2308 resultaten.
vogelijn
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.343 toen zachte tonen tussen huizen graag hun weerklank vonden
zweefden hoog langs oude gevels kleine zomerschrijvers;
elke lijn zong duizend woorden
het stille licht dat in de kerk haar kleur verspreidde
liep nog mee in ogen waar geluk mocht wonen
ver verheven boven kou,
klein gelaten in een mens die elke stap bewonderde
en het was mooier op die…
Vlinder zonder vleugels ?
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.179 Je kwam liefde te kort, een woord
waarom gelachen wordt, het
blauw wordt ijs, daarna grauw,
niet in meer staat innerlijk te
bloeien, in de kou wordt alles
ontkend, de regen berijdt het
blad waaronder de vlinder geen
tehuis kon vinden en tot in
de lente zal zwijgen, een kale
boom op een oude prent, dat in
elk seizoen van kleur verandert…
New York - Queens
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
772 In een winterse laan
staat een stoere hoge boom
wit besneeuwd verheft hij zich,
onopvallend voor zich uit knarsend,
boven het luidruchtige verkeer uit
niet zwichtend voor de kou en de last
alsof bomen aanvoelen dat
de lente alles zal herstellen
Onder die boom
rust een doelloze zwerver
die ooit ergens liefde gaf en kreeg,
onopvallend onder…
Rembrandtcyclus 5: anno1640 onbehouwen humor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 gebrul, gesnik achter mijn ezel
steunend, kreunend mijn pardon,
dat ik een flinke kou te pakken heb,
ah-fijn….…
Herfst en dan...
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.498 Bomen kalen
Wolken jagen late zonnestralen
De hemel kleedt zich nu in grijs dan in grauw
Een noord wind werpt zich tegen muur en dak
rukt verstoord aan ieder blad en tak
haast zich voort, vergaart de afgestorven blaren
krijst, wervelt, blaast zijn kille adem
door alle holten, kieren, gaten heen, een kou
die aan mijn botten knaagt.…
In het uur U
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
548 ( Anima Mundi )
Zij danst op paden
zo ruw en smal
als kronkelwegen
in het ware leven
Door berg en dal
zal zij zich waden
door wind en kou
kan zij trotseren
er pas aan geven
Ook na de val
wil zij niet rusten
op zand en zee
aan verre kusten
misschien voor later
maar niet voor nu
Dan, in ‘t uur U
is zij nog wakend
de dood genakend…
Waarom Daarom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.387 kunnen zeggen
Mam en pap … Weet dat ik veel van jullie hou
Jullie zijn de besten
Jullie zijn altijd samen gebleven
En dat zal ik nooit vergeten
Daarom voelt het alsof ik tekort ben geschoten
Want ik ben er niet als je huilt of als je lacht
Maar vergeet niet dat ik altijd van je hou
En dat ik er altijd voor je zal zijn
Door regen en door kou…
Kassa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Jaha, ik betaal wel hoor
en voor mijn ziek zijn
zorg heel goed voor mijzelf
trek er steeds meer geld voor uit
lap nog koortsig goed verhoging
en voor een flinke kou
vraag de huisarts: kom us kijken?…
Sneeuwvlokjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
742 In paren dansen zij rond elkaar heen
in de kou, trachtend elkander te omarmen,
opdat zij liefhebben, beminnen, verwarmen,
al dwarrelend neerdwalend naar beneen...
