6661 resultaten.
ostinato
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
203 we kwamen terug na elders verblijven
vonden appels gelegd op ‘n schaal
aan de muur hingen gedachten te beklijven
onbewolkt nog, als een vervlogen ideaal
te wikken en te wegen
om van hier naar terug te gaan
zaten we om richting verlegen
misschien dat ongerepte verten bestaan…
GOD, DOEK DAN DIE AARDE VAN U MAAR OP!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
153 God,
er is chaos
in mijn hoofd
om de chaos
in Gaza
ik noem maar
een plek op Uw aarde
waar geruimd moet worden
de kwade maar niet de goede
dus niet een heel volk
dat is genocide
dat is onmensen
meer dan onmenselijk
duivels
monsterlijk, gemeen
doe wat God en anders
bid ik u uit de grond van mijn bestaan
GOD, DOEK DAN…
gebiedende wijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
30 in plaats van kaarten
of dingen die er niet zijn
slapend voorlopig
totdat rook in waarde daalt
is ginds een kamer vrij
met de gordijnen geopend
voor elke bedevaartganger
zo hevig onderweg
zonder bezittelijk te zijn
zeer bestaanbaar desondanks
de weg te vervolgen
slaapwandelend desnoods
over land, in de taal
die voor ons ligt…
Open sollicitatie
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
653 Zeg Inge, heb jij ook geconstateerd,
dat ons sonnettendichterscollectief
voldoet aan wat de SER nu decisief
voor raden en besturen adviseert?
Als rijmen in notulen geen bezwaar is,
zijn wij geknipt als quotumcommissaris.…
Levensbericht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
407 Ontelbare redenen bestaan er,
om depressief te worden.
Om wan te trouwen.
Om bang te zijn.
Moediger is onze aangeboren zin.
De zin om dankbaar dóór te gaan.
Met domweg gelukkig zijn.
Met zinvol leven.…
OUDE SCHICHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Het kleine autootje met twee stoelen
en hoge, open kap toont trots zijn fel rood,
houdt zich ondanks ouderdom stoer en groot,
rijdt over bergen, door modderpoelen.
Menigmaal heeft het wagentje doelen
vol loerend gevaar of geheim, botst en stoot,
staat soms gedeukt, brandend aan verwoesting bloot,
om toch steeds verwinning en herstel te voelen…
Tot wie mag ik mij wenden?
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.095 Er is een vriend, één die je ontmoet,
in het diepst van je wanhoop,
op de bodem van je bestaan.
Hij die jou kent en roept bij je naam.
Wie is die vriend?
Jezus Christus…
Mijn gezin
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
5.329 Wat een gemis zonder het inzicht
dat wonderen werkelijk bestaan
wat zonde, ik had me zo lang gericht
op altijd maar weggaan
Nu, met mijn kinderen en mijn man
en het besef van puur geluk
zit ik precies goed en weet wat kan
zuivere liefde in een bestaan zó druk
ik hou, ik hou, ik hou zo veel van jou
klein, klein, kindje van mij
maar een…
Alles gaat voorbij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
784 Wij mensen leven maar één keer
Dat is de realiteit van ons aards bestaan
En daar mogen we best wel bij stilstaan
Want wat voorbij is, keert nooit weer.
Alles gaat voorbij, leven en dood
Eens zal ook deze wereld vergaan
Maar Gods liefde blijft altijd bestaan
En Hij wil ons redden uit de nood.…
DE CEL
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
898 Ingesloten in mijn cel
breng ik de dag door
die mij weer gegeven werd
mijn vrijheid houdt de wacht
staat voor mijn deur
door de tralies schijnt de zon
de stralen breken in mijn brillenglas
ik pak de kleuren stevig vast
en verdeel ze over mijn gedachten
zo kan ik verder leven
een kleurrijk bestaan in deze vergetelheid
is nu mijn deel,…
Kalverliefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Een markante dag in mijn jonge bestaan
bij het stoplicht op de fiets zag ik haar
twee reebruine ogen keken mij aan
en hopeloos verliefd stond ik daar maar
redelijkheid was ik terstond vergeten
die ogen brandden in mijn gedachten
door mijn vrienden voor gek versleten
wat kon ik anders van hen verwachten
die eerste kus kwam onverwacht
nog…
Voedselschaarste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Golvend staan de akkers goudgeel graan
Weiden groen van melk en honing
Wie daar woont leeft als vorst en koning
Ja waarlijk hij heeft een rijk bestaan
Als nobel mens is ook zijn waardig streven
De aarde te bewerken naar ieders wens
Zijn gulheid kent dan ook geen grens
Rijke gronden is hij bereid aan de natuur te geven
Geen arbeid wordt daarop…
Wereldgeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 Er bestaan dromers en dichters,
die hopen dat dat niet waar is.
