik vrijer leven kan.
Zoals een speelse kat die jaagt.
Of het spinnen van een oude kater.…
Stil gemis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
332 Slechts nog sprekend tegen de stilte,
muziek die geen lading meer kan dragen.
Loos bestaan, monotonie. Geen schreeuw,
geen emotie. Geluiden verstommen zacht.
Het verval van pijn in de leegheid van de kilte.
Enkel woorden, voor het verval van het zijn.…
LAND VAN STILTE
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
718 Laat toch de stilte in ons dalen
laat die stilte, laat haar nu maar
Samen in ‘t maagdelijk dwalen
vol van liefde, eeuwig in elkaar
Laat ons naar het stilste kijken
naar haar licht en ‘t teer geluid
Waar al voor het lief zal wijken
voor mijn eeuwig schone bruid
Laat ons maar in stilte genieten
van twee frêle handen in elkaar
Stilte zweeft…
Geen geluid betekent dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 stilte doet verlangen.…
dagsluiting
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.211 Geluiden van de dag
verstommen bij het
vallen van de avond
late zon straalt nog even
haar gouden gloed
gedachtenstromen
ontlokken zich
aan m'n gemoed
onzichtbare wind
wiegt de takken
als een moeder met haar
pasgeboren kind
vogels geven hun laatste
lied ten gehore
die als een symfonie
klinkt in m'n oren
de maan schijnt
als een glinsterende…
avondwandeling
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
867 Avondwandeling
met de maan als metgezel
hoor ik enkel het geluid van mijn gedachten…
Ik schrik van een schaduw
het geluid wordt luider
ik denk te veel…
Ik versnel mijn stap
de maan volgt me op de voet
het lawaai in mijn hoofd ook…
Ondertussen ren ik verder
gedachten worden oorverdovend…
Nog even, nog een klein stukje
ik ben er, ik sta stil…
Nergens klinkt
gedicht
3.4 met 18 stemmen
7.862 Nergens klinkt
een schot blaft een hond
beweegt een haas tussen de slapen
krommende ochtenden een rug
recht het hele huis weer
moeizaam steunend in de beugels
en ze verplaatst haar nieuwe bank
blankt ongeschoren benen
vol zonlicht;
Alle kinderen zijn op
de hond trekt met zijn poten
jankt en gromt.
------------------------------…
Dat geluid is zo mooi
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
753 Het waaide, wat wind
Het vloog, een blad
Het daalde, kwam neer
recht voor me, op ‘t pad
Ik reed, ik zag
het blad, het grind
Erover heen, het gekraak
Dat wat ik mooi vind…
Geen geluid in het veld
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
729 hoor hoe stilte
na talloze nachten
van onbewaakte
woorden
als een buizerd
met strakke vleugels
blijft hangen
met weigerende tong
het wisselseizoen
bespiedt
roerloos boven
stukgewoelde grond
luister
naar de grote cirkels
die met gekromde klauwen
het fluisteren doden
dagblind
met de mond vol sterven
hoor
want ik weet…
het geluid van heimwee
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
749 nooit meer, m ’n lief
zal je nog gedichten in mijn ogen
lezen
woorden
en een nieuwe dag
een avond die nog eenmaal naar je toe
zou keren
op hol geslagen is de stilte
het ongeboren kind, midden op
de weg
gekromd, het schrijven
naar het licht
de aura die als een vlinder
door de kamer
speelde
wij hebben geschreven, m ’n…
geluiden van de ziel
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
993 een ervaren
waar jij was, waar ik was
met de ogen dicht
een geklop
op de binnendeur als zacht
zeegeruis, wachtend
tot druppels
de eerste golven zouden opheffen
ver boven de impasse uit
een boom, voltooid
in duingedachten, getuigde
van taal
en ontpopte stilte
tussen de warme trouw
van woorden, opengeschud
door herkennende…