6857 resultaten.
Zwaan
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
920 bij het meer
die ene keer
een zwaan dobberde kalm
het water zo glad als een spiegel
de volle maan scheen
de wolken versluierden de maan
de wereld was stilletjes aan het vergaan
maar die zwaan
die blijft eeuwig
in mijn herinnering
bestaan…
in deze kleine gondel vol gedrochten
gedicht
2.5 met 19 stemmen
11.856 je had je eigenlijk een gedicht voorgesteld
met herinneringen aan de bronx
aan de caribische zee aan een creoolse
uit de antillen: aan joséphine of
aan napoleon daardoor - op elba
had je willen naslaan wat er daar al niet
als een gedicht voorstelbaar was geweest.…
Co
gedicht
2.4 met 18 stemmen
8.923 Jij mag ons hebben deze week, helemaal verzinnen
en daarna ik, co-ouderschap van de verbeelding
Ik geef een nachthemd mee om me gauw aan te
denken als je mijn tepel niet meer weet, vergeet hoe hij
soms op de bedrand valt, verstart. Een sjaal om voor
mijn mond te knopen als het trekken van mijn
bovenlip, trillen van mijn linkermondhoek je…
Lieve Opa
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.901 was nog zo klein opa
Alles ging aan me voorbij
Ik kon dat allemaal nog niet beseffen
De dood bestond niet voor mij
Opeens was je er niet meer
Maar je missen had ik niet gedaan
Ik wou dat ik wist waarom niet
Misschien wilde ik ’t verdriet niet aangaan
Vreemd dat ik je nu pas begin te missen
Verdrietig dat ik me nog zo weinig van je herinner…
Hulp
gedicht
3.0 met 27 stemmen
12.588 Vroeger kwam bij ons een vreemde vrouw
die jurken maakte van kapotte broeken
en soep van groente die was weggesmeten
die lappen breide van verdwaalde draden
en overvloed van bodems los kon schrapen,
die planten overreedde tot gedijen
en koeken vulde met een hart van spijs
en als het nacht was liep ze weer naar huis
en kroop in bed…
Tot ooit
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.822 Kun je je afvragen
De mooie herinneringen
houden we vast
Altijd in ons hart
nooit vergeten
Ik weet dat je op ons wacht
waar je ook bent
Dag lieve schat,
tot ooit…
Samen geworteld
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.244 Voelde ergens die vrees
in samen gewortelde zinnen
een verstrengeling verbroken
behouden vorm van zelfzucht
steeds bang voor heimwee
weggezonken in de natuur
met bewondering geleefd
een aaneenschakeling
van keuzen makend
nam ik afscheid van jouw voelen
mijn voeten te klein voor de deur
en jij met jouw onzekerheid
vaak magisch in…
De zegen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
455 In mijn bedje
vol zonnestralen
gevlochten uit
laagstaand licht
luister ik naar
winterse verhalen
uit een lang
verleden tijd toen
er nog rijm lag op
daken en herdertjes
bij nachten lagen
wij takken van de
kerstboom zaagden
voor het maken
van kransen in de
weken van advent
want ooit zijn wij
nog heiliger dan de
paus geweest was…
Zo sta je weer voor me
hartenkreet
4.0 met 50 stemmen
2.006 Vaak zitten we nog aan het water
Samen zonder vragen over later
De zon die in je ogen weerkaatst
Het licht dat jou diep in mijn hart plaatst
Het gaat nooit meer uit
Het brandt
onder mijn huid
De zon in je ogen
snijdt dwars door me heen
in mijn herinneringen aan jou
in mijn wereld van steen
Zo sta je weer voor me
in al jouw stralende pracht…
In de zon
gedicht
3.2 met 40 stemmen
9.030 In een vorig leven
zat ik als ik even tijd had
op de drempel in de zon.
Af en toe waaide een wolkje stof
op van de weg.
En als Rachels raam openstond
kon je haar horen piano spelen.
Op een dag werden wij allemaal vermoord.
