848 resultaten.
Liefde voor jou
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
776 Nee, zúllen spontaan wijken
Voor jou en voor mij. Voor ons
Jij verraste toen
Wij kusten
Jouw lippen
Zin'dren
Hartstocht. Bonbons
Als een zoete stroom van liefde
Door onze ad'ren gespoten
Mijn blik verraadt lief-
de voor jou
Oprecht en
Gemeend
Volhardend. Onverdroten…
STROOMOPWAARTS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
875 Hij kende
de stroom
de bovenstroom
maar ook de onder
Hij stond open
voor het wonder
van water, watersnelheid
en verval
Met de rivier
viel niet te spotten
beslist was
dit geen niemendal
Hij roeide,roeide
wist van geen wijken
zijn scheepje in tweestrijd
tussen water en mens
Hij kende
zijn krachten
had slechts een wens:
met haar…
In kapitale letters
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 ik verdwaal in de krant
terwijl pagina’s
schaduw omslaan
in kapitale letters
berooft nieuws
zich van bestaan
met knusse stukjes
kom je in de wijk
en thuis bij buren
naar criminelen
kun je besmuikt in
de rechtbank turen
een blad vol zinnen
waar ik morgen weer
opnieuw in zal beginnen…
Vakantiehuisje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
486 Ze zagen toch maar af van Mozambique,
Het paar besloot naar elders uit te wijken,
En gaat nu met de laatste Griekse rijken
Voordelig vorkjes prikken bij de Griek.
In deze tijd van crisis en ontbering
Zet ook dit stel de tering naar de nering.…
Evenwijdig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 de dichtheid van duisternis
is doorsneden met lange lanen
deze strakke lijnen kennen
geen hoek die ik om kan gaan
zonder vaag schijnsel geen
schaduw om uit weg te banen
zonder dwarsverband bestaat
geen zijn om in te bestaan
mocht er ooit iets veranderen
aan de rechte tijd die wegtikt
wijk dan van gebaande paden
zodra het u…
Binnen willen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 Toen ik het keukenraam opende
om een spin uit te laten,
het raam weer wilde sluiten,
zat haar hoofd ertussen
ongegeneerd naar binnen te kijken,
niet willen wijken
deinsde niet terug,
integendeel, leek me persé
erin te willen.
Bij de voordeur heb ik er nog zo één
een lange slungel
van een naar voren leunende lavendel.…
Witte muren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 rondom witte muren
staat een engelen wacht
steriele mondkapjes
in vriendelijke
gezichten
met in hun handen
glinsterend metaal
zuurstof maskers
het barmhartige verhaal
doet ons denken
aan hemelse geschenken
zoete druiven trossen
van de wijnstok liefde
vormen die niet wijken
maar als torens prijken…
Trotse Turkse vlag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Trotse Turkse vlag
We zijn trots op wat we hebben bereikt
Trotse Turkse vlag
Bij ons gaat respect hand in hand
We houden van Turkije ons vaderland
Trotse Turkse vlag
Land van Ataturk en het Osmaanse rijk
We strijden voor ons Turkse volk en de wijk…
moraal aan de branding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
650 ze gieren over dat strand
zesendertig kilometer op de ATB
voor de Egmond Pier Egmond
langs Castricum en Wijk aan Zee
ze voorspelden bevroren zand
blijkt het toch zacht gezond
zak je weg wat dacht je wat
die bikkels gaan harder rijden
achter de finish wacht
een menigte struise meiden…
Ephemera
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
488 Totdat, zo moet althans nog blijken,
de dag komt die niet voor het stof zal wijken.…
Osmose
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Water,
dat alleen terloops
lijkt te willen wijken.
Al zwetend
verdrijft het droogte
naar de uiterste rand.
Wat onder druk
waterdicht blijft,
moet nog blijken.…
standvastig (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 Het tandenknarsen van de tijd
het wassende water
de tartende zeewind
weten niet van wijken
ze maken je gestaalde hoofd
koppen kleiner.
Een albatros landt zwijgend
op je hoofd.
Niets en alles beroert je.…
Zo blauw, zo blauw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 Gimme the blues
Dreint door mijn gedachten
Jankende gitaren, snaren die
Van geen wijken willen weten
Buiten is het al niet veel beter,
Lucht vochtig en klam,
Zoals een zomer kan zijn -
Grijze lucht, somber druppende
Regendroppen -
Buiten is het grijs en grauw
In mijn hoofd is het maandag,
Zo blauw, zo blauw, zo blauw…
Shots vol ellende
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 nog staat
een raam te klapperen
waarin gordijnen
scheuren door glas
hoorbaar sijpelt
dood en stilte
uit een wijk die
ooit springlevend was
een beeldverslag
van slachting die
toen gaande bleek
gaat achteloos voorbij
shots vol ellende
zijn er tientallen op rij
met de knop omzetten denken ze
gelukkig zijn wij daar niet bij…
De Paarden
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.685 Drie paarden, - en de wijde lucht
rondom hen, en de bomen,
die in de avond dromen. -
En dan een late vogelvlucht,
Die men vanaf de waterkant
en over alle dijken
ziet wijken en ziet wijken, -
in 't Zuiden, in Zuid-Beveland.…
Geestelijke verlichting dicht genaderd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Ik ben gelukkig een bevoorrecht mensenkind,
mijn gezicht is weliswaar nu anders zegt men,
vertrokken door 't kalme kijken en soms wijken,
vol bewondering nog sterk genoeg ook vandaag.…
Dunedin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
672 de stroomtrein vertrekt uit Dunedin
vroeger stapten goudzoekers in
zij droomden van rijkdom en weelde
al hun gezwoeg bracht meestal niets
het Victoriaanse station
bezoek ik nu als toerist
op het Octagon, met zijn museum
kijk ik naar gezellig gewoel
een stad niet te groot, niet te klein
de wijken verspreid met veel groen
en altijd dichtbij…
Juli
gedicht
3.3 met 27 stemmen
15.185 Langs Wijk bij Duurstede
varen zomerschepen.
