2755 resultaten.
schelden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.089 Je raakt eigenlijk alleen al je vrienden kwijt.…
Lost moments
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
635 Verloren momenten in een verloren tijd,
ooit puur en mooi, we raakten 't kwijt.
Of wilden we toch liever snel vergeten?
Blind en doof voor de waarheid van nu,
zwalken we verder, blind, ik zeg 't u.
Liever willen we de waarheid niet weten.…
Vergeef me
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
2.838 Ik zeg wat ik nooit heb gedurfd
Maar moet ik het nu kwijt
Nu op het laatste moment
Moet ik zeggen dat het me spijt
Mijn hart breekt telkens weer
Als ik denk aan wat ik heb gedaan
Je hebt niet verdiend
Dat ik ben weggegaan
Iedereen moet het weten
Het is eindelijk zover
Ik ben echt veranderd
Maar nu is het over
Ik moet het je nog vragen…
Snuif wierook
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
801 gekozen heb
omgord het touw
met knopen die
gestrikt zijn
door een toekomst
zonder jou
ik orgel klanken
voel mijn knieën
op gebedenbanken
laat de knopen
glijden langs het
schaamrood van mijn
ongebruikte dijen
snuif wierook uit
vergeten tijden
apostel nog habijt
volg de riten
en de mythen
maar kan er nu voor
even niets in kwijt…
Graven groeten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
636 alkoof
zullen we vandaag de vaders vinden
tussen tinten van de tijd
die herfst heet, tussen linden
en platanen, langs lanen eeuwigheid
en moeders die we minden
broze briesjes blazen
of woeste waaiewinden
lijk droeve oude dwazen
ik stap het stille sterven
ritsel de rauwe realiteit
maar ondanks snedige scherven
raak ik de liefde niet kwijt…
pluk de dag
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.527 Levensstijlen veranderen
Vrienden raak je kwijt
Lichamen verouderen
Seizoenen komen en gaan
De herfst verjaagt de zomer
En de bloemen verwelken
Een zacht briesje
En wiegende bomen
Duizenden loskomende blaadjes
Dwarrelen in het rond
Bomen worden geleidelijk kaal
Paradijselijke kleuren vergaan
Grote zwermen vogels
Laten zich dragen
Door…
wat als...
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.153 en samen verder,
of elkaar toch kwijt?
zou de vonk ook toen
zijn gesprongen?
waren we wie we nu zijn,
wist ik dan wat ik nu weet?
minder doordacht misschien,
maar minder pijn.
was eigenlijk liefde dan,
net zo compleet?
maar iemand komt eerst op je pad,
als ie op je pad moet komen.…
Een zinloos geval...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.077 Zélf redde ik verleden week nog een
schildpad, die de weg kwijt was, 'k
zette hem terug waar of ie hoorde,
in het malse groene gras...
De mond vol van zinloos geweld ben
ik nu gedegradeerd tot iets wat
niet meer telt...