op mijn gelaat, bibberend, bedroefd, noch bedorven
sinds de gedachte aan mijn lief, mijn eigen sneeuwvlokje,
waarmee'k mijn levensvlucht heb rondgezworven.…
Doodgewoon Arie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.167 Hij vond het fijn om te gaan varen
met zijn lieffie in de boot
op de vliet wat liggen dobberen
of vissen in een grote sloot
Hij had het niet op kou en regen
werd blijer van de zomerzon
van klussen thuis of bij de kinderen
en buiten eten als het kon
Hij vond het niets om stil te zitten
een mens geboren om te doen
geen geluier of niks nuttigs…
Herfstweer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
720 slechte, goede, hoopgevende mensen
stromend door de wind
en dan weet je de herfst begint
zittend bij vuurtje hopend op mooi weer
herfstzon gebogen over de horizon
en mist straalt zijn weer
over zijn zware wolken
dondert over de hemel
de mens zit binnen
te eten en te genieten
van boerenkool met worst of chocomelk
met slagroom
om de kou…
Wind en regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Hoe kunnen we zo bekommerd zijn om dure geschenken
wanneer er mensen zijn die dolen in de kou en
zelfs niet weten of ze morgen ook zullen leven?
Wanneer er kinderen zijn die hun ouders zagen
sterven en niet weten hoe ze zelf een toekomst hebben.…
twijgen worden mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 weggevaagde beelden strepen
zicht voort door mist en dauw, het
verglaasde weten kauwt aan de jonge
ent die zich veilig voelde in de luwte
van het begin
stakende takken zonder blad schrapen
met lange halen het vernis van de wind, de kou
zal in zijn honger blijven zoals de schaduw
van de verdwenen pas
niets zal de tijd doorstaan in weggelaten…
Mijn hart is jouw huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Een muur, kou en verbittering buitensluitend
Liefde 'n deur.
Leidend van kamer naar kamer,
naar het meest intieme van ons samenzijn.
Haar ramen,
bron van Licht.
De trots van ons huis, het paradijs,
de tuin achter het huis.
Waar alle vruchten van de liefde groeien
aan die éne Boom waar rond wij samenzijn.…
Losse letters
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
474 hoofd is nog leeg
mijn lijf nog steeds de oude
Ik klim op de klimop
om de vallende ster te zien
die daar ergens ver weg
zijn laatste reis verlicht
Zocht jaren naar de zin
maar kwam niet veel verder
dan wat losse woorden
die ik neerzet naast de boeken
klaar om ooit nog eens te lezen
Nu de ster is gevallen
is het donker om me heen
de kou…
Ons eigen paradijs
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
439 blikken zijn veranderd
ogen lichten op in schermblauw
zien gauw een stukje wereld
verdwijnen weer in virtuele kou
open zicht is een
zeldzaam fenomeen geworden
vreemd het kijken naar elkaar
geen klikjes toch een paar
het voelt als een gemis
naakt omdat er geen verbinding is
zonder kudde lijkt het kil en leeg
omdat niemand je een like-je…
In de winter.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 Krassende raven
Vliegen in 't ronde,
Bol van de kou;
Nevel en mistdamp
Hullen de velden
Weder in rouw.
Dan vaart de windvlaag
Woest door de takken,
Wild door het hout,
En wat te dor is,
Breekt hij al krakend
Af in het woud.…
ademloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 alles
alles wat ik nodig heb
is vrije adem
om te leven
te spreken ook
mijn longen willen wel
de tralies echter
van verstikkend geweld
dat zich vlaggen laat
als vrijheid van mening
korten mijn adem
knutselen ademloos mij
puilend de ogen uit
huiverig siddert
mij sprakeloos de kou
een traan denk ik
heeft geen zuurstof nodig
een bloedend…
on zinnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 en ééntje wit, waar nog een lepeltje in zit
met koffieschuim van coffeepads
ik zwets ervan
ik heb de broodzak weggeruimd
kruimels opgevangen, in mijn hand
toen weer geleegd en schoongeveegd
benedenwinds op meters grind
gelijk van tint
ik heb de vogels snel zien komen
bruine mus en grijze mees
ze joegen zonlicht uit de bomen,
vrij van kou…
Ode aan de kastanje
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.416 De zon bindt in, het loof gloeit na
totdat het oud en bruin wordt afgelegd,
de boom bloot naar zijn wortels keert
om zo kou te weerstaan.
