3975 resultaten.
Getatoeëerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Getatoeëerd voor het leven
geëtst de zwarte lijnen
hult leed in gelooide huid
onuitwisbaar de diepe plooien
de tijd krijst het schreeuwend uit
scherpe naalden diep gestoken
pijn van ingebeten zuur
getatoeëerd voor het leven
getekend, niet meer puur
snorrend snijdend gaat het lijden
permanent in inkt gekrast
het bizar geweven kunstwerk…
Stroomgebied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 Beken tintelen
vullen poriën op de huid,
dorst naar de wortels.
Natuur opent zich,
stroomgebied in de regen,
naakt en verlegen.
Deelbare dromen,
strohalmen naar de morgen,
echoput van geluk?
Uiterste balans,
onbetaalbaar wat je kiest,
taal vervangt het evenwicht.…
Niet wachten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
495 Ik wil niet onder de
bomen wachten totdat
de bui is overgewaaid
Niet schuilen in het portiek
totdat de storm is gaan liggen
Of haasten om voor het
aanstormend gedonder
thuis te zijn
Raas over mij heen
Verdrijf dreigend onheil
met krachtige hand
Gesel mijn huid met
striemend geweld
Ruk met gretige handen
aan kleren en haar
Laat het…
de beeldhouwer
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
625 iemand
de naam het spreken
de verbinding naar heimwee
het blad naar golven
het hoofd wat scheef
in een lichtgebaar
van voet naar hals
het tillen het dalen
de greep van gisteren
van vlucht naar aarde
de hand in je haren
gedachten dicht
van ziel naar adem
de stilte glijdt
langs rustende jaren
beeld ik jou van mij
een glimlach op huid…
Langszij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
470 in het bos wonen geen geesten
tijd verstrijkt langs de huid
en de wind plukt bladeren met
ingetogen hand, zag je ze niet
liggen, gevonden voorwerpen
verlaten van hun bestaan
in de zachte moederschoot
helmgras, vochtige aarde
in het bos wonen geen mensen
maar waaien zij uit, in stilte
groeten elkaar nog als lotgenoten
vluchtelingen…
vandaag is een mooie dag (voor Nadia E)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 er is een waarheid
van de getallen
en een van de
menselijke maat
ze bestaan
al die onzichtbare
jaren maanden uren
van de waarheid
onze huid die
geen licht verdraagt
is van overal en
van alle tijden
de zon brandt traag
in dit polderland
geharnast schuilen we
achter donkere wolken
brenger van het leven
de menselijke maat
zegt…
Tripje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
694 Alle feeksen en duivelinnen eet
ik op met haar en huid.
Morgen vlieg ik naar Zuid-Afrika
en pimpel ik wijn in de warme zon.
Ik heb Jezus en alle heiligen
uitgenodigd voor een feestje op
mijn luxe jacht met een boegbeeld
van gouden borsten.…
lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
475 als ik ontwaak met jouw handen
op mijn buik, je lippen aan mijn hals
het verlangen zichtbaar aan je borsten
weet dan dat ik mijn ogen weer sluit
en de hemel verleg aan de akker van je hart
de warmte van onze huid
zal het gemis bewenen
in elke porie waar een herinnering
in staat te lezen
lief, jij bent de zee op wie ik vaar
het water dat…
Wat vage sporen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 ik heb ooit
de karakteristieken
van je gezicht kunnen lezen
maar waar zijn
die markante lijnen
vandaag de dag gebleven
ik wil je leven zien in
het ervaren van emoties
liefde en verdriet misschien
wat vage sporen
geven nog enig zicht op
wat er van je huid is gewist
gelukkig spreken
je ogen tegen met wat jij
