383 resultaten.
DAT ENE PLEKJE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.880 Wat hem het liefste was,
was dat ene stukje grond
Midden in ’t groene gras
als niets de stilte schond
Wat zijn fijn plekje was,
was waar hij stilte vond
Met goed geknoopte das
verzorgde hij zijn wond
Wat hem ’t mooist was,
was ‘t steen dat er stond
Met erbij dat plaatje glas
dat hij zijn vrouw vond
Wat hem het liefste was,
was de…
Chaotische gebreken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
505 datgene wat in mijn keel brandt
het verlangen
de liefde de hoop
verslonden versplinterd vergaand
verkast verhuist naar de planken
naar hemelse kasten
het rad draait voort en voort en voort
en voorvluchtig ben ik voor het heden
het verleden verhalend vertaald
de taal geliefd de taal gehaat
de tweestrijd
mijn gespleten persoonlijkheid…
Op zijn plaats
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
2.228 Sterker dan ooit,
positiever dan eerst
ben ik je niet vergeten
Ik heb het verdriet
een plek kunnen geven
En nu is het goed.…
Natural healing
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.062 Je zoog het vuur uit mijn hart
Verbrandde mijn geluk
Verkwanselde mijn liefde
De rest dat sloeg je stuk
Je brak me keer op keer
Maakte me kleiner ieder jaar
Liet mij gebroken achter
Voltooide missie, alles klaar
Maar iets dat smeult gaat weer branden
Geluk is altijd in de buurt
Echte liefde niet snel voor handen
Alles is te repareren zolang…
LOVERBOY NAPIJN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
887 de kerels, zonder kledij
voelde zij zich de smerigste slet
Toen ze eens dacht te vluchten
wachtte hij haar in ‘t donker op
Ze proefde de wrange vruchten;
een pak slaag en ettelijke schop
Op zekere dag was er deze man
die haar bevrijdde van haar juk
Zowat was het als in een roman
hij nam haar mee tot haar geluk
De pijn kwam bij ’t verwerken…
TRANEN IN DE MORGEN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
861 Ik laat de nacht niet langer domineren
hij schonk mij toch al veel te veel pijn
Ik weiger die verdrietige atmosfeer en
dat eeuwige, zo vreselijk eenzaam zijn
Ik laat de nacht niet nu langer regeren
want ’t eenzaam vermoordt mijn geest
O mijn hart schreeuwt van het zeer en
bij het ochtendgloren huilt hij ‘t meest
Ik laat de nacht het leven…
VIJFTIEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
829 vijftien jaar geleden door een gore vent
‘s Avonds fietste zij toen van school en
werd, naar zijn woorden, eens verwend
Haar eerbaarheid werd haar ontnomen
brutaal dwong hij haar op de bosgrond
In acht minuten roofde hij haar dromen
terwijl zij hevig bloedde uit haar mond
Vijftien jaar geleden, dat had zij thans
Jaren van vergeefs verwerken…
NIEUWE ouderen LIEFDE..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
781 Als de liefde weer gaat schijnen
mis je zelfs de zon niet meer
met ‘n nieuwe liefde aan je zijde
trotseer je zelfs het slechtste weer
Lekker samen lummelen, luieren
lezen, lullen, lallen en de lust
die kan rennen maar ook kuieren
uitnodigend van/tot “kust op kust”
Als de liefde weer gaat schijnen
mis je minder, minder pijn en zeer
van…
als de wapens zwijgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 wanneer de wapens eindelijk zwijgen
en mijn land me begroet zal ik
worden bejubeld als was ik een held;
prachtige medailles op mijn borst
gespeld.
dan zal de hele waanzin terug komen
in mijn geest tijdens de donkere nacht
ik zal me elke dode herinneren en mijn
tranen zullen stromen
ik heb geen mooie, dappere verhalen.
ik heb de hel…
bocht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
543 mijn leven is voorbij
dacht zij bitter
toen hij
het echtelijk bed
voor bekeken hield
om een groenere wei
te begrazen
reeds was zij vergeten
hoe onleefbaar
het samenleven
met hem
in werkelijkheid
was…
schilfers
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
480 je liet me achter
met een gebroken droom:
een handvol
flinterdunne schilfers
toen ik
heel veel later
mijn verkrampte vuist opende
ruiselde
glazig gruis
me als zand
door de vingers…
Herinnering
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.233 Omkijken? Liever niet.
