42172 resultaten.
Boterbloemen In Het Gras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Als het harde aardse gemeen
Mij dreigt te vermorzelen als een poreuze steen,
Denk ik vaak hoe simpel het leven eens was,
In alle rust gelegen tussen de boterbloemen in het gras.…
Terminaal leven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
526 Terminaal leven wij allemaal.
Een paar dagen of een mensenleven.
Voor onze aarde is dat niets.
Voor een mens duurt een leven even.
Waarom leven wij alsof even eeuwig is?
In sleur, in verveling of lusteloos?
In angst of in beven?
In oorlog, in haat of altijd boos?
In anderenverwijt of in zelfbeklag?…
De toekomst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
548 Niemand weet wat ons te wachten staat
De toekomst is voor ons mensen verborgen
En ons leven is niet altijd zonder zorgen
We maken ons zorgen over milieu en klimaat.
De toekomst, geen sterveling die het weet
Ons leven hier op aarde duurt maar even
We weten niet hoeveel jaren ons zijn gegeven
Hoelang we mogen leven op deze planeet.…
Dag
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
492 Waardeer het leven,
geef liefde, want dat is
heel belangrijk in het
leven.…
Er zijn, aan zee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
737 Weinig nodig
Ik strek me uit
Over het zand
Op de aarde
Voel
De aarde
Onder mij
Ik sluit
Mijn ogen
Ik hoor de branding
Van de zee
Om mijn lijf
Voel ik
De streling van de wind
En de zon
Die mij verwarmen
Als een
Tedere omhelzing
Dicht bij
De aarde
Voel
Ik mij
Verbonden…
afscheid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.424 ik zag tranen in jouw ogen
van oprechte smart
je hebt me nooit bedrogen
en rust nu in mijn hart
we waren beiden samen
maar jij vertrok voorgoed
het eind kwam als het amen
een gebed dat deed me goed
nu sta ik alleen op aarde
ik blijf je eeuwig trouw
mijn leven heeft zo geen waarde
want ik denk nog altijd aan jou…
Mijn afscheid
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.602 Mijn gebeente vertelt de vertaling
Van leven en dood.
Daarmee ben ik niet verdwenen
tussen de levende planten
En het gebit van de steen
Verander ik langzaam in aarde,
Pas daarna heet ik niets meer.
Lees me dus nog één keer
In de vertragende paring.…
regen kabbelt litanieën
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
749 kerkklokken
lokken tranen
slaan verdriet
schoppen graven
dieper naar
vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten graven
geeft de aarde
zijn laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht wordt gemist…
Klei
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
736 de drab waarin ik uren investeer
de helft van mijn leven
de narigheid
die zich beweegt langs kletsnatte lijnen
van de buien met invloed
ik voel mij neerslachtig
als ik struikel over tegels
scheefgeschoven
over de vettige substantie
aards slik
met een hoog lutumgehalte
maar kleurloos als een afgedekte hemel
toch wordt ze blauw…
aprilse gril
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
820 ach zie hoe het regent
de lucht braakt mijn tranen
het regent en reinigt
wolken gezwollen en grijs
hangen tot in de bomen
dit aards paradijs
verdampt verdriet
uit verzopen dromen
ach zie hoe het regent
maar regen brengt leven
en pijn waait voorbij
verbeid nog heel even
het is bijna mei…
Gebroken vleugels
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
623 donkerrood
is de dag waar het zand
scherper is dan glas
waar kale stammen
fel afsteken aan de horizon
verzonken in het eeuwige licht
gedwongen te buigen voor de nacht
nog kaler dan dorre aarde
is de wens
om een teken van leven
slechts schaduwen halen het water
waar dromen sterven
voor ze de ochtend zien…
ik lach bij het zien... (zingend)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
700 harde, zachte woorden
ik spreek ze elke dag
ik schrijf ze elke dag
denk niet hij is onevenwichtig
schommelt niet, maar scheurt
van het ene naar het andere uiterste,
dat is mijn aard,
ok, een beetje uit balans
de magie van woorden blijft
evenals dat van het leven
wonderlijk toch
ik schrijf kruispuntigen
doordelende tot de priem
scheidingsvlakkerige…
Hallo wereld!
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.196 kom dwalen
in een wereld vol verhalen
prikkel je zintuigen
droom over de aarde
ontmoet culturen
kinderen die leven
spelen tussen kamelen
in de warme woestijn
volkeren die één
met de ijskoude vlaktes zijn
zoek ver dichtbij in woordjes
de plaatjes van het boek
*Kinderboekenweek 2012
Thema: Hallo wereld!…
Sneeuwvlokjes en bloesem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
695 Terwijl een ochtendzon
nieuw leven schetst op jouw gezicht
duizelen woorden
als een wervelstorm
over een ontspoorde natuur.
Sneeuwvlokjes en bloesem
dromen en zinnen en tegengestelde dingen.
De aarde beweegt
onze grenzen voorbij
maar onderhuids zetelt
een intieme wens
in een inner aller oerstilte
zijn we pas vrij.…
Aspecten van de menselijkheid.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
545 Mensen worden veelal gewaardeerd,
wanneer zij van hun leven hebben
geleerd om te nemen en te geven met
de hun gekende persoonlijke waarden.