Een zinloos geval.....…
maar in de klank huist het verleden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.452 niet wat ik doe
ik wil je in mijn armen sluiten
met de glimlach van voorheen
ik zie alleen onzekerheid
in het wiebelen op één been
ik neem je hand
en kijk dan in je ogen
ik kan het niet geloven
je spiegelt mij alleen
ik schrik en stap wat terug
je lacht om mijn onhandigheid
maar door mijn kop en bloed
jaagt een orkaan, ik ben je kwijt…
Elke keer
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
2.173 Elke keer, wat doffere ogen,
Elke keer, een wat vermoeiderde blik
Elke keer, iets duidelijker dat gevoel,
ik weet, het afscheid is nabij
Elke keer, dat ik haar zie,
is er wat wanhoop bij gekomen
Ik wil haar niet los laten,
Ik wil haar niet kwijt
Maar elke keer voel ik dat ze wegglijdt,
tussen mijn vingers door
Ik kan haar niet bij me houden…
Je bent voorgoed verdwenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.383 Je was ineens zomaar verdwenen
en ik herinner me nog de tijd
dat de zon en maan tegelijk schenen
maar nu ben ik je voorgoed kwijt
Ik hoop dat alles goed met je gaat
en dat je heel gelukkig zult zijn
zie het bestaan als een kostbaar sieraad
en hou je vast aan een gezonde levenslijn
Wie weet ontmoet ik je ooit weer
tussen de sterren en…
strak mijn borsten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
881 spuit mijn rimpels vol
kuiten zijn nog steeds te bol
wie ben ik na de lift
er staat geen tijd te lezen
op mijn nog nieuw gezicht
waar is de warme vouw
van wijsheid en ervaring
die lachend open ging
heden zie ik jeugd
die alles nept
uit mijn verleden
ik ben een vreemde die
naar zichzelf kijkt mijn
binnenkant is nu haar buiten kwijt…
Huygens' uurwerk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
821 Waar je de tijd bent kwijtgeraakt
Vind je hem weer:
in de berm van de weg waar
je langstrekt, alleen,
met zijn tweeën
in groepen, waar je
je uitstrekt en uitrust…
Hé kijk nou, dat was ik kwijt,
weet je nog wel en nou hier
in deze oude tuin, bij
dit oude huis, waar
de uitvinder van die zus-en-zoklok
werd geboren, uitgerekend hier
vind…
ZO PIJNLIJK - - - (stappenteller 6)
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
1.071 een goed verantwoord
dus goed doordacht gedicht
dat volgens kenners pijnlijk
en tegelijkertijd verheffend is
Over het strompelen in de tijd
de kou in al mijn botten
streeds strammer gaat mijn pas
en donker is de weg
Nee, 't moet nog pijnlijker:
de "rugzak" wordt nu ook te zwaar
en trager wordt het lopen
aan het eind mijzelf volledig kwijt…
Ode aan professor dokter Fluitenkruid;
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
848 Professor Doctor Fluitenkruid
Quaestor van de quakers,
en kwieke kwestieuze kwibus,
was de kwintessens van
de kwintencirkel kwijt.…
jij bent altijd.......
hartenkreet
2.6 met 66 stemmen
5.166 Ik wil jou never nooit meer kwijt.
Jij bent super speciaal voor mij.
Jij bent mijn trots.
Jij bent mijn alles.
Ik vertrouw jou.
Ik wil je iets vertellen.
Iets wat jou heel blij maakt.
Iets wat belangrijk is in mijn leven.
Iets wat ik jou nu ga vertellen:
Ik hou veel van jou!…
Oud bakkie
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.066 rammelt, stottert aan alle kanten
En je bent niet meer zo vlug
Je rimpelt, krimpt en bent aan het slinken
Ergens lek je in je vel
Je bent weliswaar nog niet aan het stinken
Maar dat komt vast ook nog wel
Je stompt al af, dreigt te verzaken
Kan niet wennen aan de nieuwe tijd
Hebt moeite aansluiting te maken
Raakt langzamerhand wat dingen kwijt…
zoenen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
703 Zoenen met jou…
Is het gevoel van :wil je niet meer kwijt.
Zoenen met jou….
Is zoveel meer dan een zoen.
Zoenen met jou…
Zou ik vaker willen doen.
Zoenen met jou ….
Geeft me het gevoel dat ik leef.
Zoenen met jou….
Is voelen dat je om me geeft.
Zoenen met jou …
Is de warmte binnen laten het verdrijven van de kou
Zoenen met jou….…
Splitsing
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
625 Je op een splitsing staat even
de weg bent kwijt geraakt
niet meer weten welke kant je
moet kiezen of zal verder gaan
met een hart vol van twijfel,
of geluk nog voor jou bestaat.
Kom dan bij mij laat me je
helpen de goede weg te vinden.