Alsof het niets is, schept de kastanjeboom
na wintertijd als eerste nieuw blad. Lentekanjer –
--------------------------------------------
Uit: 'Haast feestelijk;' 2007.…
Vaak vlamt rood
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
525 te voelen
verhalen te horen over
hoe zij ooit werden geboren
ook hier delen zij ongewild
in de spanning van leven
al zijn zij verstild in bewegen
waar steen en glas
versmelten kleuren lijnen
het intense lijden aan elkaar
vaak vlamt rood
de nood van te veel energie
geeft daar haar pijnen bloot
in variaties blauw
snijdt heldere kou…
die weet waarom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 diep in jouw mooie ogen,
voel ik mij met jou zo rijk,
dat moet je van mij geloven,
jij bent zo sexy en zo prachtig,
als ik kijk naar jouw lichaam,
en van binnen heel erg krachtig,
toe verstop je niet meer voortaan,
want ik zie in jou heel veel,
een stille maar wijze vrouw,
het innerlijke dat ik met jou deel,
verdrijft onze gezamenlijke kou…
November
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
684 En storm rukt de bladeren van de bomen
Die door de straten dansen langs de puien
Om ergens in luwe plek tot rust te komen
Maar ook dagen straal je met volop zon
Benader je bijna de warmte van zomer
En ieder geniet in ‘t park of op balkon
Of ergens op het gazon als een dromer
En verder willen wij niet aan toekomst denken
Aan winterse kou…
Emmeloord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 dat is nu juist het probleem mevrouw
en 's winters zit je er in de kou
en wat ik zo-even ook vernam
je komt daar nergens met de tram
het is echt heel anders dan Den Haag
daar tram en bus je maar al te graag
of ik niet naar u toe wil komen, naar Emmeloord?…
Zij is natuur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
596 rijk
Door de grenzen van de taal blijven we alleen
Het beeld van mensen is een leger van duizenden personen
Gelukkig waren we in de natuur
Het bewustzijn versplinterde, de beschrijving lonkte
Zij loont echter niet
Wij spreken over identiteit en cultuur
De andere kennen we niet
Het noodlot heeft je genomen
Mijn hele hart door genadeloze kou…
1,5m water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
339 We zwermen de grens over
waar de drempel een muur was
de wachters zijn grootziend
de boeren ploegen voort
We banen ons een weg uit de kou
door de rozen rechts, de lelies links
rood en wit dwarrelen
de blaadjes achter ons
We zijn met velen
morgen met meer
er rolt een donder door de wolken
de kinderen worden onrustig
de ouders halen…
Ze was pas twaalf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Ik sta te huilen in de regen
De kou, het donker; staat me tegen
Ik praat met je, jij lieve schat
Lig je echt hier, onder zwart?
Zonder warmte, zonder deken
God, geef alsjeblieft een teken
Ik kijk omhoog, kapot mijn hart
Ik draai me om, ik moet terug
Afscheid deed nog nooit zo’n pijn
Ik brand n kaarsje, vind je dat fijn?…
Jaar rond zonder zorg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Als winter alles eentonig kleurt
met stemmig wit over de velden
overal kou en guurheid heerst
zal dan alles anders wezen?
Als het voorjaar daarna weer komt
met vogelzang en blaad’ren aan bomen
dan is alles weer rond
heus ’t zal wel weer goed komen.…
Hoor Mij Aan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
584 de dovenetel luistert niet
de ogentroost biedt geen
soelaas voor mijn verdriet
het ochtendgloren wou
mij ook al niet aanhoren
zelfs het viooltje streek
niet over haar hart en liet
mij achter – totaal verward
vanochtend liet de ochtenddauw
mij ook al alleen staan in de kou
en toen ik de vroegste vogel
mijn probleem had voorgelegd…
vol verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 waar de jas van het oude jaar
ons van de schouders glijdt
stookt het vuur van verlangen
met vurigheid van hartstocht
elke mens rond om ons heen
waar de les van het oude jaar
ons klein tot nederig maakt
omhelst ver weg en dichtbij
nieuwe hoop de verwachting
in miljoenen verlichte huisjes
waar in kou van het oude jaar
toekomst ons belofte…