Niet perfect te zijn zoals ze zijn,
maar met genoeg vertrouwen om als mens
te kunnen functioneren op deze aarde.…
Deemoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 teneergeslagen
door verdriet en nederlagen
geeft men zich over aan de pijn
er is veel
nood en klagen
tijdens het kortstondig
leven op
aarde
een kreupel hert
kan niet vluchten voor de jager
hemeltranen dalen als zilveren
pijpenstelen neder
deemoed kruipt door ‘t bloed
naar ‘t hart
een fluistering
een Woord
een stille…
Innerlijke krachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Om je innerlijke krachten
Weer gezond te maken
En terug te brengen
Naar hun ware aard
Moet je juist
Die persoon of personen
Van wie je de vervulling
Van je leven verwacht:
En aan wie je
Tegelijkertijd
Vanwege dit feit
Een hekel hebt
Loslaten
Je moet inzien
Dat je eisen stelt aan
En verwachtingen
Hebt van anderen
Die niemand…
landen
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
450 deze nacht hoor je
de ransuil aanhoudend
klagen
Nyx godin engel van
de nacht verbergt haar
vleugels in duisternis
de hardhandige vleugellamme
landing in een cipres
Dionysos laat je leven!
voeten zoeken aards
houvast ze moeten zich
wortelen van dag tot dag
Helios maant
tekent streepjes licht
over je gezicht…
Tredmolen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
453 In het vale licht van
een weerbarstig leven,
kind van zon en aardse boom,met
de vingers naar de hemel geheven
tot stuifmeel vermalen, de
tredmolen van een herhaalde droom.…
Levenslicht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.879 voor mij bent
Hoe positief je in het leven staat
Dan besef ik steeds meer
De waarde van mijn leven
En ben ik dankbaar dat jij mij
Het leven hebt gegeven…
Christus stervende.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
905 Daar hij het leven derft, wil ik het ook gaan derven:
Maar hoe hij meerder sterft, en ik meer wil gaan sterven,
Hoe mij een voller stroom van leven overvloeit.
O hoge wonderen, wat geest is zo bedreven,
Die vat hoe zo veel sterkte uit zo veel zwakte groeit,
En hoe het leven sterft om doden te doen leven?…
In memoriam
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.939 O Vincent, die zijt altijd goed gebleven
In 't arme leven dijn, krachtens 't zoet rijp
Bloeien alom op van uw bloem-zacht leven,
Daar ùw wereld om u zei, o grijp maar, grijp,
Waar gij niet kondt, daar gij niet woudt, o rijp,
Zacht mens, die kon niet aan dees aarde kleven.…
De familie Piggelmee- zevende verhaal- tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Op weg naar de diepten der aarde ergens ver ten
zuiden van de evenaar zal de vuurvogel op zijn
bestemming in Vuurland landen; een brandende
vraag doen oprijzen, over of er nog leven rest bij
zo'n heet gevaar.…
WILHELMUS GROOTSTE SAMENZANG OOIT!, doen we het of doen we het niet!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 daarna een 3 maal hoera
voor WA die ons allen vertegenwoordigd
en ook wel een aanmoediging kan gebruiken
Leve de Koning
Leve Nederland
Leve de aarde…
Dooie boel!
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
872 na het getoonde medeleven en na 2 glazen rode wijn als de nabestaanden vooral opgetogen aan tafel gaan om zichzelf terug te eten naar het leven
ik zou het liefst bij een begraafplaats willen wonen
omdat het daar nooit een dooie boel is!!…
Er toch nog zijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
513 En al zal ik ooit lijfelijk sterven
als deel van mijn familie vertrekken
met nog steeds een geheel open mond
als wellicht de blauwe lucht zich roert,
ik nog steeds als dat ene kind zal zijn,
die spraakwaterval met taalfouten, weet,
ik zal niet wenen , niet huilen om leven
wellicht wel tranen van geluk te bestaan.…
Bij ons
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Krachten die we niet begrijpen,
niet te zien en niet te meten,
maken ‘t leven ingewikkeld.
Of juist kinderlijk eenvoudig?
Want misschien ligt het bij ons
Wij, die ‘t antwoord echt wel weten,
maar de roep aldoor negeren,
klem tussen verwachtingen
gewoonten en geweten…
Onverschillig...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
829 Het uitzicht lijkt verdwenen in de horizon
Een sluier van mist omkleeft de aarde
De kleuren zijn geruisloos verbleekt
Niets lijkt meer van enige waarde
De wereld schreeuwt voor hulp
en huilt tranen om de verloedering
Onverschilligheid beheerst de mens
en vult de aarde met haat en discriminering
Ooit lieten wij de wereld groeien
In een lief…
Zilverlingen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.371 kuilengravend priester
die de dag heeft afbesteld
dat het witte licht zal baden
in het oog dat werd gekweld
Maar de hongerige muilen
van de wolven in het veld
zij kenden geen genade
in de nacht dat werd gesteld
dat een wens pas echt gaat leven
als zij ter aarde wordt besteld
toen trok de priester schade
zoals het maanlicht had voorspeld…
Gaya's pandemische ingreep
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
814 genoeg van het kwaad in de mens
die z’n schitterend nieuwe brein
misbruikt en inzet als wapentuig-
wekt Gaya, godin van de aarde
een oer-organisme oud als ’t leven
dat zich voedt met al het kwade-
die gevoelens van zijn gastheer
als ‘n virus genetisch manipuleert
zo diens frustraties neutraliseert-
die zich snel als ‘n virus voortplant…