4016 resultaten.
Onsterfelijk licht
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.162 Het lied van de avond
was nog nooit zo mooi, een kleur
om van te houden
en een eindeloze rit want
het licht staat op oranje zolang
onze ogen schouwen.
Bomen langs de laan
schaduwen die zich te ruste leggen
de lijn die we volgen
zwevend tussen dag en nacht.
Tot de stilte tussen bewondering
en duisternis breekt.…
Het zwijgt er woorden
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
685 hoe schijnbaar lucht danst
in de weerspiegeling
van getraliede ramen
blauwig paarse bloemen
geuren mij toe in het nest
van het met riet getooide huis
achter me een stenen muur
waar een eenzame tafel
enkel de wolken draagt
als in gebed verzonken
het is mijn tuin niet
ik snoei ook de rozen niet
maar plooi me nederig
tussen de avond…
Wonderbaarlijk
hartenkreet
1.5 met 8 stemmen
1.716 alle prikkelingen die hij ontvangt
vormen zijn eigen veilige wereld
waar de zon meer kan zijn
dan een lichtbol van warmte
wonderbaarlijk leeft hij het leven
en laat hij levens veranderen
als zijn lach ook wordt gevangen
en zij is de zee van eb naar vloed
die dierbaren laat meedeinen
tot aan de avond, door de nacht
en soms vallen sterren…
Hé Lekker ding
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.468 Hé hallo daar, lekker ding
ik wilde je even laten weten
Dat door alle drukte heen
ik je echt niet ben vergeten
Sinds ik jou ken lacht de dag
me telkens weer tegemoet
En voel ik weer alle dagen
kriebels in overvloed
Dus twijfel nooit, mijn lief
als je 's morgens opstaat
Weet dat ik aan je denk
van vroeg tot 's avonds laat…
De vaderzegen
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.648 Als ik 's avonds heb gebeden,
Vol van eerbied, op mijn kniên
Vóór mijn vader, en gereed ben
Hem de nachtgroet aen te biên,
Legt die goede, beste vader
Op mijn hoofd zijn handen neer:
‘Kind, God zegene en beware u!’
Spreekt hij plechtiglijk en teer.
En zijn waarde mond ontzegt mij
't Kusje van beloning niet.…
Wij herinneren ons woorden
gedicht
2.1 met 30 stemmen
8.671 herinneren ons woorden
als huis, als boom, als maan
Wij herinneren ons dat
als de maan zwom
de vis klom
Wij herinneren ons de maan
en ook de dood
Wij herinneren ons woorden
als gras, als vogel, als wolken
Wij herinneren ons dat
als het blad viel
de vogel vloog
Wij herinneren ons de vogel
en ook de dood
En dat, toen de papaver
van de avond…
NACHTZANG
gedicht
3.4 met 28 stemmen
9.913 De dag laten voorbijgaan tot het
avond werd en in de fruitschaal
de vergeten mandarijn ontaardde
in de verte gloeide de stad, zich
ontstekend aan zichzelf
wat leefde in de beijsde weiden
kroop in cocons, zette stekels
tegen de sterren op
Alleen de hemeljagers van diamant
geluidloos snijdend in het graniet
namen ons mee, losten ons op…
Zo ook de mens roest
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
560 hoe mooi is mooi
als ik lagen schraap
van de ogen
en je huid schuur
met mijn vergeelde nagels
die ook de schoonheid
van vergankelijkheid
aanschouwelijk maken
hoe vol is je leegte
als ik jouw adem
opvang in jutenzakken
voel jij dan nog
waar licht voor staat
als de avond
in krans slagaders
is gerijpt tot kalk
als ik je naakt…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
778 ‘s Avonds kun je dan nog genieten
van hun perplexe gezichten.
Als het lachen
je ondertussen niet vergaan is.