Want kijken, echt kijken doet pijn.
Je voelt weer hoe het was, de pijn, het gemis.
Omkijken? Liever niet.
En als het moet dan maar gewapend als beton,
met droge ogen, jij er niet bij.
Herinnering. Zonder tranen gaat het niet.
Maar door de tranen heen blijft liefde levend,
vind jij jezelf terug.
Herinnering. Alleen…
Uitvaart van broer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
745 Toen jij nog leefde,
Was het moeilijk praten
Nu zeker: de urne blijft potdoof
Wij maken er een kruis over
Ooit waren wij vruchten aan dezelfde boom
De appels vielen al dan niet ver van de boom
Wel zeker: het waren verschillende appels
De een aan de grond; de ander verbeten…
AU
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
614 we worden pijnlijk getroffen
en er zijn er die het niet
na kunnen vertellen
wat troost moet brengen
is het leger van hen die
het leed verwoorden met
heel grote woorden
maar wat het echt brengt is
chronische apathie die
menigeen doet verlammen
zelf heb ik maar twee
letters nodig om die
pijn te beschrijven
en dat is genoeg…
De middelen
gedicht
3.4 met 11 stemmen
5.550 Wat helpt is een wonder,
een zintuig is ook een gunst
wat helpt is een tatoeage:
'liefde is de som van gemis'
wat helpt is de zin van een peer
die openscheurt in de pluk
wat helpt is een dwars kind,
het verandert, het begint
wat helpt is de gift van een vriend,
hij likt zijn schitterende hand
wat helpt is een buigende koning,…
Stom boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 onleesbaar zijn de woorden
oud, de zinnen versleten
vergeeld papier
de kaft bind niet meer
een uitgekauwd verhaal
op een of andere manier
niet helemaal uitgelezen
nu vallen de pagina’s
door elkaar op de grond
er is geen touw aan vast te knopen
toch wil ik weten
in welk hoofdstuk het stond
het moraal van het verhaal
het moet…
Gal spuwen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 in kleine porties
is het beter te verteren
je zou stikken in een bord vol
het smaakt bitter
als uitgekotst gal
resten in de put
moeten met grof geschut
worden doorgespoeld
dat is al
ik hoef niet meer…
Individuele benadering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Mijn echte problemen zijn niet van materiële aard
En bevatten ook geen groepen mensen
Het zijn vragen vanbinnen steeds bewaard
Ieder mens heeft eigen vraag en wensen
Het is ’t zoeken in ons twijfelend bestaan
Bevestiging veelal van onze eigenwaarde
Vergelijking waardoor wij ten onder dreigen gaan
Ontkennen van innerlijke individuele waarde…
Omzien en verder
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 Zijn de dingen scheefgegroeid in de tijd,
of ben ik dat, heb ik het zicht niet meer,
kijk ik alleen nog maar om met een spijt
naar wat er was, niet nog wel eens een keer
een kans beleeft. Elk voorbijgaan doet zeer;
de dromen die niet tot wasdom kwamen,
de pogingen, goed bedoeld, de namen
die verdwenen. Een vreemd spel, dit leven
waarin ik mij…
ik schreeuw nog steeds
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
982 ik zag ze springen
lachend
hun verlossing tegemoet
medelijden
spatte op de tegels
in grote druppels bloed
verlammend
werkt de dood als
afgrijzen de benen neemt
we hebben
samen overleefd
ik schreeuw nog steeds…
Dromende zee
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
623 Dromende zee
Als ik droom
is de wereld mooier
dan ik in realiteit beleef
droom de mensheid waardiger
dan ik die ervaar
daar leef ik vele jaren mee
die twee samen
droomde ik
als een wonder
van groei en liefde
die droom
droomde ik als druppel
van mijn zijn
vloeiend
in een oeverloze zee
*
Anneke Bakker…
mijn onrust fietste ongestraat
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
805 onzichtbaar was de draad
die ik vanmorgen vond
mijn onrust fietste ongestraat
reed mijn gedachten rond in
zwart met lange mouwenmaat
ik voelde hoe de wond
ging trekken tot ik jou
als mijn bestemming vond
de hemel brak toen ik je sprak
je las in letters op de grond
de zon scheen op mijn rug
mijn woorden waren stug
haperden in nieuw gesproken…
Verbinding.........
