Alle inzendingen over waterkant

331 resultaten.

Sorteren op:

De zee geeft, de zee neemt

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.612
ik struikel over dichters op het strand ze zijn in drommen naar de zee gekomen hun adoratie doet het water stomen de blik naar boven, pen reeds in de hand ze schrijven over sporen in het zand die weer verdwijnen bij het overstromen ik hoor ze over wolkenluchten bomen hun Lourdes is de zilte waterkant dan wordt het Nereus eindelijk…

Wij zijn kindren van ons land.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.750
Bloemen van de waterkant Ons de hoed versieren. 't Water dreigt, maar krijgt ons niet Achter onze dijken, En de verste zeeplas ziet Onze vlaggen prijken.…

Mist

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 699
De woordenwaterval is gestopt De letters komen niet meer Zij blijven aan de waterkant hangen. Aangespoeld door stapels leugens. Waar mist hangt Is het gevaarlijk beangstigend. De droom van helder licht is weggekwijnd door hartenpijn. De tranen zijn als regendruppels, maar de onzichtbaarheid blijft.…

Vaccinatiestraat

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
Er staan nauwelijks nog files op de wegen, die wandelen nu langs de waterkant; ik spreek slechts collega’s die, vierkant omrand, over het beeld van ‘zoom’ bewegen. Ik had deze eenzaamheid nooit verwacht; dit verdriet, door afstand verborgen, nu alles op instorten staat.…
Jack Stoop22 november 2021Lees meer >

Knoestig staat de wilg aan de waterkant

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 443
Knoestig staat de wilg aan de waterkant zijn voetenwortels stevig gegrond in de waterrand. Kleine mossengroepjes in verschillende kleuren groen hebben zich genesteld op zijn bomenbast. Tussen zijn worteltenen wriemelt het watermoer en verstopt in het riet een moedereend die haar kleintjes wast.…

Kralingse Bos

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
Noorderplas Een bos waar Rotterdam in zou ontspannen de dagen dromend, in nieuw groen gras een bos, zo sterk, dat het geluk kon dragen vol warme uren zomerlicht met herfstdruppels benevelde dagen schommelen met ogen dicht Brabants groen, warm ontvangen bijgestaan door de brodeloze hand zette zijn wortels onbevangen vaster, omarmde de waterkant…

Tegenbeeld

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 841
Twee futen weten al de lente zij keken in de glazen bol van de verwachting de reiger scheert over het vrieswitte water onder een lucht van ijskoud blauw desolaat als lege winkelpanden schotsen de oude kale bomen tak aan tak langs de waterkant het daglicht is te schaars kraakt de een tegen de ander mijn wortels verliezen de grip op…
Lizzy27 januari 2003Lees meer >

Polderliefde

hartenkreet
4.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.606
polders voor mij het ultieme geluk sloten glinsteren in de zon zwanen zitten op hun nest een reiger staat op de loer windmolens doen hun best prachtige oude polderhuisjes met hortensia’s naast de deur de boomgaard met laagstam verspreidt een heerlijke geur een pontje over het water vaart langzaam heen en weer knotwilgen aan de waterkant…

Poëtisch gezien

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.791
Zie hoe fel de boterbloemen kleuren in het zonnelicht dat ze wakker kust zo zacht, dat het goudgeel stralend rust op de blad’ren die van knop nu scheuren aan de waterkant, in dromen gesust terwijl ze stil het spiegelzicht keuren hangen de wilgen twijgend te treuren zich van hun eigen schoonheid onbewust in ‘t groene boord van het weidemeer…
sacrajewa24 februari 2005Lees meer >

De Dapperstraat

gedicht
4.8 met 7117 stemmen aantal keer bekeken 79.025
Geef mij de grauwe, stedelijke wegen, De in kaden vastgeklonken waterkant, De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand Door zolderramen, langs de lucht bewegen. Alles is veel voor wie niet veel verwacht. Het leven houdt zijn wonderen verborgen Tot het ze, opeens, toont in hun hoge staat.…