Zij wijzen ons een liefdevolle weg.
Er bestaan politici en machtigen,
die geloven in hemels op de aarde.
Die de zin en die de waarden kennen.
Van ons eigen geld.
Van al ons wereldgeld.
Van een nieuwe wereldmunt.…
Buurt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
465 Alles wat puur is gaat verloren
mensen manipuleren
is het niet met woorden
dan met cijfers
getallen, geld en macht
in jouw spelonken
is er een buurt te leven
voor het bestaan
een bijzonder relaas
communicatie vloeit samen
via goedgevulde brievenbussen
in donkere afgeladen kroegen
waar het blond schuimend bier
op bloemen,…
Paarse Vrijdag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 we dragen paars als een stralend gebaar
voor vrijheid van liefde voor wie of wat jij ook bent
voor hen die zichzelf niet durven of kunnen tonen
om stil verscholen dromen te laten bloeien
Paarse Vrijdag viert ieders unieke bestaan
het recht om jezelf te mogen zijn
in kleur en pracht, samen hand in hand
in een wereld die iedereen welkom heet…
monumentenzorg
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
718 wat men mist in dit land
zijn de poorten
naar voorbije tijden
in eeuwige ruïnes
onafgebroken tekens
voor onze nederigheid
het besef dat vóór ons
reeds van alles werd en was
gebruikswaarde is voorwaarde
voor het voortbestaan
van bouwsels als kastelen
men sloopt geschiedenis
als voorbije onwaar
hooguit is er restauratie
tot iets wat nooit…
Het oog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
316 even samen
alsof er plotseling zon
ontstond
achter zijn pupil
groen kwam erbij
het oog begon te wandelen
door bossen die
nog niet bestonden
blauw werd toegevoegd
het oog werd een meer
waarin het zichzelf
vergat
toen de schilder zwart nam
er een druppel doorheen
trok
kantelde het licht,
het oog zag ineens
dat kleuren niet bestaan…
Nu de liefde voorbij is...
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.373 een weg zocht vannacht
langs mijn oog en mijn wang
op het moment dat ik aan je dacht
Het is niet zo dat ik je nog wil
in ieder geval niet helemaal
maar er zijn kleine momenten
dat ik er toch even van baal
Want een vraag zweeft in mijn hoofd
- al is het nu allemaal gedaan
en wat gebeurd is, is gebeurd -
blijft onze vriendschap wel bestaan…
Droom
hartenkreet
3.2 met 33 stemmen
6.423 Als ik weer een kind was
Dan zou ik de wereld nog niet kennen
Niets weten van verlies en strijd
Dromerige kindertijd
Als ik weer een kind was
Dan speelde ik mijn dagen vol
Nog niet geperst in een andere rol
Vertrouwend op mijn eigenheid
Dromerige kindertijd
Vaak droom ik over die voorbije dagen
Naieve onschuld, er bestaan geen vragen…
Stilte-offer
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
965 Onderga dit heksenuur:
overtreed jezelf,
speel met vuur
dat lichter maakt en duister;
duik onder en daal af,
betreed de cirkel
van innerlijk gefluister;
gebruik je adem,
ontstijg dit aards bestaan en
verken je diepste oorden,
ontsteek een kaars en
breng een stilte-offer
aan mijn woorden.…
Telkunst
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
3.651 Het gaat wel lukken zegt ze
de verschillen zijn zo klein
Het is goed zeg ik en zweef
onmerkbaar zacht door
het plafond van bestaan
Op mijn gemak maak ik
de foto van echt geluk, tel
één, twee, drie, vier, vijf
Het ziet er veelbelovend uit
morgen wacht een nieuwe tijd…
HET GLAZEN HUISJE
gedicht
3.9 met 14 stemmen
6.553 Elk gedicht heeft zijn eigen
voor één bestaan
wakker geworden wijsheid;
dit bijvoorbeeld
dat een vers nooit
stenen zal gooien.
