1699 resultaten.
wandelen in de sneeuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
807 Ik tekende op een bank
Met potlood in de hand
Kwam een hond voorbij
Bleef staan bij mij
De man en vrouw bleven maar gebaren
De hond bleef echter naar me staren
Ik gaf de troost die ik zocht terug
Ik gaf een aai over zijn rug
De man met sneeuwwitte haren onder zijn hoed
- Zag ik dat goed -
Had een bijzonder mooi gezicht
Daarvoor was ik gezwicht…
ik wandel door de stad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 en kijk om me heen
de mensen, de huizen,
de straten als vanzelf
ik schud woorden uit
m'n broekzakken
al ben ik verloren
dat heb ik nog m'n
woorden die lopen nu
naast 't zelfbedrog.
en verder heb ik
ook de tijd nog, o
ik ben zo gelukkig!…
wandeling in de eenzaamheid
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
850 Dwalend door het land
met prachtige uitzichten
van wolkenpartijen.
Genietend loop ik hier langs
Hopend dat dit moment
nooit zal eindigen.
Maar die sfeer gaat weer voorbij.
En het leven vraagt
om weer gewoon verder te gaan.…
een wandeling bij Néret
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
585 wat de aandacht trekt
is 't oorverdovende gefluister
van de karpers in een poel
we luisteren gespannen
naar een samenspraak
in een soort geheimtaal...
durven slechts gissen
naar de betekenis ervan
want liplezen is geen optie…
Wandeling aan zee.
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
774 Daar ligt de wijde zee
voor mij open....
Met de blauwe lucht
daar boven.
De golven rollen
op het strand.
En lopen zachtjes
uit in 't zand.
Het maakt een diepe indruk.
Dit wondere natuurschoon.
En voel een intens geluk!
Ik draai me om
en ga weer heen...
En laat de zee
en 't strand alleen.…
Wandelende transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
776 zon
die stilaan alle pogingen staakt
om nog wat warmte te geven
de dag lijkt haar ogen te sluiten
voor een komende winternacht
Het donkert zo vroeg
schimmige schaduwen
langs grauwe rietoevers
blijken van dichtbij
wilgen zonder takken
gekortwiekte koppen
stompend in de wind
Langzaam transformeer ik
in een grijzige spookgestalte
wandelend…
Ik wandel met voeten
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
725 wolken witberen helder
als ik de horizon aanschouw
aan het verlaten strand
alleen diverse vogels
vergezellen mij op de wandeling
er is een zoutzilte zeelucht
dat zweeft in de lucht als een trotse veer
ik wandel met voeten
in maanwitte duinen met open grenzen
dat maakt iets los in mij
en ik herdenk: nu blijde
de wonderlijke magie van…
Wandeling naar de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 Ik was moe en liep naar de zee toe,
vermoeid sloffend door de duinen
waar de wind het zand deed opstuiven
en het helmgras waaide onrustig, hard
heen en weer, de hemel en de zee waren
een verbond aangegaan en straks zal de
maan mij doen huiveren wanneer ik aan
de rand van het water zal uitkijken en
wachten op de sloep die me mee zal ne-…
Wandeling in het bos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
791 ´k Wandel in het bos met overal pijnbomen,
´k Luister naar het tsjilpen van mussen
En andere vogels, dieren en gedierten,
Vind daarna een plek om te slapen,
Wakker maakt mij het geluid van vallende boomvruchten
Die zachtjes de stilte in het bos verstoren…
WANDELEN OP DE MAAN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
660 niet opschrijf
Samen wandelen met elkaar
fluisterwoordjes ruisen zacht
Mijn hand streelt jou ‘t haar
in de sprookjesachtige nacht…
Heilloze wandeling
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.393 Nu ik wandel door de straten
van deze verdoemde stad,
met altijd diezelfde gelaten
voel ik mij zo verlaten
als een vrouw die de liefste vergat.
Zij blijft maar blindelings lopen
langs grachten, kaden en plein,
zonder uitzicht en zonder hopen,
de hunkerende ogen open
en brandend van de oude pijn.…
Wandelend op Zijlpoort*
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
3.587 Grafstenen en niets anders dan grafstenen
omringen de gedachten in mijn hoofd.
Gebeiteld de spreuken dat wie gelooft
voor eeuwig leeft en niet meer hoeft te wenen
als je van ’t aardse leven wordt beroofd.
Geloof ik graag dat Jezus is verschenen
om aan ons absolutie te verlenen,
in mij woedt de twijfel onuitgedoofd.
In leerstelligheid raak…
Wandeling zonder maan
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.459 De grote mensen zijn naar bed gegaan.
Mijn lieve kind, wij zouden kunnen lopen
om 't huis, door 't donker, maar het hek staat open,
de straat op, onder een lantaren blijven staan.
Wij zouden kunnen zoeken naar de maan,
die als een spelbreker opeens is weggekropen.
Dit licht volstaat? maar 't trekt muskieten aan!
Kom mee, een voorraad…
Wandelen in Nederland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Met flesjes water en etenswaar
staat mijn rugzakje reeds klaar
Paraplu er nog snel ingepropt,
je weet maar nooit hoe het weer zich ontpopt
Winddichte jas, stevige schoenen aan,
popel ik weer om te gaan
wandelen met een groep leuke mensen
die, net als ik, even niets meer wensen
dan te genieten, ook al is het guur,
van de schoonheid van de Nederlandse…
VERRASSENDE WANDELING
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 Fietsen door het zand:
twee losse vlechten
dansen als dolle vlinders.
