697 resultaten.
Als ontheemde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 haar hoekje is bezet
waar ze altijd staat te wachten
’s-morgens om kwart voor achten
de rollen waren goed verdeeld
in dag en tijden van de week
vastigheid als steun tegen vergeet
het protocol is nu doorbroken
iemand heeft haar plaatsje ingenomen
dralend kom zij dichterbij
elkaar bekijken was al afgeleerd
de smartphone voor vermaak
samen…
Wonderbaarlijk water
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
781 water is er maar
is er niet
levensvocht eeuwig op zoek
naar identiteit
beweging maakt hoorbaar
bevriezing hanteerbaar
verdamping zichtbaar
verdunning smaakbaar
overal en nergens
altijd onderweg
water
wonderbaarlijk onmisbaar…
Je eigen gezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
416 sta jij wel echt
in de schaduw als
je anderen laat praten
of houdt jouw ego
alles in de gaten ten bate
van je eigen heil
is het ware interesse
in wat mensen zeggen
of een entree naar meer
vaak draai jij om
als een blad naar de zon
koester je aan warmte en licht
jij zal duidelijker
moeten zijn in het tonen
van je eigen gezicht…
HERNIA EN HULP!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
791 Ik loop als een bejaarde
als een echte oude man
van zo rond de 85 jaar
kan amper nog zitten
laat staan opstaan
en op de fiets zonder stang
afstappend voor elke drempel
elk bruggetje is mij te hoog
en iedereen laat ik inhalen
wacht ik keurig bij elk stoplicht
stapje voor stapje
en zo voorzichtig mogelijk
op de treden van de gang-trap…
Reflecterende blik
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
459 Door stilstaand water
spiegelt een heldere blik
aan de waterkant.…
Ontdek…
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 eens vele wegen richting jouw beeld
het wikken en wegen, vooral de rust
bij jou is genesteld, niet bij iedereen
reflecteer want de spiegel wil klanten
mijn spiegel is al jarenlang gebroken
die kon de bergen en dalen niet aan
zich aftekende in rimpels en wallen
vanuit de verte zijn genen niet helder
mijn beeld werd pas veel later duidelijk…
Besef van uw spiegelbeeld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
543 Uw spiegelbeeld vloeit in mijn reflectie
die ik meedraag met een vlek in mijn schaduw
de koude rilling als van de zonsverduistering.
Die eclips geeft mij het besef wie u eigenlijk was
zonder dat wij ooit de handen hebben geschud
geeft deze kille bries het gevoel van zuivering.…
Perspectief van vrijheid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
556 in het zwart
dat ik de muren gaf
zat de dief van
mijn perspectief
hij reflecteerde
geen oeverloze mantra’s
waarop ik vroeger al
mijn hoop had gezet
in eindeloos herhalen
dacht ik de toekomst
te bepalen door rustig
mijn eigen weg te gaan
maar stilte kwam
oorverdovend binnen
met een carrousel van
ongekende mogelijkheden
ik heb…
Samenwerking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 We lopen slechts naast de waarheid en het licht
Gevangen in duister van gestorven liefde
Verblind de hoop die zich naar de toekomst richt
Verwijderd, elk gevoel dat niet beliefde
Ontheemd van elk gesprek dat ons nader bracht
Maar zoeken blindelings onze eigen wegen
We mijden dageraad en gaan door donk’re nacht
In ’t licht der ochtend komen…
op de rand van het dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
650 Toen daar aan de rand van het dorp
verpozend aan de brede beek
de kerktoren vouwend tussen de rimpelingen
zie hoe de lucht zich ontdubbelt
zich buigt naar het water
blauw en zilveren linten drinkt
en elke horizon inslikt
de huizen samengevoegd
tot een vloeiende wereld van inkt
wars van elke dimensie
en ik voelde me verwant
aan het strepen…
Sneeuwklokjes in de tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 In stilte op toneel
ontpopt uit de wintergrond
tussen kleurrijk palet
blijkt de krokusvakantie
het startsein naar het voorjaar.