Want een bult blijft toch maar een bult.…
als gisteren roept
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
779 hoe mooi is mooi
als ik lagen schraap
van ogen
en je huid schuur
met mijn vergeelde nagels
die vergankelijke schoonheid
aanschouwelijk maken
hoe vol is je leegte
als ik jouw adem
opvang in stoffen zakken
voel jij dan nog
waar licht voor staat
als de avond rust in
verkalkte kransslagaders
als ik je naakt zie
neen, met het kleed…
avondje uit
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.324 we zullen de avond dicht kakelen
met veel geschreeuw en spraakwater
en overdrijven en liegen (toe maar)
we zullen de bakens verzetten,
maar vrijwel stil zitten met een lach
en met hoongelach en voordat we
het weten weer naar huis toe, de ruimte
weer open en wij de gordijnen en
ramen dicht doen tegen licht morgen-
ochtend maar ook tegen…
Het koperrood galmt na
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
525 in blauw
spelen jouw
violen kou
wiegen in
het prille groen
hun eerste lentebloemen
de trommelsectie
roffelt weer uitbundig
dat de zomer komt
het koperrood
galmt na in lange
lome avonden
pas als koren in akkoord
hun applaus oogsten zal
de zon in herfst langzaam doven
maar jouw orkest zal winters
echt niet sluiten want mijn…
Cirkelgangen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 Alles keert weer: de schoonheid,
het verdriet en de haast,
de herfstige avonden en het verlangen.
Alles keert weer: de vriendschap
en het verraad, de daagse dingen
van luisteren en praten, van zingen.
Alles keert weer: de val van de bladeren
en het kiemen van het zaad; geboorte
en dood, de eindeloosheid en de traagheid.…
Pratende golfjes
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
551 Met veel zoet
ging ik die avond slapen
op mijn zingend
goudkleurig slaapkussen.…
Ruby
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
664 Voor zijn verjaardag hangt zij
de avond tevoren versgeplukte
kersen in de groene notelaar
om dauw voor de ochtend te vergaren
te laten proeven hoe diep en vluchtig
zij met heel haar hart om hem geeft
Zo begint de volgende, dampige ochtend
verzamelen van wat aan de boom hangt
wat met zorgvuldigheid is gezaaid
tot vrucht gebracht en tussen…
Weer iets anders
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
584 Ik wilde weer eens even
een avond samen zijn.
Niet van heb je al gegeten
of pak ik nu deze trein.
Ik wilde weer een keer
lekker zonder een condoom.
Lekker alle remmen los
want seks kan toch niet vroom.
Ik heb het heus gedaan
even zoenen, seks en gaan.
Maar die fase is voorbij
blijf je vannacht misschien bij mij?…
schrijvend verlangen
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
597 elke avond komt hij hier
op het strand waar
ritmische rijmen
schuimen in innerlijke beroering
van golven in schittering
met blote voeten schrijft
hij over liefde in het zand
waar zinnen nader komen
tussen eb en vloed
diep in het opgejaagde schuim
waarin naaktheid losbreekt
druppel voor druppel
het geluk vloeiend
in haar hart
die…
Wie met de zon danst
netgedicht
4.9 met 43 stemmen
1.053 kan verdwalen
op de wind
tot aan het graf van
een winterse dood
zal ik de mantel van
herfstvlinders dragen
met vleugel-ogen
zonder vragen
mijn schaduw
vooruitwerpen
in de tijd
waar ik het licht
kan vangen dat
paden plaveid
om rozen te kweken
want geuren worden kouder
en kleuren ouder
in de storm van het wachten
wanneer avonden…
Gaan
gedicht
2.7 met 109 stemmen
28.604 Ik zal gaan
O met genoegen zal ik gaan
met diepe vreugde en trompetgeschal
ik zal gaan
Als jij roept zal ik gaan
mijn werk mijn eten en mijn handen
zal ik laten staan
als jij roept zal ik gaan
Als jij roept in de morgen
in de middag in de avond
in mijn dromen in mijn waken
als jij roept zal ik gaan
Ik zal gaan
al breken…
Winehouse (+)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
554 Ik rookte joints van ruim een meter
Snoof echt kilometers coke
Neukte suf wat los en vast zat
En niet zo zuinig ook