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.457 Onze harten hebben een verbinding met
elkaar gemaakt en jij hebt me met jouw
liefde geraakt
Ik leer nu dat liefde ook loslaten is
in vertrouwen
en in mijn hart het gevoel voor
jou te behouden
Jij hebt nog pijn en verdriet uit je
verleden te verwerken
En kan het nog niet aan mij met
jouw liefde te bewerken
Ik weet dat dit moment gaat komen…
Laat me
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.349 maar alleen
met mijn pijn en verdriet
Jullie willen slechts helpen
dat weet ik, goed bedoeld
Maar snappen kun je het pas
als je het zelf hebt gevoeld
Dus laat me maar met rust
het komt vast wel weer goed
Ik weet heus zelf ook wel
dat ik straks verder moet
Maar nu wil ik even opgaan
in mijn pijn en mijn verdriet
Als ik dit nu niet verwerk…
STEEDS WEER OPNIEUW
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.221 Het schrijven helpt zo vaak
om alles te verwerken
maar vergeten kunnen we nooit
dat zullen we steeds weer bemerken.
Steeds komen die beelden terug
zie ik hoe het is begonnen
al die nare dingen
en zo heel erg onbezonnen.
Er is geen goed antwoord
op al mijn vele vragen
want ik zal toch altijd
mijn verleden mee moeten dragen…
Ozon
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.372 Geschonden Ozon
Het regent reeds elf maanden
Wolken trekken samen ineen
De lucht kan het niet verwerken
De leegte eromheen
Creërend ijle ruimte in het niets
Angstig kijk ik omhoog
Mijn ogen verkrampen
Zoekend naar de regenboog
Door betraande ogen zie ik kleuren
Daar was hij mocht het toch gebeuren
De kleurenboog aan de hemel
Er…
Massale opkomst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
453 het thuisfront
van de
mobieleeenheid is
ook een
belangrijk geheel
zijn eventueel
ziek of
overlijden kind
daarvan betekent
heel veel
hij zij moet
dit alles
verwerken dan
zoveel kabaal
op straat
de baas
roept eropaf
straks is
het te
laat
de demonstrant
moet zich
houden aan
de voorgeschreven
regels beluister
de burgemeester…
Storm
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.100 Verdriet, pijn of verwerking,
geen haven in het zicht.
Denk dan aan één ding:
straks wordt het weer licht.
Dan zal ook jouw anker
zich zetten in vaste grond.
En kan je weer gaan leven,
alsof er geen storm bestond.…
Littekens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 ik en mijn littekens
herinneren mij aan de
verdringing, ontkenning
en verwerking van de
inmense pijn, die ik in
elke voetstap
heb achtergelaten.
ik en mijn littekens zijn nauw
met elkaar verbonden, maar ik
zal nimmer vergeten waarom ik
ze kreeg, de geboren onmacht
in de één, werd de gewonde pijn
in mij.…
Zijrivier
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
597 Er valt in mij een stilte
een zijrivier die meandert naar de zee
oneindigheid die ik niet kan duiden
een vragenspel, onwerkelijk
herinnering neemt mijn gedachten mee
en de zuurstof die ik haalde
uit het verwerken van jouw dood
is als vroege mist rond jouw graf verschenen
even plotseling is de herinnering weer verdwenen
ik zie je telkens…