1006 resultaten.
Het wederzien
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.743 Het is of ik me-zelf bezoeken kom.
Hier woonde ik op twee-hoog
in de korte Prins-Hendrikstraat:
het was oorlog.
Aan het schuif-raam fladdert een stof-lap;
die doet me denken aan een kapelle.
Ik hoor ook een stofzuiger 'lux'
en ruik het stof.
Ergens een matje nijdig klopt
en een piano pingelt studeerachtig,
o, zo studeerachtig in de warme…
Ede-Wageningen (uitgang noord)
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
937 Ik leid het leven van een dichter
maar echt dichten kan ik niet.
Van mijn beeldenloze lied
wordt uw hart geen sprankje lichter.
En zwervend bij de oude toren,
Ede-centrum Grotestraat,
zie ik geen verheven metaforen.
Alleen de toren die daar staat
Tot vanmiddag… als in dromen
zag ik jou de trap opkomen
uit de tunnel van 't station.…
Ergo
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.017 Men kon de godsdienst niet belijden
wanneer men woonde op de heide.
Een heiden was dus een barbaar.
Het 'heide' werd van lieverlede
verbasterd tot drie letters 'ede'.
Daar kroop men knusjes bij elkaar.
Begint het inzicht te ontkiemen?
We spreken hier van synoniemen:
een heiden en een Edenaar.…
Woonkeuken
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.415 Als een woonkeuken een keuken is om
te wonen, waarom wonen we dan in
kásten van huizen?
Want een kást van een huis is
een soort van kasteel en daarvan
zie ik er in mijn flatje niet zoveel.…
Moulin de Boulède
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
708 Une feuille tombe après l'orage
et nous, qui cherchons dans l'ombrage
abri et calme pour nos coeurs,
restons ici, ni toît ni terre
entre deux mondes. Lève ton verre
sûr notre vie, mes frères et soeurs
-Een blad valt na het onweer
en wij, in schaduw zoekend naar
beschutting, kalmte voor ons hart,
laten wij blijven -geen dak, geen bodem-…
VANZELFSPREKEND LICHT
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.390 opbouw bloei beton
geur van nieuw woonblok
de auto start niet meteen
duwen lachen springen
de deuren klappen dicht
zodat de richtingwijzer naar
buiten wijst
de ochtendzon geeft vanzelf-
sprekend licht
verf kalk cement
geuren gezamelijk
tegelvloeren tegelwanden
voor en achter glazen puien
in staal gezet
het is nog vroeg
in Rotterdam…
Zij loechen
poëzie
4.0 met 11 stemmen
3.043 Zij loechen en staken hun schouders op
omdat ik hun klapte van Vlaanderen.
Zij loechen en zeiden: Van anders wat
en horen wij u nimmer klappen,
Wel neen! neen! Mijn Vlaanderen is mijn ziel,
mijn leven, het doel van mijn streven:
mijn leven voor Vlaanderen en Vlaanderen voor God,
o mocht ik dat winnende sneven!…
Plattegrond
gedicht
2.5 met 16 stemmen
9.690 Ik liet mijn stad zien
Aan drie duidelijke mannen.
De eerste zei: je stad lijkt op een arend.
De tweede zei: je stad lijkt op een dingo.
De derde zei: je stad lijkt op een slang.
De poorten gingen dicht
En de lichten werden zwart
Door het zwijgen van de muren.
Ik liet mijn stad zien
Aan drie duidelijke mannen.
De eerste zei: je stad lijkt…
Ons eigen land
poëzie
2.0 met 9 stemmen
2.250 Ons eigen land, in zilvr- en parelwazen,
Omspeeld van zijden zilte zeeëwinden,
Belommerd koel van olmen, wilge’ en linden,
Hoe houdt ge ons gevangen in uw mazen!
Geen schelle kleuren, die de blik verblinden,
Geen vreemde vormen, die de ziel verbazen,
Uw luchten zijn als bronnen van extasen,
Die heeml en aard met bevend licht verbinden.…
Automne (2)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
625 ....en aan het einde van de jacht
het haardvuur en de etensgeuren
een dak, een bord, een glas, een bed
de voeten warm, zachte muziek
de nachten kil, de dagen licht,
hoor hoe het dorre blad nu valt
in de namiddag op het mos
en sluit de luiken voor de nacht
zoveel gedacht, gezocht, gevonden
de cirkel rond, maar verder gaat
het leven door…
Landjuweel
gedicht
3.5 met 24 stemmen
14.258 met een broodkorst als corsage gaat
de blijde zwerver door het wijde land
hij wuift naar de koeien in de weiden
naar het bloeiende koren hem terzijde
terwijl leeuweriken eten uit zijn hand
's avonds stralend staan de boerenmaagden
aan de dorpspomp en brengen hem hun groet
zij kussen zijn bezwete konen zelfs bedaagde
maagden vlijen warm hun…
Verwijdering
gedicht
3.9 met 27 stemmen
8.708 Z'n kamer, ingericht om te vertrekken,
is niet in staat om mij, zelf, te ontvangen.
