5615 resultaten.
Wandeling aan zee.
hartenkreet
4.3 met 13 stemmen
774 Met de blauwe lucht
daar boven.
De golven rollen
op het strand.
En lopen zachtjes
uit in 't zand.
Het maakt een diepe indruk.
Dit wondere natuurschoon.
En voel een intens geluk!
Ik draai me om
en ga weer heen...
En laat de zee
en 't strand alleen.…
Herfstluchten
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
682 regenwolken die traag over drijven
vertellen van grijsheid en
niet goed weten wat en hoe
terwijl mensen zich vragen stellen
en heimwee hervinden naar
blauwe luchten en warmte
als een deken om je schouders
licht wordt gezocht
maar is spoorloos en nergens
laat geen schaduw vallen
omdat de vruchten er triestig
van zouden worden, ontheemd…
Uit dromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 ik reed
als ridder te paard
het vuur uit zijn hoeven
in koninklijk wit
zo dat iedereen wist
die nachtmerrie is niet te vangen
dook van de rotsen
naar schatten voor jou
tot ver in het donkerste blauw
wilde niet keren
nog een keer proberen
verlamd door de kou
werd wakker uit dromen
met de dood nog voor ogen
in mijn hand een parel…
met liefde
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.393 het raam gaat open
en ik draai rond
verdwijn voortdurend
in de wind, gekruld
zoals een zee-adem of een woord
van trouw dat minnend
tot mij komt
het zal zacht zijn, zachter
dan de binnenvleugel van
een vogel
die geen
andere naam heeft
dan die waarmee hij geboren is
uit het blauwe
uit het lichaam van het licht
in de…
Mieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 Ik was vanmorgen dus al vroeg paraat
Natuurlijk was er weer geen blauw op straat.
--------
(Ik schreef eerst dubbel n, maar in praktijk
neukt men natuurlijk één mier tegelijk)…
ode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 dagje op het strand
voeten in het zand
vlieger in de lucht
de wind slaakt een
stille zucht
blauwe hemel
witte strandhutjes
kinderen lopen over de duinen
terwijl verderop mensen
over de dijk struinen
zuivere zeelucht
nog even uitwaaien
vakantiegevoel
ik wil jou
vasthouden
tot volgend jaar…
Geen wilde takken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
557 iedere lente
wilde ik weer
groeien naar het licht
hoger de vrijheid
ontdekken in blauw
en het groen van mijn blad
maar elk jaar
werden mijn takken gesnoeid
zij wilden breedte en bloei
mijn vruchten
zo voor het pakken
geen wilde takken
ben geknot
in de groei van talenten
een boom in het bos van dezelfde enten…
droomzoon
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 er kwam een kind
hij voelde zo vertrouwd en aan zijn fiets
had hij in duizendvoud zijn blauw
gesierd met roze
achterop droeg hij mijn dochter
ze lachte levenslang
haar gouden haren zweefden zachter
nimmer bang voor veile dagen;
slechts hun roeping was
in zwang
tot nu, vandaag de dag –in lagen
mag ik dit in liefde
dragen…
Met hete zonnewind
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
532 ik kreeg een hand
terwijl je ogen
van de wereld waren
een ander universum
zagen door de
blauwe nevels rook
je opende en toch
in koel afstandelijk
kwam onverwacht de schok
je verkilde in lichaamstaal
verschroeide me
met hete zonnewind
heb de sterren in je blik
zien doven jouw apocalyps
kom ik nooit meer te boven…
TROOST.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.333 Maar 'k weet, een kleine sterre blinkt
Daar achter op ecu blauwe hemel —
Een ster, die hartvertroostend pinkt.
De scherpe doorne geeft soms wonden,
Doch waar de scherpe doorne groeit,
Wordt zeker ook een roos gevonden
Die met de schoonste lachjes bloeit.…
Hekelen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
473 Soms heb ik zo'n hekel aan jou,
dat ik met alle plezier zeggen zou,
krijg de zenuwen, krijg de hik,
krijg voor mijn part een oog zo blauw,
dat je nooit niet zien zou,
dat ik zap zodra maar blijkt,
dat de reclame weer opduikt!
En wat ben ik dan blij,
met een bezoekje aan het toilet,
daarmee is de toon
wel weer gezet!…
Landloper
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
720 Altijd met zijn eenzaamheid
dat hij eenzaam zwerven zal
door onderhuidse spanningen
nabij de zee van blauwe gedachten
tussen de overblijfselen
van onzichtbare gordijnen der liefde
als een nooit voltooid schilderij
aan een muur van groene gevoelens
op weg naar stille horizon
met niets anders te verliezen
dan zijn droeve eenzaamheid
in…
toen (voor S.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 of voelde je de druk
in het vroege blauwe licht
de woekerende onpeilbare pijn
die je de adem benam?…
Het strand.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
955 een kind speelt
in ’t schelpenzand tussen ’t vuil
net als vele andere kinderen,
laten zij zich niet hinderen
door plastic, patatzakjes, ijzer,
hout en ander afval
zelfs niet door een stinkende
aangespoelde blauwe kwal
of door de paardenvijgen in ’t zand
kinderen spelen slechts lekker op het strand…
doof of blind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
437 was een kwestie
in de kroeg terwijl
we buiten rookten
onder een blauwe hemel
ben je liever doof of blind?