We hebben toen verschrikkelijk geleden.
Weet wel, je dood vergeet je niet gemakkelijk.
--------------------------…
Voor oma.
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.298 En ik heb die mooie herinneringen nog.…
In de geest van mijn vader
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.047 hij is er steeds bij kwijnend licht
naast dichte schotten weggedoken
stil
met ingeslagen wapenfeiten
in echo’s van verleden stemmen
hij neuriet alle kogels weg
bedaart de stormen in zijn kop
met bijeengeraapt vertrouwen
‘je moet het zó zien’, zegt hij
beklemt op zachte toon de wereld
niemand draait er nog omheen
zwijgt
als tabak…
Stilstaan
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.154 Herinneringen kleuren en niet weten
waarom ze zwijgen en
naar jou blijven ruiken.
Blijven waar ik jou blijf zoeken
en je mij niet wilt vinden als
je weer omkijkt
en me laat stilstaan
met de gedachte dat we samen geen
dromen meer zullen vinden.…
Moment van mijmering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 zacht fluistert kristal
zijn transparante tonen
fonkelen in rode wijn
de vlammen van het vuur
lentekoelte vleugt
door openstaande deuren
bezwangerd met de donkere
geuren uit het late avonduur
een moment van mijmering
die in knusjes samen zijn
weer herinneringen roept
uit lang vergeten tijden
zonder haast en stress
rampspoed van berichten…
Hersenprent
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.241 Mijn lijf
herbergt een galerij
met gezichten
vol ogen gevuld
met het gelijk van toen
die strak staan gericht
op mij.
Ook je portret hangt er.
Het is een wankel
immer kantelend
schilderij
van jou
zoals je was
toen ik voor het laatst
iets tegen je zei
Op jouw gelaat
altijd die traan omlaag, langs je wang.
Tot de plaat kantelt.…
Breister
gedicht
2.1 met 133 stemmen
25.756 Laden vol warme halzen
breit zij en komt zo mensen
op het spoor die het jaar door
winter trotseren in haar.
Naalden zijn de laatste taal.
Een na een heeft rijm
de levenden het zwijgen opgelegd.
Toch zijn ze er nog allemaal.
Hun alfabet is een perfect geheim,
het wordt omwonden, niet gezegd.
Wie spreekt kan er niet bij.
Hun gesprek tikt…
Wat vult je hart
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
707 Wat vult je hart, je hoofd, ja heel je denken
van alles wat je ziet en hoort op deze dag;
waaraan dan wil je echt je aandacht schenken:
is het een drama of een luide kinderlach?
Want leven is voordurend iets van weten,
van voelen, van een passie, iets wat ergens raakt
en of je wel of niet weer wilt vergeten,
er is een heden dat altijd naar…
Bijna zo dichtbij
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.082 Verdwaasde herinneringen
aan mijn enige vriend, de omarming van de wind,
hij gaf me rillingen van de kou
Terwijl de moed me weerhield om hulp te bieden.
Twee paar ogen verlicht door straatlantarens
bleven me volgen, ze spraken wat ik voelen kon.
't Was de allerlaatste herinnering.…
Metaforen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
585 Herinneringen vergaren steden,
als men dat wil met gouden
tempels en porseleinen straten,
monumenten die voor altijd de
gedachtenis aan wie hier leefden
blijven bewaren, substraten
van dat verleden, veranderd
in afbraak, wanneer men ze
prijs zal geven, maalt puin tot
nieuw cement voor metaforen,
die nog niet zijn verkend.…
De kleinste details
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
471 ik zag ze
in je ogen ontwaken
de herinneringen
die jouw leven maakten
scenes en fragmenten
in wisselend gevoel
die het gebeuren in
tijd en omgeving kleuren
iedere keer weer
het vertellen en weten
om ook de kleinste
details niet te vergeten
zwart is de schaduw
scherp het contrast
waarmee jij hun impact op
jouw leven hebt neergeschreven…
Een stralend overleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
553 jij hebt het magische bos
ontsloten met een wenk en
het schikken van je gouden lok
boven gevoelige ogen
jij danst en ik loop
op de mysterieuze muziek
van het eeuwenoude woud
waarin tijd zich samenvouwt
jij laat mij de bronnen zien
van jarenlang verdriet en pijn
omdat herinneringen aan jouw
trauma’s nog niet verwerkt zijn
toch zwier…
Jetayu
gedicht
3.1 met 9 stemmen
6.220 Als dorpsjongen, niets gewend,
stond ik een keer op de zolder
van het Goes Museum oog in oog
met Jetayu, de mythische reuzengier.
