3717 resultaten.
Stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
616 In de stilte sluimert het geluk
in de stilte sluimert
haar geheim
ze geeft het niet prijs
ze gaat niet open
of geeft zich bloot,
daar, daar in het woud
waar takken en bomen
een dicht gegroeid bos vormen,
daar heerst de stilte,
het evenwicht en de harmonie
van de natuur,
van Moeder Aarde;
ze geeft zich niet prijs,
ze geeft zich niet bloot…
ik
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
538 ik luister naar mijn ouders
weet niet anders hoe
maar ik luister niet goed
en dan maak ik ze boos
mijn moeder ze staat voor me
ze kijkt me doordringend aan
ik weet wat er gaat gebeuren
ze gaat me knijpen en slaan.…
G.P.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 Losgezongen van de ruimte
onbewust zijn van de tijd
valt er om je heen een stilte
raak je wat je net nog voelde
in een paar momenten kwijt
Tonen,klanken,melodieen
maken soms wat in je los
zoals de wind in bomenkruinen
bladeren ritselend in het stille bos
Het geluid van zee en golven
eindeloos neerslaand op het strand
in het zweven van…
Vader
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
888 Dwalend door het beukenbos
Ben ik even weer dat kind
Dat eens met jou door het lover liep
En hoopt dat ze je vindt
Ik zoek tussen beuken en berken
Door bladeren en natte mos
Het bos waar je zo graag kwam
En hier laat ik je los
Je geest deint op de wind
Elk briesje neemt je mee
Laat je zweven door het woud
Laat je dalen naar benee
Dwalend…
BRIEF
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Ze is naast boos ook zo ontzettend bang
Maakt U haar lijdensweg nu niet te lang
U hebt Zich toch al uit de markt geprezen
Houd toch wat rekening met ons verdriet
Misgun, mij zondagskind, Uw Ingreep niet
Met liefs. PS Ik heb Uw Boek gelezen…
Terugschalen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
459 er gaan geluiden over de pijngrens
door de wanden van het gehoor
zij verdrijven de afwezigheid
naar ruimten die ik luid doorboor
laat mij wild zijn in het bos
overgeleverd aan naakte aarde
geur van mos en verschraald bier
aan kaalzucht zonder eigenwaarde
proevend van schroeihuiden
opgezwollen in poriën van vlees
uit achterbuurt en bielzentuin…
Varkensvoeder
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.653 Er was een kleine mopperkont
die boos was op zijn moeder,
omdat hij nooit iets lekkers kreeg,
behalve varkensvoeder.
'Waarom,' vroeg hij aan mama,
'krijg ik altijd gerst en gort
en nooit eens ijs en friet
met mayonaise op mijn bord?…
In het oerwoud
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.268 Liefde’s wezen is zo teer
en ons hart is het ruige bos
en wij weten haar daar in de wildernis
alléén en van alles los,
van alles, van wereld en schone schijn
om enkel te zijn wat zij is:
een vlam, een verlangen, een felle pijn,
een kreet in de duisternis.…
Maalstroom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.571 Op ruim tien kilometer bij mij vandaan,
onthaast in het bos voor mijn tent gezeten,
kijk ik ietwat verdwaasd het schouwspel aan.
Voor even mijn eindbestemming vergeten,
zie ik nog slechts mijn liefste voor me staan
met haar warme liefde onafgemeten.…
Lange afstand
gedicht
3.6 met 5 stemmen
8.489 Innig vertrouwd met steeds hetzelfde elkaar,
daarvan met almaar minder volle teugen
genietend, steeds meer mondjesmaat, maar toch
daarvan toch mooi nog altijd steeds genietend -
geef ons maar zonnebloemen, weken lang
maar zonnebloemen links en rechts, met hier
en daar een wei, een stukje bos desnoods,
desnoods een korenveld en zonnebloemen,…
In de huid van de dag?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 Je bewoont de tekst waarin je
het beschrijft, een bos kan niet
donkerder of lichter zijn, je
stelt je in op dingen die je
met een wisselend diafragma
vast, de scherpte is bepaald
door de essentie van het domein
de waarheidskern wordt troebel
in een populistisch contrast,elk
detail moet kritisch of in tegenwaarde
worden getoetst in…
vos (wad)
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
543 ik was een mooie kerel op het wad
die aardappelen en knollen verslond
en opkeek naar de pastoor die verstond
waar ik des ochtends nederig voor bad
ik hield van haar op deze najaarsdag
toen zij kastanjes haalde uit het bos
zich bezig hield met de geschoten vos
die zij de afgelopen weken zag
ze kleurde hem in op het papierendoek…
liefste
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
741 luister naar Chet Baker
en weet zeker dat hij hetzelfde dacht
liefste ik stort mij toch niet
uit een hotelraam en zit veilig thuis
maar ik mis je ik mis je
zoals je vandaag gevleid lachte
toen ik dat zei dat ik je miste
en jij zei dat je terug kwam als
het mooi weer werd en de zon scheen
en we konden denken aan ons Amsterdamse Bos…
herfstparade
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
716 wanneer de nevel zal verdwijnen
en de zon piept door de bomen
dan is de tijd gekomen
dat herfstkleuren zullen verschijnen
het bos wordt stilaan kaal
de vele bladeren op de grond
kleuren schilderachtig in het rond
in een tafereel van pracht en praal
voor de dieren wordt het even wennen
aan een omgeving zonder lover
ze moeten oppassen voor…
Wentelen in weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 Ik loop graag door een herfstig bos,
zo in de avond schemer
met een tapijt rood bruin
en af en toe een glansje geel.