met je mimiek laat…
De diepere lagen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
707 in een voorzichtig
tasten naar vlakken
die raakten spraken
je vingers zich uit
wisten direct een
gevoelig contact te
maken met de diepere
lagen van mijn huid
traag pulserende
stromen werden gewekt
om op een hoger
niveau te existeren
je manueelde de
sprankelende melodie
van bevrijden met muziek
als mentaal begeleider
in die…
Het magisch mystieke
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 ik voel
de warmte
van je handen
op mijn gezicht
niet in raken
maar een pulserend
stralen dat heilzaam
naar binnen is gericht
langzaam ontspant
mijn huid en komt
het jagende bloed
tot normaal circuleren
vaak heb jij
dat talent al gebruikt
om mensen met een
druk leven rust te geven
het magisch mystieke
blijft helaas achterwege…
Het smelt
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.062 niet in deze winternacht
die zacht is als jouw huid
na het raken van mijn adem.…
Paasverhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 Wederom met Christus opgestaan
Hebben onbeschrijfelijk geleden
Smekend tot Dezelfde nog gebeden
Mochten daarna onze wegen gaan
Konden onze werelden weer aan
Nieuwe plannen in het heden smeden
Wederom met Christus opgestaan
Werkelijk geblaft tegen de maan
Ons van het verleden losgesneden
Langzaam uit een oude huid gegleden
Doornenkroon en dood…
De Kameleon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 niet
mijn ogen zijn waakzaam
ik ben een kameleon
Vanuit mijn hol kruip ik
voorzichtig door mijn leven
nat als het regent
dor als de zon brandt
schuw onder de bladeren
als de meesters passeren
die mij niet willen zien
hun ogen lachen niet
het is een spel
waar ik niet blij van word
Ik droom kameleondromen
van een gladde, egale huid…
Verborgen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
798 Mijn lichaam
schreeuwt het uit
Het laat me weer eens vallen
De pijn kruipt onder mijn huid
Soms ben ik zo kwaad
op dat immuunsysteem,
dat mij keer op keer
verraadt
Het is soms moeilijk
want je ziet het niet
Het richt hier schade aan
Mijn lichaam zit
in een soort van oorlogsgebied
Ik wil niet klagen
Ik krabbel weer overeind
Ik…
Onschadelijk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 er zit
geen spanning
op je huid
speels en
zacht komt zij
daarvoor uit
ook de kleine
rimpels tekenen
je warme lach
helder stralen
ogen gefocust
in een verre blik
die haar rust
ontleent aan het
niet accommoderen
ondanks een steeds
proberen ook de
kleinste details te zien
een lieve open
uitnodiging om deze
ontspanning…
onderhuids
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 Raak mij aan
onder de huid die ons weerhoudt…
Geen lucht voor vocalen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
434 zij omvatte
ademloos mijn huid
ik had geen lucht meer
voor vocalen
maar in de bellen
die stegen en daalden
kon men mijn boodschap
uitstekend vertalen
er was geen huis
we stroomden in en uit
al naargelang de stroming
en stemming van de zee
nooit waren wij alleen
vissen zwommen net
zo gebonden als vogels
vlogen in hun rijk alleen…
Twijfelzakken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Zakken zijn we, gemaakt van zachte huid.
Gevuld met botten en met weke delen.
Met harten die nijver moeten kloppen.
Met grote monden die eten kunnen.
Met darmen die voedsel verteren.
Met anussen die resten lossen.
Met breinen die helder denken kunnen.
Die onwetend denken dat we weten.
Elk mens verdient het.
