1858 resultaten.
Verloren wens.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
833 Een schouder, een houvast van troost omhelst
De lieve liefde als enige nood zoet gewenst.
Tevergeefs verkondigde ik mijn ideaal aan het volk,
Over liefde, rust en houvast en berusting.
Beschimpt, beledigd en verontwaardigd werd mijn visie
Terzijde en als quatsch betiteld afgewezen.…
De boswachter
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.587 Hij gaat langs de kronklende wegel in 't bos,
't geweer op de schouder, in luchtige dos,
na verre ronde, na bange wacht
op eenzame paden, in duistere nacht.…
1948
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Ze zat met haar staartjes te spelen in het erkertje
van de goeikamer van oma en opa
oma was de hele dag gedurig bezig en was een werkertje
zins ze bevrijd waren woonde ze bij haar grootouders
die namen haar opvoeding op hun schouders
vader en moeder waren allebei omgekomen in 1942
wanneer ze erover begon tegen oma werd ze altijd bitsig
en zei…
E haere tatou I hea
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
323 Ik dacht alleen maar buiten is het koud
En aan mijn eigen vege lijfsbehoud
Tot we kwamen bij zijn huis als een kasteel
Met een atelier op het belendende perceel
Morgen is er een opening in Rome
En of ik geen zin had om mee te komen
En als ik wilde blijven was dat leuk en
Even later met hem gezeten in de keuken
Terwijl hij mijn schouders…
Oratio obliqua
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
557 [ Nonsensicalia ('non-zin')
in ecologisch gerecyclede eenregelige gallische quasiquatrijnen,
aangetroffen in lederen cahier,
groen als olijven
gekalligrafeerd op duurzaam
houtvrij papier ]
Aeronauten entre deux vexeren najaden
Gladiator de mortuis nil nisi bene
in walhalla vice versa
Mutatis mutandis eldorado visiteert
Literator…
In vrijheid word je geboren
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.552 Gearresteerd omdat hij onrust zou veroorzaken
Een bedreiging zou zijn voor het huidige politieke regime
Ergens anders, ver weg
Ver van waar jouw wieg staat
Moet een kind haar vader missen
Misschien wel voor altijd
Een moeder alleen
Eigenlijk is de strijd zeer ongelijk
Ze heeft geen kans, kan geen werk vinden
Angstig moet ze over haar schouder…
Mama
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
2.165 Lieve mama ik heb je nodig ik wil het met je delen
Heb een schouder nodig zoals zo velen
We houden ons hoofd fier omhoog
En proberen om de ellende heen te lopen met een boog...…
Een simpel gebed
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
2.150 Maar hij dook weg in de schouders
toen de eer een ongrijpbare zege leek.
Ik heb genoeg van modellen met kleren,
de nette oogopslag, hun saaie preek.”…
De onderkoelde bode
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
7.268 De stugge knoppen tergen hem,
de maanbrieven met hoge getallen,
een dreigend en beleefd schelden
op een dik vel, verfraaid met een merkteken.
3
In het portiek heft zij de schouders,
een vrouw met een sierlijk silhouet.
Men waant haar fataal
omdat de minnaars uit bed rollen,
uitgemergeld en vaal en moe.…
schier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 Hiertoe lijkt hij geïnspireerd te worden door de Heilige Geest, die in de symbolische gedaante van een (witte) duif rondvliegt - wat een bescheiden voorstelling van zaken is, de duif had ook op zijn schouder kunnen zitten met zijn bek in Ruusbroecs oor, zoals te zien op miniaturen van bijvoorbeeld paus Gregorius de Grote.…
De kortste dag - Deel 5
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
3.088 Naar de hoeken van het bed wordt gedwongen
Met elke wilde beweging
Stijgt de hartslag naar onmetelijkheid
Terwijl ze wild en bezeten met me vrijt
En met haar nagels
Geladen langs mijn rug snijdt
In kokend en kolkend erotisch beminnen
Dring ik voorzichtig naar binnen
Terwijl ik haar lippen tegen de mijne druk
Knijpt ze het vel op m'n schouders…
Zeefruit
hartenkreet
4.8 met 32 stemmen
4.052 Ik wrijf met geile, bevende handen plooien in haar
natte witte t-shirt dat verwrongen haar schouders, armen
en borsten omkleeft. Haar zoen smaakt naar zee terwijl mijn
gevoel het meer op fruit vindt lijken. Mijn hunkerende ogen
weten niet welk deel van haar ze het liefst bekijken.…
Herakles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Hij doodde leeuwen, draken, monsters;
bracht hinde en hellehond naar ’s konings hof,
Hij maakte stallen schoon, hij stal
een gouden gordel, gouden appels, vee;
hij droeg de hemel op z’n brede schouders.
Herakles bood het volk bescherming,
veiligheid, voorspoed en veel mooie mythen;
Hellas eerde Herakles als held.…
Cyclus: Vallen en Blijven ( deel 1 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
307 Voor wie ooit aan de rand stond — of daar nog staat — moge dit geen handleiding zijn, maar een hand op je schouder.
Een fluistering: je bent niet de enige.
En soms is blijven het dapperste wat je kunt doen.…
Festina lente; 6. De Oude Eik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
399 Broeiend in de hoge zon druppels
gevallen uit de hemel op mijn kruin
mijn schouders en jeugdige armen
stoeiend met de kracht van hun gewicht
om verder te vallen tot op de bodem zelf."
Opgaan in de aarde
vergaan in het leven
geheel omgaan
in de som der delen.…
Tussen wat was en kan zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
379 Een hand die nog even op een schouder rustte.
De wereld was niet zacht dit jaar.