oude vraag uit onze kindertijd
toen we nog oefenden in denken
zoveel jaren later
zijn we het nog steeds niet eens
als ik kijk is het ondragelijk
wanneer ik hoor even onduldbaar
om niet te zien of te horen…
Opspattend wit
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
524 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
als voor de scheiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
ik wil
het donker niet
de diepte zonder zucht
heb al te lang gerust
mijn…
Grijs artistiek
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
641 hij schuifelde
zonder houvast
geruisloos want
de stoep was nat
zijn armen
onbeweeglijk in
een lange regenjas
handen in de zak
zijn haar
grijs artistiek
en op de schouders
zo kruiste ik zijn pad
een trotse kop met
felle blauwe ogen
een scherpe neus
mediteraan gebogen
hij lachtte zon
en jeugdigheid
de regen maakte in zijn…
een drijvende kracht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
709 laat ik me los
in de fantasie
waar tijd stilstaat
hoe echter dan echt
dan wie ook ben jij
tillen samen nevels op
drinken hetzelfde
zoet zachte licht
zien de ochtend blauw
ervaren aarde
als een honingzoet bed
ons blijvend vasthouden
een drijvende kracht
dat me telkens
terugbrengt naar jou…
Zie het bijzondere in het gewone
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Geniet van de stilte
en van kleine dingen
die je tot nadenken dwingen
kijk naar de blauwe lucht
waarin witte wolken zweven
en naar de vogels in hun vlucht
zie de schoonheid van alles om je heen
al ben je alleen en heb je verdriet
rijs als een feniks
want een ander doet het niet
ga mee met de stroom van het leven
zie het bijzondere in het…
Natuurgeweld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
520 Er zit iets opwindends
in een dreigende lucht;
het blauw dat breekt
in duizend tinten grijs,
om zich nog donkerder
in onheil te hullen,
waar het waaien
onstuimig stormt,
en slagen striemt
op blote huid.
Alles opslokt met een
gitzwart temperament.…
Ze grazen licht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
531 de wolkjes zijn mak
schapen langs het blauw
in kuddes zonder herder
ze grazen licht
lossen langzaam op
in zomers zonnewind
maar als wit stokt en
zwart gaat bokken in thermiek
dan pakt de kudde samen
ontrolt groengrijs en onweert
tot de luchten zijn geschoond
en de herder verder zomer droomt…
aanvang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 voordat het regent
terwijl donkergrijs naar blauw neigt
zodra het later is dan daarnet
de kinderhand geen stenen meer raapt
het huis zich in eendere straten herhaalt
vogels al zwijgend hun koorzang weerleggen
een rivier verwatert tot woordenstroom
en dat onherroepelijk ook blijvend is
het moment waarop, de stip van het tijdstip
- inpakken…
Hotel Californiagevoel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Lang bleef het stil op alle landingsbanen
Maar 't vluchtelingenbivak stroomde vol
Valiezen zonder tenten op Schiphol
En buiten 't opvangcentrum blauwe zwanen
Zo zonder uitweg, verre vlucht of doel:
Een Hotel Californiagevoel
... so far away from LA ...
28 juli 2019…
Mijn paarse regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 De kaars op de badrand knettert
en over mijn lichaam bruist de bal
de paarse regen
van mijn rode bloed
in de blauwe weerspiegeling
van de hemel in het water
mijn huid lost op, mijn skelet
rilt, zo mooi is dit
einde, vaarwel mijn lief
laat me maar gaan, ik huil
maar ik houd van mezelf
sinds jij wegkuste wat lelijk was…
magisch
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 purperblauwe
gedachten zwenkten
met hem mee toen
hij onverhoeds
in de Lethe
tuimelde
de bodem bezaaid
met glinsterende
blauwe stenen
zijn ogen
lichtten op
hij hapte
naar adem
boven de rivier
een vlucht van
duiven in de
koepelblauwe
lucht
iemand vroeg:
heb jij
onlangs de
man gezien
je weet wel
die met dat
witte…
Snelle JEROEN SNEL is te snel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 Snel is z’n baantje kwijt
Bij 'Blauw Bloed'
Zeg maar als presentator
Een blauwtje opgelopen
De snelle Jeroen Snel
Reageert niet alleen snel
Maar ook fel, dat
Met ‘d monarchie is afgelopen
Maar meneer Snel
Zo snel gaat dat niet
Willem houdt voldoende krediet
Ons Koninkrijk is voorlopig nog niet verlopen…
magie betovert
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.299 je draait
de wereld
om je heen
op één been
je lacht zon
geen maan en
sterren kunnen je
de weg versperren
je straalt hemel
zonder wolken
in het blauw
waar ik van hou
je speelt kermis
in jouw glans
magie betovert
als ik jou verover
je aait de wereld
om me heen
zet me zachtjes
op het andere been…
Droomkompas
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
548 Voel jij ook in alle talen
van voorjaarsvlinders
essentie in warme volle magen
talloze onbeantwoorde levensvragen
onder blauwe lucht van dromen
waar je ademt in vertrouwen
bemerk jij ook dit vroeg ontwaken
dan is het vanwege prille liefde
verliefd zijn op een onontdekte schat
volg blijmoedig het droomkompas.…
muren voelen weerloos aan
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
780 ik zie de dag
geboren worden
uit restanten nacht
vochtig van de dauw
ik vraag de zon
vandaag te blijven
haar zwijgen
schijnt al blauw
haar licht geeft
ruimte voor bewegen
jouw muren voelen
weerloos aan
sluit je dromen
in je ogen wil ik het
losbandig leven lezen
de stoutste dingen zien…
Boom in de ochtend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 Ach, kon ik maar voorgoed wonen in dit moment,
met bladeren nog vochtig van de ochtenddauw,
wortels, vrij kronkelend in de koele aarde,
en takken, zich strekkend naar het hoge blauw.…