1174 resultaten.
welk woord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
559 welk woord schrijft
stilte met een
vaste hand
klemt dromen
vast boven
het lome
ledikant
spelt dan
het klinken
in zachte
zinnen
neer
en laat het leven
zwijgend zweven
als het goed
gekleurde
zeer…
Personage
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
602 Stilte is vasthoudend
tussen zwijgende antwoorden
opgeschreven wie je bent
onder zwaar wegende feiten
op het landschappelijk papier
waar je seizoenen schildert
in alle hoofdstukken van ’t boek
dat voor liefde is geschreven
ben jij het personage van de droom.…
uit het zonlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
664 zo lichtvoetig dat ik
hem niet hoorde toen
hij in een oogwenk
met jouw ziel verdween
ik hoor je praten
ik zie je schaduw op
de muur van de tuin
je leefde daarnet nog
een onpeilbare god trok
je ziel zwijgend naar
een lichtloze ruimte
je lichaam liet hij achter…
Doodsvuisten...
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.421 grond
bang om zich in jouw zinloze bloed te mengen
De doodskaders zijn allang weggevlucht
om nog meer slachtoffers te brengen
Zwijgend verlaten de mensen je graf
in een pijnlijke stilte van woede en verdriet
Morgen zal er weer een slachtoffer zijn
Of staat er dan iemand op die "zinloos" te hulp schiet…?…
Maaien?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
922 Ik schreef met mijn
wijsvinger lichtgroene
grassprietjes opzij alleen
de letters wilden niet
blijven liggen
zij veerden terug en het
was zoiets als wie kaatst
moet de bal verwachten
alleen heb ik nooit geleerd
om zwijgend woorden te vangen
of ik gras kan maaien?
ja, dat kan ik wel…
Nieuwe lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
785 Even stilstaan en zwijgend groeten,
terwijl de cyclus wordt hervat.…
Vaderdag...
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
3.170 Zwijgend sta ik bij je graf,
en leg een bloemetje neer,
het zegt niet wat ik zeggen wil,
er is nog zoveel meer.
Al is het dan niet tastbaar meer,
je bent dichterbij dan ooit,
mijn lieve pap, ik hou van je,
en dat verandert nooit...…
Slot
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.107 Ik ben de som van al de zwijgenden,
alleenvertegenwoordiger van miljarden mezelf.
Aan het slot van de stilte zal ik omkijken.
Ik zal verplicht zijn toe te geven:
‘Niets was groter.’
Ik verdwijn.…
Tegenlicht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.340 Moeder en dochter
Zwijgend worstelend met het bestaan
Zagen zij mij tegemoet
Dochterlief gedrongen in haar lijf
Heur handjes verpakt in plastic
Handschoentjes van het type benzinestation
"Ook nog een huidaandoening", dacht ik
Zij passeerden mij, hand in hand,
En liepen samen naar de zon.…
zwarte mantel
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.781 gebogen
leunt zij voorover,
de zwijgende
zwarte mantel
het hoofd
door ellebogen
gedragen
om de Geest
middels deze
menselijke pilaren
naar bezieling
te vragen
de houding
bidt in geborgen vuur
doch ook in deemoed
geknield
teneinde de beklijfde
levensdorst
te laven…
het sterven nabij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
2.041 het was stil vannacht
te samen met hem
er hing een sfeer
van veelzeggend niets
alsof leegte verzacht
wat was er nog meer
dan wachten op de horizon
voor hem op zijn weg
naar de laatste eer
starend en zwijgend
in onzichtbaar vertrouwen
gaat hij zijn laatste gang
hoe ervaart hij zijn rouwen
waarom is hij niet bang…
stil en klein
netgedicht
3.7 met 52 stemmen
1.379 stil en klein
sta jij
daar,
tussen boeken
zwijgend
achter
open glas
je hand ritselt
strooit
geschreven klanken
ik lees je
woord
voor woord
tot
een lied
van herkenning
begint
te ontwaken
zichtbaar,
hunkerend
zonder geluid…
moeders
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
670 daar zijn velden vol kruisen
met eindeloze rijen verdriet
iedere man had een moeder
hij groeide onder haar hart
laat ze zich verzamelen zij
die geen tranen meer hebben
laat ze dreunend marcheren
zwijgende zwarte pelotons
voor de eeuwige vrede
voor de doden maar
vooral voor de levenden…
moeders
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
670 daar zijn velden vol kruisen
met eindeloze rijen verdriet
iedere man had een moeder
hij groeide onder haar hart
laat ze zich verzamelen zij
die geen tranen meer hebben
laat ze dreunend marcheren
zwijgende zwarte pelotons
voor de eeuwige vrede
voor de doden maar
vooral voor de levenden…
Een heremiet
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
807 ben ik tot
heremiet verworden
als ik zwijgend spreek
over mijn gedachten
die soms,
zo de mens eigen,
een geheim lijken
te betrachten
het zijn vaak
volkomen woorden
die reeds verdampen
eer ze mijn tong
beroeren
maar binnen
het heelal van stilte
kan ik onbeperkt
de gehele schepping
vervoeren…
Avond
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.978 .