Het is zelf maar
zo kwetsbaar
gehuisvest.
----------------------------------------------
uit 'Voorzichtig bazuinen' (1964)…
Stille nacht...
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
878 Weer een traan,
die ophoudt te bestaan,
maar het verdriet,
dat eindigt niet.
Vele tranen liggen
nog in het verschiet..…
Eeuwigheid
netgedicht
3.9 met 73 stemmen
23.917 Buigen voor de wind
Als legers, verslagen ruiters
op de vlucht
Ik benijd wie ik bemin
Ik verlies als ik win
Ik wil je ogen
geef ze mij
Voor mijn oud gezicht,
dat in een web van rimpels ligt
verwachtingen onzinnig
en verblind, roerloos en
meegedreven op de wind
Nauwelijks bestaan
op waanzin voortgedreven
Stof dat al ademend vereeuwigd…
naam en namen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.226 een vaste burcht
pronkzuchtig de borden
wapens aflijvige namen
wachters bestaan niet meer
amos kan zo hier binnen
rondjes lopen in het rondeel
huls van voormalige macht
het hoofd is een carrousel
van namen de naam een open schrijn
een hoog vertrek na hoog bezoek
-------------------------------------------
zonneleen 33
www.abelstaring.tk…
WIE ZEGT DAT...
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
911 Wie zegt dat wonderen niet bestaan
dat dit niet van deze tijd is
die kijkt zichzelf niet goed aan
want zelf ben jij een getuigenis...
Wie zegt dat wonderen niet gebeuren
ze gebeuren elke dag...
of heb je nooit kunnen bespeuren
hoe een nieuw leven in een wiegje lag?…
Kinderhoofdjes
hartenkreet
3.3 met 37 stemmen
4.119 Vertrouw op je vermogen
om daarheen te zweven
waar geen planeet je bindt
vallende sterren zijn overal
Wensen zijn ogenblikkelijk gemaakt
gelijkertijd denk jij, denk ik
dezelfde zin in ons bestaan
in dezelfde seconde ontwaakt
Wij glimlachen elkaar aan
het is tijd wij moeten gaan…
blaffen in het traandal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
651 terwijl de dauwdruppels
zijn vertrapt onder laarzen
van vervlogen uren
branden er tranen
in oogkassen
van de morgenstond
in dit aardse dal
zal na overloop van tijd
het water tot de lippen stijgen
maar vooralsnog blaffen wij
quasie opgeruimd tegen
het alledaagse leven
en juichen uit volle borst
'lang leve het bestaan'…
Glinsterster
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
3.259 Helder van heel ver
op indigokleurige hemel
ziet zij een vallende ster
de wens
dat vriendschap blijft bestaan
vanuit stil gewaarzijn
voelt zij tastbaar intens
het dauwnatte gras
haar ogen sluiten bewogen
zij weet zich oneindig geliefd
zijn glinstersterren voor eeuwig
op haar netvlies gegrift.…
Achtergrond
gedicht
3.5 met 61 stemmen
22.316 Afgewend
met zijn rug naar
het zijnde spaart hij
zijn stilstand in verstomming
uit
de avond tegemoet
de helderheid achter donkere
glazen, de opgooi van stemmen
binnen het afgelijnde, het doffe
leder dat men in het wilde
trapt
doelloos
staart de mens naar
wat hem invalt als een schaduw
in de war van zijn
bestaan…