Waddencultuur

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.791
In het gulle mooi zand Bij de zoute zilte zee Sta ik aan de waterkant Waaiend met de wind mee Turend door de duinen Naar een robbengevecht Die hun geluid rondbazuinen Zie dit schouwspel is levensecht Waddenhoppend vervolg ik mijn weg Langs de vloedstroom En de geurende algendreg Zie ik in de verte mijn droom Een land vol met voedselrijkdom…
Paula24 oktober 2005Lees meer >

stromen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.355
je glipt me door de vingers zoals een sterke stroom ontsnappen wil bij elke bocht of waterkant en nergens is een dam het laatste beeld van jou verdwijnt vloeit uit de palmen van mijn handen drijft weg naar onbereikbaarheid de richting keert zich van me af nog even kijk ik om en zoek de bron waaruit de onderstroom geboren is ik volg het…

Beiden

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
Hij en zij samen op het strand langs de waterkant hand in hand Allebei alleen maar zwijgen nadenken terwijl donkere wolken dreigen Jij en ik de golven spoelen aan het wordt vloed blijven we of zullen we gaan Beiden zo kwetsbaar in de natuur zeggen niets maar begrijpen elkaar op het late uur Ik en jij als de golven van de zee…
Leidy31 maart 2014Lees meer >

De kade

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Wanneer de liefde verdwenen is maar schuilt in het kloppend hart en weerspiegelt aan de waterkant. Deinend water tegen de kade watervogels dobberen in silhouet omringd met sterretjes op het water. Mijmerend op een zomeravond met als decor een oranje gloed en mijn muze als geestverwant.…

De Wieden

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 874
De Stern, een Aalscholver, iets kleins in ’t riet we voeren zachtjes langs de waterkant maar de bewoners zongen hard hun lied hun lied verheven boven platteland we hielden ons zo kranig, als graniet als de natuurliefhebbers echt verwant aan vogels, reeën, in een rampgebied ik sprak meest stadse woorden als passant de koude regen striemde…

Zichtbaar genoten

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 879
Ik genoot zichtbaar van de stilte op mijn plekje aan de waterkant heel langzaam gleed een bootje voorbij roeispanen in een kinderhand Wat verderop zag ik wat eendjes die rimpels maakten in het water 'k weet niet hoelang ik daar gezeten heb maar voor mijn gevoel was het uren later De zon had mijn bleke huid gekleurd en in het water bungelden…

Uit de diepte

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 625
Moddersloot Geen gevaar Half ontbloot Water in je laarzen sopte Van tijd geen gewaar Nooit moe ’t landschap aan de rand Snoven het leven Jij en de rivier dreven Doake langs de waterkant Je jeugd waar naartoe Drijfhout brand Duden roken Je kop verbrand Eendenkroos in je haar Je Wereld zonder gevaar Koemist over ’t land no nintendo…

Vissen en vader

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 688
het kleine joch schopt steentjes voor zich uit fluitend op zijn vingers verschrikt hij vogels aan de waterkant waar hij de vissen voert, azend op grote vangst, ’t liefst een karper of dezelfde snoek, die hij met vader ving hij zou ‘m herkennen, die blinde vlek en de ring van vuur achter zijn angst hij opent de koffer, kunstige visjes…
Hanny28 april 2010Lees meer >

Ruisend riet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
Aan den blanke waterkant waar kleine bloemkens bloeien daar hoort men het ruisend ranke riet dat daar stil van kleur verschiet door voortdurend schroeien van de warme zonnekant stijlvol is zij hoog geheven uit den koude grond tot dat plots haar heer met zoveel adem meer blaast in het rond en doet haar stengel beven hij slaat haar heen…
Hein Pierik27 augustus 2011Lees meer >

Winterwandeling

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Bewegingloos staan nu de populieren in rijen langs de waterkant terwijl hun witte kruinen sieren stille contouren van het achterland. De velden met witte deken toegedekt in serene zonnegloed gehuld tot aan de horizon uitgestrekt als blinkend decor verguld.…

