885 resultaten.
de graven gaapten dood
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.001 ik heb de stenen weggerold
de graven gaapten dood
op witte doeken zag ik jou
je rug getekend in het rood
de wereld maakte vuist
sloeg met lange riemen
doornen haakten in je huid
schreven pijn in lange striemen
ze hebben je gekroond
tot koning van het woord
gehangen aan het kruis
met anderen vermoord
maar je bent opgestaan
hebt ons…
Jouw geheugen vergat mij
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.372 reukloos keren rozen zich tegen de verenigde vijand
met doornen die zich vormen tot een wapen van dood
zich stekend in rottend vlees een plaats te bemachtigen
waarbij Samael spreekt dat de stank nog kwelt
omdat de neus voor jaren gesloten is geweest
want na al die jaren dat ik als roos mocht bloeien
heb jij nimmer als dar de heerlijke honing…
In de ballerinatuin
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
597 paarse gloed
die de hemel met het avondrood kleurt
raakt zijdezacht de mondjes van mijn wad
en voert ze met het leven dat
ik iedere dag een beetje los mag laten
niet dat ik mijn dood voorspoedig
maar de lessen die ik krijg
zijn schoner dan de rozenprinsessen
in de ballerinatuin, ‘k zou met ze willen
dansen ofschoon ik in het verleden
doornen…
Een winterlang
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.180 voorzichtig wordt
een zilveren ring
aan haar vinger
geschoven
uit genegenheid
is liefde gegroeid
een winterlang
zegt ze
aarzelend
ja een winterlang
beaamt hij
en de wind
vlecht twee tranen
te samen
tot een lint
van weten
de maan
vangt het liefdeslint
en laat rozen bloeien aan de hemel
in de donkerte van de nacht
de doorns…
Kerstmis anno 2009
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.465 In deze heilige stille sterren nachten
waar eens geknield de drie koningen wachten
gewaarschuwd voor de geboorte ener koningszoon
in lappen gewikkeld gedoemd tot de doornen kroon
Ook toen dwarrelden sneeuwvlokjes
zij verenigden zich te samen
tot een deken in smetteloos wit
toonde hen het totaal van een serene onschuld
en waarschuwde reeds…
Strofen
poëzie
2.3 met 10 stemmen
3.086 Wie in de straten van Rome of Londen
enkel nog dwazen en spraakmakers vindt,
wacht op het Hart dat, met doornen omwonden,
vlammend de dwazen en spraakmakers mint.…
Hades
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
639 Uw leven gaat over doornen,
Alles gedaan en gelogen.
Nooit eerlijk
verderf en leugens.
Verknocht aan ondeugendheid
geen graantje spijt.
Zolang je leeft
is er niets aan de hand.
De onderwereld ligt op de loer
je moet de overkant halen.…
In pose voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Zij weet, zij wil, maar kan niet
Zij weet dat zij zou kunnen
maar haar onzekerheid verlamt
Helaas slechts doornen…
spiegel
gedicht
3.0 met 1 stemmen
14.272 zonder vreemden
volière die de inbreuk van ontheemden
begroet met een beurtzang tussen buiten
zonder binnen en het zich buitensluiten
droge regen koude zon en een stom
naar elkaar staren tot aan de horizon
vol woekerende meubels en muren
sneeuwend in hun evenbeeld
je bent snavel aan snavel roofvogel
belust je dood te plukken tussen doornen…
Wat was en niet meer is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 Zo keek jij eens naar mij
Alsof je bloemen zag bloeien
Het water voelde stromen
En de zon als zacht licht
Over jouw huid liet komen
Duizenden rozen met doornen
Prikken nu op mijn huid
Wanneer jouw blik de mijne aanwendt
En jij mij kil toespreekt
Over dat jij het niet meer bent
Als níets is nu die mooie kalverliefde
Niet eens meer een…
(kanker 19: slot) geslaagd!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
546 nu dan
tellen we de banen van de vlag
hij wappert, want het mag
een feestdag heten
jouw tas hangt woorden-loos en licht
tegen het blauw
een zonnehemel, en het grauw
van angstig wedervaren- drijft snel weg
het diploma plaats ik netjes naast een roos
(hij bloeit nu al een poos en ach,
de doornen lijken niets)
in jouw jonge mannenlijf…
Als een roos
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
957 Door een roos, met zijn doornen en z'n pracht
zag ik opnieuw weer de kleur in het leven
iets, wat ik niet zo mooi en lief had verwacht
heeft me opnieuw weer zin in het leven gegeven.…
niemand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 persoon die wankelt alvoor
hij zijn evenwicht laat omkopen
door een smeuïge samenleving
die deugdelijk zijn verward
met oprechtheid en gedeelde smart
er bij willen horen, het aambeeld
met zijn klinklaar gezang dat de
door de nerven van eenzaamheid
gestalte vindt wanneer er telkens
gehamerd wordt dat de smet
van zonde zich nestelt in de
doornen…
mystieke bruiloft van de roos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
320 Smaak: honing-dauw met doorn-bitter,
de tong proeft de offerande die heel bleef.
Zicht: rossig aureool rond de geliefde,
rood kleed over wit linnen dat rood ademt.