Vier schilferende muren; effen, bange
gordijnen, buitentijdse boekenrekken.
Goed, ik ben naar binnen gegaan: schroeiplekken
in landschappen of klef beslagen gangen
heb ik nooit ontlopen; 't liefst kies ik lange
onverharde veldwegen om te trekken.
Er is…
Beweegredenen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
664 De zon staat op, een streep valt langs de bomen
voorbij het dromen gloort de werkelijkheid
en wij, en route, zijn tot hier gekomen
een halte op de snelweg van de tijd
hier zijn wij uitgestapt op 3 oktober
we namen onze intrek in dit huis
komen op adem aan het einde van de zomer
schuilen hierbinnen, zien het uitzicht wijd
Het is een fabel…
Herfst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.081 De zomer hangt nog in het huis
en zonder jas ga ik naar buiten
de avondkoelte laat ik mij omhullen
draden van spinrag houden mij niet tegen
het vallend populierenblad ruikt kruidig
ik loop de mij bekende weg
waarlangs seizoenen zich verdringen
en waar geen dag hetzelfde toont:
geen crocus staat naast herfsttijloos
en uilen zingen niet als…
Stad bij avond
gedicht
3.8 met 18 stemmen
9.279 Men noemt het stad. Het is een visioen
Van natte asphaltstraten en plantsoen
En een gevangenis voor wie het wagen,
Te breken met hun wetten van fatsoen.
Men noemt het stad en doet er daags zijn plicht
En met een nette lach op zijn gezicht
Spant ieder er zijn listen en zijn lagen.
En als men tijd heeft schrijft men een gedicht.
----------…
Mijn volkslied voor Nederland
gedicht
4.4 met 20 stemmen
7.451 Land van kroket en kaas
van bistroos, boerenkool
en sjuu met ossenhaas,
waar muren eten geven,
waar pils zo flets en klein is,
waar gastronomen sneven,
en Trijntje aan de wijn is.
O Vaderland!
O Nederland!
O nee, nee, nee, nee,
Nederland!
Nee.
Land waar het hele volk
de taal van Sjeekspier blaat,
thuis, in de trem, op straat:
Guts…
Adressen
gedicht
4.1 met 35 stemmen
12.026 In het verhaal van mijn twee steden
is het vooral in deze stad
dat mij meteen weer is ontgleden
wat ik het meest heb liefgehad.
Mijn Amsterdamse perioden
meet ik als vanzelfsprekend af
aan onvergetelijke doden
om wie ik onvergeeflijk gaf.
En altijd loop ik in den blinde
door de bekende buurten rond
om iets van vroeger te hervinden
wat…
BEJAARDENHUIS
hartenkreet
2.2 met 16 stemmen
2.856 Oud in een bejaardenhuis
met een kast, een bed, een stoel,
onderdak, maar nooit meer thuis,
dagen slijtend zonder doel
zoek je beelden uit 't verleden
verborgen in een donk're kluis.
Ik zie je krachteloze hand
bevend reiken naar een steun
van een muur of tafelrand
en ik hoor een zacht gekreun
na elke overwonnen meter
doodvermoeid en…
ZONDAG
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.891 Over dorp en over veld
't helderklingend klokske schelt;
oud en jong, de dorpelingen
naadren langs de wegelingen,
ieder op zijn best gepint,
vro en welgezind.
Wierookwalm en orgelklang,
stille bede en kinderzang
smelten in harmonisch stijgen
t' midden een godvruchtig zwijgen,
en eenvoudig wordt aanhoord
Gods eenvoudig Woord.…
Haar laatste woning
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.551 (verhuisbericht van een oude moeder)
ik wil zo graag vertellen
maar wou dat ik het wist
ik krijg het niet meer helder
mijn geest verdwijnt - steeds vaker -
in dikke, grijze mist
de beelden van herinnering
en beelden van het heden
lopen in wirwar door elkaar
ik ben op reis in het verleden
en blijf steeds vaker daar
toch, soms ben…
VEELGODENDOM
poëzie
4.0 met 4 stemmen
3.300 ‘n Ieder nasie het sy God (Zuid-Afrikaans lied)
De Spaanse God:
Vliegt een vogel, schiet hem dood!
