Alle inzendingen over wijken

848 resultaten.

Sorteren op:

Liefde voor jou

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 776
Nee, zúllen spontaan wijken Voor jou en voor mij. Voor ons Jij verraste toen Wij kusten Jouw lippen Zin'dren Hartstocht. Bonbons Als een zoete stroom van liefde Door onze ad'ren gespoten Mijn blik verraadt lief- de voor jou Oprecht en Gemeend Volhardend. Onverdroten…

STROOMOPWAARTS

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 875
Hij kende de stroom de bovenstroom maar ook de onder Hij stond open voor het wonder van water, watersnelheid en verval Met de rivier viel niet te spotten beslist was dit geen niemendal Hij roeide,roeide wist van geen wijken zijn scheepje in tweestrijd tussen water en mens Hij kende zijn krachten had slechts een wens: met haar…

In kapitale letters

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
ik verdwaal in de krant terwijl pagina’s schaduw omslaan in kapitale letters berooft nieuws zich van bestaan met knusse stukjes kom je in de wijk en thuis bij buren naar criminelen kun je besmuikt in de rechtbank turen een blad vol zinnen waar ik morgen weer opnieuw in zal beginnen…

Vakantiehuisje

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
Ze zagen toch maar af van Mozambique, Het paar besloot naar elders uit te wijken, En gaat nu met de laatste Griekse rijken Voordelig vorkjes prikken bij de Griek. In deze tijd van crisis en ontbering Zet ook dit stel de tering naar de nering.…

Evenwijdig

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 431
de dichtheid van duisternis is doorsneden met lange lanen deze strakke lijnen kennen geen hoek die ik om kan gaan zonder vaag schijnsel geen schaduw om uit weg te banen zonder dwarsverband bestaat geen zijn om in te bestaan mocht er ooit iets veranderen aan de rechte tijd die wegtikt wijk dan van gebaande paden zodra het u…
Iniduo16 juli 2015Lees meer >

Binnen willen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 690
Toen ik het keukenraam opende om een spin uit te laten, het raam weer wilde sluiten, zat haar hoofd ertussen ongegeneerd naar binnen te kijken, niet willen wijken deinsde niet terug, integendeel, leek me persé erin te willen. Bij de voordeur heb ik er nog zo één een lange slungel van een naar voren leunende lavendel.…

Witte muren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
rondom witte muren staat een engelen wacht steriele mondkapjes in vriendelijke gezichten met in hun handen glinsterend metaal zuurstof maskers het barmhartige verhaal doet ons denken aan hemelse geschenken zoete druiven trossen van de wijnstok liefde vormen die niet wijken maar als torens prijken…

Trotse Turkse vlag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 659
Trotse Turkse vlag We zijn trots op wat we hebben bereikt Trotse Turkse vlag Bij ons gaat respect hand in hand We houden van Turkije ons vaderland Trotse Turkse vlag Land van Ataturk en het Osmaanse rijk We strijden voor ons Turkse volk en de wijk…

moraal aan de branding

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 650
ze gieren over dat strand zesendertig kilometer op de ATB voor de Egmond Pier Egmond langs Castricum en Wijk aan Zee ze voorspelden bevroren zand blijkt het toch zacht gezond zak je weg wat dacht je wat die bikkels gaan harder rijden achter de finish wacht een menigte struise meiden…

Ephemera

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Totdat, zo moet althans nog blijken, de dag komt die niet voor het stof zal wijken.…

Osmose

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Water, dat alleen terloops lijkt te willen wijken. Al zwetend verdrijft het droogte naar de uiterste rand. Wat onder druk waterdicht blijft, moet nog blijken.…
Iniduo5 oktober 2012Lees meer >

standvastig (2)

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
Het tandenknarsen van de tijd het wassende water de tartende zeewind weten niet van wijken ze maken je gestaalde hoofd koppen kleiner. Een albatros landt zwijgend op je hoofd. Niets en alles beroert je.…
j.bakx20 februari 2013Lees meer >

Zo blauw, zo blauw

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
Gimme the blues Dreint door mijn gedachten Jankende gitaren, snaren die Van geen wijken willen weten Buiten is het al niet veel beter, Lucht vochtig en klam, Zoals een zomer kan zijn - Grijze lucht, somber druppende Regendroppen - Buiten is het grijs en grauw In mijn hoofd is het maandag, Zo blauw, zo blauw, zo blauw…

Shots vol ellende

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
nog staat een raam te klapperen waarin gordijnen scheuren door glas hoorbaar sijpelt dood en stilte uit een wijk die ooit springlevend was een beeldverslag van slachting die toen gaande bleek gaat achteloos voorbij shots vol ellende zijn er tientallen op rij met de knop omzetten denken ze gelukkig zijn wij daar niet bij…

De Paarden

poëzie
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.685
Drie paarden, - en de wijde lucht rondom hen, en de bomen, die in de avond dromen. - En dan een late vogelvlucht, Die men vanaf de waterkant en over alle dijken ziet wijken en ziet wijken, - in 't Zuiden, in Zuid-Beveland.…
Jan Prins1 augustus 2024Lees meer >

Geestelijke verlichting dicht genaderd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 396
Ik ben gelukkig een bevoorrecht mensenkind, mijn gezicht is weliswaar nu anders zegt men, vertrokken door 't kalme kijken en soms wijken, vol bewondering nog sterk genoeg ook vandaag.…