Hij sloeg een vuurwaaier
van staart en vlerken open,
een werveling van kracht en kleur,
en schreeuwde het gotische gewelf
vol oosterse triomf.
Ooit had ik een oom op Java
die uit de sprookjeswereld…
Zoals een vrouw
gedicht
2.0 met 236 stemmen
53.827 Zoals een vrouw, die overloopt van melk en liefde,
haar linkerhand naar een kussen brengt,
in die gedachte wil ik afscheid nemen.
overschouwend, nog één enkele keer, uitsluitend
zachte gewassen.
niet het lichaam, de asse.
----------------------------
uit: 'Tirade', 419, 2007.…
Waar Haydn is kan niets gebeuren
gedicht
2.0 met 16 stemmen
11.126 Zijn we gezoken in de Donau
zijn we als een pas op de plaats
Wat hier allemaal meespeelt
twaalf vibrafonisten die een liefde delen
voor plaatstaal
Hier kan niets gebeuren
want het anker hangt als een bel
aan het oor
we luisteren het af
Achter die boom heb ik je gekust
je mond gaf mee
Wat we verwachten van harmonie
wat van de vuurpijl…
Annabel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
982 Het voelt soms best nog triest
dat ik een verhaal liet afbreken
toen het juist was
in zijn mooiste vorm
die trieste dag in de herfst
toen je terugkwam uit Spanje
waren we weer samen
in de klas voor een feestje
een terugkomst van klasgenoten
die ooit over duinen holden
voor het vieren van een feest
met bier en rollende stofnesten
nam…
Tijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.075 het is slechts de herinnering aan tijd
die vervliegt…
De carrousel van beelden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
473 echte stilte
is nog vol geluid
als ik de ogen sluit
hoor ik mijn gedachten
in een trage stroom van
bloed onder mijn huid
in variaties rood
verhalen zij wijdlopig
in meanderen en
geladen met emoties
over licht en leven
schaduwen en dood
onophoudelijk
trekt de carrousel
van beelden en
gebeurtenissen aan
mijn geest voorbij
de herinneringen…
Hinkelliedje
gedicht
3.1 met 31 stemmen
24.818 Er is een liedje -
wacht, ik leer het me -
over een jongen die ze
Hinkel noemen,
omdat hij elke dag
een steentje gooit,
sprongen maakt
en het op één been redt,
nee: rooit.
Dat liedje had ik graag
een keer gezongen,
maar het lukt me niet,
het lukt me nooit.
--------------------------------
uit: 'Verzamel de liefde', 2006.…
Elke dag weer...
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.317 Elke dag herinnert me
Aan jou, het ongeluk en mij.
Jij, dood, ergens anders dan hier.
Het ongeluk, nu verleden tijd.
Mij, levend, zonder jou.
Elke dag weer.
Het is zo oneerlijk, ik mis je zo.
Kom terug.
Alsjeblieft.…
Een wegwuivende lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 over levenslijnen
zoekend naar begin en einde
ogen vragen om
bevestiging met een diepe zucht
wel heen maar nog niet terug
het pad van rozen
was voor jou nooit weggelegd
jij hebt er mij niets van gezegd
dan viel er stilte
overgaand naar orde van de dag
ontwijking door een wegwuivende lach
lijnen breken waar zij zijn verhard
herinneringen…