De nachten nog kil
druppels in de dageraad
waar het kroost ontwaakt
onder een oranje bol
waar verlichting openbaart.
Tijd blijft relatief
met gedachte gebogen…
afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
653 Raar, zei je, dat we nu nog kunnen praten
terwijl ik er morgen niet meer ben;
vreemd, dat ik in jullie herinnering zal blijven
maar er voor mij geen herinnering meer zal zijn
doe nog ‘n keer die film die je maakte
over onze vriendschap van zo’n vijftig jaar,
al die feestjes, al die reizen, nog één keer
voordat de dokter er zal zijn
Nog altijd…
Coach de coach
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 Een leraar als zelfstandig ondernemer;
expert zonder persoonlijk assistent,
maar mèt een coach die zegt hoe goed je bent
zo eens per maand. "Da's niks," dacht hij, "ik neem er
een camera om zelf te reflecteren
daar kan die coach van mij nog flink van leren!"…
stofgoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 in niets lijkt dit op gemberschijn
op vooraanzicht zonder veel omhaal
eerder terughoudend
ook keert het moment in zichzelf
waarbij geen sprake is van herhaling ter
hoogte van de plaats
die als ter plekke bekend staat
de sleutels liggen verspreid over
eigenschappen, gelijkend op een deur
verwijderd van huiselijke kringen
in een stofzee…
Stukjes zelfspot
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
431 het was altijd
frappant hoe
haar lach
opening gaf
aan gedachten
ze de vrijheid
liet zich te uiten
op alle gebied
tegendraads
zonder beperking
waar haken en
ogen verschenen
was men geneigd
stemverheffend
gelijk te claimen
dan parelde
haar lach de
agressie kapot
met vileine
stukjes zelfspot…
Grenzen verkennen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Bang voor een beetje reflectie
Voor mijn eigen imperfectie
Lekker doelloos mijn emotie ontwijken
Naast de pot grissen en mijn koppigheid bewijzen
Dat was mij levensmissie
Tot, en ik zeg vandaag maar vandaag is alweer voorbij
Ben je wakker of ben je alweer de kluts kwijt
Ze proberen me te verdoven met antipsychoten
Hoe kom ik op de crisis…
Hun zelfbeeld
netgedicht
4.3 met 109 stemmen
476 ik heb de
spiegelbeelden
vaak weg moeten
dragen na
eenmalig gebruik
soms barstte het
evenbeeld in
luide snikken uit
wat reflecteerde
toonde het ver
boven zijn stand
geleefde lijf
waarvan het
gezwollen gezicht
het visitekaartje
was van grote ik
waarheid heeft
altijd pijn gedaan
in verontschuldiging
gingen velen weg
omdat zij…
grensvlak
netgedicht
3.1 met 42 stemmen
483 vandaag draagt de spiegel zijn muur
vooruitgeschoven als naderend front
naar weidsheid in aanliggend gebied
sprakeloos tot in uithoeken en gaten
de ruimte waarin we ons begeven lijkt
oogluikend op een paal boven water
we zijn onze tijd in een geleend lichaam
het huis van oneindige fantasie
nooit ver te zoeken en altijd bedrieglijk
dichtbij…
Schaduw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 ik heb me
zolang als
ik leef altijd
veilig gevoeld
als mijn schaduw
maar bij mij bleef
omdat hij aardig
op mij leek
ook al waren
de proporties
door lichtval
en spiegeling
niet altijd mijn
werkelijkheid
toch kijk ik nu
wat vaker om
als ik het
snel doe dan
lacht hij erom
tenminste dat
zie ik of denk
ik te zien het
blijft af en…
Stilte na de storm
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
686 verlaten ruimte, gebroken spiegel
rode lippenstift, oorbellen ernaast
spoor van vers bloed en tranen
vergeten uit te wissen in alle haast
omver gelopen stoelen, horen als
verlamd de akelige stilte aan
zo snel mogelijk weg van hier
is er de laatste ogenblik gedacht
verlaten ruimte, ongezien geweld
reflectie van vernietigende woede
- maar…
SPOOR EN TIJD!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
597 De tijd tikt door
