6776 resultaten.
In armen van een engel
netgedicht
4.2 met 490 stemmen
70.670 het is de engel die komt aangevlogen
hou me vast mamma, het is bijna tijd
dat God me voorgoed van pijn bevrijdt
nu kan ik eindelijk mijn tranen drogen
De engel draagt me zo in zijn armen
naar de hemel waar mijn opa wacht
en alle bloemen voor eeuwig bloeien
ik met andere kinderen kan stoeien
waar niemand huilt; alleen maar lacht
Oh mama…
Verenigd in een Niemandsland
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.783 spottend in de duim
In de badkuip, in het vlokkend schuim
Haar klaaglied verlost me van dorst
Druppel na druppel valt de waarheid me aan
Een traag helder gif
Kansloos geef ik me over aan de grillen van de maan
Tot ik een krater in jouw geheugen grif
Waar ik alle loze tranen in stort
Daar blijf ik hangen, aan een klif
De wangen blakend, droog…
maskers
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
2.113 binnenkant)
en ik lach mijn tanden bloot
ik wil wel verder gaan
en ik heb je losgelaten
al blijft gemis en verlangen
leven in mijn verdriet
ik huil niet meer om jou
(toch niet alleen om jou)
ik huil om het gevoel
dat onbereikbaar lijkt voor mij
ik ween geen tranen meer aan de buitenkant
niemand ziet me nog huilen
mijn ogen blijven nu droog…
"Rythme en Provence"
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
670 minnekleed van het lavendelbed,
cicaden in 'a capella' met hun
klagen aandacht vragen, het gekreun
van de cipressen overstemt,
tot aan de maaigrens van de dorpen,
aan wegmarkeringen onderworpen,getemd
door eigen ritme, in een ongelijke strijd,
aangelijnd door de tijdwijzers, verleid
door deze schoonheid, klopt het bloed
in de aderen van de droge…
pas op je tellen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
821 door de regen
op het wateroppervlak te creëren
die vaak met lucht in bellen verkeren
en door de druppelkaats ertegen
als ze niet van te hoog zijn gevallen
meteen weer uit elkaar spatten
dat gebeurt massaal in zee
kolommetjes waarmee belletjes ontploffen
de wind neemt intussen druppels mee
waaruit zout in miljoenen tonnen
verdampt en droog…
Kerstmis zonder jou
hartenkreet
4.2 met 29 stemmen
3.381 Er vallen kaarten in mijn bus
die kunnen ook geen tranen drogen
ik laat ze maar gesloten dus
totdat ze later open mogen
Straks ga ik even naar het graf
om daar wat dennengroen te leggen
ze weet, dat ik verdrietig ben
dat mag ik daar ten minste zeggen.…
ZANG BIJ DE HAARD
poëzie
3.3 met 22 stemmen
3.792 Droge spijs teert even goed,
Bij wat ruimer drinken.
Plas dan, Winter met uw nat;
Storm en vries daar buiten;
Jaag uw lichte vlokken rond,
Voor mijn dichte ruiten;
Geef ons half rantsoen van dag,
En een schotel minder;
Welgemoed, bij zang en wijn,
Klaag ik van geen hinder.…
Ylkoorts (1)
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.387 Lippen, schilferend door de droge vrieswind
Plooiden van spijt
Hoe kon ik haar koorts vergeten?
Hoe haar snik vergrendelen in een geheime doos?
De nacht bood een laatste kans
Voor we verdwalen in gangen
De steriele sfeer van witte lakens
Jouw vezels, kraaiend van verzet
Tegen mijn schedelwand.…
Interelementair
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.864 Toen hij zei: 'Ga toch mee naar het strand,'
zei ze: 'Nee, want ik voel me aan land
als een vis op het droge.'
