2332 resultaten.
Breekbaar overeind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
140 Maar mijn bloei bleef, wild en levend,
met mijn blik nog altijd gericht op de horizon van morgen.…
GRILLIG WEER
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
311 Kwade hitte streed weken lang tegen
de bloei en bekoring van menige hof,
is mild geveld door een druipende degen.…
De trechter van tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
46 De zon hangt loom tussen de huizen
oude mannen op een bankje halen
herinneringen op aan vervlogen dagen
soms, valt er een traan van gemis
Nieuwe bladeren vullen de leegte
in de stilte van verblindend licht
de zon gaat onder in een rode gloed
in elk seizoen zit dood en bloei
Je woorden in touwen verstrengeld
een gevecht tussen duivel en…
Knalrood
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
807 Tango dansend cadans met zo geheven hoofd, trots
Meeslepend hitsig en passie net rode vurige rozen in bloei, groei.
Rode knallende schoentjes, lakleder; ik heb ze waarlijk lief
Vrouw ten voeten uit, eigenwaarde haar dik verdiend, hartendief.…
Liefde.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.163 O, Liefde, stroom van wellust, die als een zonne blaakt,
die zelfs de wreedste wilden zo zacht als englen maakt,
die bloemen mild doet bloeien uit ene barre grond,
en toverzang doet stijgen uit 's mensen hert en mond,
o, liefde! die een moeder aan elke stervling gaf,
gij zweeft als 't eeuwig leven op 't alverslindend graf.…
zij roest in haar boeien
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
902 pieren
de golven omdat zij ons met hun
kracht zouden hebben bedolven
jij wakkert de wind
tot orkanen en wij luiden
klokken omdat we de gaten
gaan stoppen die door het
water en stroming ontstaan,hopen
in het geweld niet ten onder te gaan
wij voelen ons sterker
met de natuur in de kerker
maar zij roest in haar boeien
wil lente gaan bloeien…
Lente
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.256 Een gouden gloed verrijst in 't ochtendgloren
Verfrist met felle kleuren doffe nacht
Isis bestijgt haar troon als nieuw herboren
Bezie haar zwoele lippen als ze lacht
Haar vlammend hart lucht op in lichte stralen
Met ted're hand streelt zij de knopjes zacht
De bloempjes weten bij dit warm onthalen
Een nieuwe tijd van bloei staat voor de…
't Is lang geleden (6)
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.125 God's wijze liefde had 't heelal geschapen:
Vol lente, net als de appelbomen bloeien;
Weldadig-groen liet voor het vee Hij groeien
Het gras, voor ons doperwtjes en knolrapen,
'T varken om spek en ham, om wol de schapen,
Om boter, kaas, melk, leer, vlees, been de koeien;
Waar steden zijn, liet hij rivieren vloeien;
Het zonlicht spaarde Hij…
EN DURFT GIJ MIJ
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.054 Laat bloeien al die roos mag wezen,
spruit helder, zijt gij bron*;
maar dezen
die* ton zijn blijven ton!
De miere en zal geen peerd heur* wensen,
de krieke geen radijs;
de mensen
alleen zijn niet zo wijs.