Soms leek het alsof de lucht zelf niet meer wist
hoe ademen moest.
En toch was er ergens muziek -
dof, klein, onvast,
maar levend.
Een kind dat geboren werd.
Een buurvrouw met soep.…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
3.027 aanvaarding schenk
niet langer minderwaardig over mij denk
en eindelijk vrij van mijn leven geniet
Op een dag zal ik verliezen
alle hoop op een zonnig vrolijk bestaan
omdat buiten de wereld niet snappen zal
hoe moeilijk het binnen is om na de val
steeds maar op te krabbelen en door te gaan
Op een dag zal ik winnen
mijn hoofd trots op deze schouders…
In de zwarte nacht is een mens aangetreden
poëzie
4.2 met 22 stemmen
7.350 toen geraân -
en de wind en de wolken hebben stil gestaan,
ze hadden het niet gedacht,
anders waren ze niet gegaan
en hadden haar niet hierheen gebracht,
en alle zijn ze blijven staan,
de wind en de bomenblaan
en het wolkevolk
en de zwarte golven in de kolk,
en de vaders en de voorouders
stonden omhoog,
in stille wolken met hun schouders…
De tocht naar de ster
poëzie
3.3 met 10 stemmen
4.275 -
Laat het juk van uw jammer uw schouders nog knellen:
De muziek van uw hart zal de optocht verzellen,
Die aanstuift als kaf tot het licht: -
Laat vieren al die vlottende teugels,
Uw ziel draagt levende vleugels!
Voort! voort!…
Touché
hartenkreet
3.7 met 31 stemmen
4.571 luxaflex
Een flat op drie hoog binnen
Valt over haar amper gekleurde gelaat en
Weerspiegelt in de groene ogen
Van de uitdagende donkerharige zangeres
Die een donsdeken voor haar bloot houdt, maar
Hunkerende is naar een buitenzinnig Exces
Haar roodharige wederhelft
Een Vlaamse vrouw in haar dertigers eveneens
Rust met haar kin op de schouder…
Mag ik vriend tegen je zeggen?
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
994 Hij zei het vaak bij het weggaan
terwijl ik mijn jas al had aangetrokken
Hij legde dan zijn hand op mijn schouder.
Tuurlijk meneer B! zei ik,
tuurlijk! En ik meende het.
Ik heb altijd in hem geloofd,
hij, die ik al een paar jaar
wekelijks als vrijwilliger bezocht
om zijn eenzaamheid tóch nog
een beetje invulling te geven.…
leef sarah-linda | van harte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
945 goedgelovig genootschap
zo het heerschap te veroveren wist
uit van die verovering de passie
voor altijd en eeuwig aan elkaar geringd
spruiten later dan van liefde
de prins en prinsessen - drie in getal
die samen het borduursel vormen
van het jong eens gedroomd geluk
dat verbond zilver alweer gekleurd
leidt hand in hand elkaar schouderend…
Nodig hebben
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Een last op onze schouders nodig…
Om te dragen.
We kunnen ook niet zonder fouten…
Anders hebben we niets om van te leren en ons zelf te verbeteren.
En om van ons zelf te houden als we het goed doen!
Slechte tijden hebben we nodig…
Om weer kunnen uit te kijken naar de goede tijden.…
Lente 2022
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Drie kaarsen brandden maar,
'k legde mijn hoofd op je schouder
te kort.…
Elke dag opnieuw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
481 Ik blijf staan,
adem,
leg een hand op mijn eigen schouder
en zeg: blijf maar bij mij,
we komen er wel.
In een wachtkamer luister ik naar een huisarts
die streng en later zacht kijkt,
en ik leer opnieuw
dat rust geen zwakte is,
maar een vorm van moed.…
vingertop over ribstof
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.795 een voet trekt terug, van binnen glijdt iets uit,
zijde glijdt af van schouders, je kijkt hoe een pols, ferm
en zeker, zeer ferm en zeker fluistert:
ontvang me, ik zit vast aan een arm
die voor jou openzwaait, zie ook hier
benen, iets van elkaar, registreer de
ferme stap en een heupdraai,
zie…
hij richt zich op, zichtbaar, contouren
teken…
Zomernacht
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.641 Aan uw boezem ontwelde er geen woord of geen zucht,
maar uw hoofdeke vleide op mijn schouder zich neder.
Zeg! herdenkt ge die nacht nog, die zomerse nacht,
O, toen heb ik een stond naar uw liefde getracht
en dan had ik zo licht u mijn liefde gezworen!
Zie!…
'S MOLENAARS DOCHTER
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.340 En zwaar op haar schouderen drukte het kruis;
Bij 't vallen van d' avond ontvlood zij 't gedruis;
Zij wrong als wanhopig de handen te saâm,
En staarde in het water en fluisterde een naam.
'Ach, neem gij terug thans mijn trouw en mijn ring,
Gij dierbre!…
Nashville, de verklaring van, van der Staaij
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
587 intersekse
vanaf de prilste vorming van de mens
ik kan het weten, ik heb het bedacht
en wat de Bijbel betreft, mijn bijbel
laat dat oude testament maar hier
lees en onderhoud het nieuwe
Meneer van der Staaij, zonder staar
God grinnikte om zijn eigen woordspeling
starre van der Staaij glimlachte pijnlijk
maar de hand van God op zijn schouders…
Surplus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 De sneeuw van Elgar valt heel even
over de banken, over ieders schouders,
bedekt het alledaagse met glans
en laat het hart nog één keer wit zijn.
Een lente ochtend schuift naar binnen,
Milne waait door de hoge ramen,
waar ga ik heen, zingt elke noot,
en niemand hoeft het echt te weten.…