De geur van rottend, dorrend blad,
geluid gedempt door druilerig gedriezel
het zicht beperkt
door vlaagjes flarden mist.…
omzomen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
530 ik weet 't, het lijkt zonderling
zo alleen door bos en hei te gaan
maar vergeet niet één ding
hier kun je bevrijd gaan en staan
of verwaaien met ruisend blad
hier vinden hersenhelften elkaar
strijkt licht elke schaduw glad
reiken zintuigen tot de evenaar
op 'n pad dat nergens naar gaat
tel ik gaandeweg mijn bomen
die zijn zich van geen…
Je bent
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
574 Je lieve lichaam ligt begraven in een bos,
niet ver van het Nije Hemelryk, de zwemplas,
waar je mij en mijn broers vaak vandaan
haalde na een bloedhete dag. Je bent je
lichaam niet meer. Je ademt niet meer. De
donkere duisternis heeft je toegedekt.…
De cederallee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 Zo moet het zijn: het tedere geweld
Van ceders in september, kopergroen
Als wachters in gelid, die heel het bos
Behoeden voor wat schuilt en spiedt en dreigt
Maar beuken zijn het: neigend naar het veld
En reikend naar de lucht, een legioen
Van overmoed dat zonder blik of blos
Ons voorhoudt dat het eeuwen overstijgt
En in oktobers late…
Orang Belanda
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
742 De neusaap uit het bos.
Arm dier, het zou van toen af aan
als “Hollander" door 't leven gaan.…
Dolende Julia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
464 DOLENDE JULIA
Soms staat zij opeens naast me
met haar geur en drukke gebaren
natuurlijk zegt zij geen woord
strijkt geen vingers door mijn haar
immers lang geleden overgegaan
Zij komt zomaar wat bij me spoken
voelde mijn eenzaamheid, het samen zijn
de afwas doen of het Indisch koken
Dan gaat ze weer want ze is bang
dat ik boos word en…
Bruisend leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 jij hebt je
namen geschreven
op alle delen
van jouw leven
in het bos
vliegt plots
een vogel op
met veel misbaar
door die scene
schrik je op in
auditief herinneren
een regelrechte top
op het donker
spiegelend meer
schrijft maan zijn
intrigerend wassen
wij rafelen
ondeugend aan
de kant zijn gezicht
met golfjes in plassen…
Verfeed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Boos kan ik ook
zijn, alle feeën nog aan toe!
Papa vindt mij maar lastig
hij luistert niet. Ik heb een bril
nodig en de oogarts zegt van niet
net als mama die altijd alles wil
weten, want ze gelooft me niet
dus waarom zou ik dan nog
vertellen wat ik doe? Alsof
ik nog niets kan.…
Tweemaal Herfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
470 o God wat een dag
de zon schijnt
het bos toont zichzelf in
z’n kleurrijkste herfsttooi
dat ik dit weer beleven mag
mijn hart jubelt en ik lach
wat is het leven toch mooi
thuis ligt een grijs omrande
envelop: kleurloos ijskoud te zijn
opgevangen op de stekelige deurmat:
hij was nog jong en tevens oud
vond de herfst altijd zo fijn
geen…
De boulevard
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
456 ik zag hoe lente
je haar al lichtjes
high light kleurde
na maanden lang
het winters blond
ik proefde
de eerste prille
tonen als voorjaars
melodie uit het
zilt blauw golvenlied
joyeus rokten kort
nog op de gok
hun lichte benen
terras genietend
onder warme zon
een tikje fris
windje uit de
nog koude zee
dolde in de grote bos…
Vrede en Verstand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Of gebruiken we dat verstand
juist te weinig, zoals toen
mijn man onze zoon ontzag
en boos werd op de baby?
Wat bezielde hem?…
Vluchtende vlinders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
551 Het is bijna of je de groene bomen
hebt leren praten, door te luisteren
zo mooi is het bos nu na jouw doodsdrift
waar vlinders ademen in de wind
en ik luister naar jouw woorden
in de stille bossen van mijn dromenland
heeft ieder geschreven woord die speciale klank
van ontheemde kinderen die naar vrijheid snakken
ik lees de zinnen voorzichtig…
Een ode aan een mamma
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 Elke dag
geef jij liefde
Vanaf het moment
dat jij ons leven gaf
Haar hele leven
zorgt zij voor jou
troost zij jouw tranen
Zelfs als jij
jouw eigen weg gaat
Zij lacht met jou mee
Bij alles wat jij vertelt
Ook al is het soms
niet grappig
Zij voedt jou op
Zij kan boos, kwaad worden
straf geven
als jij net iets te ver
door ging…
Zoals bladeren vallen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
451 Zoals bladeren vallen in het bos
laten wij de toekomst los
De zandloper van het leven
loopt leeg eens ‘t einde in zicht
Als ons hart en handen beven
doet de dood onze ogen dicht
Er is nog tijd er zijn nog dagen
en warme armen om ons heen
En vooraleer we stil vervagen
enkel een naam nog op een steen
houden we het leven vast
Zijn we op aarde…
Het magische licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 jij deelt het
magische licht
dat alle leven een
gezicht kan geven
een vogel in de
lucht is voor jou
een grandioze vlucht
tussen de wolken
waar in sierlijkheid
en slanke kracht het
dartele diertje ultieme
schoonheid beleeft
het zomers gesprek
dat jij hebt met de
bomen van het bos over
het grondwatertekort
jouw samenkomen…
De stem van leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
366 soms spelen
je vingers
gedachteloos
met de kleine
mannetjes die
ons vroeger
gezelschap hielden
in dromen die
de stilte herriepen
met een zacht
verteld verhaal
ik weet dat zij
ons meenamen
naar de plaatsen
waar zij tezamen
kwamen met het
leven in het bos
nog zijn zij er als
ik jouw vingers
zie spelen en er in
de kamer een
vage…