Zo, elk ende een het zijn! Soldaten
het buskruid, zo ‘t behoort,
gelaten,
en Dichteren het woord!…
Ver weg
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.278 Liefde is soms ver weg,
Een ander vind je leuk, maar niet leuk genoeg,
Niet genoeg kracht om te beginnen,
Om te beginnen met iets nieuws,
Iets nieuws dat kan bloeien,
maar liefde is soms nog ver weg.…
Kikkervisje
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.526 Loerend zonder mededogen
Niemand kan vermoeden
Waar wortels ooit begonnen
En argeloze bonte bloesem
Blijft bestuivers lokken
Bronnen staan niet stil
De herfst blijft steeds komen
Het regent net niet te veel
Tussen die galerij van bomen
Ik wandel er net als jij
Met het eind op de hielen
Die duizend ogen eigen makelij
Om te doen bloeien…
Ik ween om bloemen in de knop gebroken
poëzie
3.6 met 208 stemmen
36.849 Ik ween om bloemen, in de knop gebroken
En vóór de ochtend van haar bloei vergaan,
Ik ween om liefde, die niet is ontloken,
En om mijn harte dat niet werd verstaan:
Gij kwaamt, en 'k wist -- gij zijt weer heen-gegaan...…
Opa
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.319 putten kracht uit de herinnering
Vele vrienden heeft hij gehad
waaronder een lieve vrouw, een ware schat
oma is nu alleen
maar in ons hart zullen ze altijd samen zijn
een leven zonder opa, het moest nu eenmaal van de Heer
Het leven van een genieter is voorbij
de winter is een sombere tijd
maar na de winter komt een lente
zal alles bloeien…
bloeiende liefde
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
1.709 Je lieve woorden raken mijn lippen keer op keer
Mijn lippen tintelen en willen meer
Opeens kom je dichterbij en in een flits voel ik me vrij
Je mond tegen de mijne en je tong doet het fijne
Draaiend heen en weer smaakt het naar meer
Oneindig blijft ons speeksel samen vloeien
Innerlijk voelen we diepe liefde bloeien
Blaadjes die zweven op…
Seizoen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.779 gordijnen van zwaar beladen kolken
wolken pakkerds treffen in`t aangezicht
schokken smeltwatervallen langs haar lijnen
Regenbui drijft over als een sluier prevels
schuin afgeklonken aan rondingen einder
verschijnt er grijs gezonden een ara in rui
nevelmotjes fladderen van onder tot kruin
Zon breekt moszoen; droogt tussen bedropen
het kalme bloeien…
roze kleurt van paars naar zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.455 ik schilder
maar dit jaar want
woorden zeggen weinig
mijn paletten staan al klaar
de tubes leeggedrukt
in kleuren van het leven
penseel in grove schets wat
door seizoenen is gegeven
ik mes emoties in een
woest begin waarin het roze
kleurt van paars naar zwart
omdat de werkelijkheid verwart
dan sprankelt lente in het groen
bloeien…
Vlinder
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
4.217 Soms teruggetrokken in je cocon,
En als de bloemen gingen bloeien,
Kwam jij tevoorschijn als een vlinder,
Alsof het leven opnieuw begon.
Je wilskracht om te leven,
Bij zonneschijn, regen of tegenwind,
In voor- en tegenspoed,
Toch aandacht aan ieder bloempje geven.…
voor de zomer
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.015 versgemaaide gras
en ontegenzeggelijk veel madelieven
Doet dienst als warme deken
bij romantische picknickdieven
De zon, stoer, maar ozo pril
vecht voor een straaltje warmtekracht
Schijnt sterker en sterker door wolkenvelden
en komt zo langzaam aan de macht
Dat is de lente, mijn favoriet seizoen
na een koude, donkere periode
Komt alles in bloei…
WANNEER IK DENK AAN U, DIE MIJ BEMINT
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.521 Wanneer ik denk aan u, die mij bemint,
Bloeien bij ’t eerst ontluikende geluid
Mijn schone rijmen naar elkander uit
Tot elk geluid zich wonderlijk verbindt.…
DE VREEMDE SCHEMER
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
773 Een brandgang is misschien de weg
die wij al eeuwenlang bewandelen
als zonverlichte hazen
eens groeit hij dicht
achter de vele stappen
die versterven
De vreemde schemer
van het nooit begrijpen
ontsiert ons denken
en vertraagt het bloeien
van nieuwe en doordachter vormen
achter ons
Traag zingen spiegelende rivieren
sussende liedjes…
Zomers winters
netgedicht
4.2 met 37 stemmen
1.928 de winter omhelst dit jaar de zomer
de hyacint was de eerste in bloei
dra volgde kleintjes de blije crocus
de sneeuwklok vertraagde zijn groei
de zon verwarmt mijn woning
stookkosten zijn geslonken
mijn gras in groene voortuin
heeft nog nooit zo uitgeblonken
toch reed ik nog een scheve schaats
de elfstedentocht reed ik per fiets
nooit…
en dan zal ze komen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
989 Zomergekleurde jurken zetten terrasjes in bloei
en zoenen doen het stadshart sneller slaan.
