861 resultaten.
Lenteknuist
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
697 Verloren handen
vinden morgen
in een licht
ontwaken
onzichtbare sterren
beroeren vluchtig
mijn jouw lijf
op voorbij
nooit meer verblindt
wordt vandaag
een toekomst briljant
verstrengeld verleden
schrijft sprakeloos
van plus naar minnen…
Polisvoorwaarden.
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.199 Een foto,
wat vluchtige
woorden
op een stukje
papier.
Snippers in
de tijd.
Dan ben ik
jullie in
tijd en ruimte
voorbij.
Toch hoop ik
dat nog eens
iemand
aan mij denkt,
me omarmt.
Al weet ik
dat dit niet
staat vermeld
bij de
polisvoorwaarden.…
Blikvangers
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
583 Vluchtige gedachten
doordrenkt van alcohol
zwepen mijn verlangens
op, als rokjes kort
door zon gedreven
langslopen.
De lach met zonnebril
is onwerkelijk
omdat ogen onzichtbaar blijven
maar de gebruinde huid
geeft ook iets
bloot, wat niets anders is
dan een vragende blik.…
het helaas
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
966 vluchtige momenten
van lang vervlogen kussen
met altijd onrust en haast
omdat ik met hoge snelheid
opweg was naar volwassenheid
nu het zoveel later is
de spijt ver voorbij
en allang niet meer zo gehaast
komt het besef dat ik destijds
meer tijd had moeten maken…
het nu
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
594 Een steeds weer
overrompelend besef
dat je slechts
in dit huidig,
vluchtig moment,
die ene ademzucht
voelt, doet, denkt -
je leven leeft.
Al het andere is
toekomst - nabij of ver,
en herkauwen op kort
of lang geheugen.
Is het nu een
grote leugen?…
november in Erica
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
743 zoals een visser wacht
voorziet de vaart de winter
berust een zachte verenvacht
en trekt een vluchtig spoor
bij het stoplicht in de verte
houdt in het nevelig licht
verkeer de adem in
van winterkou bewust
peddelt een vastberaden fietser…
Het rode dwergendal
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
547 wij werelden als
vreemden voor elkaar
zonder heelal
de melkweg bloedt
langzaam dood in
het rode dwergendal
geen vluchtigheden
in het balanceren op
de rand van het zwarte gat
wij imploderen
slechts elan vitale dat
ooit de oerknal aan ons gaf…
Dag wolk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Een vluchtige ontmoeting,
de vlinders dansten
zo snel als het begon, was het weer voorbij.
Wat bleef was zijn afscheidsgroet:
‘dag wolk’.…
Luchtige niemendalletjes
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 op hartenklop
schommelt weten
tussen herinnering en vergeten
danst lichte dromen
in luchtige
niemendalletjes
gaat vluchtig
voorbij aan de
zwaarte van bestaan
pas als de hartenklop stokt
de schommel stopt
wordt weten eeuwig vergeten…
Mijn landgoed....
gedicht
5.0 met 4 stemmen
4.847 Mijn landgoed is niet groter dan
mijn eigen huid, de omvang van
mijn schoen, de omvang van mijn vuist,
ik gaf het namen in de kleur van regen,
ik keek er dwars doorheen, vluchtige stof
en zag de horizon, de lengte van
mijn armen, van mijn benen.
---------------------------
uit: 'Het zinrijk", 1971.…
Nabij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
617 jij reikt jouw hand
ik omvouw 'm
met de mijne
trek je dichter
in het licht
vluchtig
kus jij
mijn wang
glimlachend
kijk ik je aan
en zie
hoe jij je ogen
neerslaat
het voelt goed jij hier zo dicht…
Hoeks zonlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
501 zij gleed door
de vluchtige
spleet die haar
met hoeks
zonlicht
eerbiedig
omfloerste
naderde
in voorzichtig
ontsluiten dat
drempelloos
doorgang gaf
van binnen
naar buiten
zij behingen haar
met stukjes
zeldzame aarde
die nog iets
van het fossiele
tijdperk in herinnering
naar boven haalden…
WILLEN EN GEBEUREN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Men zal dikwijls
jaren vooruitzien
bij wat gedaan kan worden
de enkeling
mag zich beramen
voor de dag van morgen
of verdere toekomst
Amerika 's leider
de oerwoudbewoner
zijn in Gods oog beiden
mensen van het ogenblik
die komen en gaan
als vluchtige nevels.…
'De Beste Wensen'
snelsonnet
2.2 met 6 stemmen
862 De meeste vrouwen maken zich wat laf
Er met een vluchtig zwaaitje gauw vanaf.…
Nu even niet meer bang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
832 Wanneer het donker bangt
en het licht zo plots vervangt
Denk dan aan die kleurenboog
die toen, zo stil, je hart bewoog
En de tranen met de straal van zon
in kracht al vluchtig droog
Wacht nacht!
ik denk dat ik weer kijken kan
ik ben nu niet meer schaduwbang
Hoor ik daar een vleugelzang?…
Als een belofte (die blijft...!)