Het sprookje

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
Jouw aanwezigheid in silhouet tijdens zonsondergang het rond dansen in contouren langs de waterkant mijn sprookje dat leeft tot het blauwe uur. De kanttekeningen begrenzen de hartstocht een burcht om je vormen van de passie te bewaken om jouw in de kern te ontmoeten bij het kampvuur.…

De ochtendstond

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 396
Verkoeling zoeken is de beste optie, als het kan in het water of aan de waterkant. Één ding is zeker: gebruik wel je verstand, want je gezondheid staat voorop. Iedereen wens ik een mooie dag maar ga er wel bedachtzaam mee om.…

IRIANS ADEM

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
Papoea's der bergen hadden die vijand, vol dreigend wit, vaak van ver bekeken, bleven veilig in de groene omstreken van Woondal, geklater aan de waterkant. De hoge toppen zenden hun vrieslucht naar beneden, door bossen en weiden. Daar wentelt de tocht om, speelt blije klucht.…

Rust op een lentedag

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
Dromerig zit ik daar aan die waterkant alleen en stil genietend zonder zorgen dit is mijn geboorte plek mijn vlakke land hier kan ik zijn vanaf de vroege morgen. Zo kabbelt mijn dag gelijk de waterstroom op een zonnige lentedag, warm en loom.…

Rust aan het water

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 316
Heel het leven nood tot rust te komen ga ook zelf eens ontspannen rustig zittend aan de waterkant genietend van die zachte bries en vogelzang als de fanfare. Bootjes zeilen over het meer in het helder water zeilen witte wolken ik glimlach als een koppel eenden luid snaterend over mij heenscheert geschrokken toen ze mij zagen.…

De Paarden

poëzie
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.685
Drie paarden, - en de wijde lucht rondom hen, en de bomen, die in de avond dromen. - En dan een late vogelvlucht, Die men vanaf de waterkant en over alle dijken ziet wijken en ziet wijken, - in 't Zuiden, in Zuid-Beveland.…
Jan Prins1 augustus 2024Lees meer >

Zwarte diepten

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 890
soms wandel ik in grijze luchten tesamen met de aarde geuren van zwoele rotting zonder kleuren dan breek ik stilte zonder zuchten mijn stappen dragen dan erbarmen zwaar aan de groene waterkant waar de bomen rusten aangeland mijn donkere schaduw zwart omarmen als fijne druppels regen zwermen spoelen zij soms mijn treurnis weg en sieren…

Geluk in het leven

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 920
als lentebloesem over het land heen strijkt komen vlinders met rijk aan kleuren een heerlijk bestaan wordt hun aangereikt met al die verleidelijke geuren aan een rand van een meer zit een zwaan haar toekomst uit te broeden omgeven met een romantische sfeer zal ze haar kuikens voor gevaar gaan behoeden op een bankje langs de waterkant…
bert vos2 oktober 2004Lees meer >

Herinnering

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.018
In de schaduw van de palmen hinkten we naar de waterkant de voeten heet van zonnebrand. Aan het strand van Tanganica viel de wind vaak op het meer. Dan rezen hoge golven op en neer. Wij duikelden lijk hondjes over die reuzen, en dan weer. Aan het strand van Tanganica ademden we Afrika in en uit.…

Felix was blank met bruine haren en een zachte g.

gedicht
2.8 met 88 stemmen aantal keer bekeken 28.854
Er is een bruine foto van ons allen aan de waterkant gezeten in het gras, en daarop houd ik vlak boven zijn hoofd, zijn verend haar mijn hand, kijk met ZIJN toegeknepen ogen (onherroepelijk kleurenblind) omhoog, je ziet de ouders en de kinderen en de zomerwind die het gras scheef waait en in al die haren woelt - je ziet dat ogenblik dat toentertijd…
M. Vasalis15 februari 2007Lees meer >