Het voordeel van de twijfel.…
De buitenkind kleuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 merkwaardig
toch hoe warm
wit licht je huid
goudbruin kan
kleuren van binnenuit
als zon gemeden wordt
door parasol of zomerloof
verschieten toch de
meeste stukjes bloot
naar alle variaties rood
pijn waarschuwt te laat
voor het goede medicijn
tegen verbranding
verkoelend smeren hoef
je niet meer te proberen
toch straalt jouw lach…
MANDARIJNTJE IN PAPIER
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
467 mandarijntje met je losse huid
en parfum als een zomerhuid
een verantwoorde consumptie
voor kleuter en bejaarde
ze komen uit een ver land
een land van
hangmatten en golfplaten
en oude vrachtwagentjes
een kilo in een netje
er is er altijd wel één
omwikkeld met gevloeid papier
maar niemand weet waarom
misschien is ie wel bestemd
voor één…
Wit zingende krullen
netgedicht
5.0 met 74 stemmen
365 zacht streelde je
het magisch blauw
over wit zingende krullen
koelde met donker diep
de warme lagen
in hun eigen huid
die zich oplichtend
golvend blootgaven
je lach had de
kracht van de zomer
was warm als de liefde
van menig dromer
de armen gespreid
in het omvatten
van eindeloos veel
in zonstralende vrijheid
jij alleen op…
Woestijnig leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 nog masseren
tonen de onrust
van het ongewone
in het elkaar
aankijken
liet nog
niemand echte
aversie blijken
de ijzeren kam
schraapte alle
klitten van
decenialang
eruit ten koste
van een uiterst
gevoelige huid in
dit woestijnig leven
hitte en klimaat
hadden verzorging
vergeten dus
opgelucht keek
men elkaar aan
en lieten bedachtzaam…
Laatste filmscene
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
397 de diepe zucht
gaf lucht
ontspande de
huid van je
gezicht met
lichte schrik
werd je
wakker als
onderdeel van
het protocol
ontwaken
ik zag je
klimmen uit
catacomben
vol diepe rust
naar een
werkelijkheid
waarop jij
nog niet
was voorbereid
maar als eerste
was er de lach
de wereld
weer zien
gemaakt als
laatste
filmscène…
Soms doe ik dat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
455 Mijn hand op je huid, je hart in m’n oor.
“Ik kan jou dromen,” zei je,
en toen kwam je nog dichter.
Ik had langer kunnen blijven
maar dat heb ik niet gedaan.
Je blijft altijd nog even steken in mijn longen.
Ik hou halt, en luister,
dan adem ik je uit.…
Raffelende hagelbui
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
365 nog heb ik
je niet gezien
met de eerste
vlokjes sneeuw
in je herfstkleurig
korte haar
de witte pluizen
die zo op het
kort tapijtje
duiken en zich in
glinsterende banen
onoplosbaar op
jouw huid
wanen in het
bekende spoor
van de vele
vaak vergoten
zilte tranen
jij gaat meer
voor het
knapperend
alternatief van
de raffelende…
LAIS CCLV
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Het gunt u zicht, laat u lezen zelfs haar huid,
het is te diep tot in het zwart gegaan.
Haar zuchten is van sterren nu 't geluid.…
KERST BLIJFT RONDGAAN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
961 De ster van Bethlehem
welke naar Jezus' kribbe wijst
glanst groot en wenkend
wordt getroffen
door de stralende Morgenster
Christus in schier voorbije nacht
Die haar doet verkleinen
tot een zwervende vonk maakt
zij verdeelt zich tekens
dringt door in de huid
van Gods trouwe volgelingen
stroomt mee in de wenteling
van het levende bloed…
Als alles bij elkaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
708 zou ik de passie met zachte
handen uit zijden draden willen spinnen
Als orakel zou ik het vuur van l’amour
in mijn glazen bol willen aanwakkeren
Als godenkind zou ik de begeerte
met magische pijlen willen raken
Als poëet zou ik de hartstocht willen
schilderen in een verstilde minnebrief
Als alles bij elkaar
heb ik je lief met huid…
Paradoxaal
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
339 Kruip als een nar
in de huid
van een dichter
die de waarheid liegt
en niet zegt
wat er staat...
het mag van mij,
maar wees consequent
en spreek jezelf
niet tegen in wat je
zoëven nog hebt beweerd
dan denken wij,
met onze breinen
op scherp
die zot meent niets
van zijn woorden
bij hem is alles
ambigu,
multi- c.q.…