tik tak
onvermoeibaar door
tik tak
de tijd kent geen
stilstaan, vertraging of uitval
tik tak
de tijd kent noch
historische reflectie, noch voortschrijdend inzicht
tik tak
de tijd laat geen seconde verliezen
tik tak
de tijd gaat altijd met de tijd mee
tik tak
de tijd altijd op tijd
tik tak
NU HET SPOOR NOG!…
In aanbouw
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
711 Later op dag duiken er curieuze
gaten op
bejaard daglicht waagt er zich
zonder enige rimpeling te water
een troebel theezeefje schept zilvergruis
uit de reflectie
verdwijnt als kruimeldief
in de kruipruimte van het ondermaanse
als een groene draak
zwermt geboomte langs kartelranden
eindeloos bladspuwend
in dode wind
uit de stilte rijst…
Moments in Love
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 In de reflectie van het schemerdonker
verscheen er niets - alleen zijn geestesoog
dat schouwde in het donker
van de schemer
hij keek en zag toen zijn
weerspiegeling
als ware die niet van
dezelfde man
maar van een ander - er doemde
een glimp
van een triomf na een intieme
roes
tiramisu was het die hem
bezat
omhooggestuwd tot eros…
Rokken los.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
575 De radio en dat meeslepende deuntje
Poes kronkelt rond mijn benen, ze blijft mijn vet steuntje.
Blij dat ik leven mag met al mijn leuke spulletjes en boeken
Een erg tevreden dansend hartje; Liefde hoef ik niet te zoeken.
'k Heb zin te springen en te dansen, sjansen, Vrijheid
Uit mijn dak te gaan dromend over blijheid.
Passievol genieten…
Waterkering
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
908 minder het maakt niet uit
natuurlijk, is geen vaststaand feit
dat blijkt bij het verdampen in de tijd
en hoe het meertje elders buit
Het evenwicht is niet te verstoren
de som van al het water blijft gelijk
het totaal van leven is er aan gebonden
Ook al barst de grond rondom van wonden
in deze kleine spiegel krioelt het slijk en
als die reflectie…
het land van het ezelsveulen
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
679 wolken
westwaarts denderend
in stampij en crescendo
daar ligt de meander
van het avondland
het luwt er
en ontglimt elk scherp kantje
dat op het ego lag te rijden
het heldere water daar
in stalen linten
herinnert aan onthechting
van weleer
het futiele verschil
in het samen zijn
en de ijdelheid
magnetisch
op het aambeeld van reflectie…
Tijdloze bloei
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
502 Bloemen wiegen zacht
in stilte van seizoenen
nieuw leven ontwaakt
Onder de lage herfstige hemel met haar trage adem
staan chrysanten in gouden pracht, onaangeroerd door tijd.
Hun frêle bloemblaadjes vangen het licht zoals eeuwen tevoren
stil getuigen van een wereld die voortdurend verandert.
In keizerlijke tuinen, omringd door schaduw en…
Verbindingskunstenaar
gedicht
2.2 met 559 stemmen
61.523 Strepen kunnen wel, maar lusjes?
Een mens loopt al vaak kreupel
voor het hart daartoe noopt, mooi woord.
Een verbindingskunstenaar heeft dan
zijn touw paraat en knoopt, denkt na
pitriet, ach ja en raffia - de wereld buigt.
Hebben we de handjes netjes gevouwen?
Heeft iedereen
de opdracht van verleden week al af?
-------------------…
Herfstreflecties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 De taal van een herfst
met zijn open stemmingen
gekleurd en gelaagd.
Wanneer herfst overvloed aan kleuren en
texturen aanbrengt in het glooiend landschap waar een
rood, oranje, geel, goud tot roest de zintuigen beroeren en ontroeren
Verder krijgen hun bijzondere creativiteit en uitzonderlijke schoonheid mij in beweging.
Terwijl men afscheid…
Bespiegeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Winterse bomen
weerkaatst in vensterverval.
Ooit was het hier warm.…