Dunedin

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
de stroomtrein vertrekt uit Dunedin vroeger stapten goudzoekers in zij droomden van rijkdom en weelde al hun gezwoeg bracht meestal niets het Victoriaanse station bezoek ik nu als toerist op het Octagon, met zijn museum kijk ik naar gezellig gewoel een stad niet te groot, niet te klein de wijken verspreid met veel groen en altijd dichtbij…

Juli

gedicht
3.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 15.185
Langs Wijk bij Duurstede varen zomerschepen. Langs het raam trekt de tijd. Waar komt de grijze kat vandaan, angstig trillend op een hoog, smal balkon van een huis in de Sarphatistraat? --------------------------------------------------------------------- uit: 'Het meer van de Ondank', een tijdgedicht (1987)…

tweetakt

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 795
jij hebt het nooit geweten de eenacter, opgevoerde brommer ik nam de wijk en week uit stond schuin tegenover jouw kamer vreemd vertrouwd met een onbekende omgeving maar jij gaf nimmer thuis ik stond buiten de werkelijkheid gordijnen kierden niet onverrichterzake keerde ik weer naar wat eens was, mijn huis…
Fred16 juni 2006Lees meer >

Steekje los

netgedicht
0.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 661
Een aspergeboerin uit Zuid Brabant Bezig met mensonterende praktijken Wist na vele boetes nog niet van wijken Wat komt door haar botte boerenverstand ’t Is beter voor haar aspergekwekerij Het om te bouwen tot een “kaal”plukkerij …Op een aspergeboerderij in Someren in Brabant hebben vijftig Oost-Europeanen onder mensonterende omstandigheden…

Met strepen grijs

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
de deur al op een kier schoorvoetend komt ze binnen het ochtendlicht in eerst kwartier ze vaagt met strepen grijs waarin het rood al naar de hemel wijst stoeit met resten zwart die uit de lange nacht maar langzaam willen wijken dan kimt de zon schijnt met warme stralen de laatste kou uit nevelige dalen…

Haar lach bloeide op

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
vaak nog in de knop na het ontluiken kon je de geuren ruiken haar lach bloeide op soms was de hulde een antwoord op morele schulden die wij niet hadden ingelost zij heeft ons grootgebracht met alle liefde en kracht die zij in het kleine lichaam had te snel is zij gegaan maar haar ogen zullen blijven en die lach zal nooit meer wijken…
wil melker8 augustus 2012Lees meer >

III - terug naar oudshoorn - zelfstandig tot 1918

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
het parkeerterrein brengt oudshoorn nooit meer terug eenmaal platgelegd het oude oudshoorn vervlogen vogelenbuurt voor nieuwe bijlen een wijk als oudshoorn naar de elfen van aphen aan de oude rijn het oude oudshoorn en villa nuova in de gnephoek een flauwe bocht terug de schrijver oudshoorn in de salamanderreeks - een fout verhaal…
robflipse15 januari 2018Lees meer >

Tijdloos

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
het is gekomen en gegaan, min of meer we wilden weten van de hoed en de rand alsnog luisteren naar stilte wijken in verstand nevel en hoogwater we moesten tijd rekken beleggen in geheugen om verleden te vergeten op de gang naar een deur een zucht zonder gezicht het gesloten boek, terwijl niemand zich kon herinneren…
Iniduo25 november 2019Lees meer >

Voor daarna

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Iets wil je overhouden van een dag, bijvoorbeeld van vandaag van schroeiende hitte die niet wijken wil nog flirt met de late uren die schemerend blozend glijden naar de nacht Iets van wat is geweest van dat voorbije wil je overhouden iets gewoon, gering als herinnering zoals verschaalde wijn in een glas avondwarmte die nog kleeft tegen…
mariebeau9 augustus 2020Lees meer >

Vlinderlicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
vlinderlichte wervelende klanken vullen de leegte een melodieuze melodie laat de snaren trillen van het universum majestueuze muziek zorgt voor het wijken van de nevelen stormen liggen rustig in de armen van de wind bomen begroeten hun bloesem op de lieflijke tonen van hemelse muziek een nieuw begin voor natuur en mens…

schipper

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 896
de volle zeilen bol van zilten bries de lippen zout en zongebeten is hij alleen nog vastberadenheid de blik blijft strak gehecht aan verre horizon hij heeft de tijd getemd glijden de golven weg onder zijn voeten en winden wijken terug voor zijn gelouterde gelaat hij is een god totdat hij klein en koud de haven binnengaat…

Rue de Vivegnies

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.690
Dansende kasteelprinsessen ravotten feest’lijk door de straat onwetend hoe een psychopaat gruwelijk smachtte naar excessen Gretig, genadeloos gegrepen door handen met klauwende kracht sleurend als beesten in de nacht tot bevrediging van een begeren ‘Aux Armuriers’ tapt het verdriet van een verpauperende wijk onder een helsporende dijk…
Aramis30 juni 2006Lees meer >

Aangelegen

netgedicht
3.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 862
het is als het verbloemde sjansen van dichters een tonen om het tonen in tonen die blijven soms hangen op zekere hoogte in zich gekeerd met schroom die geen handreiking doet zo gaan onze paden zijdelings samen en wijken uiteen waar het woud dichter wordt er wordt zoveel geboomd en ook nog geschreven het ontvangen vaak niet…

De hemel van toen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
schaduw van de walkant spiegelt het water dreigend en zwart in contrast met het herfstige groen een golflijntje verder weer de hemel van toen zag lijken al drijven in vele levens vergaard heb de crisis ontweken ben tot heden gespaard maar iedere keer als het licht wordt gespleten komen schaduwen dreigen tot mijn angsten weer wijken…
wil melker30 september 2014Lees meer >