Op het landgoed
hoor je die verre auto's
als zacht muggenlied.
Zwanen vluchten weg:
over heel de wei galmen
zingende vleugels.…
Verstoorde wandeling
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
388 het heeft in de krant gestaan
buizerds vallen fietsers aan
in de buurt van Eexterveen
bij de Duunsche landen
zal het zeker veilig zijn
voor een avondwandeling
we keren toch maar om
als wij gewaarschuwd worden
in de velden roept een koekoek…
De zin van wandelen
gedicht
4.8 met 4 stemmen
3.490 je voelde het zweet op je wenkbrauwen
rusten, je keek waar je liep en het leek
alsof de aarde terugkeek, de stenen
de bladeren van vorig jaar wenkten
je eerst en weken dan weer, ze maakten
je dronken, je struikelde maar je bleef
overeind, je leefde gewaarschuwd
en je gedachten zweefden niet langer
maar ze bezonken
tegen een veld violetblauwe…
AMOUREUZE WANDELING...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 varens oud als groen
en sint-janskruid langs het pad -
los haar paardenstaart…
Stilte wandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Ik wandel
Bijna
Dagelijks
In het bos
In de duinen
Of aan het strand
Langs de zee
Tijdens zo een wandeling
Word ik vaak stil
Van al het moois
Dat ik zie
De natuur
Brengt me tot rust
Stelt me gerust
Ik voel me daar thuis
Deel van
En dus nooit alleen
Een rijk mens
De natuur
Die nergens om vraagt
Zoveel moois geeft
En ik…
Wandelen door mijn hoofd
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
536 Van elke zin en betekenis beroofd,
Loop ik schuifelend rond in mijn hoofd
Een mist rond beelden en gedachten
Geen mens die klaarheid kan verwachten.
Als woorden en letters worden gewogen
Wordt de weegschaal serieus in overdrive gebogen
Ja het zijn soms gewichtige zinnen
Het is zoeken naar de draad en hoe te beginnen
Rust, ja rust zou een…
wandelen in Meran
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
445 wij gaan
lichtvoetig
door het wervelend stof
rondom ons
het zomerend lover
van struiken en bomen
de heldere zang
van vogels
verdoken in het geurend groen
de tijd
l........k
oo....n....e
pt...i.........n
....h ........d
achter ons aan…
Wandelende tak
snelsonnet
3.6 met 13 stemmen
817 Geheel terzijde trouwens, tot besluit:
Mijn wandelende tak laat ik vaak uit.…
Eenzame wandeling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 Vrolijk zal ik wandelen tot de horizon
luid en goed gemutst zingend mijn ochtendlied
helaas is de lucht bewokt en grauw zonder zon
maar de natuur is schoon dus dat hindert niet.…
Wandelen in het donker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
261 De nacht ademt sterren,
ze fuisteren mijn naam in de wind.
Schaduwen wiegen de stilte,
alsof de tijd zelf slinkt.
De maan streelt het pad met zilver,
elk blad draagt een glinstering mee.
Ik loop tussen werelden van stilte,
waar dromen de richting wijzen.
Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht,
het bos houdt zijn adem vast.
Ik verdwijn…
aan de lijn
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.862 Lopen we gezellig samen
te wandelen op de straat
mensen kijken door de ramen
waar dat stelletje heen gaat
plots duik je in de bosjes
en doet wat je moet doen
ik vat het op heel losjes
en kijk wat naar mijn schoen
dan geef je aan klaar te zijn
en wandelen we verder terstond
jij bent nou eenmaal aan de lijn
want jij, jij bent mijn hond…
jij ook hier
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 al wandelend
door de uithoeken
in m’ n hoofd
verbaas ik mij
steeds weer
over al die bekenden
die ik er tegen kom
spiegels vol…
SPIEGEL...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 De akker
lijkt een spiegel
door zon aangeraakt
Ik wandel erlangs
vertraag mijn pas
ontdek in deze spiegel:
verten.…
noodkreet van een hond
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
580 nooit geen wandeling
meer voor mij.
aan een ketting...
in een kooi.
wat heb ik nu
verkeerd gedaan.
ik krijg veel schoppen
en veel slaag.
help...
mijn baasje
houdt niet meer
van mij!…
Hoeveel herfsten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Hoeveel herfsten
zullen we nog
samen wandelen
over het bladgoud
op de paden -verstrooid-
door onze voeten
betreden, belopen
die de weg zoeken
in tunnels
van spetterend
groen en spattend geel
...als 'n omarmen
Niet oud
voelen we ons
als we samen
....wandelen
We 'lezen'
de bladzijden
van de natuur
...als boeken
We…
de zachte revolutie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
677 een rondje zachtheid
wandelen met het gevoel
van de zachte kracht
lopen in zachtheid
behoed je voor bitterheid
in barre tijden
weet dat je niets weet
neem het kind in jezelf mee
leer net als een kind
schouder aan schouder
een mars tegen de hardheid
of een ommetje
wandel met zachtheid
het zachte zal je troosten
vermijd bitterheid…