661 resultaten.
Doodse kilte
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
980 zijn lippen
vormen nauwgezet
de woorden
uit bevroren zeeën
leggen vorst over
haar trillend vel
waar zij tastbaar
de witte tekens weet
achter het weerloze schild
delfde zij
al lang en onomkeerbaar
het graf voor vergiffenis
werpt ze haar schaduw
dag na dag
over de betonnen steen…
Ogen strakken strenge vorst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 je stem is dun
en glad als ijs
geeft geen enkele emotie prijs
ogen strakken
strenge vorst in het
donkerblauw van koude luchten
toch breek jij
als ik smelt en
eindelijk mijn lente toon
jij schotst wat scheef
in kruiend ijs
ontdooit dan tot een warme droom…
Kikker heerlijk
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
793 Kikkers die vorsten
en prinsheerlijk zijn.
Ze leven in de bergen
precies daar tussen
groen en heuvel.
Precies in het midden,
tussen paradijs en
orgastisch goed.
Maar van alle groen
en heerlijkheid
hebben pad en slang besloten
geen onderdeel te willen zijn.
Dat is een glooiend euvel.
Tussen wrat en slijm gewroet.…
p.s.
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
723 daar dwaal ik nog, langs randen
van verdriet
de wereld draait
toch lijkt het enkel -slechts
verkeerd
geen rozen aan mijn poort
platgetreden onschuld
woekert tussen vorst en adem
open thans mijn brief
lees
de kanttekening vol pijn
mijn hart
zweeft waar het lichter is…
halverwege
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 nu lente winter ademt
de nacht verbergt in kou, waar ongewild
haar macht rond tere bloemen buigt
buig ik ook en kleed de vorst
in witte zomerwindsels
geen afgesproken tijd
of lange eindgesprekken
slechts het strekken der herinnering
en eindeloos
het lekken van mijn eindeloze
spijt…
Wittend zwart beschermend
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
853 gestaag valt sneeuw
als zachte witte deken
soms tilt de wind
een vlokje op
ik heb geluk
je kristallijn structuur
voor even zwevend
te mogen lezen
je dekt de aarde toe
wittend zwart beschermend
wintert in jouw samenhang
vorst voor nachts beperkend…
Spring... is in the air!
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
566 ze komen er weer aan
de blaadjes en de knoppen
hier in de lange laan
zijn druk zich te ontpoppen
de vorst vertrok spontaan
- zou dat die lijster fluiten? -
de ijsbloem liet een traan,
de takken staan te spruiten
de bloesem komt eraan
- zou dat die merel zingen? -
ik merk het in de laan
de bomen staan op springen!…
TERUG
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.488 Scheef is de poorte, van
oudheid geweken;
zaâlrugde 't dak van
de schure; overal
stro op de zwepingen
zit er gesteken;
vodden beveursten het
huis en de stal.
Boven die vodden zijn
blommen gesprongen;
onder die vodden zit
volk en gezin:
blommen van vrede, zo
ouden, zo jongen,
blommen van buiten en
blommen van bin.
Daar is 't dat…
paniek suite nummer één
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
932 mijn vervallen mond
op de joodse begraafplaats
geen beest te zien -
moeilijke tijden
op de neusplantage -
schimmel en virus
de straat schoongeveegd
de bedwinger van de zaak
des doods begraven
de vorst in de grond
een goede gelovige
doet de zonnegroet
elkaar omarmen
bij de gloeiende kachel
muziek en poëzie…
The dawning of a new era
snelsonnet
2.8 met 12 stemmen
1.307 Het volk acht onze kroonprins rijp voor kroning
Liefst binnen nu en ongeveer drie jaar
Als ik dat lees word ik pas goed gewaar
Hoe snel het tijdperk nadert van de koning
Wat word ik oud, wat gaat de tijd weer vlug:
Ik ben al bijna Van Twee Vorsten Terug…
Vluchtweg
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.560 Opgejaagd door tollenaars
leef ik uit lege koffers
liefde lap ik aan de laars
van stampvoetende joffers
ik schaaf mijn hart over de grond
die alleen de vorst verstaat
smelt mijn ijzig oorlogsfront
in de wortel van de haat
en laat me bij het weerzien
voelen wat ons diep verbindt
je lange haar over de striem
van mijn vluchtweg in de wind…
Toen het stil was buiten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
547 Toen het stil
Geworden was
Buiten en de
Vrieskou alles
Dat leven ademde
In zich had opgenomen,
De knorrende beesten
Zonder een mens erin
Alleen geluidloos
Nog voortbewogen,
En ook de gierende
Onrust in mijn
Zorg'lijk hart
Was gaan liggen
En zich overgaf
Aan de strengende
Vorst, was het
In dit verstilde
Landschap…
Zomer en winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Wit het land, blank mijn hart
Alles begraven onder sneeuw
Bomen kreunen onder druk
De vorst slaat tegen ramen
Die laat hen koud; ‘t glijdt eraf
Binnen heerst warmte
Buiten rilt een sneeuwtapijt
De kilte brengt ons dichter:
wij zomeren onder de dons…
menhir
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Millennia
kwamen en gingen
de seizoenen;
geselden regen en storm,
brandde de zon
en beet de vorst;
de steen bleef staan,
toonbeeld van kracht
en incasseringsvermogen.