Kwispelstaartend heft de hond een achterpoot.
Met gespitste oren blaft hij langer dan gewoonlijk.
In de verte klinkt het als driewerfsecho,
maar wie met de lente luistert hoort teefjesgeblaf.…
Seizoen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.770 gordijnen van zwaar beladen kolken
wolken pakkerds treffen in`t aangezicht
schokken smeltwatervallen langs haar lijnen
Regenbui drijft over als een sluier prevels
schuin afgeklonken aan rondingen einder
verschijnt er grijs gezonden een ara in rui
nevelmotjes fladderen van onder tot kruin
Zon breekt moszoen; droogt tussen bedropen
het kalme bloeien…
Zo zong de bloem in de vaas
poëzie
3.5 met 22 stemmen
3.897 Geen krachtige vaas die mij omknelt
Maar laat mij ginds, in 't vrije veld
Bij 'd andere bloemen bloeien.
En ben ik uitgebloeid
Ach, laat mij dààr verslensen
En luister naar mijn laatste zang
Ik ben zo bang, ik ben zo bang
Te sterven bij de mensen.…
U DIE DE REINIGING VERVULT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
822 zodat wie aanligt nooit vergeet,
dat U met and're maten meet,
wie meerder is gaat dienen,
U geeft de weg met water aan,
maar die gereinigd zullen gaan,
wast U met bloed het vuil bestaan,
Die leven geeft gaat sterven,
in bloed, in tranen en in zweet,
draagt U de diepte van ons leed
in liefde die ons overkleedt,
het dode hout gaat bloeien…
blijft het speelse kind
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
767 want de zee die we
gaan delen is altijd bij de hand
mijn spaans en italiaans
griekts jou langs
turkse kusten en in het
witte waterschuim zal
jouw gebruinde lijf weer
zacht en ook ontspannen rusten
wij zullen overgaan
van lente naar het zomers
eens waren wij de dromers
die leefden in een eigen paradijs
maar onze bloemen zullen bloeien…
de trein
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
959 smoezeligheid
grauwt grijze mist over de donkere stad
Geroezemoes van geluid klinkt op
Ik zit weer in de trein
Gesprekken ongeremd
door de passagiers verspreid
worden plots afgebroken
als hij daar binnenglijdt
waar nooit een trein zou moeten stoppen
De hekken gesloten en vergaan
mosplakken tussen opgebroken stenen
Heggen die nooit in bloei…
Aan mijn vriend Réne Victor
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.522 Op ’n plein –
’n Fris wijd-open
Plein, - waar kinders stoeien
En om hun spel verheugd zijn
En waar blije meisjes voorbij komen
Met knappe stap, -
Daar staat een boom die immer bloeien
Zal, door Winter en door wind:
De sterke, hoge boom
Van onze vriendschap,
Groot en vroom.…
CRUCIFIX
poëzie
3.8 met 10 stemmen
3.042 en stijgend, roekeloos aan zichzelf ontstegen, vindt
hij, verscholen tussen puin en ijs,
de schemerende bloei van edelweisz
en alpenrozen, de stille bloemen van het Paradijs.…
zomerblues
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
609 vroeger
je bent een al te wakker beest
ik wou dat de herfst weer begon
en dat ik weer kon schuilen
o zon je bent niet meer wie je bent geweest
laat jouw naam niet rondzingen
omdat mensen blij zijn met dit feest
ik word er alleen maar somber van
o zon je bent niet meer wie je bent geweest
ach, laat ik niet zeuren laat de rozen bloeien…