Langs het raam trekt de tijd.
Waar komt de grijze kat vandaan,
angstig trillend op een hoog, smal balkon
van een huis in de Sarphatistraat?
---------------------------------------------------------------------
uit: 'Het meer van de Ondank', een tijdgedicht (1987)…
tweetakt
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
795 jij hebt het nooit geweten
de eenacter, opgevoerde brommer
ik nam de wijk en week uit
stond schuin tegenover jouw kamer
vreemd vertrouwd met een onbekende omgeving
maar jij gaf nimmer thuis
ik stond buiten de werkelijkheid
gordijnen kierden niet
onverrichterzake keerde ik weer
naar wat eens was, mijn huis…
Steekje los
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
661 Een aspergeboerin uit Zuid Brabant
Bezig met mensonterende praktijken
Wist na vele boetes nog niet van wijken
Wat komt door haar botte boerenverstand
’t Is beter voor haar aspergekwekerij
Het om te bouwen tot een “kaal”plukkerij
…Op een aspergeboerderij in Someren in Brabant hebben vijftig Oost-Europeanen onder mensonterende omstandigheden…
Met strepen grijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 de deur al op een kier
schoorvoetend komt ze binnen
het ochtendlicht in eerst kwartier
ze vaagt met strepen grijs
waarin het rood
al naar de hemel wijst
stoeit met resten zwart
die uit de lange nacht
maar langzaam willen wijken
dan kimt de zon
schijnt met warme stralen
de laatste kou uit nevelige dalen…
Haar lach bloeide op
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 vaak nog in de knop
na het ontluiken
kon je de geuren ruiken
haar lach bloeide op
soms was de hulde
een antwoord op morele schulden
die wij niet hadden ingelost
zij heeft ons grootgebracht
met alle liefde en kracht
die zij in het kleine lichaam had
te snel is zij gegaan
maar haar ogen zullen blijven
en die lach zal nooit meer wijken…
III - terug naar oudshoorn - zelfstandig tot 1918
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 het parkeerterrein
brengt oudshoorn nooit meer terug
eenmaal platgelegd
het oude oudshoorn
vervlogen vogelenbuurt
voor nieuwe bijlen
een wijk als oudshoorn
naar de elfen van aphen
aan de oude rijn
het oude oudshoorn
en villa nuova in de gnephoek
een flauwe bocht terug
de schrijver oudshoorn
in de salamanderreeks
- een fout verhaal…
Tijdloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 het is gekomen
en gegaan, min of meer
we wilden weten
van de hoed en de rand
alsnog luisteren naar stilte
wijken in verstand
nevel en hoogwater
we moesten tijd rekken
beleggen in geheugen
om verleden te vergeten
op de gang naar een deur
een zucht zonder gezicht
het gesloten boek, terwijl
niemand zich kon herinneren…
Voor daarna
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 Iets wil je overhouden
van een dag, bijvoorbeeld van vandaag
van schroeiende hitte
die niet wijken wil
nog flirt met de late uren
die schemerend blozend
glijden naar de nacht
Iets
van wat is geweest
van dat voorbije
wil je overhouden
iets gewoon, gering
als herinnering
zoals verschaalde wijn in een glas
avondwarmte die nog kleeft
tegen…
Vlinderlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 vlinderlichte
wervelende klanken
vullen de leegte
een melodieuze melodie
laat de snaren trillen
van het universum
majestueuze muziek zorgt
voor het wijken van de nevelen
stormen liggen rustig
in de armen van de wind
bomen begroeten
hun bloesem
op de lieflijke tonen
van hemelse muziek
een nieuw begin
voor natuur en mens…
schipper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
896 de volle zeilen bol
van zilten bries
de lippen zout
en zongebeten
is hij alleen nog
vastberadenheid
de blik blijft
strak gehecht
aan verre horizon
hij heeft de tijd
getemd glijden de golven
weg onder zijn voeten
en winden wijken terug
voor zijn gelouterde gelaat
hij is een god
totdat hij klein en koud
de haven binnengaat…
Rue de Vivegnies
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.690 Dansende kasteelprinsessen
ravotten feest’lijk door de straat
onwetend hoe een psychopaat
gruwelijk smachtte naar excessen
Gretig, genadeloos gegrepen
door handen met klauwende kracht
sleurend als beesten in de nacht
tot bevrediging van een begeren
‘Aux Armuriers’ tapt het verdriet
van een verpauperende wijk
onder een helsporende dijk…
Aangelegen
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
862 het is als het verbloemde
sjansen
van dichters
een tonen om het tonen
in tonen
die blijven soms hangen
op zekere hoogte
in zich gekeerd
met schroom die geen handreiking doet
zo gaan onze paden
zijdelings samen
en wijken uiteen
waar het woud dichter wordt
er wordt
zoveel geboomd en
ook nog geschreven
het ontvangen
vaak niet…
De hemel van toen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
521 schaduw
van de walkant
spiegelt het water
dreigend en zwart
in contrast met
het herfstige groen
een golflijntje verder
weer de hemel van toen
zag lijken al drijven
in vele levens vergaard
heb de crisis ontweken
ben tot heden gespaard
maar iedere keer
als het licht wordt gespleten
komen schaduwen dreigen
tot mijn angsten weer wijken…