Dronk van alles zonder grenzen
Iedere avond total-loss
Reed ik spook
En at veel paddo´s
Zelf gevonden in het bos
Slikte hele strippen pillen
Nam ik cocktails voor de lol
Het is gelukt, ik ben een rockstar
Alleen hield ik het…
Wereld vol muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
806 In koelte van de avond
na een warme zomerdag
klinkt ergens een saxofoon
en ontlokt een blijde lach
luisterend naar de klanken
hoor ik woorden en geniet
een gedicht vanbinnen
de schoonheid van een lied
als spreken in gedichten
over liefde en poëzie
een briesje in de natuur
die verre zachte melodie
terwijl stralen van de zon
achter…
NATUUR SPREEKT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 haar bed licht omwoeld
tussen de lakens is het nat
zij zucht
vol verwachting
door stromende spanning
weer een plas gedaan
te laat
door inrollen en klagen
volgt er geen warmte
even knikt de zon
wacht af
wolken drijven door
lente heeft geen zin
de zomer popelt samen
naar de herfst
het groen verzuipt
jankend naar de avond…
Lage zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 In de prachtige lage
Zon die deze jonge
Avond onweerstaanbaar
Maakt in het geurigste
Fluitenkruid dat er
Maar zijn kan, zie ik
Op het speelveld
Van de pas gemaaide
Weidegrond met een
Grasmat waar elke
Arena trots op zou zijn
Twee hazen die hun eigen
Spelletje spelen, elkaar
Bespelen met een brille
Waar geen bal en ook
Geen…
Als dekbed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Jouw nacht wil ik zijn
als het dekbed rond jouw
prachtige contouren
Jouw ochtend ben ik
als in die fragmenten
van een voorbije tijd
't Middaguur slaat twaalf
hoewel de tijd slechts e-
ven lijkt te haperen
Start volgt voortvarend
uren worden groter
glijdend in de avond
schrijdt de tijd voort
tot in de nacht die roept
dat mijn…
Ijstijd
gedicht
3.0 met 3 stemmen
9.015 Die avond vertrok een auto
richting snelweg
en de honden blaften niet
het dashbordvak was leeg
op een kaart van west-europa na
een pak tissues
een aangebroken rol pepermunt
er woedde koude
oorlog in mijn hoofd
we reden zwaar weer tegemoet
tegenliggers voerden groot
licht in de verte
wij naderden
de interzone
niemandsland
het…
Alleen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
986 In stilte van het alleen zijn
probeer ik te verwoorden
wat geschiedenis ons vertelt
en ik bevrijd mezelf
in zelfgekozen schemeringen
kleine kunstzinnige details
op de tekening van de avond
liefde geniet de rol van eenzaamheid
schepen bevaren een papieren zee
wanneer ik aan je denk
voel ik mijn ondubbelzinnige hart
ik mis de schaduw…
Vrijheid in verbondenheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
724 Voor Piet Scheerhoorn
Zilveren namiddaglicht,
Een dag is weer voorbij,
Het laatste rondje
Door de nu nog azuurblauwe
Lucht die al gauw
Verkleuren zal tot
Vaalgrijs, misschien wel grauw,
Waarna het avond zal zijn -
Verrukt kijk ik naar vleugels
Die beschenen door het laatste
Restje uitbundige zon
In ultieme regelmaat
Een…
A capella
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
544 sneeuwval
met van die roze luchten
die neigen naar okerkleurig
ons werd verzocht
vertrouwelijk te houden
niet te zingen tijdens de hoogmis
want stel je voor
het scherm op zwart
cyberaanval, een refrein, couplet
ik liep weer in een hinderlaag
een verhaspeling van samenzijn
en verlaten
bij voorkeur kaal, naakt
en alleen
voortaan elke avond…
Focus
gedicht
2.9 met 18 stemmen
4.162 's Avonds zet ik mijn bril af en maak de wereld stil.
Misschien moet ik me laten helpen.
--------------------------
uit: 'Sanatorium', 2014.…
Roepafstand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 de avond is tot de nok met
nachtblindheid gevuld
ons beider ogenblik
is de schemer al voorbij
maar er is meer, wat scheelt
het eigenlijk, wat is deze plek
in de zintuigen van ons
heelal, waar komt het licht
uit sterrenstof vandaan, water
naar de zee, schaamrode
golven voor de boeg, alsof
zij voor hete adem wijken
dit voorgordijn…