-------------------
Hoog aan de hemel
Staat de eedle maan –
Zij ziet mij zwijgend
En eenzaam aan!…
langs de ijssel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Zwijgend turen oude mannen
in de verte, het water langs
naar het verleden misschien.
Niets beweegt.
Misschien dat de zee
in de verte dorstig wacht.
Misschien…
Stoet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
790 Een trage stoet
van aangedane eenden
glijdt zwijgend voorbij.
Een bleke reiger staart,
stokstijf, kaarsrecht.
Breeduit verheft zich
een aalscholver
op een hoge kale stam.
Beneden verstommen
de meerkoeten.
In de wade van het water
twee zwanen.…
Haperend licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 de schemer verheft zich
de nevel sluipt al rond
in geen tijd doet mist
alle zicht teniet
de late wandelaars
gaan voet voor voet voor ... voet
hun stille zwijgende stap
wordt in de smoor verborgen
van de eerste dolende winterschimmen…
einde reis
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
847 de subtiele verwijdering
het doelloos staren
de eenzame mijmering
het verlies van jaren
de gesmoorde vragen
het berustend gelach
de vlinderloze magen
het gebaar ten gedag
de zinloze kus
het zwijgend bewijs
de laatste bus
einde reis…
Voor I.J. (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
481 op dit papier
te midden van zwijgend wit
en onwillige woorden
moet ik blijven.
in dit verstomde zwijgen
waar beelden taai verkleven
op de punt van mijn tong
zal ik huizen.
binnen deze papieren grenzen
waar aaneengeregen zinnen
zich zachter verzetten
wil ik wonen.…
Lucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 je neemt het woord
alsof je het uit
de lucht grijpt
de rode krasserige strepen
met scherpe tong
zijn niet van de lucht
mijn huid, een pantser
staakt enkele deuken later
het verzet
de verstikkende lucht
berooft me van mijn adem
laat me zwijgend schrijven…
Voorouders
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
859 achter de nevels van de tijd
zwijgende voorouders
die naar ons kijken
zij weten van ons zoeken
klungelig reiken naar
graantjes van geluk
nu het daglicht krimpen gaat
wordt de nevel dunner
zijn zij meer nabij
aardse afgescheidenheid
door zwaarte van materie
zeulen wij mee…
Hier en nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Elke seconde
Tik je
Onverbiddelijk
verder weg
Van mij
Elke minuut
Denk ik
Zwijgend
Aan jou
Elk uur
Is gevuld
Met herinneringen
Met beelden
Elke dag
Ben je
Bij mij
Maar niet meer
Fysiek
Hier en nu
Is niet meer
Het is verdwenen
Tijd betekent
Niks meer,
Jij, des te meer…
Rust
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
882 Het klotsen van de golven,
op de eeuwig zwijgende stenen.
En ik zit hier.
De warmte van het zonlicht,
de stralend blauwe lucht.
En ik zit hier.
De wind speelt met mijn haar,
rukt aan de papieren in mijn hand.
En ik zit hier.
Overal mensen.
En ik zit hier.
De wereld bruist en leeft,
en ik zit hier, en denk...…
Opa
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
5.533 kleintje, met je blauwe ogen
nooit voel je jezelf bedrogen
hou je liefdes gescheiden
probeer het mixen te mijden
uit is uit, thuis is thuis
werk is werk en kroeg is kroeg
mijn vraagteken vroeg
zwijgend naast hem naar huis
Praat niet met vreemden…
Kerstkwatrijnen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.881 Toch is dit zwijgend Kind, dat wij beminnen,
ten einde toe het Woord van den beginne.…
weemoed
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
1.333 de avond is weemoedig
en voor het nacht zal zijn
zullen tranen
stil en zwijgend
in mijn ogen staan.
als herrinnering
aan wat te vlug
voorbij moest gaan.…
Akoestiek
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
653 Nu dat jouw mond
mijn innerlijke rust zoent
en gitaarmuziek
rond jouw boezem klinkt
speel ik stilte
aan oevers van jouw verleden
in de diepe kelders van jouw geweten
slenter ik door al lang vergeten steden
met een zwijgend hart onder mijn leden.
*…
Van mij
hartenkreet
1.6 met 8 stemmen
1.261 Wachtend in het zwijgende licht
van de aarzelende tijd
verlaat ik met gedachten weer mijn cocon
van oude woorden en onbegonnen dromen.
Want ik ben alleen de schaduw
van gedachten die willen zijn
wat in mijn lichaam past
en in elke stilte een schaduw van
liefde tekent die
op mijn glimlach wacht.…