(en met vochtige ogen):
'Ding dán naar een landtong d'r hand.'…
een boerke
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
2.408 een rij
En daarmee was haar man
Bastiaan de Guyt werkelijk ook duvels blij
Hij had voortdurend ene glimlach op de snuit
Als hij met anderen over deze dochters sprak
Want ‘t was me wel mirakels heerlijk Hollands fruit
Der kwamen vrijers aan de deur
Heel veel
Precies kon Bas het zich niet herinneren
Omdat hij nogal last had van een hele droge…
HOERA, EEN ZOON !
hartenkreet
3.2 met 28 stemmen
3.764 Zijn wasgoed hangt door ’t hele huis te drogen,
je struikelt over rammelaar en fles,
sleept Pampers aan, per dag een pak of zes,
ze kosten je je zuur verdiend vermogen.
Hij kwijlt je beste shirt vakkundig onder
en als hij boert, dan druipt het in je nek.…
Gisteren is het me gelukt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.990 is dat heel laat
Maar niet voor Paul en Dennis uit mijn klas
Als ik die geloven moet
Wordt het zeker elf uur
Met sloten jus of cola
En chocolade, melk én puur
Om half acht hoor ik roepen
Christiaan, je moet naar bed
Even denk ik dan aan Dennis
Aan limonade en patat mét
Maar gisteren is het me gelukt
Om tien uur sliep ik pas
Een droge…
Rebellerende Discipline
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.102 opgelegd door anderen vinden protest
Je kan jezelf gaan haten
Al ronddobberend in je reddingsvest
Disciplinair roep je het spiegelbeeld tot de orde
Achter je verschijnt een woedende horde
Alle mensen die je eens naar eigenzeggen iets hebt misdaan
In je hoofd is hun beeld van jou ontstaan
Onherstelbaar in je ogen
Krabbel je ooit weer op het drogen…
Clown
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
927 Zijn duikelingen op en neer,
het ongeschonden verder gaan
na 't vallen, opstaan en dan weer
het drogen van z'n laatste traan.
Groot groeide mijn bewondering
voor hem die nooit verloren was,
zo'n Pipo klein, zo'n mensending
met ondanks alles een grimas.…
Laten gaan
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.745 mijn geheugen vandaan
Wat we kwijnend deelden
Vervaagt langzaam aan
Als een hartendief in de nacht
Die oordeelde
Dat nu,
Met al je deuren op slot
Hij geen recht heeft van bestaan
Gebogen buig ik voor het oog
Kritische veroordelende blikken
Duale beoordelende dialoog
Verandert in een paar snikken
In ‘n manisch monotone monoloog
Als een droge…
Aardige aarde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.363 In 't midden van China's aarde
eb ik weg van de vervloed
van het vele, grote, mooie
dat alsmaar verwonderen doet
en de oevers, wanden, rotsen, banken
nu nog droog met steen, gruis en groen
worden bodems van verloren oude steden
nieuwe stromen wat in feitelijk mensenhanden doen
om meer welvaart, meer welzijn te verkrijgen
zou China zijn ego…
Liedje van de Zee
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.165 verschiet
Hier was de hoedenman nog levend
met de vogels die er waren
en hij zong voor haar een liedje
van de zee - melancholiek
hier was de hoedenman alleen nog
met zijn vingers en zijn snaren
waar hij zong van lange zomers
die hij van haar wou bewaren
en aanraakbaar bleek zij even
in wat wind er achter liet
om er zijn tranen mee te drogen…
BH's
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
830 Ze lagen te drogen op een droogrek,
wel vijf verschillende kleuren BH's,
het was een machtig gezicht, als een
schilderij van een moderne meester,
ik vroeg me af waarom een vrouw zoveel
BH's nodig heeft, is één paar niet genoeg?
Jezus was toch ook voor minimale kledij!…
In weer en wind
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
926 En blijft het voor mij,
dromen over een droge dag.
Want geloof mij,
storm wou ik nooit stichten.
ik had alleen een antwoord verwacht.
Ik wou alleen de hemel verlichten
want de vraag blijft voor mij:
'Waar ben jij?'