De doden zijn geur die blijft hangen
wanneer de bloem eeuwig bloeit
in haar eigen spiegel.…
Fantomen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.076 Verwaaide bomen
omringen mij als schimmige fantomen
Hier tast ik naar mijn jeugd en alles wat
ik in het leven zo heb liefgehad
maar dat me door de tijd wreed werd ontnomen
Mij stotend aan met mos begroeide stenen
zoek ik de wereld die mij is ontroofd
De bomen druppen kilte op mijn hoofd
en struiken slaan hun doornen in mijn benen
Fel…
quo vadis
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
722 ik zie mezelf door het oog van de ander
een niet geringe verdienste
ik blijk nog immer een arrogante kwast
en ook niet een van de minsten
zo stel ik al turvend vast
bescheidenheid was mij al jaren
een flinke doorn in het oog
ik twijfelde, kende vele maren
waarmee ik mezelf altoos bedroog
wie zijt gij dan echt vraagt de oorwurm
in…
Slinger van Rode Rozen
hartenkreet
4.6 met 28 stemmen
2.641 Een slinger van rode rozen
Gedrapeerd rond mijn hart
Doornen secuur verwijderd
Een geurende nieuwe start
Mijn glimlach lijkt oneindig
Zweef licht door mijn leven
Als een dansende zonnestraal
Van een roze gloed omgeven
Ogen vol levenslust stralen
Iedereen die naar me lacht
Dromen lijken uit te komen
Zo gehoopt zo lang gewacht
Schaduw…
Tot ik met mijn lichaam sterf
hartenkreet
4.8 met 19 stemmen
1.712 de illustere raaf
spreidt zijn vleugels
over de dampende mist
die de afgrond verbergt
en ik graaf, ik graaf
op zoek naar de teugels
onder mijn doodskist
die mijn leven tergt
tot ik met de eenhoorn
de nachtmerrie verleid
zal ik elders verdwalen
in het nergens van ooit
bloeit de enige doorn
in het oog van mijn tijd
als het de droom…
Dochter
gedicht
3.0 met 38 stemmen
27.371 Ze duwt prikkeldraad opzij,
haar vingers bloeden,
ze ziet wit, ze heeft het koud
voorbij het prikkeldraad zijn struiken
kaal nog en met doornen,
'Loop daaromheen!…
verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
547 Het is mooi
maar met de doornen van een roos.…
vertigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw - de schering
los van inslag - en aderen als rood koraal
het hoofd nog trots geheven maar geen poot
om op te staan bewoon je nu het laatste huis
de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud
oh lief, je weet niet meer…
vertigo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw -de schering
los van inslag- en aderen als rood koraal
het hoofd nog trots geheven maar geen poot
om op te staan bewoon je nu het laatste huis
de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud
oh lief, je weet niet meer…
verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Het is mooi
maar met de doornen van een roos.…
nergens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 bladerdak ontrafelt
minitieus het ontsproten
jeugdig licht dat gespleten
de eindigheid voorziet van baldadige
invasies welke de chromosianen
schoffeert tot imbecielle voorvaderen
strategisch gemanupileerd klaren
de luchten naar het onvermogen
om de juiste waarheden te dicteren
van het script dat reeds beticht is
van leugens zonder de doornen…
Ik wil een raspaard :-)
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
2.398 ik wil de man
de pure man
met huid en haar
niet voor zessen
klaar
hij neemt niet
alleen, maar weet
ook wat geven is
bij hem voelt
iedere vrouw
zich miss
teder, ruw, rauw
soms gilt hij
ik hou van jou
hij die geboeid
luistert naar
onsamenhangende
hartstochtelijke zinnen
weet hoe een vrouw
te beminnen
ik wil een roos
vrij van doornen…
laat me niet in stilte zakken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.209 Duw mij niet in dat hoekje stilte
De muren zijn er reeds dood
De vloer kreunt er wat kilte
En mijn hersenen zijn er bloot
Voor de eigen woeste tanden
Ze zijn van taart op steen gestoten
De vriendelijke taal van de randen
Is met het bloeden mee op gespoten
Mijn bloemen bloeien enkel doorn
In dat voedingloze licht
En ogen zijn…
dood
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
2.512 gedachtengang
Met het gaan van je persoon verkrampten spieren
Geruis van het hart voor iedere seconde gemis
De zwarte zon verschuilt zich achter het verdriet der mensheid
De kille duisternis valt met de leegte der dagen
Voor elke druppel wordt een geest genomen
Gure wind speelt met het lot der zielen
De leegte die je achterliet wordt gevuld met doorn…
Bloedende rozen
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
2.688 Ik heb in mijn hand een rode roos
met doornen die me blijvend steken
waardoor de pijn hardnekkig kleeft
voortdurend mijn gevoel in zweeft
zonder zich los te kunnen weken
Ik heb in mijn hand een rode roos
met blaadjes van fluwelen dromen
waarlangs trillende tranen blinken
die langzaam in het hart bezinken
om daar opnieuw volop te stromen…
Zwarte roos .....
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.277 prachtig gezicht
de blaadjes als fluweel
vloeien over in elkaar
geven een bepaalde warmte
al klinkt zwart erg zwaar
De combinatie met een
witte roos als contrast
heeft mij verwonderd
Bij mijn afscheid van
het aardse wil ik
geen bloemen noch krans
Dit boeket verbloemd
misschien mijn angst
voor mijn verscheiden
wit voor geboorte
doornen…
SLAAP
gedicht
4.4 met 42 stemmen
27.031 De oude wind beweent met as de gouden zee
daarop traag en treurend drijft de dag weg
het sterft het streng en trouw gesprek en een zucht
verheft zich tussen de donkere doornen
wit schichtig de tred van de maan
In de diepte en onder zwijgzaamheid
trekken toekomstige handen naar
het werk aan waters en aan de wortel.…