Waar je weer het zonlicht en
ook het geluk zal hervinden.…
de konngin van Den Haag
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
976 niets vertellen
mij in haar wereld wanen
misschien dan waarschuwen
dat mijn eenzaam huis
de gedachte kwellen
aan haar lach zo levensecht
ik hoor nog wat geruis
het leven is onterecht
ik heb haar weer ontmoet
en een lichte buiging gemaakt
de koningin van Den Haag
heeft me tijdens die buiging
heel diep in mijn hart geraakt
ik ben haar kwijt…
Mijn dorpje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 Maar bij 't vallen van de avond
raakt het dorp zijn drukte kwijt
en dan denk je soms tevreden:
ja, hier blijf ik voor altijd.…
septembergedachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
804 met ieder blad of iedere noot
die naar beneden valt of rolt
raak ook ik iets kwijt
ik sterf mee, verlies iets van mezelf
soms wil ik het verliezen
maar meestal niet
houd ik het liever zelf
tot de volgende lente
koester ik het in mijn hart
en wat dan… zeg het me
bloei ik dan ook weer op
tegelijk met jou?…
Een wonderlijk gedicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 dingen
Het kostte me geen enkele moeite
Het rook aan alle kanten goed
Het danste fijn op wit papier
Het probeerde op te stijgen
Vederlicht en vlindermooi
Maar wilde ook graag blijven
En iedereen vond het zeer prachtig
Zelfs die juffrouw van mijn lagere school
Zei kom naar voren en lees het voor aan de hele klas
Maar ik ben het helemaal kwijt…
Vingers vinden pluizen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
566 lijkt langer te duren
door het in de verte turen
in theatraal gebaar
zoeken je handen mee
vingers vinden pluizen
als tijdelijk houvast
wij tasten samen af
of dat wat wij hadden
nog kan vonken maar
er blijkt slechts een zwart gat
dat onontkoombaar
groter wordt
waarvan jij de randen pakt
en meegaat in onzekerheid
jij raakt jezelf kwijt…
Dat is hij wel.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
958 In een vermagerd verlangen
raakt hij kwijt wat hij behouden
wil. Bang is hij nooit geweest –
kwaad was hij wel. Het waarom is
een vraag die hij liever vermijdt.
Liever houdt hij zich bezig met het
onmisbaar genoegen, een steeds
terugkerende pijn die hem telkens
voorziet van een nieuwe lading
onzekerheden.…
In het heelal
gedicht
2.2 met 6 stemmen
6.461 En dan die reizigers,
altijd hun geliefdes kwijt, altijd weer.
Kosmische stormen trotserend
zweven zij die grote ruimte in
en vereenzamen.
Er valt gelukkig ook te lachen.
Lekker ineens verdwijnen
in zo'n sympathiek zwart gat;
eeuwig geborgen. Maar dan...
Een twee drie supernova hoepla,
daar ben ik weer.…
Miertjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
873 is steeds doorgaand verkeer
en versper ik het paadje
maken zij een ander straatje
ze wroeten aan één stuk
ze werken zich een ongeluk
stofzuigers der natuur
van het hek tot aan de muur
maar wat laatst door de kamer kroop
'k verwachtte al de hele hoop
mijn handen grepen grif
naar een doos mierengif
bewondering ten spijt
ik wil die mieren kwijt…
Herinneringen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
978 Door de liefdevolle wolken voel ik de zon niet meer
Achter de hoge bergen voel ik de wind niet meer
In het heldere water zie ik de vissen niet meer
Mijn herinneringen zitten in de knoop
In een prachtige rozentuin ruik ik de rozen niet meer
In de fijnste jazzclub hoor ik mijn muziek niet meer
Mijn hart ben ik kwijt
Mijn herinneringen zitten…
Krimpt de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 het ongeremd
de grenzen overgaan
naar een wereld die nog
zonder normen kan bestaan
je de standaard toegeëigend
van lak aan alles krijgend
als het feesten maar niet stopt
want de beesten zijn nog los
maar in demping
van gevoelens krimpt de tijd
tot een meedogenloos vervelen
omdat niets je meer kan schelen
bent je dieptepunten kwijt…
De éénpitter
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
539 Ma wilde ’t ding voor geen vermogen kwijt
-al kookte ze al jaren lang op gas-
want het gerecht waar Pa zo dol op was
kon enkel op die éénpitter bereid.
Haar draadjesvlees, zo heerlijk suddergaar,
‘k verlang er af en toe nog wel eens naar.…