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.135 Een proeven dat nog om
de mond zweeft een geur
die nog hoogte moet krijgen
zo zou ik je suikerzacht
zou ik je vluchtig...…
SOMS
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
920 Schrijf ik met leegte
blikken vol niets
zien wordt staren
het idee vervliegt
als ether
vluchtig weg
de stilte bijt
zich vast
in een tel
en verglijdt
in een moment
van aarzeling
het wit blijft wit
zonder het zwart
van de inkt
zonder de kleur
van het gedicht.…
tijdloze wachter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
999 onder vluchtige
wolken en meeuwen
dwalen zijn trouwe
juttersogen
over golvende duinen
zee en strand
ademt zijn roestige
huid het zilte water
als een vurig baken
voor wie hem zoeken
zo tijdloos verbeeld
en verzonken
in pure klei
en ruisend avondland…
Een middag in mei
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
916 Aan de zoom van het water
treurig riet
schiet een sirene door het terracotta
van blauw als vluchtig verdriet.
Een reiger rijgt haar dromen
van fonkelend goud, donzen druppels
dansen op spiegelende oppervlakken.
Een maandag
ontdekte zinnen, beminnen
een middag in mij.…
De begroeiden
gedicht
2.9 met 19 stemmen
10.284 .
---------------------------------------------
uit: 'Vluchtige verhuizing', 1976.…
Snelsonnet op het Snelsonnet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 Ach, mijn geheugen van tig Gigabyte
is vluchtig en de wet van Cyberspace
is snelheid, ook op de gedichtensite.
Ziezo, dit snelsonnet is bijna af.
Wie draait zich om in zijn Toscaanse graf?
Met dank aan J.J.L. Ten Kate, Sonnet op het Sonnet…
Haar lentebruid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
496 jij speelde
met lieflijke dromen
een lach rond de mond
ogen gesloten
vingers op zoek
zonder te raken
wilde
uit vluchtig
een mooie romance
maar ontwaken
regende druppels
in wekkergeluid
nog even danste
jouw sprookje
haar lentebruid…
Onduidig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 hoe verschuivende dromen
-vluchtig als zij zijn-
neigen naar wankelmoed
zonder ooit naam te dragen
een levenstocht om te bewonen
alles vraagt zonder moeten
welke aanvaardt, drijft
in armen van water, op
wolken van wellicht, druppels
in het gezicht, onstervend
in het voorbijgaan
en daarmee intens geweest…
Breng Eens Een Lid In
snelsonnet
2.8 met 8 stemmen
779 We hebben haast geen tijd meer voor de daad,
We willen wel, maar steeds komt er iets tussen,
Het blijft bij aaien of een vluchtig kussen,
Nee, vrijwel niemand naait zich uit de naad.
Maar ga eens kijken in een EO-huis;
Daar hebben ze nog passie voor het kruis.…
denkbeeldig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
447 ik sta onder voorbehoud
schuilend voor smeltwater
ons uitzicht lijkt van goud
ik werp mij op als erflater
dit is vluchtig als een storm
van voorbijgaande aard
het universum is enorm
maar wat is eeuwigheid waard
waarheen ik ook ga
er is een gedachte die niet loslaat
ik jaag een fantoom na
in het land dat niet bestaat…
nazomer
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
655 het zonneoog bloeide lang
en vanzelfsprekend het zette
de aarde in vuur en vlam
een verweesde droom
ijlt nu zacht zomerend
in de hangmat na
een zwanenzang op
het broze dat in
vluchtigheid vergaat
huiverend zien de bomen
hoe het einde weerkaatst
in het laatste licht…
Tijd
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.074 zand door mijn vingers
onweerlegbaar
onomkeerbaar
ongrijpbaar
als de lucht
luisterend naar
zijn eigen wetten
slepend als stroop
vluchtig als vuur
onbekommerd
over de gevolgen
gaat hij alsmaar voort
zonder immer om te kijken
of even in te houden
onverminderd
onbevangen
gaat hij door
maar
naar waar?…
senryu (vier op een rij)
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
864 verbrand mijn lippen
aan jouw vurige woorden
ze zijn te gekruid
verlies mijn geduld
bij jouw uitgesproken zin
het is te vluchtig
vergeet mijn angsten
in jouw warme lettergreep
beschrijf mijn lichaam
verwoord mijn liefde
in kapitale letters
laat mij jou lezen…
Harts tocht
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.843 hoe je vluchtig aandacht blaast
in wolkjes kou en de
verwarming onzichtbaar
in het nauw
leg je mijn adem stil
ik ril
tussen deze vier muren
weeg de stilte
en tel nog maar eens
je lach echoot door ’t gebouw
en ik
warm twee handen
aan mijn hart…
Vingertoppenpijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
684 zag je nagels
langer worden
voelde vingertoppenpijn
tastte naar de toetsen
in een laatst moment
van bij je zijn
je woorden waren
luchtig vluchtig
op het wit papier
ik heb ze uitgeprint
bewaar ze met
mijn tranen hier
ze krullen nu
de kanten van
mijn enige houvast
de inkt vlekt
aan mijn handen
ik kende je nog pas…