Bloeit een boom, hak hem om!
De aarde moet bar en bloot
Zijn, voordat ik als koning kom.
De Duitse:
Bouw banken en kweek bierbuiken:
Oorlogsschade dient ingehaald.
Je kunt volop van alles gebruiken,
Daar de Entente betaalt.
De Portugese…
roodgloeiend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.111 twee mooie dames
als loket
in de Zuiderkerk
gezegd
dat nimmer
in hun schrijven
is te wonen
dat gedichten
enkel schuil geven
bij onbeslagen
brilleglazen
niet geloken ogen
helder licht
volle maneschijn
dat polyfonie
mooi is
in oren
om te voelen
ze waren er
rood gloeiend
bij
bij zijn woningnood
wisten niet
waar ze
zoeken…
Mag het minder zijn vandaag?
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.578 In het ergste geval riep hij uit
ken ik mijn gedachten niet
mijn handpalm zweet haar adem
en bij haar kleven druppels naam
ritselt zij kringen rond mijn navel
met een vleesgeworden glimlach
zomert het altijd herfst in haar
ik ga er tussen uit nog vandaag
zelfs de noordpool smelt te snel…
Een dichter in Holland
gedicht
3.9 met 14 stemmen
8.070 Anders dan dichters, die met zoveel zwier
de deugden van hun vaderland beschreven,
vind ik het enkel goed om er te leven.
Mijn eigenlijke land is dit papier.
Is immers dit papier - al om het even
of ik in vreemde streken woon of hier -,
en ik als vorst, mijn pen als valkenier
jagen er op de vogels die daar zweven.
En toch, hoe afgedwaald…
Het droommeisje
gedicht
3.3 met 19 stemmen
8.712 Deze kamer neemt je op
en je bestemming laat zich raden.
Van het meisje dat aan je voorafging
kan je zeggen dat haar ogen laaien,
maar verder is ze hard als eboniet.
Weldra tol je
als een op de grond geslagen vlieg
en je bedenkt: dit speelt zich af
als iets wat zij heeft vastgelegd,
maar het voltrekt zich onbepaald.
Pas later lijkt je oog…
Eilanden
gedicht
2.7 met 20 stemmen
8.006 Vrouwen die schreeuwend als pauwen
doe-het-zelfkasten in elkaar kleunen
terwijl huishoudelijke apparaten met een geraas of er een
lawine naar beneden komt
schoon wasgoed de kamer in katapulteren:
dat alles is niet prettig.
Liever zanderige eilanden, geel oplichtend in de zon,
waarboven meeuwen uitwaaieren als een weerspiegeling van de school…
GRONINGEN
gedicht
4.5 met 15 stemmen
5.815 Stad, langs uw blinkend water liep ik voort,
ik zag uw markten in het morgenlicht,
ik heb van u gedronken en gedicht
en 't stromen in uw aderen gehoord.
De toren met het trillend vergezicht,
een schrale trambel, die de morgen stoort,-
ik daal en wandel langs het water voort
het ruime land in, dat rondom u ligt.
En zijn die u bewonen nors…
Rotown magic
gedicht
4.4 met 157 stemmen
65.360 Rotterdam is niet te filmen
De beelden wisselen te snel
Rotterdam heeft geen verleden
en geen enkele trapgevèl
Rotterdam is niet romantisch
heeft geen tijd voor flauwekul
is niet vatbaar voor suggesties
luistert niet naar slap gelul
't Is niet camera-gevoelig
lijkt niet mooier dan het is
Het ligt vierkant hoog en hoekig
gekanteld in…
Oh Oh Zoetermeer
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.211 niemand die ‘t weet
dat ‘r eertijds
‘n smetje aan
is vast gekleefd
d’achterkant
’t was nog boers
en plat in 't land
één dorpsstraat: ‘t Lage End
de smid de wagenmaker
één vleeshouwer één spekslager
boerinnen lang in ’t zwart
klederdracht met gouden spelden
zon op oneindig groene velden
hollandsch oude pronk en pracht
’s zondags na…
De werkster spreekt
gedicht
3.9 met 29 stemmen
16.868 Mijn doodsvijanden heten stof en pluis.
Ik ben de gesel van de spinnenwebben.
Zie hoe ik keer en ruim en poets en kuis -
De oude spinsels zullen mij niet hebben.
In een aan kant gemaakt en helder huis
Kan het bestaan altijd opnieuw beginnen.
Mijn broodheer noemt mij - hij is nooit abuis -
'De Mondriaan van haard en tafellinnen.'
Ik had…