Tot welke wolk moet ik mij
richten?…
In de kraag gespot
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
696 twee potten
in een kraag spotte
rood van jaloezie en begeerte aan
Hij danste elegant de pas
de deux - Zijn ogen swingend in kas
Om te daten
Straks in de gaten
Voor een triootje in de ouwe jas
Terwijl Jacques naar de dames vloog
klonk een stem kriegel van hoog
'Zeg mot hoor-us
Mijn naam is Dorus
Ik hou 't gat in mijn kraag liever droog…
Kosmonaut
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
890 Verworden tot blind instrument
staan van wrijving ruwe palmen droog
menend dat ze ontoereikend zijn;
de olie meegenomen naar omhoog.
Tot ze hem in haar capsule vangt
waar hij haar niet ontgaat
niet meer ontkomen wil en kan
en zich gewillig wegen laat.…
De vliegende vrouw
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
854 Hopelijk houdt ze het droog
zodat de dag vandaag geen regen geeft.…
Vandaag in Den Oever gewandeld,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
488 alwaar het ijs tegen de pier omhoog groeit,
zoals mijn gedachten weleens tegen de klippen,
waar ik deze vroeger dan liet hangen te drogen
om ze bij laag tij te laten vervlieden
met het ritme en de ruis van de regelmaat,
maar welke ik heden ten dagen durf voor te dragen
voor beschouwing en beminning,
het zij op papier, het zij in mijn hoofd,…
inspiratiebron
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
521 in het gras
Het fascineert me
ja nu pas
Mijn hennetje zo lief en zacht
begroet me blij na kille nacht
De heldre lucht zo schoon en klaar
die maakt me blijde ja heus waar
De droefenis die andren treft
maakt dat mijn geest zich in mij heft
tot steun en troost en andre gaven
waaraan de droeve zich mag laven
O inspiratiebron ga door
en droog…
Beginsels.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.849 blus dit eerste vonkje, eer het tot een vuurgloed wordt:
Droog dees eerste druppel water, eer hij u op 't harte stort;
Zij het eerste kleine zaadje, eer het wortelt, uitgerooid:
Zuiver 't hart van ieder stofje, door de ledigheid gestrooid:
En die onbetembre driften, die geen macht kan wederstaan,
In haar oorsprong reeds vernietigd, doen uw…
Vandaar
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.855 De nacht hing vol kruimels die nacht
waaierde uit en muziek zwom door me heen
en het stuiterde, vi in een net, op de kaseisen,
het droge, ik hapte, klapte dicht,
stak over de straat, op sigaret, had
handen tekort om teveel en wilde je
zeggen wat je me deed. Vandaar
dat ik je schreef.…
vertrouwde geuren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
685 veranda
je sierlijke hand door mijn haren
Ah, ik mis je
de vreugde van ons samenzijn
zo zelden in een mensenleven
wat een geluk hebben wij gekend
mijn liefde is onveranderd
hier is het winter en ik verlang zo
naar het voorjaar
ik kom je weer bezoeken mijn lief
met mijn ogen gesloten zal ik bij
je zitten
mijn ogen zullen niet droog…
Toekomst?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Aan de oostelijke kim begint de dag weer vroeg te dagen,
de zon in haar gestage klim laat traag de nacht vervagen
en sterren en de maan verdwijnen in de morgenstond,
het eerste vleugje hittegolf beroert de droge grond.…
Intrige van geluk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 gerande
eenvoud van het bos
een andere keer beweer ik
dat jij zoals de wolken bent
in weerkaatsing op het slootwater
terwijl ik mijn worm in zee gooi
we kussen elkaar tussen witbrood
met waterkers en honingkaas
de zon spiegelt zijn grootmacht
in het inrichtraam van onze ogen
het geluk is met mij als een intrige
je maakt jouw kwast droog…
Draveil, 1911
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
591 Haar man,
de schrijver Paul Lafargue, beet op zijn
droge lippen, sloeg enkele keren tegen de
stomgeslagen klok en laadde bibberend het
oude pistool, terwijl Laura nog gauw wat
spullen recht zette. Haar haren schudde.…