Fier baken van stabiliteit
in de eeuwige stroom
van verandering.…
samen koning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.395 wat eens onze Prinsessendag was
klein en koninklijk van aard
groeide uit tot het feest van vorsten
een dag die volk en vaderland verbindt
van Wilhelmina tot Juliana
Beatrix en Willem-Alexander
vierden en vieren wij de vorst
om elkaar samen te binden
Oranje kleurt het land die dag
op pleinen, straten, in de lucht
de vrijmarkt vol oude schatten…
warme winterdag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.079 de zon is uitgeput enkele
straaltjes ontspringen de hemel
de planten worden stijf
en de bloemen schrompelen
hun seniliteit tegemoet
de bomen zijn moe en kaal
de dag zwakt als maar af
terwijl de nacht sterker wordt
dieren kruipen weg in hun holen
de vorst ontruimt het landschap
het wordt winter en toch
heb ik het warm vandaag…
Vogels
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.444 Vage vormen veranderen
vliegensvlug, vanuit
vensters vragen vogelogen
bij vorst om voeding.
Vogels voeden zich met veel,
verhalen van vroeger
verbinden zij met vandaag.…
vriesadvies
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
739 je ziet ze vliegen
onze dochters en zonen
als tropische allochtonen
over plein en straat
met dat beetje uitslag
op de thermostaat
een hard gelag
ze zijn het niet gewend
nooit bittere kou gekend
vandaar mijn vriesadvies
soft-ice generaties
kies bij vorst voor je kiezen
voor een inburgeringscursus
door van ouds erkende friezen…
Is dat wie ik ben...
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
625 zo breekbaar ben ik
als het licht dat kaatst
op een winterblad
glanzend, maar bros
zodat de vorst het
makkelijk, vinnig krakt
zo kwetsbaar ben ik
als de merelvleugels
ondergesneeuwd
wachtend in een tuin
onder de liguster
op de bekoring van de zon
zo frêle zachtjes
luisterend naar een lied
de boventoon
van vreemde vogels…
Het koper blaast
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
741 rood speelt
weer de boventoon
domineert ons
herfstconcert
het koper blaast
de billen bloot
in bach's sonate sterft
herfst de heldendood
maar in de pauken
herrijzen al herauten
dwarrelt soms de
licht verdwaalde sneeuw
de vorst is nu
roodkoper in entree
nog zingt de zon
met warme winden mee…
Voorjaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 Ik roek oe, jazeker
voorjaar hangt in de lucht
En hoor de vogels,
ook zij winden zich op, zij fluiten
Afrikaanse liedjes
en stampen de vorst
terug in de grond
Het komt nu rap,
het duurt niet lang,
voor stampers melig
stuiven gaan en
duiven koeren
"roekoe, roekoe,
rokjesdag komt dr aan."…
Hoera het wordt weer lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
468 De strenge vorst heeft verloren.
Watervogels zwemmen zij aan zij.
Al wat leeft spreidt open al zijn
zinnen. De lente komt en doet ons
het nieuwe leven beminnen.…
Roestvrij
netgedicht
3.2 met 22 stemmen
2.698 ik ben een strenge vorst
als een striemende hagel
scherpe kantjes
op een harde schaal
leef gehard
met graniet voorkomen
wacht gewoon
tot ik compleet verstaal
van dag tot dag
gisteren verliep
met de wijzers voorbij
verleden vergeelt
toch, soms, misschien
bij wijze van
is er de roestige drang
naar zalf die breuken heelt…
Dooi
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
659 Het dooit vandaag
De zon zoent wijkend ijs
Leven keert terug
na dagen van witte,
trotse vorst waarin
de tijd leek stil te staan,
alles bij het oude bleef
en vandaag weer even vroeger was
Dooi doet leven
maar klinkt als dood
De vergankelijkheid
van smeltend ijs…
Reuzenstrop
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
759 Met het afhakken van het hoofd
behorend aan de drie meter lange reuzin
was het nog niet gedaan met de terreur
van de nog geen meter hoge koning
Zelfs zijn vrouw en kinderen moesten
eraan geloven opdat de vorst
aan volstrekte eenzaamheid overleed
En de reuzin, zij leefde voort
naaide gewoon haar kop vast
aan de overgebleven nek…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
706 Weer
komt het licht
op ons pad
Weer
wordt de dag
minuten langer
Weer
worden vorst en winter
banger
Trekken
zich terug
in zoom en vaart
Proberen licht
en zijn gloeien
te weerstaan
Achter bomenrij
in bosschage,struikgewas
verheimelijken verlies
Verschijnt
de eerste zanger
heft lied van lente aan.…
Zo apart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
600 De vorst en rijp, maken takken wonderschoon
het is prachtig, heel gewoon
kale bruine takken, prachtig wit.
Wie de schoonheid van natuur een wonder vindt,
snapt dat ik geniet als een klein kind
van dat prachtige fenomeen.…
Schoot van de lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
624 Struik met dode blaad'ren
Aangevreten door vorst en zout,
Maar dan -
Lenteknoppen vormen zich
Uit het onzichtbare niets,
Nieuw leven baant
Zich een weg
Door de oude dood,
Twee knopjes zijn nieuwsgierig,
Laten zich al vast zien,
Bekennen kleur
Voor 't nieuwe leven -
Langzaam zakken de wintersporen
Weg in de schoot van de lente…
O Herders-knaap
poëzie
2.9 met 11 stemmen
4.451 O Herders-knaap, die bliest op zoete fluitjes,
Wie zijt gij wel, wie meent gij wel te wezen:
Een van die dichter-vorsten, die vóór deze
Zongen hoog uit, niet zoekend naar geluidjes,
Maar zich-zelf voelend in diep-innig vrezen
Voor hun-zelfs grootheid, op 't gelaat der luidjes,
Daarom-heen luistrend, heerlijk staand te lezen?…
Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)
poëzie
3.3 met 26 stemmen
11.150 Als de Zonnegod slaat met zijn gulden teugels
Komt zijn hand, schitterend omhoog uit de zee
Zijn uitgespreide haardos van levend goud, waarmee
Hij nare angst, en slaap, en onware dromen
Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen
En steden vol mensen, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, op hun plaats terug…